คู่แข่งรายใหม่

เสียงสัญญาณเตือนภัยเรดาร์ในห้องควบคุมดังก้องระรัวจนแทบประสาทกิน แสงไฟสีแดงฉานกะพริบวับวาบสะท้อนบนใบหน้าเหงื่อกาฬแตกพลั่กของกัปตันเรือยอชต์สุดหรูที่คินน์เพิ่งจะเปย์เงินสดซื้อมาหมาดๆ เมื่อวานนี้เอง "ท่านครับ! มีอากาศยานไม่ทราบฝ่ายกำลังล็อกเป้าหมายมาที่เรา... และ... และพวกมันกำลังยิงมิสซายล์เตือนเข้ามาครับ!" กัปตันผู้ควบคุมเครื่องหันมาตะโกนเสียงหลงผ่านช่องกระจกกั้นด้วยใบซีดเผือด ร่างของเขาสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ คินน์ที่กำลังนั่งไขว่ห้างจิบกาแฟบลูภูเขาราคาแพงลิบลิ่วบนโซฟาหนังแท้ขยับแว่นตากันแดดแบรนด์เนมเล็กน้อย เขากวาดสายตามองหน้าจอเรดาร์ที่มีจุดสีแดงพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างเบื่อหน่าย "มิสซายล์เตือนภัยบ้านป้าแกสิครับ นั่นมันโดรนส่งพิซซ่าติดจรวดพลาสติกของเด็กข้างบ้านต่างหาก ตั้งสติหน่อยกัปตัน เดี๋ยวผมหักเงินเดือนข้อหาทำให้กาแฟผมหกหมดแก้วนะ" คินน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยไร้ความตื่นกลัวแม้แต่น้อย ในขณะเดียวกัน ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร ณ ย่านการค้าเก่าแก่ที่ร้านซ่อมคอมพิวเตอร์ "ฟ้าใสไอที" ตั้งอยู่ บรรยากาศกลับร้อนระอุยิ่งกว่าเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ฟ้าใสกำลังยืนเท้าสะเอวหน้าดำคร่ำเครียดจ้องมองความหายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามาประชิดหน้าร้านของเธอ ตึกแถวสามชั้นฝั่งตรงข้ามที่เคยเป็นร้านขายของชำร้าง ถูกรีโนเวทใหม่ด้วยงบประมาณมหาศาล ป้ายไฟLEDขนาดมหึมาสว่างจ้าแสบตาจนแทบจะเผาเรตินาคนมอง มันขึ้นข้อความตัวเบ้งว่า *"Mega-Tech ซุปเปอร์สโตร์ไอทีครบวงจร ถูกที่สุดในสามโลก บริหารโดย CEO หนุ่มไฟแรง"* แถมยังมีพนักงานแจกใบปลิวแต่งตัวด้วยชุดมาสคอตแมวเหมียวสุดแบ๊ว เดินแจกคูปองส่วนลดเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ให้กับลูกค้าขาประจำของฟ้าใสอย่างไร้ยางอาย "หน่อยไอ้พวกหน้าเลือด! ถึงกับลงทุนเปิดร้านชนหน้าปากซอยแบบนี้ กะจะบดขยี้ให้ฉันไม่เหลือแม้แต่เศษซากเลยใช่ไหมเนี่ย!" ฟ้าใสกัดฟันกรอด กำปั้นเรียวเล็กกำแน่นจนเลנהจิกเข้าไปในฝ่ามือ เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ ด้วยความโกรธเกรี้ยว นี่คือวิกฤตครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตการเป็นช่างซ่อมคอมพิวเตอร์ของเธอ ลูกค้าขาประจำที่เคยเหนียวแน่นเริ่มลังเลใจ หันไปมองป้ายลดราคาแจกแถมของร้านยักษ์ใหญ่ทุนหนาฝั่งตรงข้าม ถ้าปล่อยไว้แบบนี้อีกไม่เกินสามวัน ร้าน "ฟ้าใสไอที" ที่เธอก่อร่างสร้างตัวมาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตาได้กลายเป็นตำนานหน้าหนึ่งในฐานะร้านเจ๊งแน่นอน ทันใดนั้น เสียงกริ่งหน้าร้านก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงโปรดปรานของคินน์ที่เดินย่างก้าวเข้ามาด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับคุณชายมาเดินช็อปปิ้งในห้างหรู เขาสวมเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูป มือข้างหนึ่งถือแก้วสมูทตี้ปั่นราคาแพง อีกข้างควงกุญแจรถซูเปอร์คาร์เล่นอย่างอารมณ์ดี "อ้าว ฟ้าใส ทำไมหน้าบึ้งเป็นตูดแมวแบบนั้นล่ะครับ ใครทำอะไรให้อีก หรือว่าแมวจรจัดแถวนี้ขโมยปลาทูไปกิน" คินน์เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มกวนประสาทตามสไตล์ ฟ้าใสค้อนควักใส่หนุ่มเจ้าสำราญทันที เธอยื่นใบปลิวของร้านคู่แข่งยัดใส่อกเสื้อสูทราคาแพงของเขาอย่างแรงจนน้ำสมูทตี้เกือบกระฉอก "นี่ค่ะคุณชายสมองเพชร! อ่านซะ! คู่แข่งตัวฉกาจมาเคาะประตูบ้านเราแล้ว ร้าน Mega-Tech บ้าบออะไรนั่นมันทุ่มตลาดตัดราคาจนลูกค้าฉันหนีหายหมดแล้วเนี่ย! นายยังจะมีอารมณ์มาเดินยิ้มร่าอยู่อีกเหรอ คิดอะไรไม่ออกก็ช่วยใช้สมองตอนเป็น CEO พันล้านคิดแผนกู้วิกฤตด่วนเลยนะ!" คินน์หยิบใบปลิวขึ้นมามองผ่านๆ ดวงตาคมกริบกวาดอ่านตัวเลขส่วนลดที่น่าตกใจบนกระดาษแผ่นนั้น มุมปากของเขาหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความหวาดกลัว เจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนานราวกับเด็กน้อยที่เพิ่งเจอของเล่นชิ้นใหม่ "อ๋อ... ร้านขายคอมพิวเตอร์ทุนหนาจากต่างจังหวัดที่พยายามจะผูกขาดตลาดแถบนี้สินะครับ" คินน์หัวเราะในลำคอเบาๆ "น่าสนใจดีนี่ครับ กล้าดีอย่างไรมาท้าทายอำนาจเงินสดในมือผม" "นี่ไม่ใช่เวลามาพูดเล่นนะคินน์!" ฟ้าใสโวยวายเสียงดัง ใบหน้าเนียนใสแดงก่ำด้วยความเครียด "ทุนของมันหนาเป็นร้อยล้าน มีระบบสมาชิกสะสมแต้ม มีพนักงานบริการหน้าตาดีเป็นโขยง ส่วนร้านเรามีแค่ฉันกับนายที่มีดีแค่หน้าตาแต่ขี้เกียจสันหลังยาว นายจะเอาอะไรไปสู้เขาล่ะฮะ!" คินน์วางแก้วสมูทตี้ลงบนโต๊ะซ่อมคอมอย่างนุ่มนวล เขาเดินเข้าไปใกล้ฟ้าใสที่กำลังยืนหัวเสีย จนหญิงสาวต้องถอยหลังก้นชนกับชั้นวางอะไหล่คอมพิวเตอร์ ดวงตาคู่นคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่กำลังฉายแวววิตกกังวลของเธอ "ฟ้าใสครับ มองหน้าผมสิครับ" เสียงนุ่มทุบกังวานและเต็มไปด้วยความมั่นใจเอ่ยขึ้น ฟ้าใสชะงักไปชั่วขณะ หัวใจดวงน้อยเต้นผิดจังหวะโดยไม่รู้ตัวเมื่อใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้ในระยะประชิด "ผมเคยบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอครับว่า... ตั้งแต่ผมก้าวเข้ามาในชีวิตคุณ เงินในบัญชีของผมไม่ใช่แค่ตัวเลขธรรมดา แต่มันคืออาวุธทำลายล้างที่พร้อมจะบดขยี้ใครก็ตามที่บังaanอาจมาขวางทางเรา" คินน์ยกยิ้มมุมปากอย่างทรงอำนาจ "พวกมันคิดว่าใช้เงินทุนมหาศาลรังแกคนอื่นแล้วจะชนะงั้นเหรอครับ? น่าขำสิ้นดี..." พูดจบทันที คินน์ก็หยิบสมาร์ทโฟนรุ่นเรือธงขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยระบบสแกนใบหน้า นิ้วเรียวยาวกดทัชสกรีนรัวเร็วกราวกับนักเปียโนมืออาชีพ "นายจะทำอะไรน่ะ?" ฟ้าใสถามด้วยความงุนงง "ผมก็จะไปต้อนรับเพื่อนบ้านใหม่ตามธรรมเนียมผู้ดีไงครับ" คินน์หันหน้าจอโทรศัพท์มาให้ฟ้าใสดู บนหน้าจอแสดงแอปพลิเคชันธนาคารระดับเวิลด์คลาส ยอดเงินในบัญชีที่ยาวเป็นหางว่าวทำเอาฟ้าใสตาค้าง เผลออ้าปากค้างจนแมลงวันแทบบินเข้าไป "ระบบ... ทำการโอนเงินเข้าซื้อกิจการของ 'Mega-Tech' ทั้งหมดแบบ Hostile Takeover เป็นจำนวนเงิน... สามร้อยล้านบาทถ้วน ทำการยืนยันครับ" เสียงระบบตอบรับอัตโนมัติจากโทรศัพท์ดังชัดเจนแจ่มแจ้ง กริ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของฝ่ายบริหารร้าน Mega-Tech ที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งร้าน ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเหล่าพนักงานและผู้จัดการสาขาที่ยืนยิ้มระรื่นอยู่เมื่อครู่ ผู้จัดการร้าน Mega-Tech หน้าซีดเผือดราวกับศพ เขาวิ่งหน้าตาตื่นออกมาหน้าร้าน มองข้ามถนนมายังร้านซ่อมคอมพิวเตอร์หลังเล็กๆ ก่อนจะพบกับสายตานิ่งสงบแต่ทรงพลังของคินน์ที่ยืนกอดอกมองอยู่ พร้อมกับรอยยิ้มพิฆาตที่ส่งไปให้ คินน์หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิททำจากโลหะผสมไทเทเนียมฝังเพชรแท้ขึ้นมาถือไว้ในมือ หมุนเล่นไปมาท่ามกลางแสงแดดสะท้อนระยิบระยับ ก่อนที่เขาจะเอ่ยประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาดบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "บอกผู้บริหารตัวจริงของพวกมันด้วยนะครับว่า... ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ร้านของพวกมันกลายเป็นสาขาลูกไล่ของ 'ฟ้าใสไอที' เรียบร้อยแล้วครับ" ตึ๊ง! เสียงรูดบัตรเครดิตดำไม่จำกัดวงเงินผ่านฉลุย ป้ายไฟนีออนมหึมาของร้าน Mega-Tech ฝั่งตรงข้ามดับวูบลงทันทีท่ามกลางความช็อกตาค้างของผู้จัดการและพนักงานที่ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นถนนอย่างหมดสภาพ! ---------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้นะครับ!