โกลาหลกลางเมือง

"พวกมันทำลายความหวังของเรา! เอาความจริงคืนมา!" เสียงตะโกนกึกก้องจนน่าแก้วหูแทบแตกดังมาจากหน้าอาคารสำนักงานใหญ่ของเครืออัครเดชกรุ๊ป ฝูงชนนับพันที่เคยเป็นเพียงตัวเลขในรายงานทางการเงิน บัดนี้กลายเป็นคลื่นมนุษย์ที่โกรธแค้น กลิ่นควันไฟจากถังขยะที่ถูกจุดเผากระจายไปทั่วบริเวณ ผสมกับกลิ่นไอความชื้นของฝนที่ทำท่าจะตกลงมาแต่กลับไม่ยอมเทลงมาเสียที มันกดดันจนทำให้บรรยากาศรอบข้างดูอึดอัดดั่งอยู่ในเตาอบที่กำลังเดือดพล่าน ศิลายืนหลบมุมอยู่ในเงาของตึกแถวฝั่งตรงข้าม มือหนากระชับปกเสื้อแจ็คเก็ตขึ้นเพื่อซ่อนใบหน้า สายตาคมกริบของเขากวาดมองไปที่ทางเข้าหลักของบริษัท ที่ซึ่งเหล่าชายชุดดำในสูทราคาแพงกำลังตั้งกำแพงมนุษย์สกัดกั้นผู้ประท้วงด้วยแววตาเย็นชา "ข้อมูลที่ฉันปล่อยออกไป... มันทำได้มากกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะ" รินรดาที่ยืนอยู่ข้างกายเขาเอ่ยขึ้น เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยขณะกอดแฟ้มเอกสารแน่น นิ้วเรียวของเธอขาวซีดจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน ศิลาไม่ตอบทันที เขาสังเกตเห็นชายคนหนึ่งในกลุ่มผู้ประท้วงที่กำลังชี้หน้าด่ากราดพนักงานรักษาความปลอดภัย ชายคนนั้นไม่ได้ดูโกรธเกลียดในเชิงอุดมการณ์ แต่เขากำลังมองหาอะไรบางอย่าง... สายตาที่กวาดไปทั่วราวกับนักล่าที่กำลังตรวจดูเหยื่อ "ริน ถอยไปอยู่ข้างหลัง" ศิลาสั่งเสียงเรียบแต่เด็ดขาด "ไม่ใช่แค่คนพวกนี้ที่มาที่นี่ อัครเดชไม่ได้ปล่อยให้ฝูงชนทำลายอาณาจักรของมันโดยไม่มีทางสู้หรอก" ทันใดนั้น เสียงแตรดังสนั่นจากรถยนต์คันหรูที่ฝ่าเข้ามากลางกลุ่มผู้ประท้วง รถคันนั้นหยุดลงตรงหน้าทางเข้า อัครเดชก้าวออกมาจากรถด้วยใบหน้าเรียบเฉย ผิดกับสถานการณ์ที่วุ่นวายเบื้องหน้า ราวกับเขากำลังเดินบนพรมแดงในงานการกุศล ไม่ใช่ท่ามกลางพายุแห่งความเกลียดชัง เขายกมือขึ้นเพียงนิดเดียว เสียงโวยวายก็ค่อยๆ เงียบลงด้วยความประหลาดใจ อัครเดชไม่ได้กลัว แต่เขามีบางสิ่งที่ทรงพลังกว่าความรุนแรง นั่นคืออำนาจที่มองไม่เห็น "ท่านทั้งหลาย..." อัครเดชกล่าวผ่านเครื่องขยายเสียง น้ำเสียงของเขาฟังดูอบอุ่นและเห็นอกเห็นใจอย่างน่าสะอิดสะเอียน "ผมเข้าใจความโกรธของพวกท่าน ข้อมูลที่ถูกปล่อยออกมาเป็นเพียงเศษเสี้ยวของความจริงที่ถูกบิดเบือนโดยคนพาลที่ต้องการทำลายรากฐานความมั่นคงของเมืองนี้!" "ไอ้สารเลว! แกฆ่าพวกเขาทั้งครอบครัว!" เสียงตะโกนด่าทอดังแทรกขึ้นมา อัครเดชหัวเราะเบาๆ ในลำคอ สายตาเขาสาดส่องมาทางทิศที่ศิลาซ่อนตัวอยู่ ราวกับรู้ดีว่า 'ศัตรู' ของเขากำลังจ้องมองอยู่จากมุมมืด "ถ้าความยุติธรรมคือสิ่งที่พวกท่านต้องการ ผมจะมอบให้..." อัครเดชหันไปสั่งการลูกน้องเบาๆ แล้วทันใดนั้นเอง กลุ่มชายชุดดำที่ดูคล้ายผู้ประท้วงก็ชักอาวุธที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อกั๊กออกมา ไม่ใช่ปืน แต่เป็นระเบิดควันและกระบองไฟฟ้า ความโกลาหลระลอกสองพุ่งเข้าปะทะกับผู้คนอย่างบ้าคลั่ง เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังระงมไปทั่วบริเวณ ศิลาขบกรามแน่น ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างแล่นเข้ามาในอก ภาพความทรงจำในวันที่ครอบครัวเขาจากไปเริ่มซ้อนทับกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้า มือของเขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ สัมผัสถึงแฟลชไดรฟ์ที่เป็นหลักฐานชิ้นสุดท้ายที่จะเอาผิดอัครเดชได้ หากเขาก้าวออกไปตอนนี้ เขาอาจได้โอกาสปิดบัญชีแค้น แต่รินรดาจะตกอยู่ในอันตราย "ศิลา... อย่าไป" รินรดารั้งแขนเขาไว้ น้ำตาคลอเบ้า "ถ้าคุณไปตอนนี้ เราไม่มีวันได้กลับมาอีก" "แต่นี่คือโอกาสเดียวที่เราจะฉีกหน้ากากมันกลางฝูงชน" ศิลาหันมามองเธอ สายตาที่เคยเย็นชาบัดนี้อ่อนแสงลงชั่วครู่ "ถ้าฉันไม่ทำ... ใครจะเป็นคนเล่าความจริงให้พวกเขาฟัง?" ในขณะที่ศิลากำลังลังเล หญิงสาวในชุดสีดำสนิทคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจากฝูงชนที่กำลังแตกตื่น เธอไม่ได้หนี แต่เธอกลับเดินตรงไปหาอัครเดชอย่างใจเย็น ศิลาเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดๆ หญิงสาวคนนั้นคือเลขาส่วนตัวของอัครเดชที่หายตัวไปเมื่อสามวันก่อน เธอเดินไปกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูของอัครเดช เพียงแค่เสี้ยววินาที สีหน้าของผู้ทรงอิทธิพลที่เคยนิ่งสงบกลับเปลี่ยนเป็นซีดเผือด เขารีบถอยหลังกรูดทันที แต่ไม่ทันการณ์ เมื่อหญิงสาวคนนั้นควักบางอย่างออกมาจากใต้เสื้อโค้ท... มันไม่ใช่ระเบิด แต่มันคือปืนกลมือที่ติดลำกล้องเก็บเสียง! เปรี้ยง! เสียงคำรามของปืนดังสนั่นท่ามกลางความโกลาหล แต่เป้าหมายไม่ใช่ฝูงชน... กระสุนนัดนั้นเจาะเข้าที่ไหล่ของอัครเดชจนเขาล้มลงกับพื้น เลือดสีแดงฉานสาดกระจายบนพื้นถนน อัครเดชจ้องมองหญิงสาวด้วยความเหลือเชื่อ "เจ้า... เจ้าทรยศข้า?" หญิงสาวไม่ได้ตอบ เธอหันมาทางมุมมืดที่ศิลาซ่อนตัวอยู่ แล้วตะโกนด้วยน้ำเสียงที่ทำให้หัวใจของศิลาหยุดเต้นไปชั่วขณะ "ศิลา! หลักฐานที่คุณมี... ส่งมันมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ ก่อนที่เงาที่แท้จริงจะมาถึงตัวคุณ!" ศิลายืนอึ้ง ความลับที่เขาคิดว่าถือครองไว้เพียงลำพัง กลับกลายเป็นเพียงส่วนหนึ่งของหมากรุกที่ซับซ้อนกว่าที่เขาคาดคิดไว้หลายเท่าตัว ในเงามืดหลังอาคาร เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของกระบอกปืนที่จ่ออยู่ที่ท้ายทอยของเขาจากคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน หวังว่าทุกท่านจะยังคงร่วมลุ้นและฝ่าฟันอุปสรรคไปพร้อมกับศิลาในบทถัดไปนะครับ จอมยุทธ์เสื้อแพร