แผนการร้ายของศัตรู

เปรี้ยง! เสียงปืนนัดแรกแผดเผาความเงียบสงัดยามวิกาลของอาณาจักรไร่อ้อยให้ลุกเป็นไฟ เศษกระจกหน้าต่างเรือนใหญ่แตกกระจายกราวลงมาพร้อมกับเสียงตะโกนโกลาหลของลูกน้องหน้าหอคอย "เฮียครับ! ทางด้านทิศเหนือพวกมันบุกเข้ามาแล้ว! เสี่ยทรงวุฒิส่งคนมาล้อมเรือนใหญ่ไว้หมดแล้วครับ!" เสียงรายงานจากลูกน้องคนสนิทดังแทรกเข้ามาพร้อมกับกลิ่นดินปืนที่ลอยคละคลุ้งเข้ามาในห้องนอนกว้าง คาร์ลอส ภูวดล ไม่แม้แต่จะกะพริบตา ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีวาวโรจน์ด้วยความเหี้ยมเกรียม ร่างสูงใหญ่ในชุดนอนไม่ได้ล็อกกระดุมเผยให้เห็นแผงอกกว้างเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากสนามธุรกิจและคมกระสุน เขาหันกลับมามองมัทนาที่สะดุ้งตื่นขึ้นด้วยความตกใจ หญิงสาวหน้าซีดเผือด ร่างบางสั่นเทาภายใต้ผ้าห่มผืนหนา แต่แววตาดื้อรั้นยังคงฉายชัด ทว่าในยามนี้มันเจือปนไปด้วยความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด "อยู่แต่ในนี้... ล็อกประตูให้ดีถ้าไม่อยากตาย" เสียงทุ้มต่ำและดุดันเอ่ยสั่งราวกับประกาศิต ก่อนที่เขาจะคว้าปืนพกคู่ใจสเตนเลสขึ้นมาเหนี่ยวไกเช็กความพร้อมด้วยความเชี่ยวชาญ "เสี่ยทรงวุฒิ... มันต้องการอะไร" มัทนากัดริมฝีปากแน่น ถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามบังคับไม่ให้สั่น "มันไม่ได้ต้องการแค่ไร่อ้อย... แต่มันต้องการตัวเธอด้วย มัทนา" คาร์ลอสเหยียดยิ้มเย็นชา แววตาดุร้ายวับวามขึ้นมาอย่างน่ากลัว "แต่วันนี้... ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องแม้แต่ปลายเล็บของเธอ ถ้าฉันยังไม่ตาย!" พูดจบ ร่างหนาก็พุ่งตัวออกไปจากห้อง ทิ้งให้มัทนาเผชิญหน้ากับความมืดและเสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหวอยู่เบื้องล่าง หัวใจของหญิงสาวเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก ความกลัวแล่นริ้วไปทั่วร่าง แต่ความรู้สึกที่รุนแรงยิ่งกว่าคือความหวาดหวั่นต่อชะตากรรมที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทว่า ในความโกลาหลนั้นเอง แผนการร้ายของศัตรูหาได้จบลงแค่การบุกรุกด้านหน้า... ที่ห้องโถงชั้นล่าง ประตูหลังเรือนใหญ่ถูกงัดออกอย่างเงียบเชียบ ร่างของชายฉกรรจ์สามคนในชุดดำสนิทก้าวเข้ามาอย่างย่ำกรายราวกับเงาพญายม หนึ่งในนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ "ไอ้ก้าน" หัวหน้าคนงานฝ่ายไร่ทิศใต้ ผู้ซึ่งหักหลังขายข่าวและเปิดทางให้คนของเสี่ยทรงวุฒิเข้ามาอย่างง่ายดาย "ไอ้ก้าน! แกกล้าดียังไง..." เสียงของพ่อบ้านชราที่เดินตรวจความเรียบร้อยดังขึ้น แต่ยังไม่ทันขาดคำ มีดสั้นในมือของก้านก็พุ่งเข้าเสียบเข้าที่หน้าอกของชายชราล้มลงจมกองเลือดอย่างไร้ความปรานี "อย่าส่งเสียงดัง ถ้านายมึงไม่อยากตาย!" ก้านกระซิบด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม พลส่งสัญญาณให้พรรคพวกมุ่งตรงไปยังบันไดวนที่ทอดตัวขึ้นสู่ชั้นสอง ซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องนอนที่มัทนากำลังกักตัวอยู่ ด้านบน มัทนาที่กำลังรอคอยด้วยความกระวนกระวาย เริ่มได้ยินเสียงฝีเท้าหนักหน่วงก้าวขึ้นมาใกล้เรื่อยๆ เสียงฝีเท้าที่ผิดแปลกไปจากลูกน้องของคาร์ลอส ทำให้สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องเตือนภัย เธอกวาดสายตาไปรอบห้องเพื่อหาทางหนี แต่ทว่า ประตูห้องนอนกลับถูกถีบพังโครมเข้ามาอย่างแรง! ร่างของไอ้ก้านและลูกน้องเสี่ยทรงวุฒิปรากฏกายขึ้นตรงหน้า แววตาหื่นกระหายและเจ้าเล่ห์จดจ้องมองมาที่เธอราวกับเสือพบเหยื่ออันโอชะ "เจอตัวจนได้นะคุณมัทนา... เสี่ยทรงวุฒิเขารอคุณอยู่ที่รถ ขืนเดินมาดีๆ คงไม่ต้องเจ็บตัวหรอกนะ" ก้านแสยะยิ้ม น่าเกลียดน่ากลัว มัทนาถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชิดติดผนังห้อง มือบางคว้าแจกันแก้วราคาแพงบนโต๊ะข้างเตียงปาใส่พวกมันอย่างสุดแรง แต่มันหลบได้อย่างง่ายดาย ก้านพุ่งเข้ามาตะปบจับข้อมือเล็กไว้แน่น แรงบีบมหาศาลทำให้เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด "ปล่อยฉันนะ! ไอ้คนชั่ว ไอ้คนทรยศ!" มัทนาดิ้นรนสุดชีวิต ขาเรียวเตะเข้าที่หน้าท้องของมัน แต่มันกลับหัวเราะชอบใจและรวบตัวเธอเข้าไปกอดรัดไว้แน่น "ดื้อด้านนักนะ... เดี๋ยวไปเจอหน้าเสี่ยทรงวุฒิ คงได้พยศกันจนเตียงสะเทือนแน่!" ก้านเอ่ยด้วยเสียงกระเส่าต่ำ มือหยาบกร้านฉุดกระชากลากถูร่างบางให้เดินตามมันไปที่ระเบียงด้านหลังที่เชื่อมต่อกับบันไดหนีไฟ ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ที่ความสิ้นหวังเกาะกุมหัวใจ มัทนาหลับตาลงและภาวนาให้ปาฏิหาริย์มีจริง... ภาวนาให้เจ้าของไร่ผู้ดิบเถื่อนและทรงอิทธิพลกลับมาช่วยเธอก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ทว่า ทันทีที่ก้านลากเธอมาถึงระเบียงมืดทึบ แสงไฟฉายจากด้านล่างก็สาดส่องขึ้นมาปะทะ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำชุ่มโชกไปด้วยคราบเลือดและเขม่าดินปืนยืนขวางทางออกไว้ทั้งหมด ดวงตาคมกริบของคาร์ลอสในยามนี้ราวมัจจุราชผู้ไร้ความปรานี ปืนในมือเล็งตรงมาที่ศีรษะของไอ้ก้านอย่างนิ่งสนิท "ปล่อยมือจากเมียกู... หรือมึงอยากก้าวขาลงไปตายในนรกตอนนี้เลยไอ้ก้าน" เสียงทุ้มต่ำที่ลอดไรฟันออกมานั้นเย็นเยียบจนสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ ทุกอณูอากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งด้วยรัศมีอำนาจอันดุดันที่แผ่ออกมาจากร่างของชายผู้เป็นเจ้าพ่อไร่อ้อย มัทนาเบิกตากว้างด้วยความโล่งใจที่ปะปนกับความหวาดผวา ขณะที่ไอ้ก้านหน้าถอดสีด้วยความตกใจกลัวจนมือที่จับแขนเธอกำลังจะคลายออก ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความเดือดดาลในหุบเหวเสน่หานี้ด้วยกันนะครับ