ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

“ถ้าคุณคิดจะเอาหลักฐานชิ้นนี้ไปทำลายชีวิตคนอื่น ก็เท่ากับว่าคุณกำลังจุดไฟเผาบ้านตัวเองไปด้วยนะ รินรดา” น้ำเสียงทุ้มต่ำของภาคินดังก้องอยู่ในห้องทำงานที่เงียบสงัด กลิ่นหอมจางๆ ของยาสูบราคาแพงผสมกับกลิ่นกระดาษเก่าคละคลุ้งในอากาศ เขาไม่ได้หันมามองหญิงสาวที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้โอ๊กขนาดใหญ่ เพียงแต่เลื่อนแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้มมาตรงหน้าเธอด้วยปลายนิ้วที่ดูใจเย็นจนน่ากลัว รินรดากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือ ความเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศดูจะกัดกินไปถึงกระดูก “คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจแทนฉัน ภาคิน ความจริงก็คือความจริง สิ่งที่คุณทำมันคือการปิดบังคดีฆาตกรรมนะ” “การฆาตกรรมหรืออุบัติเหตุ...” เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เงาร่างสูงใหญ่ของเขาทาบทับลงมาบนตัวเธอราวกับกำแพงที่ไม่มีวันปีนข้าม “ในโลกธุรกิจที่สกปรกใบนี้ คำจำกัดความมันเปลี่ยนไปตามจำนวนเงินในบัญชีเสมอ คุณเป็นคนฉลาด รินรดา แต่ความใจร้อนของคุณกำลังจะฆ่าตัวคุณเองก่อนที่ความจริงจะปรากฏ” ภาคินเดินอ้อมโต๊ะเข้ามาใกล้จนรินรดาสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่สม่ำเสมอของเขา สายตาที่ยากจะคาดเดาคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอราวกับจะค้นหาความหวาดกลัวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความแข็งกร้าว “ฉันมีข้อเสนอให้คุณ” เขาพูดพลางยื่นซองจดหมายสีขาวสะอาดตามาให้ “สามเดือน... คุณต้องทำตามเงื่อนไขของฉัน แล้วหลังจากนั้น ฉันจะคืนหลักฐานทั้งหมดรวมถึงบันทึกบัญชีที่คุณตามหามาให้คุณถึงมือ โดยไม่ทวงถามอะไรเลย” “ทำไมฉันต้องเชื่อใจคุณ?” เธอแค่นหัวเราะ ทั้งที่ใจเต้นรัวด้วยความกังวล “เพราะคุณไม่มีทางเลือกอื่นแล้วไงคะ” เขาตอบพลางโน้มหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน “คนรอบตัวคุณตอนนี้ไม่มีใครปลอดภัยเลยแม้แต่คนเดียว หากคุณเดินออกจากห้องนี้ไปโดยไม่ตกลง สิ่งที่จะรอคุณอยู่หน้าประตูไม่ใช่ความยุติธรรม แต่เป็นความสูญเสียครั้งใหม่ที่หนักหนาสาหัสกว่าเดิม” รินรดานิ่งงัน หัวใจเต้นแรงราวกับกลองรัว ภาพของพ่อที่จากไปทิ้งไว้เพียงความลับและหนี้สินผุดขึ้นมาในห้วงคำนึง หากเธอเลือกที่จะสู้ด้วยความโกรธ เธออาจจะสูญเสียทุกอย่างที่เหลืออยู่ไปจริงๆ แต่ถ้าเธอเลือกก้าวเข้าไปในเกมของเขา... เธอจะกลายเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่รอวันถูกทำลาย เธอค่อยๆ รับซองจดหมายนั้นมา นิ้วของเธอสั่นเทาเล็กน้อยขณะสัมผัสกับเนื้อกระดาษ ภาคินขยับยิ้มที่มุมปาก—ยิ้มที่ไม่ได้มีความสุข แต่มันคือยิ้มของผู้ชนะที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกประตู “ข้อตกลงคืออะไร?” เธอถาม เสียงแหบพร่า “คืนคริสต์มาสนี้ คุณต้องไปกับผมที่งานเลี้ยงการกุศลของตระกูลเวทิตานนท์ ในฐานะคู่ควงของผม และทำทุกอย่างที่ผมสั่ง ห้ามปฏิเสธ ห้ามสงสัย และที่สำคัญที่สุด... ห้ามมีความรู้สึก” รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของเธอสั่นไหวแต่ก็มีความมุ่งมั่นบางอย่างซ่อนอยู่ “ถ้าฉันทำตามที่บอก ครบสามเดือนแล้วคุณจะปล่อยฉันไปจริงๆ ใช่ไหม?” “คำพูดของผมมีค่ามากกว่าชีวิตของคนบางคนในห้องนี้เสียอีก” ภาคินตอบพลางเดินไปที่หน้าต่าง บานกระจกบานใหญ่สะท้อนภาพของทั้งคู่ที่ยืนเคียงข้างกันในความมืดมิดของยามราตรี รินรดากำซองจดหมายไว้แน่น เธอรู้ดีว่านี่คือการเอาวิญญาณไปวางเดิมพันบนโต๊ะพนันที่ไม่มีวันชนะ แต่ในวินาทีที่เธอกำลังจะก้าวออกจากห้อง เสียงปลดล็อกประตูจากด้านนอกก็ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่เธอไม่คาดคิดว่าจะมาอยู่ในเวลานี้ “ดูเหมือนแขกของเราจะมาเร็วกว่าที่คิดนะ รินรดา” ภาคินพูดขึ้นเบาๆ หญิงสาวหันขวับไปที่ประตู หัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นร่างของ 'คนสำคัญ' ที่เธอพยายามปกป้องมาตลอดชีวิตก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่เย็นเยียบเกินกว่าจะเรียกว่าความอบอุ่น รินรดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้างเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของบุคคลผู้มาใหม่—มันคือหลักฐานชิ้นเดียวกันกับที่เธอกำลังถืออยู่ภายในซองจดหมายของภาคิน หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปกับรินรดานะคะ ขอบพระคุณที่ติดตามกันมาจนถึงตอนนี้ค่ะ ดาวตกคืนคริสต์มาส