การเผชิญหน้ากลางฝน

"คุณคงไม่ได้กะจะบอกว่า... สิ่งนี้บังเอิญมาอยู่ในกระเป๋าเสื้อคุณโดยที่ไม่ได้ตั้งใจใช่ไหมคะ, ภาคิน?" รินรดาเอ่ยเสียงเรียบ หากแต่ปลายนิ้วที่จับขอบภาพถ่ายใบเก่าจนยับย่นนั้นสั่นระริก เธอโยนซองจดหมายลงบนโต๊ะไม้ตัวหนา เสียงกระดาษกระทบพื้นผิวแข็งดังสนั่นท่ามกลางความเงียบที่กดทับห้องทำงานส่วนตัวของเขา ดวงตาคู่สวยจ้องเขม็งไปยังชายหนุ่มที่ยืนหันหลังให้หน้าต่างบานใหญ่ ซึ่งบัดนี้ฝนข้างนอกกำลังเริ่มโปรยปรายราวกับจะล้อเลียนความอึดอัดที่พุ่งพล่านอยู่ภายใน ภาคินยังคงนิ่งเงียบ แผ่นหลังกว้างของเขาสั่นไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะค่อยๆ หมุนตัวกลับมา เผยให้เห็นแววตาที่ยากจะอ่านออก เขามองซองจดหมายนั่น ก่อนจะไล่สายตาขึ้นมาสบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถามและหยาดน้ำตาแห่งความเคียดแค้นของหญิงสาว "บางครั้ง... การรู้ความจริง มันก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตคุณง่ายขึ้นหรอกนะ รินรดา" เขาตอบเสียงต่ำ สุขุมเสียจนน่ารังเกียจ "ง่ายขึ้นหรือยากขึ้น ฉันควรเป็นคนตัดสินใจเอง ไม่ใช่คุณ!" เธอตะคอกใส่เขา ความอดทนที่สั่งสมมานานขาดผึงลงเหมือนเชือกที่ถูกดึงจนตึงเกินไป "คุณมีภาพถ่ายนี้ได้ยังไง? แล้วคนที่ยืนอยู่ข้างหลังฉัน... คนที่สวมเหรียญดาวตกนั่น... เขาคือใคร? อย่าบอกนะว่าคุณรู้จักเขา หรือว่า... คุณเองที่เป็นคนตามฉันมาตั้งแต่เด็ก!" ภาคินแค่นหัวเราะในลำคอ แต่ไม่มีความขบขันใดๆ ในดวงตา เขาก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ จังหวะการก้าวเดินนั้นหนักแน่นและกดดันราวกับนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุม รินรดาไม่ถอยหนี เธอยืนหยัดอยู่ตรงนั้น แม้ว่าหัวใจจะเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก "โลกธุรกิจกับอดีตของคุณมันขนานกันเกินกว่าที่คนอย่างคุณจะจินตนาการถึง" เขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นกาแฟคั่วเข้มบนตัวเขาทำให้เธอชะงักไปชั่วครู่ "ฉันไม่ได้ถ่ายรูปนั่น และฉันก็ไม่ใช่คนที่คุณกำลังหวาดกลัว แต่สิ่งที่ฉันยืนยันได้คือ คนที่อยู่ในภาพ... เขาไม่ได้ต้องการจะทำร้ายคุณ เขาแค่กำลัง 'เฝ้าดู' สมบัติที่สำคัญที่สุดของเขา" "สมบัติ?" รินรดาขมวดคิ้วแน่น "ฉันไม่ใช่ของใคร และฉันก็ไม่ใช่สมบัติของใครทั้งนั้น!" "คุณอาจจะคิดแบบนั้น" ภาคินโน้มตัวลงมาเล็กน้อย สายตาของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอเหมือนจะค้นหาอะไรบางอย่าง "แต่ตราสัญลักษณ์บนเหรียญนั้น... มันคือพันธสัญญาที่แลกมาด้วยเลือด ถ้าคุณอยากรู้ความจริงขนาดนั้น ก็ลองออกไปข้างนอกนั่นสิ... ลองไปดูสิว่าคนที่ส่งภาพนี้มาให้คุณ เขากำลังรอพบคุณที่ไหน" คำพูดของเขาเหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางห้อง รินรดาผลักอกเขาออกอย่างแรงด้วยอารมณ์ชั่ววูบ เธอทนไม่ได้อีกต่อไปกับการถูกกักขังอยู่ในปริศนาที่เขาสร้างขึ้น เธอหันหลังเดินไปที่ประตูโดยไม่หันกลับไปมองอีก "ถ้าฉันต้องจมลงไปในอดีต ฉันจะลากคุณลงไปกับฉันด้วย ภาคิน... อย่าคิดว่าคุณจะอยู่เหนือทุกอย่างได้ตลอดไป!" เธอเปิดประตูออกไปสู่ระเบียงภายนอกที่ตอนนี้ฝนกำลังตกหนัก สายฝนเย็นเยียบสาดเข้าใบหน้าของเธอ แต่ความร้อนรุ่มในใจกลับไม่ได้มอดดับลง รินรดาก้าวเท้าลงไปตามขั้นบันไดหินกลางสวนท่ามกลางสายฝนที่ชะล้างทุกอย่างจนพร่ามัว เธอหยิบจดหมายฉบับเดิมขึ้นมาอีกครั้ง ในซองนั้นมีพิกัดเล็กๆ ที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ซึ่งเธอเพิ่งจะสังเกตเห็น เธอเดินไปตามทางเดินแคบๆ ระหว่างต้นสนที่เรียงราย ความมืดของยามค่ำคืนและสายฝนทำให้ทัศนวิสัยจำกัด จนกระทั่งเธอหยุดชะงักลงที่ศาลาไม้เก่าแก่ท้ายสวน เงาของร่างหนึ่งยืนสงบนิ่งอยู่ท่ามกลางสายฝน ร่างนั้นสวมเสื้อคลุมยาวสีดำสนิท ดูขัดตาและแปลกแยกจากสถานที่แห่งนี้อย่างประหลาด รินรดาหยุดหายใจไปชั่วครู่ มือที่กำพิกัดไว้แน่นสั่นเทาจนแทบจะคุมไม่อยู่ "ใครอยู่ที่นั่น?" เธอเค้นเสียงถาม เสียงของเธอแหบพร่าและสั่นเครือ ร่างนั้นค่อยๆ หันกลับมา ช้าๆ... ราวกับจะให้เธอได้พินิจดูทุกรายละเอียดของความเงียบเหงาที่รายล้อมเขาอยู่ และเมื่อแสงไฟจากเสาไฟในสวนส่องกระทบใบหน้าของเขา รินรดาก็ถึงกับทรุดเข่าลงกับพื้นหญ้าที่เปียกชื้น นั่นไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็นใบหน้าที่เหมือนถอดแบบออกมาจากกระจกเงาของเธอเอง เพียงแต่มีความเย็นชาและแผลเป็นยาวที่พาดผ่านดวงตาซ้าย "ยินดีที่ได้พบกันนะ... น้องสาวผู้ไร้เดียงสา" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายเธอเย็นเฉียบ ก่อนจะชูเหรียญดาวตกในมือขึ้นมาสะท้อนกับแสงไฟที่วูบไหว "ความจริงที่เธอพยายามตามหา... มันกำลังจะทำลายทุกอย่างที่เธอเคยเชื่อมั่นในคืนนี้แหละ" เสียงปืนนัดหนึ่งดังขึ้นสนั่นหวั่นไหวท่ามกลางสายฝน พร้อมกับการปรากฏตัวของรถยนต์สีดำนับสิบคันที่แล่นเข้ามาปิดล้อมสวนแห่งนี้ไว้ทุกทิศทาง ภาคินวิ่งฝ่าสายฝนออกมาจากตัวบ้านด้วยสีหน้าตื่นตระหนกที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เขาร้องตะโกนชื่อเธอสุดเสียงในขณะที่กระสุนนัดที่สองพุ่งเฉียดผ่านไหล่ของเขาไปอย่างหวุดหวิด รินรดามองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ราวกับว่าตัวเธอเองกำลังจะหลุดลอยออกไปจากความเป็นจริงที่เลวร้ายนี้ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญนี้กับดาวตกคืนคริสต์มาสนะคะ