การตัดสินใจของริน

"อย่าขยับแม้แต่ก้าวเดียว ถ้าไม่อยากให้กลายเป็นเศษเนื้อสังเวยอาคมอาถรรพ์พวกนี้" เสียงราบเรียบแต่เฉียบขาดของอาจารย์ศิรินดังขึ้นในความมืดสนิทของโถงทางเดินหอพักชั้นห้า รินหยุดชะงักทันที กลิ่นกำยานที่ไหม้เกรียมผสมกับกลิ่นโลหะคาวจางๆ ทำให้เขารู้สึกเหมือนปอดถูกบีบอัดด้วยอากาศที่หนาแน่นไปด้วยกระแสไสยเวท เบื้องหน้าของพวกเขาไม่ใช่โถงทางเดินปกติ แต่มันคือโครงข่ายของเส้นด้ายสีแดงชาดที่ถักทอเป็นร่างแหครอบคลุมทั่วบริเวณ ทุกครั้งที่ไพ่ในกระเป๋าเสื้อของรินสั่นสะเทือน เขาจะเห็น ‘รอยแยก’ ของความเป็นจริงที่ซ่อนอยู่หลังภาพลวงตาเหล่านั้น "อาจารย์ครับ... เส้นใยพวกนี้ไม่ได้มาจากพลังวิญญาณทั่วไป แต่มันเหมือนการดึงเอา ‘ความปรารถนา’ ของผู้พักอาศัยในหอพักนี้มาถักทอเป็นกำแพง" รินกระซิบ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเงินประกายขณะที่เขามองผ่านเลนส์แห่งญาณทิพย์ ศิรินขยับกายเข้ามาใกล้จนรินได้กลิ่นหอมเย็นประหนึ่งดอกไม้กลางคืนจากตัวเธอ เธอหรี่ตาลง มองดูร่างแหสีแดงที่ค่อยๆ ขยับรัดตัวเข้าหากันเหมือนปอดที่กำลังหายใจ "เธอมองเห็นจุดเชื่อมต่อของมันไหม ริน? อาคมนี้มี 'หัวใจ' อยู่หนึ่งจุด ถ้าเราทำลายมันได้ก่อนที่กำแพงจะบีบอัดจนปิดตาย เราก็มีโอกาสรอด" รินสูดลมหายใจเข้าลึก เขารู้ดีว่าการเปิดใช้พลังทาโรต์ญาณทิพย์ระดับสูงในขณะที่จิตใจถูกกดดันเช่นนี้ ผลลัพธ์อาจไม่ใช่แค่ความเหนื่อยล้า แต่มันคือการแลกเปลี่ยนด้วย ‘หยดเลือดแห่งสมาธิ’ "ผมจะทำครับ" รินตอบเสียงหนักแน่น เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า สัมผัสถึงความเย็นเยียบของไพ่ *The High Priestess* ที่แผ่ซ่านออกมาจนปลายนิ้วชา เขาหลับตาลง ไม่ใช่เพื่อหนีความจริง แต่เพื่อมองให้ลึกยิ่งกว่าเดิม ในจินตภาพของริน เขาเห็นภาพนิมิตเป็นหอพักทั้งหลังที่ถูกมัดด้วยเส้นด้ายนับล้านเส้น ทุกเส้นล้วนพุ่งตรงไปยังจุดเดียว... ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ที่ปิดตายอยู่ชั้นล่างสุด แต่ทว่า... มีบางอย่างผิดปกติ "อาจารย์ครับ... จุดอ่อนของอาคมนี้ไม่ได้อยู่ที่ห้องอาจารย์ใหญ่" รินลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววตระหนก "มันอยู่ที่ตัวผม... ผมคือ ‘กุญแจ’ ที่อาคมนี้ต้องการเพื่อจะสมบูรณ์แบบ หากผมใช้พลังทำลายกำแพง ผมจะกลายเป็นเชื้อเพลิงให้มันแข็งแกร่งขึ้นอีกสิบเท่า!" ศิรินชะงัก สายตาที่เคยเยือกเย็นสั่นไหวเล็กน้อย เธอเข้าใจทันทีว่านี่คือกับดักซ้อนกับดัก "ถ้างั้น เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสละพลังของเธอทิ้งเสีย หรือไม่ก็..." "หรือผมต้องพลิกไพ่ใบสุดท้าย" รินแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าแต่เด็ดเดี่ยว "ผมจะทำลายกฎของระบบอาคมนี้ด้วยการดึง 'เงา' ของผมออกมาแทนที่ ผมจะเปิดประตูมิติในพื้นที่ปิดตายนี้ แม้มันจะหมายความว่าผมอาจจะสูญเสียความทรงจำบางส่วนไปก็ตาม" รินวางไพ่ลงบนอากาศที่ว่างเปล่า ทันใดนั้น แสงสีทองเรืองรองก็พุ่งทะลุทะลวงความมืดมิด ไพ่ทาโรต์ทุกใบในสำรับลอยคว้างขึ้นหมุนวนรอบตัวเขาเหมือนพายุคลั่ง เสียงกรีดร้องของวิญญาณที่ถูกจองจำในกำแพงอาคมดังระงมไปทั่วโถงทางเดิน เขารู้สึกเหมือนหัวใจถูกกระชากออกจากอก ความเจ็บปวดจากการดึงพลังมหาศาลเกินขีดจำกัดทำให้ร่างของเขาทรุดลงกับพื้น แต่เขายังคงฝืนมือสั่นๆ เพื่อดีดนิ้วสั่งการไพ่ใบสุดท้าย *‘The Fool... พลิกกลับ!’* ทันทีที่ไพ่ใบนั้นพลิกกลับด้าน โลกทั้งใบก็สั่นสะเทือน ความจริงที่เคยบิดเบี้ยวเริ่มแตกร้าวเหมือนกระจกที่ถูกค้อนทุบ แสงสีทองจากร่างของรินปะทะเข้ากับเส้นใยสีแดงชาดจนเกิดเสียงระเบิดดั่งสนั่น ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง... มือที่เย็นเยียบของใครบางคนจากเบื้องหลังกำแพงที่พังทลายลงก็คว้าเข้าที่ข้อมือของรินอย่างแรง พร้อมกับเสียงกระซิบที่เย็นยะเยือกจนน่าขนลุก "ยินดีด้วยนะเจ้าหนู... ที่เปิดประตูให้ฉันเข้ามาได้สำเร็จ" เงาร่างหนึ่งก้าวพ้นออกมาจากรอยแยกมิติ ร่างนั้นมีเค้าโครงที่คุ้นตาอย่างประหลาดจนรินต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ท่ามกลางความวุ่นวายของพลังเวทที่กำลังสลายตัว ระบบภารกิจในหัวของเขาก็แจ้งเตือนด้วยเสียงที่ผิดปกติไปจากทุกครั้ง [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบตัวตนระดับตำนาน – การตัดสินใจของท่านส่งผลให้ 'บอสลับ' ปรากฏตัวในพื้นที่ปิดตาย สถานะ: อันตรายสูงสุด!] ขอบพระคุณคุณรี้ดที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปพร้อมกับรินและอาจารย์ศิรินนะคะ!