ความหวาดระแวงกลางดึก

เสียงเคาะประตูสามครั้งที่ดังขึ้นอย่างเป็นจังหวะในยามวิกาล ไม่ได้สร้างความตกใจให้แก่รินเท่ากับเงาตะคุ่มที่ทาบทับอยู่หลังบานกระจกฝ้าของห้องพักศิลปิน ความเงียบงันในหอพักแห่งนี้หลังเที่ยงคืนราวกับถูกแช่แข็งด้วยความหวาดระแวง และรินรู้ดีว่าเวลานี้ ไม่มีมิตรแท้หลงเหลืออยู่อีกแล้วนับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์สลดครั้งนั้น “ริน... เปิดประตูให้ฉันเถอะนะ ฉันแค่อยากคุยเรื่องเบาะแสเมื่อตอนค่ำ” น้ำเสียงสั่นเครือของ ‘มี나’ (มิน하) ไอดอลสาวชาวเกาหลีใต้ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความอ่อนหวานดังเล็ดลอดเข้ามา แต่สำหรับรินแล้ว โทนเสียงที่พยายามบีบให้ดูน่าสงสารนั้นช่างขัดแย้งกับพลังงานรอบตัวที่แผ่ออกมาผ่านรอยต่อของบานประตูอย่างสิ้นเชิง รินหรี่ตามองไพ่ทาโรต์ในมือ—*The Seven of Swords* หรือไพ่แห่งการลอบเร้นและการทรยศ กลับหัวขึ้นอย่างเด่นชัดบนโต๊ะทำงาน ลวดลายของชายหนุ่มในภาพที่กำลังขโมยดาบเดินหนีจากค่ายพักแรม สะท้อนสถานการณ์ปัจจุบันในหอพักนี้ได้อย่างแม่นยำราวกับมีชีวิต รินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ก่อนจะเอ่ยตอบออกไปฃด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ “ดึกมากแล้วล่ะค่ะคุณมิน하 ไว้เราค่อยคุยกันพรุ่งนี้เช้าดีกว่านะคะ บรรยากาศตอนนี้... คงไม่เหมาะกับการพูดคุยเรื่องเครียดๆ สักเท่าไหร่” “แต่... แต่ฉันกลัวนี่ริน! ใครบางคนกำลังพยายามใส่ร้ายฉัน นายก็เห็นสายตาทีมงานที่มองมาเมื่อวานไม่ใช่เหรอ?” เสียงเคาะประตูกลายเป็นการทุบเบาๆ ด้วยความร้อนรน รินสังเกตเห็นเงาผ่านกระจกฝ้าว่าเธอกำลังกุมมือถือแน่น มืออีกข้างซ่อนไว้ข้างลำตัว ท่าทางอึดอัดและลุกลี้ลุกลนนั้นฟ้องชัดเจนว่ามีความลับบางอย่างซุกซ่อนอยู่ ในขณะเดียวกัน ที่มุมมืดของห้องนั่งเล่นรวม ศิรินกำลังยืนกอดอกพิงผนัง ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นทรงหยดน้ำทอดมองออกไปนอกหน้าต่างที่สะท้อนภาพสวนหย่อมเบื้องล่าง อาจารย์สาวไม่ได้ขยับเขยื้อนเลยตั้งแต่เกิดเรื่อง แต่พลังญาณทิพย์สายสีครามเข้มที่หมุนวนรอบตัวเธอบ่งบอกว่า อาจารย์กำลังแผ่ข่ายอักขระคุ้ม “ปล่อยให้เธอเคาะไปเถอะค่ะริน” ศิรินส่งกระแสจิตเข้ามาในห้วงความคิด น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่ทรงอำนาจทำเอาใจของเด็กหนุ่มสงบลงทันที “ความหวาดระแวงคือน้ำหล่อเลี้ยงชั้นดีของไสยเวทสายมืด ยิ่งพวกเขาสงสัยกันเอง ความเชื่อมโยงทางจิตวิญญาณที่จะใช้สะกดรอยตัวฆาตกรตัวจริงก็จะยิ่งแตกกระจาย นี่คือแผนการของมัน... ทำให้พวกเราหวาดกลัวจนสูญเสียสัญชาตญาณ” รินพยักหน้ารับเบาๆ ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ประตูอีกนิด เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เด็ดเดี่ยว “ถ้าคุณมิน하บริสุทธิ์ใจจริง พรุ่งนี้ตอนแปดโมงเช้า เราค่อยเอาไพ่มาเปิดเช็กความจริงกันที่ห้องส่วนกลางนะคะ ตอนนี้รินขอตัวพักผ่อนก่อนค่ะ” สิ้นเสียงของริน ความเงียบงันกลับเข้าปกคลุมอีกครั้ง เสียงฝีเท้าที่ถอยห่างออกไปทีละน้อยไม่ได้ทำให้ความตึงเครียดลดลงเลย ตรงกันข้าม รินกลับรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายความเย็นยะเยือกที่ลอยเข้ามาตามช่องระบายอากาศ กลิ่นอายของดอกมะลิแห้งผสมกับสนิมเหล็ก—กลิ่นเดิมกับที่พบในคืนแรกที่มีการฆาตกรรม! “อาจารย์คะ!” รินอุทานพร้อมกับหันขวับไปหาศิริน แต่ยังไม่ทันที่อาจารย์สาวจะได้เอ่ยปากตอบ ทันใดนั้น หน้าจอโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะของรินก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบภารกิจที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันในความเงสงบ เสียงสังเคราะห์เย็นชาแต่คุ้นเคยดังสะท้อนในโสตประสาท *[ระบบเตือนภัยพิเศษระดับ SSS ทำงาน]* *[ตรวจพบพลังงานไสยเวทระดับสูงกำลังบุกรุกเขตหวงห้ามชั้น 4]* *[เงื่อนไขพิเศษ: ฆาตกรไม่ได้มีแค่คนเดียว... และเหยื่อรายต่อไปกำลังยืนอยู่หน้าห้องของท่านในขณะนี้!]* รินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง... แต่ครั้งนี้ มันไม่ได้มาจากหน้าห้องพักของเขา หากแต่มาจากหน้า *หน้าต่างกระจก* ที่อยู่สูงจากพื้นดินถึงสี่ชั้น! ขอบพระคุณคุณรี้ดที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปพร้อมกับรินและอาจารย์ศิรินนะคะ!