ไพ่ราชินีดาบ

กลิ่นไอสนิมเหล็กและฝุ่นผงโบราณคละคลุ้งจนแสบจมูก ท่ามกลางความมืดมิดของห้องใต้ดินหอพักศิลปินที่ถูกผนึกตาย รินแทบหยุดหายใจเมื่อเงาร่างบิดเบี้ยวของตุ๊กตาพอร์ซเลนขนาดเท่ามนุษย์นับสิบตัวค่อยๆ ขยับข้อต่อส่งเสียง *กรอด... กรอด...* แหลมสูงเสียดประสาท ดวงตากลมโตทำจากแก้วสีนิลสะท้อนแสงไฟฉายวับวาม พวกมันไม่ได้ขยับด้วยกลไกไขลานธรรมดา แต่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไสยเวทสายมืดที่อัดแน่นจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น "ระวังค่ะริน!" เสียงเตือนอันเยือกเย็นแต่ทรงอำนาจดังขึ้นพร้อมกับร่างเพรียวบางของอาจารย์ศิรินที่ก้าวเข้ามาขวางหน้าเด็กหนุ่มไว้ในเสี้ยววินาที ดวงตาคู่คมกริบใต้กรอบแว่นทรงรีไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อยคล้ายกำลังเผชิญหน้ากับเรื่องสนุก ในมือเรียวบางของอาจารย์สาวไม่ได้ถือคัมภีร์โบราณหรืออาวุธเวทมนตร์ใดๆ ทว่าปลายนิ้วเรียวกลับสะบัดออกเบาๆ อากาศรอบตัวพลันแปรเปลี่ยนเป็นกระแสลมคมกริบ ไพ่ทาโรต์สำรับโบราณที่สลักลวดลายด้วยแผ่นทองคำเปลวพุ่งทะยานออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุมของเธอราวกับฝูงผีเสื้อเหล็ก มันหมุนวนกลางอากาศด้วยความเร็วสูงจนเกิดประกายไฟสีฟ้าแลบแปลบปั๊บ *ฉับ!* ไพ่ใบแรกพุ่งปักเข้าที่ข้อต่อหัวเข่าของตุ๊กตาตัวหน้าสุด แรงปะทะมหาศาลทำให้ขาเซรามิกแตกละเอียดเป็นผุยผง แต่มันหาได้หยุดแค่นั้น ตุ๊กตาตัวอื่นๆ กลับกรีดร้องด้วยเสียงแหลมเล็กบาดแก้วหู พุ่งทะยานเข้าใส่พวกเขาจากทุกทิศทุกทางราวกับฝูงแมลงมรณะ รินกัดฟันแน่น สมองอันฉลาดเฉลียวและประสาทสัมผัสจากไพ่ทาโรต์ญาณทิพย์ทำงานอย่างเต็มกำลัง เขามองเห็น "เส้นด้ายแห่งพลังงาน" สีดำที่เชื่อมโยงตุ๊กตาพวกนี้เข้ากับอักขระอาคมบนพื้นห้อง "อาจารย์ศิรินครับ... เอ๊ย! อาจารย์คะ! จุดศูนย์กลางของอาคมมันอยู่ใต้แท่นวางรูปปั้นตรงมุมห้องนั้นค่ะ!" รินตะโกนบอกเสียงดังแข่งกับเสียงกรีดร้องของตุ๊กตา พลางสะบัดข้อมือเรียกไพ่ *The Magician* ออกมาเพื่อสร้างเกราะป้องกันพลังงานแสงสว่างคุ้มกันด้านหลัง ศิรินเหลือบสายตามองลูกศิษย์คนเก่งแวบหนึ่ง แววตาคู่นั้นฉายความพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด "ฉลาดมากค่ะเด็กดี จับตาดูให้ดีนะคะว่า 'ราชินีดาบ' ตัวจริงเขาจัดการกันอย่างไร" สิ้นเสียงหวานกังวาน อาจารย์ศิรินก็ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ท่าทางของเธอสง่างามราวกับราชินีผู้ทรงบัลลังก์ ไพ่ทาโรต์ใบใหญ่ยักษ์ที่ปรากฏภาพสตรีผู้ถือดาบคมกريบปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเธอ บรรยากาศรอบตัวกดดันจนรินรู้สึกหายใจลำบาก พลังงานเวทมนตร์ธาตุลมบริสุทธิ์ถูกรีดเร้นออกมาจากร่างกายของอาจารย์สาวจนเกิดเป็นพายุหมุนขนาดย่อมๆ *ฟึบ!* ดาบแห่งลมปรากฏขึ้นในมือของศิริน มันส่องประกายแสงสีเงินยวดยวงตัดกับความมืดมิดในห้องใต้ดินอย่างไร้ที่ติ ร่างเพรียวพุ่งทะยานเข้าไปกลางวงล้อมของตุ๊กตาอาคมด้วยความเร็วที่มนุษย์ธรรมดาไม่อาจเทียบเคียง ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและแม่นยำ ไร้ซึ่งความลังเลใจ ดาบในมือฟาดฟันออกไปแต่ละครั้งราวกับสายฟ้าแลบที่ผ่าผ่านความมืด ตุ๊กตาพอร์ซเลนที่ขึ้นชื่อว่าคงกระพันและถูกสร้างด้วยอาคมโบราณ กลับถูกตัดขาดเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย เศษซากชิ้นส่วนกระจายเกลื่อนพื้นราวกับหิมะโปรยปราย รินยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความทึ่ง ไอมืดที่เคยปกคลุมทั่วห้องค่อยๆ สลายตัวไปตามรอยดาบอันเฉียบคมของอาจารย์สาว ความงดงามที่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามนี้ทำให้เขาเข้าใจแจ่มแจ้งทันทีว่าเหตุใดอาจารย์ศิรินจึงเป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับต้นๆ ที่แม้แต่สภาไสยเวทก็ยังต้องเกรงใจ ทว่า... ในวินาทีที่ตุ๊กตาตัวสุดท้ายถูกทำลายจนกลายเป็นเศษฝุ่น เสียงประหลาดบางอย่างก็ดังขึ้นจากใต้พื้นดิน *ครืน...* พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รินเซถอยหลังไปสองก้าวโดยมีศิรินคอยคว้าไหล่ประคองไว้อย่างรวดเร็ว แต่อาจารย์สาวไม่ได้มองเศษซากตุ๊กตาที่พื้นอีกต่อไป ดวงตาคู่คมกริบกลับเบนไปมองยังผนังห้องด้านในสุด ที่ซึ่งรอยแยกสีดำสนิทกำลังเปิดออกราวกับปากของอสูรกาย และก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไร ร่างของใครบางคนก็ก้าวออกมาจากรอยแยกนั้น... บุคคลที่ควรจะหายสาบสูญไปจากหอพักศิลปินแห่งนี้เมื่อสามปีก่อน ระบบภารกิจในหัวของรินส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็ว พร้อมกับหน้าจอสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า: [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับ SSS "ผู้บงการเงาแท้จริง" ปลดล็อกเงื่อนไขลับบทที่ 13 สำเร็จ] [คำเตือน: พลังชีวิตของเป้าหมายอยู่ในสถานะวิกฤต โปรดระวัง...] ขอบพระคุณคุณรี้ดที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปพร้อมกับรินและอาจารย์ศิรินนะคะ!