อาจารย์ผู้มาพร้อมควันจาง

“อย่าหัน... ถ้าไม่อยากกลายเป็นภาพวาดประดับผนังหอพักไปตลอดกาล” กระแสเสียงทุ้มต่ำแต่กังวานราวกับเสียงระฆังแก้วดังขึ้นที่ข้างหูริน กลิ่นหอมจางๆ ของกำยานไม้กฤษณาและกลิ่นอายเย็นเยียบของสายฝนที่ยังไม่ตกฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ รินหยุดชะงัก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านภายใต้การควบคุมสติอย่างหนักแน่น ดวงตาของเขาสะท้อนภาพเงาดำที่ทาบทับอยู่บนกำแพงเบื้องหน้า—เงาที่ค่อยๆ บิดเบี้ยวราวกับน้ำมันที่กำลังเดือดพล่าน ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานยังคงกระพริบถี่ในม่านตาของเขา [แจ้งเตือนด่วน: พลังงานลบระดับ A กำลังแทรกซึมเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ] [คำเตือน: หากท่านหันกลับไป ความสัมพันธ์เชิงเหตุผลกับ 'ไพ่เดอะทาวเวอร์' จะถูกทำลายทันที] รินขบกรามแน่น เขาไม่หันหลังกลับ แต่เลือกใช้ไหวพริบสะท้อนเงาจากหน้าต่างบานใกล้เคียง แทนที่จะมองตรงไปยังผู้บุกรุก เขาเพ่งสมาธิไปที่เงาสะท้อนที่พร่าเลือนนั้น ในกระจก... เขาเห็นร่างระหงในชุดโค้ทตัวยาวสีเข้ม หญิงสาวผู้มีดวงตาสีเทาอมฟ้าคู่สวยกำลังตวัดนิ้วเรียวสวยกลางอากาศ ราวกับกำลังลากเส้นตารางเวทมนตร์ด้วยอากาศธาตุ เธอไม่ได้ใช้ไม้กายสิทธิ์ แต่ใช้เพียง 'เจตจำนง' ที่แข็งแกร่งจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว “คุณเป็นใคร” รินถามเสียงเบา พยายามรักษาจังหวะการหายใจให้มั่นคง “คนที่มาช่วยไม่ให้เด็กดื้อต้องกลายเป็นคอลเลกชันวิญญาณในหอพักศิลปินแห่งนี้ไงคะ” หญิงสาวตอบพลางสะบัดมือแรงๆ หนึ่งครั้ง เกิดเสียง ‘เปรี๊ยะ’ ราวกับกระจกแตกกระจายในอากาศ เงาสีดำที่อยู่ด้านหลังรินส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองสีเงินจางๆ รินผ่อนลมหายใจยาวเมื่อเห็นว่าสถานการณ์คลี่คลายลง เขาตัดสินใจหันกลับไปเผชิญหน้ากับผู้มาเยือน หญิงสาวตรงหน้าดูมีอายุมากกว่าเขาเพียงไม่กี่ปี เรือนผมสีดำขลับถูกรวบไว้อย่างประณีต ใบหน้าเรียบเฉยแต่แฝงด้วยความเฉลียวฉลาดที่ทำให้เขารู้สึกว่าตนเองกำลังถูกวิเคราะห์จนทะลุปรุโปร่ง “อาจารย์ศิริน?” รินพึมพำ เขาจำชื่อนี้ได้จากฐานข้อมูลของสมาคมผู้ใช้เวทที่เขาเคยอ่านผ่านตาในคลังลับ “นับว่ายังฉลาดพอที่จะจำชื่ออาจารย์ที่ปรึกษาเฉพาะกิจของตัวเองได้” ศิรินขยับยิ้มที่มุมปาก แต่มันเป็นยิ้มที่ไม่ถึงดวงตา “สมาคมฯ ส่งฉันมาตรวจสอบความผิดปกติของ 'รอยรั่วแห่งจิต' ในหอพักแห่งนี้ ริน... นายเห็นอะไรในเหตุการณ์เมื่อครู่นี้บ้าง อย่าตอบด้วยความรู้สึก แต่จงตอบด้วยตรรกะของนักพยากรณ์” รินนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาทบทวนข้อมูลในหัวก่อนจะเอ่ยขึ้น “ไม่ใช่ผีร้ายทั่วไป แต่มันเป็นเศษเสี้ยวของ 'ไพ่ที่ถูกฉีก' พลังงานที่ตกค้างในที่เกิดเหตุมีความถี่เดียวกับศิลปินที่หายตัวไปเมื่อสัปดาห์ก่อน แสดงว่าคนร้ายไม่ได้แค่ฆ่า แต่กำลังพยายาม 'ย้าย' จิตวิญญาณไปไว้ในงานศิลปะครับ... เอ้อ... ค่ะ” รินเกือบหลุดปากคำลงท้ายของผู้ชายออกมา แต่เขารีบปรับเปลี่ยนเมื่อเห็นคิ้วเรียวของศิรินขมวดเข้าหากันเล็กน้อย “ที่นี่ไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับการสนทนา” ศิรินกล่าวพลางก้าวเข้ามาใกล้จนรินได้กลิ่นกำยานที่เข้มข้นขึ้น “มีใครบางคนหรือ ‘บางอย่าง’ กำลังเฝ้ามองเราผ่านกล้องวงจรปิดที่ไม่ใช่กล้องธรรมดา แต่เป็น 'ดวงตาของจิตรกร' หากเราขยับตัวผิดแม้แต่นิดเดียว สิ่งที่ถูกบันทึกไว้จะไม่ใช่แค่ภาพถ่าย แต่จะเป็นจิตวิญญาณที่ถูกดึงเข้าไปในเฟรมผ้าใบ” รินรู้สึกเย็นสันหลังวาบ เขาหยิบไพ่ทาโรต์สำรับประจำตัวขึ้นมาถือไว้โดยสัญชาตญาณ ไพ่ใบหนึ่งสั่นไหวอย่างรุนแรงจนส่งผ่านไอเย็นมาถึงปลายนิ้ว “อาจารย์หมายความว่า... ฆาตกรไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในอาคารนี้ แต่มันอยู่ใน... ทุกภาพวาดที่แขวนอยู่บนผนังพวกนี้ใช่ไหมคะ” ศิรินพยักหน้าช้าๆ ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีทองประกายชั่วขณะ “ใช่ และตอนนี้ มันเริ่มรู้ตัวแล้วว่ามีแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างเราสองคนเข้ามาขัดจังหวะการเก็บเกี่ยววิญญาณ” ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ดังขึ้นที่ปลายทางเดิน เสียงนั้นไม่ได้เดินเป็นจังหวะปกติ แต่เป็นเสียงลากขาที่แห้งกรังราวกับกระดาษทรายขูดบนพื้นไม้ รินและศิรินหันไปมองพร้อมกัน สิ่งที่ปรากฏในความมืดไม่ใช่ผู้คน แต่เป็นกลุ่มร่างที่ถูกพันธนาการด้วยสีน้ำมันและเส้นด้ายสีแดงฉาน ร่างเหล่านั้นก้าวออกมาจากกรอบรูปขนาดใหญ่ที่ผนัง ราวกับว่าโลกในจินตนาการกำลังทะลักออกมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบภารกิจลับ - ฝ่าวงล้อมมรณะของเหล่าภาพวาดมีชีวิต] [เงื่อนไข: ห้ามใช้อาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูงเกินขอบเขตเวทมนตร์พื้นฐาน] [รางวัล: เศษเสี้ยวจิตวิญญาณแห่งไพ่จักรพรรดิ (The Emperor - Fragment)] “ริน เตรียมตัวให้พร้อม” ศิรินกล่าวพลางดึงกริชเงินสลักลายอักขระโบราณออกมาจากแขนเสื้อ “คืนนี้เราคงไม่ได้นอนง่ายๆ หรอกนะ เพราะเจ้าของหอพักที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มตื่นขึ้นมาทักทายเราจากใต้พื้นห้องใต้ดินนี้เอง” สิ้นคำพูดของศิริน พื้นไม้ใต้ฝ่าเท้าของทั้งสองก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงกระซิบที่ดังมาจากทุกทิศทาง เสียงนั้นไม่ใช่ภาษามนุษย์ แต่มันคือเสียงหัวเราะที่แทรกอยู่ในทุกอณูของอากาศ และเมื่อรินก้มมองลงไปที่ไพ่ในมือ เขาก็ต้องเบิกตากว้าง... เพราะภาพบนไพ่ ‘เดอะทาวเวอร์’ ของเขาที่เคยวาดเป็นรูปหอคอยกำลังพังทลาย บัดนี้ลวดลายบนไพ่กำลังเปลี่ยนไป มันเปลี่ยนเป็นรูปใบหน้าของเขาเองที่กำลังถูกกรีดด้วยพู่กันสีเลือด รินเงยหน้าขึ้นมองศิรินที่กำลังยืนจ้องไปที่ประตูห้องโถงใหญ่ ซึ่งค่อยๆ แง้มออกช้าๆ เผยให้เห็นเงามืดขนาดมหึมาที่แผ่พุ่งออกมาพร้อมกับกลิ่นอายความตายที่คุ้นเคย “อาจารย์คะ... นั่นมันไม่ใช่ฝีมือของศิลปินทั่วไปแล้วนะคะ” รินกระซิบ ศิรินแค่นยิ้มที่มุมปากอย่างเย็นชา “แน่นอนสิริน เพราะนั่นไม่ใช่คน... แต่เป็น 'ตัวตน' ที่ถูกอัญเชิญออกมาจากมิติที่บิดเบี้ยว และดูเหมือนว่ามันกำลังรอคอย 'หัวใจ' ของนักพยากรณ์หนุ่มที่มีพลังวิญญาณบริสุทธิ์อย่างเธออยู่พอดีเลยล่ะ” ขวัญเนตรทายใจหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นไปกับก้าวต่อไปของรินและอาจารย์ศิรินนะคะ!