สายตาที่จับจ้อง

“คนอย่างมึง… รู้ตัวไหมว่ากำลังยืนอยู่บนรอยร้าวของแก้วที่พร้อมจะแตกละเอียดทุกเมื่อ” เสียงทุ้มต่ำแต่แฝงด้วยไอเย็นยะเยือกของ ‘เวหา’ คู่อริหมายเลขหนึ่งของคิน ดังขึ้นชิดใบหูของสิงห์ขณะที่เขากำลังถือแก้ววิสกี้ชั้นดีอยู่ในงานเลี้ยงการกุศลที่จัดขึ้นอย่างหรูหราท่ามกลางโลกเบื้องหลังของตึกสูงเสียดฟ้า สิงห์ไม่ได้หันกลับไปมอง เขายังคงจ้องมองผ่านผนังกระจกไปยังความวุ่นวายของมหานครเบื้องล่างด้วยสายตาที่สงบนิ่งดั่งทะเลก่อนพายุใหญ่จะเข้าปะทะ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเวหาทำให้สิงห์รู้สึกคลื่นไส้ แต่เขาก็ยังคงนิ่งเฉย มือหนาที่ผ่านการชกมวลและคราบเลือดมานับครั้งไม่ถ้วนกระชับแก้วในมือแน่นขึ้นจนเส้นเลือดที่หลังมือปูดโปน “คำเตือนจากศัตรู… ผมไม่เคยเก็บไว้เป็นสมบัติส่วนตัวหรอกครับ” สิงห์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบคมดั่งใบมีดที่ซ่อนอยู่ในฝัก “หึ อวดดี” เวหาหัวเราะในลำคอ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วไล้ไปตามแนวสันกรามของสิงห์อย่างถือวิสาสะ “คินมันเลี้ยงมึงมาดีสินะ สอนให้เชื่อง สอนให้ซื่อสัตย์... แต่มันคงลืมบอกไปว่า 'กุญแจ' ที่มึงถืออยู่ในตัวน่ะ มันไม่ได้มีไว้ให้คนอย่างคินครอบครองเพียงคนเดียว” สิงห์หมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว กวาดสายตาที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นมองจ้องไปที่ดวงตาของอีกฝ่าย ท่ามกลางเสียงดนตรีแจ๊สที่บรรเลงคลอในงานเลี้ยงสังสรรค์ของพวกมาเฟีย ความตึงเครียดรอบตัวพวกเขาเริ่มแผ่ขยายออกไปเหมือนรอยร้าวบนกระจกที่เวหาเพิ่งพูดถึง “ถ้าอยากได้นัก ก็ลองเอาชีวิตตัวเองมาแลกดูสิครับ ผมยินดีต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญด้วยหมัดเสมอ” สิงห์เอ่ยเสียงต่ำ ท่าทีของเขาคือความดุร้ายที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ความสุภาพที่ดูอันตราย เวหาส่งยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบห้องที่คินกำลังสนทนากับนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลด้วยท่าทีผ่อนคลาย “มึงคิดว่าที่นี่คือบ้านของมึงงั้นสิ? สิงห์… ความจริงที่มึงควรจะรู้ไว้ก่อนตายคือ คินไม่ได้ต้องการ 'ตัว' มึงเพื่อความรักหรอก แต่มันต้องการมึงเพื่อ 'ไขประตู' ไปสู่สมบัติที่ตระกูลมึงทิ้งไว้ให้” คำพูดนั้นเสียดแทงเข้ากลางใจสิงห์ราวกับลูกศรอาบยาพิษ ปมในใจเรื่องครอบครัวที่เคยถูกหักหลังและทิ้งให้เขาเผชิญโลกมืดเพียงลำพังเริ่มสั่นคลอน แม้เขาจะรู้ดีว่าคินเป็นคนอย่างไร แต่ลึกๆ ในใจที่เขาพยายามปฏิเสธมาตลอดคือ ความสงสัยที่ว่าตนเองเป็นเพียงเครื่องมือของเจ้าของคลับ Underground ผู้นี้จริงๆ หรือไม่ “มึงโกหก” สิงห์เค้นเสียงลอดไรฟัน “งั้นลองถามมันดูสิ ในตอนที่มันกำลังกอดมึงอยู่บนเตียง ว่าสิ่งที่มันจูบคือริมฝีปากมึง หรือแค่รหัสผ่านที่รอการไขออกกันแน่” เวหากระซิบชิดริมฝีปากสิงห์ ท่าทางของพวกเขาดูเหมือนคนสองคนที่กำลังหยอกล้อกันอย่างแนบชิดในสายตาของคนอื่น แต่ความจริงคือสงครามเย็นที่พร้อมจะระเบิดออกทุกวินาที ทันใดนั้น แสงไฟในห้องจัดเลี้ยงก็ดับวูบลงชั่วขณะ ความมืดมิดเข้าครอบงำพื้นที่ทั้งหมด ตามด้วยเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นของใครบางคนเดินแหวกฝูงชนเข้ามา สิงห์สัมผัสได้ถึงไอความเย็นที่คุ้นเคย แผ่นหลังของเขาถูกกระชากอย่างแรงให้ไปปะทะกับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาแทนที่เวหา “พูดอะไรที่มันเกินความจำเป็นไปหน่อยหรือเปล่า… เวหา” เสียงของคินดังขึ้นแทรกความมืด มันเยือกเย็นจนสั่นประสาท สัมผัสจากฝ่ามือของคินที่วางลงบนเอวของสิงห์นั้นหนักแน่นและแสดงความเป็นเจ้าของอย่างรุนแรง ไฟสว่างขึ้นอีกครั้งในเวลาต่อมา ทว่าสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่แค่เวหาที่ยืนยิ้มกวนประสาท แต่เป็นกลุ่มชายชุดดำที่กรูเข้ามาล้อมรอบพวกเขาทั้งสามคนไว้ สิงห์มองเห็นปืนที่เหน็บอยู่ข้างเอวของคนเหล่านั้น พวกเขาไม่ได้มาเพื่อเจรจา แต่มาเพื่อจบชีวิตใครบางคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ คินกระชับกอดสิงห์ไว้แน่นขึ้น สายตาคมกริบของเขามองไปที่เวหาอย่างผู้ชนะ แม้สถานการณ์จะตกเป็นรอง “มึงคิดว่าเอาคนมาแค่นี้จะพราก 'ของรัก' ของกูไปได้งั้นเหรอ?” “ของรัก?” เวหาแสยะยิ้ม “มึงอาจจะคิดว่ามันเป็นของรัก แต่ถ้ามึงรู้ว่ากุญแจที่อยู่ในตัวมันถูก 'เปิดออก' แล้วตั้งแต่วินาทีที่มึงแตะตัวมันครั้งแรก... มึงจะยังกล้าพูดคำนี้อยู่อีกไหม คิน?” คำพูดของเวหาทำให้คินชะงักไปชั่วครู่ แววตาที่เคยนิ่งสงบของเจ้าของคลับ Underground ไหววูบเพียงเสี้ยววินาที สิงห์ที่อยู่ภายใต้การกอดกุมรู้สึกถึงจังหวะหัวใจของคินที่เต้นผิดจังหวะไปอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่เขากำลังจะหันไปถามถึงความหมายของประโยคนั้น เสียงปืนหนึ่งนัดก็ดังขึ้นแหวกความเงียบสนิทในห้องจัดเลี้ยง กระสุนไม่ได้ถูกยิงมาที่พวกเขา แต่มันยิงเข้าที่โคมไฟระย้าขนาดใหญ่กลางห้องจนมันร่วงหล่นลงมาท่ามกลางความโกลาหล และในจังหวะที่คินผลักสิงห์ให้หลบเข้ามุมมืดนั้นเอง สิงห์ก็เหลือบไปเห็นเงาของใครบางคนยืนอยู่บนระเบียงชั้นบน... คนที่ควรจะตายไปตั้งแต่หลายปีก่อนในเหตุการณ์ที่ครอบครัวของเขาถูกกวาดล้าง นั่นคือแม่ของเขา... ผู้ที่เขาสาบานว่าจะตามหาเพื่อแก้แค้นตลอดชีวิต ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในความมืดมิดกับดาร์กไนท์นะครับ