ควันบุหรี่สีเทาจางลอยวนอยู่เหนือโต๊ะทำงานไม้โอ๊คมะฮอกกานี กลิ่นยาสูบราคาแพงปะทะกับกลิ่นคาวเลือดที่ยังตกค้างอยู่บนเสื้อหนังของสิงห์ มันเป็นกลิ่นที่เตือนให้เขารู้ว่าตัวเองยังไม่ตาย แต่การที่ยังมีชีวิตอยู่ ณ วินาทีนี้ กลับเลวร้ายยิ่งกว่าความตายหลายเท่า
สิงห์กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่ข้อมือปูดโปน เขานั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวหรูฝั่งตรงข้ามกับคิน ชายผู้กำลังหมุนแก้ววิสกี้ในมืออย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบดุจมีดโกนของอีกฝ่ายจ้องมองเขาราวกับนักล่าที่กำลังหยอกล้อกับเหยื่อที่ติดกับดัก
"ทำไมต้องเป็นฉัน" สิงห์เค้นเสียงถาม เสียงของเขาสั่นพร่าด้วยแรงโทสะที่พยายามสะกดไว้
คินหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันตราย เขาวางแก้วลงกับโต๊ะจนเกิดเสียงดัง 'กริ๊ก' สั้นๆ แต่มันกลับดังก้องไปทั่วห้องที่เงียบสงัด
"เพราะโลกนี้ไม่มีที่ว่างให้คนซื่อสัตย์ที่โง่เขลาอย่างนายหรอก สิงห์" คินโน้มตัวไปข้างหน้า ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูไร้หัวใจเข้ามาใกล้จนสิงห์สัมผัสได้ถึงลมหายใจเย็นเยียบ "พ่อของนาย... เขาไม่ได้แค่ขายที่ดิน เขายก 'นาย' ให้ฉันต่างหาก"
สิงห์ผุดลุกขึ้นยืน มือขวากระชากคอเสื้อของคนตรงหน้าอย่างลืมตัว แต่คินกลับไม่สะดุ้งสะเทือน แววตาของคินไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความกลัว มีเพียงความกระหายที่ส่องประกายวูบไหวเหมือนเปลวไฟในความมืด
"ฆ่าฉันซะสิ" สิงห์กัดฟันกรอด "ถ้ามึงจะเอาชีวิตฉันเป็นของเล่น ก็จบเรื่องนี้ตรงนี้เลย!"
"ฆ่า? ไม่หรอก..." คินใช้นิ้วเรียวยาวแกะมือของสิงห์ออกอย่างใจเย็น ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาเดินอ้อมโต๊ะไปหาชายหนุ่ม ร่างสูงใหญ่ของคินบีบคั้นพื้นที่รอบตัวสิงห์จนเขารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก "ฉันต้องการ 'มือขวา' คนที่จะคอยเคลียร์ความโสโครกให้ฉันในสังเวียนที่ไม่มีใครกล้าเหยียบ... ส่วนหนี้ก้อนโตที่พ่อนายก่อไว้ ถ้ามึงยอมมาอยู่ข้างฉัน ทุกตัวเลขจะถูกลบหายไปเหมือนไม่เคยมีอยู่"
สิงห์นิ่งงัน หัวใจเต้นรัวด้วยความอัปยศ เขาเกลียดตัวเองที่ต้องมาอยู่ใต้เท้าชายผู้นี้ แต่ภาพของ 'คนคนนั้น' ที่ถูกกักขังอยู่ในที่ที่เขาไม่รู้... คนที่เขาเกลียดที่สุด แต่ก็เป็นคนที่เขารักที่สุดเช่นกัน มันวนเวียนกลับมาหลอกหลอน
"แลกกับการเป็นหมาให้มึงใช้เหรอ?" สิงห์กระซิบ ลมหายใจขาดห้วง
"เปล่า" คินกระซิบตอบที่ข้างหู ความเย็นจากริมฝีปากที่เฉียดผ่านใบหูทำให้สิงห์ขนลุกซู่ "แลกกับการเป็น 'หัวใจ' ของคลับนี้ต่างหาก สิงห์... เลือกเอา จะเป็นมือขวาที่อยู่เหนือทุกคน หรือจะเป็นศพที่ไม่มีใครจำได้ว่าเคยมีตัวตน"
สิงห์หลับตาลง ภาพบาดแผลบนร่างกายในทุกค่ำคืนของการชกมืด ย้อนกลับมาตอกย้ำถึงความสิ้นไร้ไม้ตอก เขาเป็นเพียงเบี้ยในกระดานของคนมีอำนาจมาตลอดชีวิต และครั้งนี้... มันต่างออกไปตรงที่เขาไม่ได้ถูกบังคับให้สู้เพื่อเงิน แต่มันคือการสู้เพื่อรักษาลมหายใจของคนที่เขาเกลียดชังที่สุดไว้
เขาลืมตาขึ้น แววตาดุร้ายของสิงห์เปลี่ยนเป็นความมืดมิดที่ว่างเปล่า
"ถ้าฉันตกลง... สัญญาที่ว่าพ่อฉันจะปลอดภัย ต้องมีผลทันที"
คินยิ้มกว้าง เป็นยิ้มที่สิงห์อ่านไม่ออก แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกถึงหายนะที่กำลังจะมาถึง คินหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลขึ้นมาวางลงบนมือของสิงห์ พร้อมกับฝ่ามือที่กดทับลงมาอย่างหนักแน่น
"ยินดีด้วย สิงห์ ตอนนี้คุณคือสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของผม"
ทันใดนั้น เสียงประตูก็เปิดออกอย่างแรง! ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มเดินโซเซเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ และดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสบเข้ากับสิงห์
"สิงห์... อย่า... อย่าเซ็นมัน!" เสียงแหบพร่าของพ่อสิงห์ดังก้องขึ้น แต่ในจังหวะนั้นเอง คินก็ดึงปืนพกกระบอกเล็กออกมาจากใต้โต๊ะและจ่อเข้าที่ขมับของชายแก่คนนั้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่ใครจะตั้งตัวทัน
"อ้าว ดูเหมือน 'ตัวประกัน' ของเราจะรีบอยากมาส่งมอบงานนะ" คินหัวเราะร่า แต่แววตากลับเย็นชาดุจน้ำแข็ง "สิงห์... จะเซ็นสัญญาด้วยเลือดตอนนี้ หรือจะให้ฉันระเบิดสมองคนที่นายเกลียดที่สุดทิ้งต่อหน้าต่อตา?"
สิงห์ชะงัก นิ้วที่ถือปากกาค้างอยู่กลางอากาศ ท่ามกลางความตึงเครียดที่แทบจะฉีกกระชากวิญญาณของเขาให้แตกสลาย
ขอบคุณที่ติดตามบทที่สอง หวังว่าความดิบในจังหวะนี้จะกระแทกใจรี้ดทุกคนครับ - ดาร์กไนท์
Heartbeat Overload: สเต็ปคลั่งรักนายมาเฟียหลังสังเวียน•ตอนที่ 2
ข้อเสนอปีศาจ
ผลงานโดย ดาร์กไนท์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ดาร์กไนท์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Heartbeat Overload: สเต็ปคลั่งรักนายมาเฟียหลังสังเวียน นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!