แต้มบุญที่ต้องแลกด้วยชีวิต

"อย่าขยับ... ถ้าไม่อยากให้กลไกสปริงหนามกุหลาบเหล็กชุดนี้ ฝังคมเขี้ยวลงไปในกระดูกสันหลังของคุณ, รินทร์" เสียงกระซิบที่เย็นเยียบจนเกือบกลืนหายไปกับความมืดของห้องพักหมายเลข 404 ดังขึ้นจากความว่างเปล่า เอเลน่าเบี่ยงตัวหลบผ่านกรอบประตูเข้ามาด้วยความเงียบเชียบราภูตผี ปลายเรียวนิ้วของเธอแตะลงบนบานพับประตูที่แง้มอยู่เพียงเซนติเมตรเดียว ทว่าดวงตาคู่คมกริบกลับกวาดมองสำรวจร่องรอยการงัดแงะบนกลอนประตูด้วยสัญชาตญาณอันแหลมคมของสายลับมืออาชีพ รินทร์ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าไปหยิบสมุดบันทึกคดีบนโต๊ะทำงาน ลมหายใจของเขาติดขัดไปชั่วขณะ เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมขึ้นตามไรผมอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อความตายที่อยู่ห่างเพียงคืบ แต่เป็นเพราะในเสี้ยววินาทีที่ผ่านมา ดวงตาข้างซ้ายของเขาที่เปิดใช้งานทักษะ *'Eye of Truth'* เพิ่งจะกระพริบเตือนสีแดงฉานระดับวิกฤต [ ตรวจพบกับดักแรงดันเชิงกล: 'Dead-Man’s Snare' ] [ ระดับอันตราย: สูงมาก (โอกาสรอดชีวิต 1.4%) ] [ แหล่งพลังงาน: สปริงเหล็กกล้าผสมไทเทเนียม เชื่อมโยงกับสลักเกลียวใต้พื้นไม้กระดานแผ่นที่สาม ] "เกือบไปแล้วสินะ..." รินทร์พึมพำกับตัวเองเบาๆ น้ำเสียงของเขาแห้งผาก ขณะที่สายตายังคงจ้องมองเส้นเอ็นใสที่ขึงตึงแทบมองไม่เห็น ซึ่งลากผ่านจากขาโต๊ะตัวโปรดไปยังกล่องไม้ปริศนาที่วางอยู่บนเตียงนอน หากเขาเผลอก้าวเท้าซ้ายลงน้ำหนักตามความคุ้นเคยเดิม แรงกดเพียงสามขีดจากน้ำหนักตัวจะทำให้สลักดีดตัว ปล่อยใบมีดอาบยาพิษพุ่งเข้าตัดเส้นเลือดใหญ่บริเวณลำคอทันทีอย่างไร้ความปรานี เอเลน่าสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวเขาอย่างรวดเร็ว มือเรียวบางคว้าแขนเสื้อของรินทร์ไว้แน่นแล้วดึงรั้งเขากลับมาด้านหลังอย่างเด็ดขาด แรงกระชากนั้นหนักหน่วงและมั่นคงสะท้อนถึงการฝึกฝนร่างกายมาอย่างโชกโชนผิดกับภาพลักษณ์ของรองประธานสภานักเรียนผู้เรียบร้อยที่ใครๆ ต่างเข้าใจ "คุณประมาทเกินไปแล้ว, รินทร์" เอเลน่าเอ่ยเสียงต่ำ สีหน้าของเธอเคร่งเครียดจนริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง "นี่ไม่ใช่เกมสืบสวนหาตัวคนร้ายในห้องเรียนที่คุณคุ้นเคย แต่เป็นสนามรบของพวกเงาที่ต้องการกำจัดคนที่รู้มากเกินไปให้หายไปจากสารบบ" "ผมไม่ได้ประมาท... แค่กำลังวิเคราะห์รูปแบบการทำงานของมือสมัครเล่นที่พยายามเลียนแบบมืออาชีพต่างหาก" รินทร์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่พยายามดึงความนิ่งสงบกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว แม้หัวใจจะยังเต้นรัวราวกับกลองศึกก็ตาม เขาหันไปมองสบตากับหญิงสาว ดวงตาของเขาฉายแวววิเคราะห์อันเฉียบคมที่มักจะทำให้คู่สนทนารู้สึกราวกับถูกเปลื้องผ้าทางความคิด "รอยขูดขีดบนกลอนประตูเป็นแบบสาก... ไม่ใช่รอยไขกุญแจ แต่เป็นการใช้ลวดเหล็กสปริงเขี่ยจากด้านนอก ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของกลุ่ม 'ฮอว์ก' หน่วยหาข่าวอิสระที่รับจ้างเก็บกวาดหลักฐานให้พวกนักการเมืองท้องถิ่น... แต่รูปแบบกับดักภายในห้อง กลับเป็นลายมือของ 'สถาปนิกเงา' คนที่ออกแบบคดีฆาตกรรมอำพรางในบริษัทเมื่อสามปีก่อน" เอเลน่าหรี่ตาลงเล็กน้อย ร่องรอยความประหลาดใจฉายชัดขึ้นในแววตาคู่สวยที่ปกติมักจะเรียเฉยราวกับน้ำแข็ง เธอไม่คิดว่าในสถานการณ์ที่เฉียดตายเช่นนี้ ชายหนุ่มตรงหน้าจะสามารถประมวลผลข้อมูลมหาศาลและเชื่อมโยงเบาะแสที่กระจัดกระจายเข้าด้วยกันได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ "คุณกำลังบอกว่า... มีคนสองกลุ่มกำลังเล่นงานคุณพร้อมกันอย่างนั้นหรือ?" เอเลน่าถามกลับ น้ำเสียงของเธอเริ่มจริงจังมากขึ้น บรรยากาศรอบตัวทั้งคู่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก "ไม่ใช่แค่สองกลุ่ม..." รินทร์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความท้าทายแต่แฝงไว้ด้วยความเหนื่อยล้า เขายกมือขึ้นแตะขมับเบาๆ เพื่อลดอาการปวดหัวจากการใช้ทักษะ *'Eye of Truth'* เกินขีดจำกัด "...แต่เป็นเพราะพวกเขากำลังกลัว กลัวว่าสิ่งที่ผมกำลังค้นหาในสมุดบันทึกเล่มนั้น จะสั่นคลอนรากฐานทั้งหมดที่พวกมันร่วมกันสร้างขึ้นมา" ทันใดนั้นเอง บรรยากาศภายในห้องก็เปลี่ยนไปในชั่วพริบตา ลมเย็นยะเยือกพัดผ่านช่องหน้าต่างที่ปิดสนิทเข้ามาวูบหนึ่ง กลิ่นอายของความตายที่เข้มข้นกว่าครั้งไหนๆ ลอยอบอวลปะปนมากับกลิ่นอายฝนยามค่ำคืน [ ตู้ควบคุมระบบไฟฟ้าของหอพักถูกตัดขาด ] [ ตรวจพบคลื่นความร้อนเคลื่อนตัวเข้าประชิดจากทางบันหนีไฟ: 3 เป้าหมาย ] [ คำเตือนจากระบบ: ประตูห้องกำลังถูกเจาะด้วยความร้อนสูง ] เสียงโลหะถูกความร้อนเผาไหม้ดัง *'ฉ่า'* เบาๆ ที่บริเวณกลอนประตู แสงไฟสีแดงวาบขึ้นจากรอยต่อของบานประตูเหล็กกล้า สะท้อนใบหน้าของรินทร์และเอเลน่าที่ยืนนิ่งสนิทอยู่ในความมืด ทั้งสองคนสบตากันเพียงเสี้ยววินาทีโดยไม่ต้องเอื้อNเอ่ยคำพูดใดๆ ความไว้วางใจที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงันผ่านการร่วมเป็นร่วมตายในหลายครั้งที่ผ่านมา ทำให้พวกเขารู้หน้าที่ของตนเองทันที เอเลน่าดึงอาวุธลับรูปร่างคล้ายปากกาโลหะออกจากกระเป๋าเสื้อ blazer ของเธอ มันถูกกางออกกลายเป็นมีดสั้นพลังงานแสงความเข้มข้นสูง แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นดุดันราวกับนักล่าผู้กระหายชัยชนะ ส่วนรินทร์ก้าวถอยหลังไปตั้งหลักที่มุมห้อง พร้อมกับเรียกหน้าต่างสถานะของระบบขึ้นมาในห้วงความคิด ความเจ็บปวดจากการใช้พลังงานจิตหายไปเป็นปลิดทิ้ง ถูกแทนที่ด้วยพลังงานความมุ่งมั่นที่พุ่งพล่านถึงขีดสุด บรึ้ม! ประตูห้องพักถูกแรงระเบิดจากภายนอกกระแทกจนพังกระเด็นหลุดออกจากวงกบ ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเงาร่างของชายชุดดำสามคนที่ถืออาวุธครบมือพุ่งทะยานเข้ามาในห้องราวกับฝูงหมาป่ากระหายเลือด แต่ทว่า... ก่อนที่คมกระสุนนัดแรกจะลั่นไกออกจากปากกระบอกปืนของกลุ่มมือสังหาร หน้าต่างโปร่งใสสีทองอร่ามที่ไม่มีใครมองเห็น นอกจากรินทร์ กลับดีดตัวเด้งขึ้นกลางอากาศด้วยเสียงเตือนที่ดังกึกก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท [ ตรวจพบความเสี่ยงระดับ SSS: กุญแจดอกสุดท้ายถูกกระตุ้น ] [ ระบบ 'Eye of Truth' ยกระดับสู่ 'Omniscient Eye' (ดวงตาแห่งสรรพสิ่ง) สมบูรณ์แบบ ] [ ภารกิจลับฉุกเฉินถูกเปิดใช้งาน: "ถอดรหัสความจริงก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะดับลง" ] [ เงื่อนไขพิเศษ: หากรอดชีวิตจากห้องนี้ได้ คุณจะได้รับสิทธิ์เข้าถึง 'เบื้องหลังองค์กร' ทันที — แต่ถ้าพลาด... วิญญาณของคุณจะถูกผนึกไว้ในระบบตลอดกาล ] รินทร์หรี่ตาลงมองกลุ่มมือสังหารที่พุ่งเข้ามา พร้อมกับเอ่ยกระซิบเบาๆ กับเอเลน่าที่ยืนเตรียมพร้อมอยู่ข้างกายด้วยรอยยิ้มมุมปากอันเป็นเอกลักษณ์ "ดูเหมือนว่า... แขกที่ไม่ได้รับเชิญชุดใหญ่ จะมาส่งเราเข้าสู่เกมรอบสุดท้ายแล้วสินะครับ" และแล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ!