บทเรียนแรก: อย่าเชื่อสิ่งที่ตาเห็น

"ถ้าเอกสารแผ่นนี้หลุดออกไปถึงมือคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานอนาคตของพวกคุณในโรงเรียนนี้รวมถึงตำแหน่งประธานนักเรียนของนาย... คงจบลงภายในสามวินาทีนะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมสภานักเรียน กลิ่นอายความตึงเครียดลอยอบอวลปะปนไปกับไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศ รินทร์ยืนพิงสะโพกเข้ากับขอบโต๊ะประชุมตัวยาว สายตาคมกริบกวาดมองกลุ่มอิทธิพลประจำโรงเรียนที่นั่งล้อมวงอยู่เบื้องหน้า สมาคมนักเรียนนำโดย 'คณาธิป' รองประธานฝ่ายวินัยผู้มีใบหน้าหล่อเหลาแต่แววตากลับเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง กำลังจ้องมองรินทร์ราวกับอยากจะฉีกร่างอีกฝ่ายเป็นชิ้นๆ ข้างกายเขามีพรรคพวกอีกสามคนที่เป็นลูกหาบ คอยส่งเสียงขู่คำรามในลำคอเพื่อกดดันผู้บุกรุก รินทร์ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้าม ระบบภายในหัวของเขากำลังทำงานอย่างบ้าคลั่ง [ ติ๊ง! ระบบ 'Eye of Truth' ทำงาน ] [ ตรวจพบพิรุธระดับโครงสร้าง: ชีพจรของคณาธิปเต้นเร็วขึ้น 35% การกะพริบตาถี่บ่งบอกถึงความวิตกกังวลต่อเอกสารในมือท่าน ] [ คำแนะนำจากระบบ: ใช้หลักฐานชุดแรกทำลายเกราะป้องกันทางจิตวิทยาของเป้าหมาย ] รินทร์ยิ้มมุมปากอย่างสุภาพ สไตล์สุภาพบุรุษผู้ถือไพ่เหนือกว่าในมือ แผ่นกระดาษในมือของเขาไม่ใช่กระดาษธรรมดา แต่มันคือผลลัพธ์จากการวิเคราะห์ข้อมูลดิบตลอดสามคืนที่ผ่านมา ข้อมูลเกี่ยวกับการยักยอกงบประมาณกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน การซื้อขายโพสต์รับเข้าเรียนต่อ และหลักฐานการทำร้ายร่างกายนักเรียนทุนที่ถูกปกปิดไว้ใต้พรมของโรงเรียนแห่งนี้ "แกคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ ไอ้เด็กใหม่?" คณาธิปตบโต๊ะเสียงดังลั่น ลุกพรวดขึ้นจนเก้าอี้ล้มคว่ำ "แค่เพราะแกเข้ามาด้วยโควต้าพิเศษนักวิเคราะห์คดีฝึกหัดแล้วคิดว่าจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ? หลักฐานบ้านั่น... ใครๆ ก็รู้ว่ามันทำปลอมขึ้นมาได้!" เอเลน่าที่ยืนกอดอกอยู่มุมห้องในชุดนักเรียนระเบียบเรียบร้อย แต่แฝงไว้ด้วยรัศมีเย็นชา ปรายตามองคณาธิปด้วยความสมเพชเวทนา เธอรู้อยู่แก่ใจดีว่ารินทร์ไม่เคยทำอะไรโดยไม่มีแผนสำรอง และเอกสารชุดนั้น... มันคือของจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ที่แม้แต่เธอยังต้องทึ่งในความสามารถในการเจาะระบบเครือข่ายภายในของรินทร์ "ทำปลอมอย่างนั้นหรือครับ?" รินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงของเขานุ่มนวลราวกับกำลังพูดคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ แต่นัยน์ตากลับคมกริบราวกับใบมีดผ่าตัด "ถ้าอย่างนั้น... รบกวนคุณคณาธิปช่วยอธิบายบัญชีธนาคารปลายทางที่โอนเงินเข้าบัญชีลับของสภานักเรียนเมื่อเดือนก่อนหน่อยสิครับ ว่ามันตรงกับลายเซ็นดิจิทัลของคุณพอดีเป๊ะได้อย่างไร... หรือว่าระบบธนาคารเขาก็ปลอมแปลงเพื่อแกล้งคุณด้วย?" บรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบลงทันตาเห็น พรรคพวกของคณาธิปเริ่มหันมามองหน้ากันเอง ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปในพริบตาเมื่อเห็นสีหน้าซีดเผือดของหัวหน้ากลุ่ม คณาธิปกัดฟันกรอด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธแค้นและความกลัวผสมปนเปกัน ร่างกายสั่นเทาด้วยความอัปยศที่ถูกเด็กใหม่อย่างรินทร์ต้อนจนมุมในถิ่นของตัวเอง "แก... แกมันรนหาที่ตาย!" เพียะ! เสียงฝ่ามือกระทบเข้ากับใบหน้าของคณาธิปดังสนั่นหวั่นไหว แรงปะทะทำให้หน้าของรองประธานฝ่ายวินัยหันไปตามแรงเหวี่ยง รินทร์ไม่ได้ถอยหนี เขายังคงยืนสงบนิ่งในท่าเดิม ทว่ามือข้างที่ใช้ตบ (ไม่ใช่... มือข้างที่ใช้ตบคือรินทร์ตบหน้าด้วยหลักฐาน... อ้อ หมายถึงการตบหน้าด้วยความจริงจังต่างหากครับ) รินทร์ยกมือขึ้นจัดปกเสื้อของตัวเองอย่างใจเย็น ขออภัยครับ ขออนุญาตอธิบายความหมายให้ลึกซึ้งขึ้น รินทร์ไม่ได้ใช้กำลังกายตบหน้าคณาธิปด้วยมือเปล่า แต่เขาใช้ "หลักฐานชุดแรก" ฟาดลงกลางหน้าผากของอีกฝ่ายทางวาจาและเอกสาร จนคณาธิปรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าอย่างจังจนชาไปทั้งแถบต่างหากครับ "จำคำสอนนี้ไว้นะครับคุณคณาธิป..." รินทร์ก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว โน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่อัดแน่นไปด้วยแรงกดดันมหาศาล "บทเรียนแรกของโลกใบนี้... คืออย่าเชื่อสิ่งที่ตาเห็น และอย่าคิดว่าตัวเองใหญ่ที่สุดในป่าแห่งนี้ เพราะคนที่กุมความจริง... คือผู้ล่าที่แท้จริงเสมอ" คณาธิปยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเองที่ชาหนึบ สายตาส ั่นระริกด้วยความหวาดกลัวอย่างแท้จริง เขาพยายามจะอ้าปากเถียงแต่ก็พูดไม่ออก รินทร์หันหลังให้กลุ่มอิทธิพลเหล่านั้นอย่างไม่แยแส ก่อนจะส่งสัญญาณให้เอเลน่าเดินตามออกไปจากห้องประชุม ทว่า ในวินาทีที่มือของรินทร์กำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้องประชุม เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของเขา [ ติ๊ง! ภารกิจหลักบทที่ 5: 'หักเหลี่ยมสภา' สำเร็จลุล่วง ] [ ท่านได้รับแต้มประสบการณ์ +1,500 แต้ม ] [ ปลดล็อกทักษะใหม่: 'Psychological Warfare (ระดับกลาง)' ] แต่ทว่า... เสียงแจ้งเตือนไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น [ คำเตือนจากระบบขั้นวิกฤต! ตรวจพบสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแปลกปลอมในรัศมี 10 เมตร ] [ ระบบกำลังรีบูต... ตรวจพบ 'บุคคลที่สาม' ที่ไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลกำลังเข้าควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยของตึกนี้ทั้งหมด ] รินทร์ชะงักฝีเท้าทันที หัวใจเต้นแรงขึ้นด้วยสัญชาตญาณอันตราย เอเลน่าที่เดินตามมาข้างหลังสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เธอรีบชักมือเข้าหาอาวุธลับใต้แขนเสื้อทันที สายตาคมกวาดมองไปรอบโถงทางเดินที่จู่ๆ ไฟนีออนก็กระพริบติดๆ ดับๆ กลายเป็นสีแดงฉาน แอ๊ด... เสียงประตูห้องเก็บของปลายทางเดินเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของใครบางคนก้าวออกมาจากความมืด บุคคลปริศนาในชุดโค้ทสีดำสนิท สวมหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าครึ่งหนึ่ง แต่ดวงตาคู่นั้น... ดวงตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะหยันและคุ้นเคยอย่างประหลาดกำลังจ้องตรงมาที่รินทร์ราวกับรอเวลานี้มานานแสนนานแล้ว "ยินดีต้อนรับสู่เกมจริง... คุณนักวิเคราะห์" เสียงแหบพร่าผ่านเครื่องแปลงเสียงดังขึ้น พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้ารินทร์และเอเลน่า เป็นภาพสัญลักษณ์รูป "อีกา" ที่กำลังกางปีกครอบ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ!