สืบจากสถานะ: ใครคือคนในเงามืด

"ถ้าคุณยังเดินลึกเข้าไปอีกสามก้าว รินทร์... ตำแหน่ง 'ผู้สังเกตการณ์' ของคุณจะถูกยกเลิก และระบบรักษาความปลอดภัยของสภานักเรียนจะถือว่าคุณเป็นเป้าหมายที่ต้องกำจัดทันที" เสียงกระซิบที่เย็นเยียบดั่งน้ำค้างแข็งในฤดูใบไม้ร่วงดังขึ้นจากเบื้องหลัง เอเลน่าก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างเขาอย่างเงียบเชียบราวกับภูตผี แสงไฟนีออนสีนวลจากเพดานห้องใต้ดินของอาคารหอพักเก่าสะท้อนลงบนกรอบแว่นโลหะของเธอ ประกายตาของรองประธานสภานักเรียนสาวไม่ได้บ่งบอกถึงความล้อเล่นแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวยาวของเธอกำด้ามปากกาโลหะแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว รินทร์ไม่ได้สะดุ้งตกใจ เขายังคงยืนนิ่งอยู่หน้าตู้เซิร์ฟเวอร์ขนาดใหญ่ที่ส่งเสียงฮัมต่ำๆ เป็นจังหวะ หัวใจของเขาเต้นเป็นระเบียบ ทว่าสมองส่วนหน้ากำลังประมวลผลข้อมูลนับพันชุดต่อวินาที ดวงตาของเขาสะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างอินเทอร์เฟซที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัว [ ตรวจพบรหัสผ่านระดับผู้ดูแลระบบ (Admin) ] [ กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่เครือข่ายฐานข้อมูลลับ: 'Project Janus' ] [ คำเตือน: ค่าความเสี่ยงของท่านพุ่งสูงถึง 87% โปรดระมัดระวังการถูกตรวจจับ ] "คุณคิดว่าผมมาที่นี่เพื่อเล่นเกมซ่อนหาเหรอครับ เอเลน่า" รินทร์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขายังคงไม่ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์เบื้องหน้า "ตึกเก่าหลังนี้ถูกทิ้งร้างตามเอกสารของโรงเรียน แต่กระแสไฟฟ้าแรงดันสูงสามร้อยโวลต์ที่วิ่งตรงมายังชั้นใต้ดินนี้... มันไม่ได้ใช้เพื่อเลี้ยงหลอดไฟเก่าๆ พวกนั้นแน่นอน" เอเลน่าหรี่ตาลงเล็กน้อย บรรยากาศรอบตัวเธอกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ในฐานะสายลับที่แฝงตัวเข้ามาในคราบนักเรียนดีเด่น เธอมั่นใจว่าได้ลอร่า—ระบบป้องกันการบุกรุกของเธอ—ควบคุมทุกอย่างไว้แล้ว แต่รินทร์กลับก้าวล้ำหน้าเธอไปอีกหนึ่งก้าวเสมอ ชายหนุ่มคนนี้มีความสามารถในการอ่านร่องรอยเล็กๆ น้อยๆ ที่มนุษย์ทั่วไปมองข้าม ตั้งแต่คราบน้ำมันเครื่องบนพื้นรองเท้าของประธานชมรมวิทยาศาสตร์ ไปจนถึงองศาการปิดประตูห้องสมุดที่ไม่เท่ากัน "คุณกำลังเล่นกับไฟ รินทร์" เอเลน่าก้าวเข้ามาประชิดตัว กลิ่นหอมจางๆ ของดอกลาเวนเดอร์ผสมกับกลิ่นอายความเย็นชาลอยมาแตะจมูก "องค์กรที่อยู่เบื้องหลังโรงเรียนนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องชิงดีชิงเด่นของเด็กนักเรียน พวกเขาคือเครือข่ายเงาที่เชื่อมโยงกับกลุ่มทุนระดับประเทศ ถ้าคุณเปิดไฟล์นั้น... ชีวิตของคุณในฐานะนักเรียน หรือแม้แต่ชีวิตของตัวคุณเอง จะจบลงในอีกไม่ถึงสิบนาทีข้างหน้า" "ชีวิตของผมมันก็แขวนอยู่บนเส้นด้ายมาตั้งแต่ก้าวเข้ามาที่นี่แล้วไม่ใช่เหรอครับ" รินทร์หันกลับมาสบตาเธอยิ้มๆ รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและสติปัญญาอันเฉียบคม ทำให้เอเลน่าถึงกับชะงักไปชั่วขณะ รินทร์หันกลับไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ นิ้วเรียวเคาะลงบนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูง ทักษะการวิเคราะห์ขั้นสูงจากระบบ 'Eye of Truth' ถูกรีดเร้นออกมาจนถึงขีดสุด หน้าจอสีดำสนิทพลันปรากฏภาพกราฟิกสามมิติที่ซับซ้อน มันคือผังองค์กรลับที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชื่อของ "สมาคมผู้ปกครองและครู" แต่โครงสร้างที่แท้จริงกลับเป็นรูปปิรามิดคว่ำที่มีชื่อของบุคคลระดับสูงในสังคมเชื่อมโยงกันเป็นใยแมงมุม [ ระบบวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทำงานสำเร็จ ] [ ปลดล็อกข้อมูลเชิงลึก: ผังองค์กรลับ 'The Panopticon' ] [ ตรวจพบรายชื่อเป้าหมายระดับสูง: - ผู้อำนวยการโรงเรียน (ผู้ควบคุมนโยบายหลัก) - ประธานกรรมการบริษัทในเครือข่ายการเงิน (ผู้สนับสนุนงบประมาณ) - บุคคลปริศนา รหัส 'A-01' (ผู้สั่งการสูงสุด) ] ดวงตาของรินทร์หรี่แคบลงเมื่อเลื่อนสายตาไปพบกับชื่อที่คุ้นเคย ชื่อของอดีตผู้บริหารบริษัทที่เคยกลั่นแกล้งเขาจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ปรากฏขึ้นเป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารของเครือข่ายนี้ด้วย ทุกอย่างไม่ใช่ความบังเอิญ โรงเรียนแห่งนี้คือสถานที่ทดลองมนุษย์ขนาดย่อม ที่ใช้ระบบคะแนนและความเหลื่อมล้ำทางสังคมมาเป็นเครื่องมือในการคัดกรอง "ทรัพยากรมนุษย์"ป้อนเข้าสู่องค์กรลับ "ไม่จริง... คุณไปเอาข้อมูลนี้มาจากไหน?" เอเลน่าอุทานออกมาเบื้องหน้าจอ เธอเองที่เป็นสายลับมืออาชีพยังเข้าถึงข้อมูลชั้นนี้ไม่ได้ทั้งหมด แต่รินทร์กลับใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีในการเจาะทะลวงระบบไฟร์วอลล์ระดับทหาร "ความจริงก็คือความจริงครับ เอเลน่า" รินทร์กล่าวเสียงเรียบ ขณะที่มือยังคงบันทึกข้อมูลทั้งหมดลงในแฟลชไดร์ฟเข้ารหัส "และดูเหมือนว่า... พวกเขารู้แล้วว่าเรากำลังทำอะไรอยู่" *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานสว่างวาบไปทั่วห้องใต้ดิน ระบบระบายอากาศปิดตายอัตโนมัติ ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะกระแทกลงปิดกั้นทางออกทุกเส้นทาง เสียงฝีเท้าจำนวนมากกำลังวิ่งกรูลงมาตามบันไดทางลง เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นปูนดังสนั่นสะท้อนก้อง หูของรินทร์ได้ยินเสียงโลหะกระทบกันชัดเจน—นั่นคือเสียงขึ้นลำกล้องอาวุธปืน เอเลน่าหน้าถอดสี เธอชักปืนพกเก็บเสียงออกจากช่องลับใต้กระโปรงเครื่องแบบนักเรียนอย่างรวดเร็ว สัญชาตญาณนักฆ่าถูกปลุกขึ้นมาเต็มพิกัด "พวกมันมาเร็วกว่าที่คาดไว้... บัดซบเอ้ย ใครเป็นคนแจ้งพิกัดเรา?" "ไม่มีใครแจ้งหรอกครับ" รินทร์ดึงแฟลชไดร์ฟออกจากเครื่องคอมพิวเตอร์อย่างใจเย็น แม้สถานการณ์จะคับขันถึงขีดสุด แต่แววตาของเขากลับประกายความตื่นเต้นท้าทาย "ระบบของพวกเขาถูกออกแบบให้ตอบสนองอัตโนมัติทันทีที่มีคนเข้าถึงข้อมูลของ 'A-01'... พูดง่ายๆ ก็คือ เราเหยียบหางเสือเข้าเต็มแรงแล้วล่ะครับ" "นี่ไม่ใช่เวลามาเปรียบเปรยนะรินทร์!" เอเลน่ากัดฟันกรวด ขยับตัวไปบังหน้าประตูเหล็กที่ถูกล็อกไว้ "ทางออกถูกปิดตาย ทางหนีไฟก็น่าจะโดนตัดระบบแล้ว เราติดกับดัก!" รินทร์ไม่ได้ตอบคำถามทันที เขากวาดสายตามองไปรอบห้องใต้ดินด้วยระบบ 'Eye of Truth' อีกครั้ง ผนังห้องปูนเปลือยเก่าๆ รอยต่อของท่อน้ำทิ้ง และแผนผังโครงสร้างอาคารที่เขาจำได้ขึ้นใจจากการวิเคราะห์ก่อนหน้านี้ ปรากฏเป็นเส้นทางเรืองแสงสีทองในหัวของเขา "ใครบอกว่าเราติดกับดักล่ะครับ?" รินทร์หันมาส่งยิ้มให้เธอ เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจแบบที่ทำให้เอเลน่ารู้สึกใจเต้นแรงอย่างไม่มีเหตุผล "ในเมื่อประตูหน้าบ้านเขาปิดต้อนรับ เราก็แค่... ออกทางหน้าต่างห้องใต้ดินที่เชื่อมกับระบบท่อระบายน้ำเก่าก็พอครับ" "คุณบ้าไปแล้วเหรอ ท่อรกร้างนั่นมันเชื่อมกับเขตก่อสร้างฝั่งตะวันออก ที่นั่นมี...!" ยังไม่ทันที่เอเลน่าจะพูดจบ ประตูเหล็กกล้าด้านนอกก็ถูกระเบิดด้วยแรงดันแก๊สจนพังกระเด็นเข้ามา เสียงเศษเหล็กและฝุ่นตลบอบอวลไปทั่ว ร่างของชายชุดดำร่างยักษ์สามคนในชุดเกราะกันกระแทกพร้อมอาวุธครบมือพุ่งเข้ามาในห้อง กระบอกปืนเล็งตรงมาที่พวกเขาทั้งสองทันที รินทร์ไม่รอช้า เขาคว้ามือของเอเลน่าไว้แน่น ออกแรงดึงให้เธอพุ่งตัวหลบวิถีกระสุนที่เจาะทะลวงกำแพงปูนจนฝุ่นตลบไปพร้อมๆ กับที่เขายิงปืนยิงสลิงพกพาขึ้นไปบนเพดานระบายอากาศ *ฟึ่บ!* ร่างของทั้งสองลอยขึ้นสู่เบื้องบนในเสี้ยววินาทีที่กระสุนนัดสุดท้ายเฉียดผ่านหัวไหล่ของรินทร์ไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร เอเลน่าซบหน้าลงกับอกเสื้อของเขาโดยสัญชาตญาณ กลิ่นอายความอบอุ่นและมั่นคงท่ามกลางความตายทำให้เธอเผลอกำเสื้อของเขาแน่น ในขณะที่พวกเขากำลังพุ่งตัวทะยานผ่านช่องระบายอากาศหนีออกสู่ภายนอก หน้าต่างอินเทอร์เฟซของระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของรินทร์ด้วยตัวอักษรสีแดงฉานขนาดใหญ่ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาท [ ตรวจพบการแทรกแซงจากภายนอก ] [ คำเตือนระดับสูงสุด: บุคคลปริศนา 'A-01' ได้ทำการเข้าสู่ระบบควบคุมหลัก และกำลังรอต้อนรับท่านอยู่ที่จุดหมายปลายทาง ] [ ภารกิจลับระดับ SSS: "เผชิญหน้าเงาดำแห่งอดีต" ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ ] [ โปรดเตรียมตัวให้พร้อม... เพราะคนที่ยืนรอพวกท่านอยู่ที่ปลายทางนั้น ไม่ใช่ใครอื่น—แต่อย่างใด ] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปมปริศนานี้ไปด้วยกันนะครับ!