พันธสัญญาแห่งเงา

กลิ่นอายความชื้นของสนิมเหล็กและเศษกระดาษเปียกฝนอบอวลอยู่ในห้องเก็บสมุดโบราณชั้นใต้ดิน เสียงหยดน้ำจากเพดานกระทบลงบนพื้นหินดัง *ติ๊ง... ติ๊ง...* เป็นจังหวะที่ซ้ำซากจนน่าหงุดหงิด ทว่าความเงียบงันกลับถูกฉีกกระชากด้วยเสียงพลิกหน้ากระดาษแผ่นหนาอย่างเร่งรีบ รินทร์กวาดสายตาคมกริบมองตัวอักษรโบราณที่เรืองแสงสีครามจางๆ บนตำราเวทมนตร์เล่มหนา เหงื่อกาฬเม็ดเล็กผุดซึมขึ้นตามไรผมของเด็กหนุ่ม แม้ความเหนื่อยล้าจากการใช้พลังของระบบพยากรณ์จะกัดกินกล้ามเนื้อจนชาหนึบไปหมด แต่สติสัมปชัญญะของเขายังคงเฉียบคมเกินร้อย "ถ้าเรายังแก้สมการอาถรรพ์ของวงแหวนเวทนี้ไม่ได้ภายในสิบห้านาที หอพักฝั่งตะวันตกทั้งหลังคงได้กลายเป็นเถ้าถ่านไปจริงๆ แน่นอนค่ะอาจารย์" รินทร์เอ่ยขึ้นโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง ขณะที่มือขวายังคงใช้ดินสอเวทมนตร์ร่างเส้นทางเดินของพลังมานาลงบนแผนผังอย่างรวดเร็ว อาคิระยืนกอดอกพิงชั้นหนังสือสูงตระหง่าน ดวงตาเรียวรีภายใต้กรอบแว่นทรง Cat-eye หรี่ลงเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจ ท่าทีเยือกเย็นและชุดสูทสีเข้มเข้ารูปของเธอช่วยขับเน้นบรรยากาศความน่าเกรงขาม แต่มุมปากบางเฉียบกลับยกยิ้มขึ้นอย่างอดไม่ได้ "เด็กน้อย... เธอช่างกล้าหาญเสียจริงที่กล้าใช้คำว่า 'เรา' กับอาจารย์ผู้คุมกฎอย่างฉัน" อาคิระเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก ทว่าแฝงความหยอกเย้าอยู่เนืองๆ "แต่ก็นะ... การที่เธอวิเคราะห์ไทม์ไลน์ของรอยแยกมิติได้แม่นยำขนาดนี้ ยอมรับเลยว่าเธอไม่ได้มีดีแค่ปากจริงๆ" รินทร์หยุดมือลงชั่วขณะ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์สาว ปฏิกิริยาของทั้งคู่เปลี่ยนจากความระแวงแคลงใจในวันแรก กลายเป็นความไว้วางใจที่ถูกหล่อหลอมผ่านความเป็นความตายในหลายคดีที่ผ่านมา นี่คือจุดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของการร่วมมือกันระหว่าง 'ผู้พยากรณ์นอกรีต' และ 'อาจารย์ผู้คุมกฎแห่งหอพักเวท' "ฉันไม่ได้ขอร้องให้มาช่วยดูเฉยๆ นะคะอาจารย์ อาคิระ... วงแหวนเวทวงนี้มีจุดบอดที่ต้องใช้พลังมานาธาตุความมืดสะท้อนกลับ และมีเพียงระดับอาจารย์เท่านั้นที่จะเปิดบาเรียนี้ได้" รินทร์เอ่ยเสียงเรียบแต่นัยน์ตากลับสะท้อนประกายความมุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม "เรามาทำพันธสัญญาเงานี้ให้เสร็จกันเถอะค่ะ" อาคิระถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานไม้เก่าๆ ร่างเพรียวระหงโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับแผนผังของรินทร์ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ยามค่ำคืนลอยปะปนกับกลิ่นอายเวทมนตร์รอบตัวเธอ "ตกลง... ในเมื่อเธอเอ่ยปากขอร้องถึงขนาดนี้แล้ว ฉันในฐานะอาจารย์คงปฏิเสธไม่ได้สินะ" อาคิระยื่นมือเรียวยาวออกมา แสงสีม่วงเข้มเปล่งประกายขึ้นที่ปลายนิ้วของเธอ "ยื่นมือซ้ายของเธอมาสิ รินทร์... การทำพันธสัญญาเงาระหว่างผู้พยากรณ์และผู้คุมกฎ จะไม่มีวันถูกทำลายจนกว่าความจริงเบื้องหลังโรงเรียนแห่งนี้จะถูกเปิดโปง" รินทร์ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขายื่นมือซ้ายออกไปประกบกับฝ่ามือของอาจารย์สาวทันที สัมผัสเย็นเฉียบแล่นริ้วผ่านผิวหนัง ก่อนที่สัญลักษณ์รูปนาฬิกาทรายและเงาสีดำจะปรากฏขึ้นบนหลังมือของทั้งคู่ ระบบพยากรณ์ในหัวของเด็กหนุ่มส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็วขึ้นทันที *[ติ๊ง! พันธสัญญาแห่งเงาเสร็จสิ้นสมบูรณ์]* *[สถานะความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร: 'คู่หูพันธมิตร' ถูกปลดล็อก]* *[ปลดล็อกทักษะพิเศษ: 'เนตรเงาประสาน' - ผู้ใช้สามารถมองเห็นจุดอ่อนของวิญญาณอาถรรพ์ล่วงหน้าผ่านสายตาของคู่หูได้]* ร2นทร์รู้สึกได้ถึงพลังมานาปริมาณมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในร่างกาย ความเหนื่อยล้าก่อนหน้านี้มลายหายไปในพริบตา เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักให้อาคิระเป็นสัญญาณเริ่มปฏิบัติการ "เตรียมตัวให้พร้อมนะคะอาจารย์ วิญญาณอาถรรพ์ตนแรกกำลังจะทะลวงบาเรียเข้ามาแล้ว" ทั้งสองคนหันขวับไปมองยังประตูเหล็กบานใหญ่ที่สลักลวดลายเวทมนตร์ ซึ่งบัดนี้กำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนฝุ่นละอองร่วงกราว รอยแตกสีดำทมิฬค่อยๆ ปริแยกออกกลางอากาศ พร้อมกับเสียงกรีดแหลมสูงที่บาดแก้วหูจนน่าสะพรึงกลัว ทว่าท่ามกลางความโกลาหลนั้น รอยยิ้มที่มุมปากของรินทร์และอาคิระกลับปรากฏขึ้นพร้อมกันอย่างไร้ความหวาดกลัว ทว่า... ในวินาทีที่บาเรียกำลังจะแตกสลาย เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ก้าวเข้ามาหยุดอยู่หน้าประตูห้องใต้ดิน ทั้งที่เขตอาคมชั้นนอกถูกล็อกไว้โดยไม่มีทางที่ใครจะเข้ามาได้ ร่างในชุดคลุมสีดำสนิทที่คุ้นเคยค่อยๆ เปิดประตูเข้ามาอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ทำให้เลือดในกายของรินทร์จับตัวเป็นน้ำแข็ง "น่าประทับใจจริงๆ ที่เด็กนักเรียนกับอาจารย์แอบมาทำพันธสัญญาต้องห้ามกันลับหลังผู้อำนวยการ..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นพร้อมกับเงยหน้าเผยให้เห็นใบหน้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ด "แต่พวกเธอคิดจริงๆ หรือ... ว่ารอดพ้นสายตาของ 'ฉัน' ไปได้ตั้งแต่วันแรก?" รินทร์เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อตระหนักได้ว่า ทุกก้าวที่ผ่านมาของพวกเขา... ถูกบงการไว้ทั้งหมดแล้วตั้งแต่ต้น ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไขปริศนานี้ไปด้วยกันนะคะ