รอยร้าวในสภานักเรียน

“หลักฐานที่อยู่ในมือคุณมันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของความจริง ประธานสภานักเรียน... อย่าได้คิดว่าการใช้อำนาจมืดปกปิดความเน่าเฟะจะทำให้คุณครองบัลลังก์นี้ได้ตลอดไป” รินทร์เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันภายในห้องประชุมลับของสภานักเรียน แสงไฟเวทมนตร์สีนวลตาบนเพดานสั่นไหวราวกับจะดับลงทุกขณะ ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปยังชายหนุ่มร่างสูงผู้สวมปลอกแขนสภานักเรียนสีทองอร่าม ‘คิริน’ ประธานสภานักเรียนผู้มีใบหน้ายิ้มแย้มอยู่เสมอ แต่ในยามนี้ รอยยิ้มนั้นกลับดูบิดเบี้ยวและน่าขนลุก คิรินหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาหมุนแหวนประจำตำแหน่งที่นิ้วนางช้าๆ ก่อนจะโน้มตัวลงมาประจันหน้ากับรินทร์ “เด็กน้อย... การพยากรณ์อนาคตที่นายหลงใหลนักหนา มันบอกหรือเปล่าว่าคนที่จะต้องออกจากโรงเรียนนี้ไปในวันนี้ คือนาย หรือฉันกันแน่?” รินทร์รู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วไปทั่วกระดูกสันหลัง เขาฝืนยิ้มเย็นขณะที่ระบบในหัวสมองเริ่มสั่นเตือนเป็นจังหวะที่ถี่กระชั้น *‘พลังงานกายลดลงเหลือ 40%’* เสียงแจ้งเตือนของระบบไม่ได้ทำให้เขาสั่นคลอน แต่การที่เขาเห็น ‘เส้นด้ายสีดำ’ ที่พันธนาการรอบข้อมือของคิรินต่างหากที่น่ากังวล พลังไสยเวทที่เขากำลังสัมผัสได้อยู่นี้ไม่ใช่พลังของนักเรียนทั่วไป แต่มันคือพลังของพวก ‘ผู้กักขังวิญญาณ’ ที่เขาเคยเห็นในตำราต้องห้าม “ฉันไม่จำเป็นต้องดูอนาคตหรอกค่ะ เพราะสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า... มันก็ชัดเจนพออยู่แล้ว” น้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเยือกเย็นดังแทรกเข้ามาในห้อง ประตูบานใหญ่เปิดออกพร้อมกับร่างของอาคิระที่เดินตรงเข้ามา กลิ่นหอมของดอกไม้ป่าและกลิ่นอายของตำราเวทมนตร์เก่าแก่ฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เธอยืนเคียงข้างรินทร์ สายตาที่จ้องมองคิรินนั้นเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันระดับอาจารย์ผู้คุมกฎ “อาจารย์อาคิระ... มาเยือนถึงที่นี่ มีธุระอะไรหรือคะ หรือว่าสภานักเรียนจะมีความผิดฐานบริหารโรงเรียนเกินขอบเขต?” คิรินขยับตัวนั่งลงพิงเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆ ทว่าแววตาของเขากลับไหววูบไปชั่วขณะ อาคิระไม่ได้ตอบ เธอเพียงแค่สะบัดมือเบาๆ ม่านพลังเวทสีเงินก็คลี่คลายออก เผยให้เห็นรอยร้าวบนผนังห้องประชุมที่ซ่อนอยู่หลังภาพวาดหรูหรา รอยร้าวนั้นไม่ได้เป็นเพียงการแตกร้าวธรรมดา แต่มันคือช่องว่างระหว่างมิติที่กำลังดูดกลืนพลังงานชีวิตของนักเรียนในหอพักชั้นบนไปทีละน้อย “รอยร้าวนี้เกิดจากพิธีกรรมที่คุณพยายามจะปิดบังใช่ไหมคะ คิริน” อาคิระถามเสียงเรียบแต่หนักแน่น “การเมืองในโรงเรียนนี้อาจจะเป็นเรื่องของพวกคุณ แต่ถ้ามันแลกมาด้วยชีวิตของนักเรียนคนอื่น ฉันในฐานะผู้คุมกฎ... คงปล่อยให้ผ่านไปไม่ได้” รินทร์สังเกตเห็นนิ้วมือของคิรินกระตุก เขาใช้ไหวพริบประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ในหัวของเขาเห็นภาพนิมิตซ้อนทับกันเป็นฉากๆ คิรินกำลังจะร่ายเวทอาคมลับที่ถูกเขียนไว้ใต้โต๊ะประชุม! “อาจารย์ ระวัง!” รินทร์ตะโกนพลางพุ่งตัวไปคว้าข้อมือของอาคิระไว้ ก่อนจะดึงเธอกลับมาด้านหลังในเสี้ยววินาทีที่โต๊ะไม้แกะสลักระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ พลังงานสีดำสนิทพุ่งกระจายออกมาเหมือนงูพิษที่ถูกปลุกให้ตื่น บรรยากาศในห้องประชุมเปลี่ยนไปทันที เสียงหวีดร้องโหยหวนของวิญญาณอาถรรพ์เริ่มดังก้องอยู่ในมิติที่ซ้อนทับ คิรินลุกขึ้นยืน ร่างกายของเขาเริ่มแปรเปลี่ยนไป ดวงตาที่เคยเป็นสีน้ำตาลกลับกลายเป็นสีดำมืดสนิทไร้แววตา “พวกคุณรู้อะไรไหม...” คิรินพูดด้วยน้ำเสียงที่ซ้อนทับกันหลายเสียง ราวกับมีคนนับร้อยอยู่ในร่างเดียว “โรงเรียนนี้ต้องการการสังเวย... และพวกคุณสองคน ก็คือเหยื่อที่หอมหวานที่สุดที่โชคชะตาจัดหามาให้” รินทร์หอบหายใจถี่ เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม พลังงานกายของเขาลดลงอย่างรวดเร็วเหลือเพียง 15% การต่อสู้กับประธานสภานักเรียนที่มีพลังไสยเวทระดับสูงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ในยามที่เขาคิดว่าทางตันมาถึง เสียงแจ้งเตือนอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว *[ ติ๊ง! แจ้งเตือนระบบภารกิจ ]* *[ ภารกิจระดับ SSS: ‘กวาดล้างรอยร้าวแห่งมิติและเปิดโปงหน้ากากผู้ทรยศ’ ]* *[ รางวัล: ปลดล็อกเนตรพยากรณ์ขั้นสูงสุดและพลังไสยเวทระดับตำนาน ]* *[ คำเตือน: หากล้มเหลว วิญญาณของท่านจะถูกจองจำในรอยร้าวนี้ตลอดกาล ]* ทันใดนั้น แสงสีทองจากร่างของอาคิระก็สว่างวาบขึ้น เธอหยิบตราประจำตัวผู้คุมกฎออกมา ทว่าสิ่งที่น่าตกใจที่สุดคือ รอยร้าวบนผนังกลับขยายตัวจนมองเห็น ‘ตัวตน’ ที่อยู่เบื้องหลังรอยร้าวนั้น มันคือเงาร่างของชายชราที่มีใบหน้าคล้ายกับรินทร์ราวกับแกะ แต่นัยน์ตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นที่รอคอยเวลามานับร้อยปี! “รินทร์... ฟังฉันนะ” อาคิระหันมาสบตาเขาด้วยสีหน้าที่จริงจังที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา “สิ่งที่อยู่หลังรอยร้าวนั่น... ไม่ใช่วิญญาณทั่วไป แต่มันคือ ‘บรรพบุรุษ’ ที่ทำพันธสัญญากับโรงเรียนแห่งนี้ไว้ตั้งแต่ต้น!” รินทร์นิ่งค้างไป สิ่งที่เขาเห็นในนิมิตล่าสุดคือภาพของตัวเขาเองในอีกสิบปีข้างหน้า กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานสภานักเรียนตัวนั้น... ในสภาพที่ไร้วิญญาณ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันนี้ไปพร้อมกับรินทร์นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ ขวัญเนตรทายใจ