บททดสอบคัดเลือกแรงก์

กลิ่นไออุ่นของสนิมเหล็กและคราบน้ำมันอาคมคละคลุ้งจนแสบจมูก ทันทีที่ประตูเหล็กบานยักษ์แห่งลานประลองทิศประจิมถูกผลักเปิดออกด้วยแรงดันเวท สติสัมปชัญญะของรินทร์ก็ถูกดึงเข้าสู่โหมดเตรียมพร้อมอย่างเต็มพิกัด ดวงตาคมกริบกวาดตามองผืนสนามประลองที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นเขาวงกตหินยักษ์ เบื้องหน้าของเขาคือบททดสอบคัดเลือกแรงก์ประจำปี—สนามรบจำลองที่เต็มไปด้วยกับดักไสยเวทซึ่งพร้อมจะบดขยี้ผู้ประเมินให้แหลกคราบหากปราศจากความละเอียดรอบคอบ "อย่าก้าวเท้าซ้ายลงบนพื้นหินศิลาแลงแผ่นนั้น..." เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เยือกเย็นและทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านหลัง อาคิระในชุดคลุมยาวสีรัตติกาลยืนกอดอกพิงเสาศิลาอยู่ไม่ไกล ดวงตาสีเพลิงภายใต้กรอบแว่นโลหะกวาดมองกลุ่มควันสีเทาจางๆ ที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือพื้นดินอย่างพิจารณา "อาคมสะกดวิญญาณระดับสามกำลังทำงานอยู่ใต้พื้นผิว ถ้าเธอเผลอก้าวพลาดแม้แต่นصفเซนติเมตร แรงโน้มถัดไปจะดึงวิญญาณออกจากร่างก่อนที่กรรมการจะทันเป่านกหวีดเสียอีก" รินทร์พยักหน้ารับช้าๆ สัมผัสเย็นเยียบที่แผ่ซ่านมาจากปลายนิ้วบ่งบอกว่าระบบพยากรณ์กำลังประมวลผลสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างหนักหน่วง เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผม แม้ภายนอกเขาจะดูสุขุมและนิ่งสงบเพียงใด แต่ภายในหัวใจกลับเต้นระรัวราวกับกลองศึก หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างเงียบเชเชียบ ข้อมูลตัวเลขและแผนภาพจำลองสามมิติของกับดักเวทมนตร์นับร้อยจุดฉายชัดขึ้นในสายตา [ตรวจพบ: กับดักค่ายกล “พธนาการโลหิต” ระดับกลาง] [เงื่อนไขการหลบเลี่ยง: เคลื่อนไหวตามจังหวะชีพจรของแผ่นดิน — ซ้ายสามก้าว ขวาหนึ่งก้าว หยุดพักสองวินาที] [คำเตือน: การฝ่าฝืนเงื่อนไขจะทำให้พลังกายลดลงร้อยละสี่สิบ และกระตุ้นการทำงานของภูตรับใช้ระดับอาถรรพ์] รินทร์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสมาธิ สายตาจับจ้องไปยังทางเดินแคบๆ ที่ทอดยาวเบื้องหน้า กำแพงศิลาสองฝั่งสลักลวดลายอักขระโบราณที่กำลังเรืองแสงสีชาดสลับกับสีนิล บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจของตนเองชัดเจน ทุกย่างก้าวที่เขากำลังจะเดินต่อไปนี้ไม่ใช่แค่การสอบเลื่อนแรงก์ธรรมดา แต่เป็นการเดิมพันด้วยศักดิ์ศรีและอนาคตในสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ "ระวังตัวด้วยนะรินทร์..." อาคิระเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย แววตาคู่นั้นฉายแววห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเข้มงวด "อย่าใช้พลังพยากรณ์เกินขีดจำกัดเด็ดขาด ร่างกายของเธอยังฟื้นตัวได้ไม่เต็มที่จากเหตุการณ์คราวก่อน" "ผมเข้าใจแล้วครับ... เอ๊ย... ครับอาจารย์" รินทร์เกือบเผลอหลุดปากใช้คำพูดคุ้นเคย รีบปรับน้ำเสียงให้สำรวมขึ้นเมื่อเห็นมุมปากของอาจารย์สาวกระตุกยิ้มบางๆ อย่างรู้ทัน เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ ปลดปล่อยสติสัมปชัญญะให้เชื่อมต่อกับกระแสมานาโดยรอบ ร่างกายเริ่มเคลื่อนไหวตามคำแนะนำของระบบอย่างแม่นยำ ทุกย่างก้าวมีความหมาย ทุกจังหวะการลงน้ำหนักเท้าถูกคำนวณมาอย่างดีเยี่ยมเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนต่อโครงสร้างอาคมที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน *หนึ่ง... สอง... สาม...* รินทร์ก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ขณะที่หางตาก็มองเห็นผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ในลานประลองโซนอื่นกำลังเผชิญหน้ากับความยากลำบาก เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจและเสียงระเบิดของพลังเวทดังสนั่นมาจากทิศทางต่างๆ บ่งบอกว่าบททดสอบนี้ไร้ซึ่งความปรานีอย่างแท้จริง ทว่า ทันทีที่รินทร์ก้าวเข้าสู่เขตแดนชั้นที่สองของเขาวงกต อุณหภูมิโดยรอบก็ดิ่งวูบลงอย่างกะทันหัน เปลวไฟสีฟ้าครามที่จุดไว้ตามผนังศิลาพลันดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดสนิทเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ ชั่วพริบตานั้นเอง เสียงกระซิบประหลาดนับร้อยก็ดังระงับขึ้นข้างใบหู ราวกับมีวิญญาณเร่ร่อนนับพันกำลังรุมล้อมและกระชากกระชั้นลมหายใจของเขา [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบความผิดปกติในระบบค่ายกล!] [ระดับความอันตรายพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผล... เปลี่ยนแปลงสู่สถานะ: ภารกิจจำกัดเวลาพิเศษ] รินทร์ชะงักฝีเท้า หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อหน้าต่างระบบเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเร็ว ความเย็นยะเยือกแล่นริ้วจากกระดูกสันหลังขึ้นสู่ท้ายทอย ในความมืดมิดเบื้องหน้า ปรากฏดวงตาสสีแดงฉานคู่หนึ่งคู่ใหญ่เปิดขึ้นจ้องมองเขาจากความว่างเปล่า พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงบนบ่าจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ขวัญเนตรทายใจ