"แปะ... แปะ... แปะ..."
เสียงธนบัตรปึกหนากระทบลงบนโต๊ะไม้เนื้อหยาบดังสนั่นท่ามกลางความเงียบงัน กลิ่นอายของหมึกพิมพ์และกระดาษใหม่เอี่ยมลอยคละคลุ้งจนทำให้คนที่ยืนล้อมรอบต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นี่ไม่ใช่ความฝัน แต่คือผลกำไรจากการระบายสินค้าล็อตใหญ่ในตลาดมืดเมื่อคืนที่ผ่านมา ตัวเลขเงินสดตรงหน้าพุ่งทะยานจนแม้แต่นักเก็งกำไรมือฉกาจอย่างหลี่เฉินยังต้องยกยิ้มมุมปากด้วยความสะใจ
"พ่อค้าจากเมืองหลวงงั้นหรือ? ช่างบังเอิญเสียจริง หรือว่านี่จะเป็นหางเลขของ ‘เสือเฒ่าเฉิน’ ผู้อยู่เบื้องหลังตลาดมืดกันแน่?"
หลี่เฉินพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะดวงตาคมกริบกวาดมองเงินสดก้อนโตที่เรียงรายอยู่ตรงหน้า เขาไม่ได้ตื่นตูมกับปริมาณเงินมหาศาลนี้ เพราะในฐานะอดีตเซียนหุ้น เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของอาณาจักรหมื่นล้านที่เขากำลังสร้างขึ้นจากเศษซากในยุค 70 นี้เท่านั้น
ที่มุมห้อง เหมยลี่ ภรรยาคู่ยากกำลังงفกอยู่กับการคัดแยกธนบัตรอย่างคล่องแคล่ว แววตาของเธอมุ่งมั่นและฉายประกายแห่งความหวัง ใบหน้าที่เคยซีดเซียวจากการตรากตรำทำงานหนักในอดีต บัดนี้มีเลือดฝาดและงดงามขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การได้ยืนหยัดสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับสามีผู้พลิกผันชะตากรรม ทำให้เธอไม่ต้องก้มหัวให้ใครหน้าไหนอีกต่อไป โดยเฉพาะพวกญาติจอมสูบเลือดสูบเนื้อที่เคยเหยียบย่ำพวกเขา
"เฉินเกอ... เงินนี่ มากเกินไปแล้วนะคะ... เอ๊ย มากเกินไปแล้วนะครับ" เหมยลี่เผลออุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะรีบเปลี่ยนสรรพนามตามที่ตกลงกันไว้ หลี่เฉินหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขารีบก้าวเข้าไปโอบกอดเอวบางของภรรยาจากด้านหลัง สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและหัวใจที่เต้นรัวของหญิงสาว
"สำหรับเหมยลี่ของผม แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำครับ จำพวกอาหลี่กุ้ยที่เคยมาไถเงินเราได้ไหม? อีกไม่นาน... พวกมันจะต้องวิ่งมาเคาะประตูบ้านเราเพื่อขอเศษเงินทานหัวแน่นอน" หลี่เฉินกระซิบข้างใบหูของภรรยา น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เต็มไปด้วยความเด็ดขาดและสะใจ
ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่วันก่อน หลี่กุ้ย อาตัวร้ายผู้โลภโมโทสันเคยมาอาละวาดถึงหน้าบ้านเพื่อทวงส่วนแบ่งจากการค้าขายที่พวกเขายังไม่ได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ หมาป่าห่มหนังแกะอย่างหลี่กุ้ยคิดว่าสองสามีภรรยาคู่นี้จะเป็นเหยื่ออันโอชะให้ขูดรีดได้ตลอดไป แต่ความจริงในตอนนี้ได้ตบหน้าฉาดใหญ่ใส่ตระกูลหลี่สายรองจนหน้าชา
ในขณะเดียวกัน ที่บ้านหลักของตระกูลหลี่ หลี่กุ้ยกำลังเดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวายใจ ใบหน้ายับย่นเต็มไปด้วยความริษยาจนแทบจะบิดเบี้ยว ข่าวลือเรื่องที่หลี่เฉินสามารถหาเงินก้อนโตได้จากการค้าขายสินค้าแปลกประหลาดแพร่สะพัดไปทั่วหมู่บ้านราวกับไฟลามทุ่ง เสียงซุบซิบของผู้คนทำให้เขาแทบคลั่ง
"ไอ้หลานอกตัญญู! มันเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนั้นวะ!" หลี่กุ้ยทุบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนภรรยาของเขาต้องสะดุ้งโหยง "หรือว่ามันไปขโมยของหลวงมา? แกต้องไปดูให้เห็นกับตา นางแก่! ไปสืบดูซิว่าไอ้บ้านนั้นมันทำอะไรกันแน่ ทำไมถึงมีเงินซื้อเนื้อมากินทุกวันแบบนั้น!"
ตัดภาพกลับมาที่ความสุขุมลุ่มลึกภายในบ้านของหลี่เฉิน กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารจานเด็ดเริ่มโชยขยับออกมาจากห้องครัว มิติลับในห้วงสำนึกของหลี่เฉินถูกใช้งานเพื่อกักเก็บวัตถุดิบชั้นเลิศที่ไม่น่าจะมีทางหาได้ในยุคนี้ หมูตุ๋นน้ำแดงรสชาติเข้มข้น เนื้อนุ่มละมุนลิ้นถูกตักใส่ชามกระเบื้องเคลือบอย่างดี เคียงคู่ด้วยผักสดกรอบที่เก็บมาจากมิติลับสดๆ ร้อนๆ
เหมยลี่จัดการจัดโต๊ะอาหารด้วยรอยยิ้ม เธอบรรจงตักข้าวสวยร้อนๆ ส่งให้สามี ดวงตากลมโตมองหน้าหลี่เฉินด้วยความรักและศรัทธาเต็มเปี่ยม "เฉินเกอ อาหารเสร็จแล้วค่ะ... เอ๊ย ครับ ทานตอนร้อนๆ นะครับ"
หลี่เฉินส่งยิ้มอ่อนโยนให้ภรรยา มือหนายื่นไปกุมมือเรียวที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักแต่นุ่มนวลขึ้นในตอนนี้ "กินด้วยกันสิครับ ช่วงนี้คุณผอมไปหน่อย ผมต้องขุนให้คุณมีน้ำมีนวลกว่านี้ ถึงเวลาที่เราจะใช้ชีวิตอย่างราชาและราชินีแล้ว"
บรรยากาศภายในบ้านอบอวลไปด้วยความสุขและความอบอุ่น ตัดขาดจากโลกภายนอกที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา แต่ทว่าความสงบสุขนั้นมักจะอยู่ได้ไม่นาน...
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เสียงทุบประตูดังขึ้นอย่างรุนแรงและไร้มารยาท ทำลายบรรยากาศแสนหวานในมื้ออาหารลงอย่างสิ้นเชิง หลี่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นเย็นชาในเสี้ยววินาที เขาส่งสัญญาณมือให้เหมยลี่นั่งลงทานต่ออย่างใจเย็น ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
เมื่อหลี่เฉินเปิดประตูออกไป ภาพที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่หลี่กุ้ยผู้โลภมากอย่างที่คาดคิด แต่กลับเป็นชายชุดดำแปลกหน้าสามคน ร่างกายกำยำและแววตาดุดันราวกับสุนัขล่าเนื้อ พวกมันกวาดสายตามองไปรอบบ้านด้วยความโลภ ก่อนที่หัวหน้ากลุ่มจะหยิบจดหมายตราประทับลับยื่นมาตรงหน้าหลี่เฉินด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม
"นายท่านของเราสนใจธุรกิจมืดของแก... หลี่เฉิน ส่งสูตรลับนั้นมาซะ มิฉะนั้น วันนี้บ้านหลังนี้จะไม่เหลือแม้แต่เสาให้ซุกหัวนอน!"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางสร้างอาณาจักรไปกับหลี่เฉินและเหมยลี่นะครับ
ย้อนคืนปี 78 สร้างอาณาจักรพันล้านจากมือเปล่า•ตอนที่ 22
ความสำเร็จที่หอมหวาน
ผลงานโดย เซียนหุ้นย้อนเวลา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เซียนหุ้นย้อนเวลา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ย้อนคืนปี 78 สร้างอาณาจักรพันล้านจากมือเปล่า นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!