เกมซ้อนเกมและการสวนกลับแบบตาต่อตา

ตัวเลขยอดขายในบัญชีไม่ได้โกหกใคร และในโลกของการค้าที่ไร้ความปรานี คนที่คิดจะเล่นตลกกับคุณภาพสินค้า สมควรได้รับบทเรียนที่ไม่มีวันลืม หลินชิงหยวนวางสมุดบัญชีปกหนังลงบนโต๊ะไม้เนื้อAแข็ง เสียงกระแทกเบาๆ นั้นดังสะท้อนก้องในห้องทำงานที่เงียบสงบ กลิ่นหอมจางๆ ของชาสมุนไพรจากมิติลับลอยอวลอยู่ในอากาศ ตัดกับบรรยากาศตึงเครียดภายนอกหน้าต่างได้อย่างสิ้นเชิง "พวกมันคิดว่าการแอบอ้างชื่อร้านเราไปขายผักเน่าในตลาดมืด จะทำให้ชื่อเสียงของเราพังทลายลงได้ในชั่วข้ามคืนสินะครับ" น้ำเสียงของหลินชิงหยวนราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยประกายตาคมกริบที่ยากจะคาดเดา ลู่ถิงเฟิง ซึ่งนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสารลับในมือ รอยยิ้มมุมปากของนายทหารหนุ่มผู้เยือกเย็นปรากฏขึ้นเพียงเสี้ยววินาที เขายื่นมือหนาไปรินชาอุ่นๆ ให้ภรรยา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่มั่นคง "ความโลภมักทำให้คนตาบอดเสมอ ป้าสะใภ้จอมละโมบคนนั้นคงไม่รู้ว่า เอกสารการสั่งซื้อวัตถุดิบและเส้นทางการขนส่งสินค้าล็อตปลอมทั้งหมด อยู่ในมือเราตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ ที่รัก" รอยยิ้มของหลินชิงหยวนกว้างขึ้น นางไม่ได้ตอบคำถามทันที แต่ทอดสายตาไปยังลานบ้านที่ตอนนี้เต็มไปด้วยตะกร้าผักออร์แกนิกจากมิติลับ ผักทุกต้นเขียวขจี ใบอวบอิ่ม และแผ่ซ่านพลังงานชีวิตอันบริสุทธิ์ ช่างแตกต่างอย่างฟ้ากับเหวกับผักช้ำๆ ที่กลุ่มของหลินชุ่ยเฟิงพยายามแอบอ้างนำไปเร่ขายตัดราคาเพื่อทำลายตลาด แผนการ "ยืมดาบฆ่าคน" ของป้าสะใภ้จอมเจ้าเล่ห์กำลังจะย้อนกลับไปแทงข้างหลังพวกมันเองอย่างสาสม ช่วงสายของวันเดียวกัน ที่ตลาดการค้าเสรีใจกลางอำเภอ บรรยากาศเต็มไปด้วยความจอแจ ผู้คนเดินเบียดเสียดกันเลือกซื้อสินค้า หลินชุ่ยเฟิงในชุดเสื้อผ้าเนื้อดีที่ได้มาจากการรีดไถเงินชาวบ้านยืนเท้าสะเอวสั่งการลูกน้องให้จัดเรียงผักกองโตบนแผง "เร่เข้ามา! ผักสดๆ ส่งตรงจากไร่ตระกูลลู่ ถูกกว่าเจ้าอื่นครึ่งต่อครึ่ง! รับรองว่าสดและปลอดภัยที่สุดในอำเภอ!" เสียงแหลมสูงของหลินชุ่ยเฟิงตะโกนเรียกFwค้าด้วยความลำพองใจ นางยิ้มเยาะในใจ คิดว่ารอบนี้คงสามารถสูบเงินเข้ากระเป๋าได้เป็นกอบเป็นกำ และในขณะเดียวกันก็สามารถเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของหลินชิงหยวนให้จมดินได้สำเร็จ ทว่า ความสุขของนางอยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อรถจี๊ปทหารคันเก่งของกอง พลจู่โจมแล่นเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทอย่างเงียบเชียบ ทหารในเครื่องแบบสนามสองนายก้าวลงมาอย่างเป็นระเบียบ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ จากสำนักงานคุ้มครองผู้บริโภคและตรวจสอบการค้า หลินชุ่ยเฟิงหน้าถอดสี รีบปั้นหน้ายิ้มเข้าไปต้อนรับ "โอ้ ท่านผู้กอง ลมอะไรหอบมาครับ เอ๊ย... มาถึงนี่ได้ มีอะไรให้ดิฉันรับใช้หรือคะ หรือว่าจะมาซื้อผักสดๆ ไปทาน" เจ้าหน้าที่ตรวจสอบการค้าไม่แม้แต่จะชายตามองผ่อนผัน เขาหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมาอ่านด้วยเสียงอันดังจนผู้คนรอบข้างต้องหันมามอง "หลินชุ่ยเฟิง คุณถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดฐานฉ้อโกงผู้บริโภค ลักลอบจำหน่ายสินค้าเกษตรที่ไม่ได้มาตรฐานความปลอดภัย และแอบอ้างเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นเพื่อแสวงหาผลประโยชน์โดยมิชอบ นี่คือหมายศาลและคำสั่งระงับกิจการชั่วคราว!" เสียงฮือฮาดังขึ้นทันทีจากฝูงชนที่มุงดู หลินชุ่ยเฟิงเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ใบหน้าที่เคยยโสโอหังบิดเบี้ยวด้วยความตกใจกลัว นางพยายามจะอ้าปากแก้ตัว แต่เจ้าหน้าที่ไม่ได้เปิดโอกาสให้พูดอะไรอีก กุญแจมือถูกสวมลงบนข้อมือท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทาของชาวบ้านที่ต่างพากันรุมประณาม ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของถนน หลินชิงหยวนยืนกอดอกมองภาพความพินาศของศัตรูผ่านเลนส์แว่นตากันแดด ใบหน้าสวยหวานประดับด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ นางหันไปสบตากับลู่ถิงเฟิงที่ยืนอารักขาอยู่ข้างกาย สามีนายทหารยื่นมือมาโอบไหล่บางไว้เบาๆ เป็นเชิงชื่นชม "จบสิ้นกันทีกับความเจ้าเล่ห์ไร้ยางอายพวกนี้" หลินชิงหยวนพึมพำเบาๆ แต่ทว่า ในขณะที่เกมธุรกิจกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่นและชัยชนะอยู่แค่เอื้อม เสียงฝีเท้าหนักแน่นของชายแปลกหน้าคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหลังหลินชิงหยวน พร้อมกับกระดาษซองสีน้ำตาลปริศนาที่ถูกยื่นมาตรงหน้า "คุณหลินชิงหยวนครับ... นายใหญ่ของเราฝากสิ่งนี้มาให้ และบอกว่าเกมกระดานนี้ยังไม่จบแค่นี้" หลินชิงหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย นางรับซองเอกสารนั้นมาเปิดดู และเมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความสั้นๆ ด้านใน ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนสงสัย สมองอันปราดเปรื่องประมวลผลอย่างรวดเร็วถึงภัยเงียบระลอกใหม่ที่กำลังคืบคลานเข้ามา... ...แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ลมทะเลพัดรัก