มุกแรกคือการโดนตบ

"คุณธันวาครับ! ทำไมยอดเงินในบัญชีคุณมันถึงขึ้นเลขเก้าเรียงกันจนผมตาลายแบบนี้ล่ะครับ!" เสียงของพนักงานธนาคารสั่นเครือจนทำเอาปากกาในมือเขาแทบหลุดร่วงลงพื้น ชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบกริบกำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยแววตาที่เหมือนเห็นผีหลอกกลางวันแสกๆ แต่ธันวากลับยืนกอดอกทำหน้าตายสนิท พิงหลังกับเคาน์เตอร์หินอ่อนด้วยท่าทีเหมือนคนกำลังรอคิวจ่ายค่าไฟห้าสิบบาท "ก็แค่ตัวเลขครับ คุณรีบดำเนินเรื่องไปเถอะ ผมมีธุระต้องไปทำ ‘ภารกิจ’ ต่อ" ธันวาตอบพลางปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้อเชิ้ตเก่าๆ ของเขา ริน ที่ยืนอยู่ข้างๆ กัดริมฝีปากแน่น เธอมองดูคนรักด้วยความกังวลใจ เธอรู้ดีว่าธันวาไม่ได้เป็นเศรษฐีเมื่อเช้านี้ และไอ้ระบบประหลาดที่เขาเพิ่งได้รับมา มันกำลังจะทำให้ชีวิตเรากลายเป็นละครตลกที่ไม่มีบทสรุป เธอขยับเข้าไปใกล้แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า "ธันวา... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันคะ... ไม่ใช่สิครับ คือ... ผมหมายถึงคุณจะทำอะไรกันแน่?" ธันวาหันมามองรินด้วยสายตาอ่อนโยนแต่แฝงความแสบสัน "รินครับ จำไว้นะ ต่อไปนี้ไม่ต้องกังวลเรื่องข้าวแกงข้างทางแล้ว เตรียมตัวรับมือกับความประสาทแดกของโลกใบนี้ให้ดี เพราะระบบมันเพิ่งส่งข้อความมาเตือนแล้ว" *ติ๊ง!* หน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วเด้งขึ้นมาตรงหน้าธันวาเพียงคนเดียว **[ภารกิจตลกรับประทานระดับ F: ‘ตบเรียกสติตาแก่จอมเก๋า’]** **[เงื่อนไข: เดินไปที่ร้านอาหารหรูฝั่งตรงข้าม แล้วตบโต๊ะอาหารของ ‘เสี่ยสมชาย’ ผู้จองหอง พร้อมตะโกนว่า ‘กับข้าวที่นี่เค็มกว่าน้ำตาเมียผม!’]** **[รางวัล: เงินสดเข้าบัญชีทันที 1,000,000 บาท]** **[บทลงโทษหากไม่ทำ: เงินทุกบาทที่เพิ่งได้รับจะหายวับไปกับตา และจะถูกระบบสั่งให้เต้นระบำเปลื้องผ้ากลางสี่แยกไฟแดงเป็นเวลา 3 ชั่วโมง]** ธันวากลืนน้ำลายอึกใหญ่ "โอ้โห... ระบบ นี่มันกะจะให้ผมเปิดตัวในฐานะคนบ้าประจำเมืองเลยใช่ไหมครับเนี่ย" เขาไม่รอช้า จูงมือรินเดินออกจากธนาคารด้วยมาดนิ่งขรึม ราวกับกำลังจะไปเจรจาธุรกิจระดับพันล้าน แต่จุดหมายปลายทางกลับเป็นร้านอาหารสไตล์ยูโรเปี้ยนที่แพงที่สุดในย่านนี้ ภายในร้านที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงดนตรีคลาสสิกเบาๆ เสี่ยสมชาย เจ้าของกิจการรับเหมาก่อสร้างผู้มีอิทธิพล กำลังนั่งตัดสเต็กเนื้อวากิวอย่างใจเย็นรายล้อมด้วยลูกน้องร่างยักษ์สองคน ธันวาเดินตรงเข้าไปด้วยจังหวะก้าวที่มั่นคงจนรินเกือบจะหลุดปากร้องห้าม แต่เธอก็เลือกที่จะยืนดูอยู่ห่างๆ อย่างใจจดใจจ่อ *ปัง!* ธันวาตบโต๊ะอาหารเสียงดังสนั่นจนมีดสเต็กในมือเสี่ยสมชายกระเด็นหลุดมือ ลูกน้องสองคนลุกขึ้นยืนทันทีด้วยใบหน้าเหี้ยมเกรียม แต่ธันวากลับทำหน้าตายเหมือนเพิ่งวางแก้วน้ำ "กับข้าวที่นี่มันเค็ม! เค็มกว่าน้ำตาเมียผมตอนเห็นสมุดบัญชีอีก!" ธันวาตะโกนก้องร้านด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเกินเหตุจนคนทั้งร้านหันมามองเป็นตาเดียว เสี่ยสมชายหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ "ไอ้หนุ่ม! มึงเป็นใคร! รู้ไหมว่ากูเป็นใคร!" "ผมชื่อธันวาครับ และผมไม่สนใจหรอกว่าคุณเป็นใคร แต่ถ้าอยากจะกินอาหารอร่อยๆ เลิกทำตัวเป็นเสี่ยแก่ที่ขาดวิตามินในสมองจะดีกว่านะครับ" ธันวาตอบกลับด้วยความสุภาพ แต่ละคำที่ออกจากปากคือการเหยียดหยามแบบนิ่มๆ ที่ทำเอาเสี่ยสมชายสั่นไปทั้งร่าง "มึง! มึงตบโต๊ะกู! มึงต้องชดใช้!" เสี่ยสมชายคำราม สั่งลูกน้องให้เข้าประชิดตัวธันวา ในวินาทีที่ลูกน้องคนหนึ่งง้างหมัดเตรียมจะซัดเข้าที่หน้าของธันวา ร่างของธันวาก็ขยับหลบอย่างรวดเร็วราวกับเป็นมือโปรด้านศิลปะการต่อสู้ เขาสวนหมัดเข้าที่ท้องของลูกน้องคนนั้นจนจุกตัวงอ ก่อนจะหันไปหาเสี่ยสมชายแล้วยิ้มมุมปาก *ติ๊ง!* **[ภารกิจสำเร็จ: 1,000,000 บาท ถูกโอนเข้าบัญชีเรียบร้อย]** "เอาล่ะครับเสี่ย อาหารมื้อนี้ผมจ่ายให้เอง" ธันวายื่นบัตรสีดำสนิทที่ไม่มีชื่อธนาคารปรากฏอยู่ให้พนักงานเสิร์ฟที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ "รูดไปเลยครับ แล้วไม่ต้องทอน" พนักงานรับบัตรไปด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะนำไปเสียบเข้ากับเครื่อง EDC ที่เพิ่งนำมาวางบนโต๊ะ จังหวะนั้นเอง ความเงียบงันเข้าปกคลุมร้านทั้งร้าน ทุกสายตาจดจ้องไปที่เครื่องรูดบัตร เสียงกดปุ่มดัง *ติ๊ด...* หน้าจอเครื่องรูดบัตรแสดงยอดเงินที่ตัดผ่านฉลุยพร้อมข้อความยืนยันสถานะบัตรระดับ ‘Infinite’ ที่คนทั้งโลกไม่เคยเห็นมาก่อน เสี่ยสมชายที่เพิ่งจะโกรธจัดกลับต้องชะงักค้าง ปากที่เตรียมจะด่าทอกลับอ้าค้างจนแทบจะกลืนแมลงวันเข้าไป ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังตะลึงงันกับพลังอำนาจทางการเงินที่ธันวาแสดงออกมา เสียงแตรดังสนั่นจากด้านหน้าร้านทำให้ทุกคนต้องหันไปมอง กระจกบานใหญ่ของร้านอาหารแตกกระจายพร้อมกับเสียงพัดลมของเฮลิคอปเตอร์ที่พัดจนโต๊ะเก้าอี้กระจัดกระจาย หญิงสาวปริศนาในชุดดำสนิทโหนตัวลงมาจากเชือกนิรภัย พร้อมกับเล็งกระบอกปืนมาที่ธันวา "ธันวา! พวกเราพบตัวคุณแล้ว! กลับไปรับคำสั่งจากศูนย์บัญชาการระบบด่วนที่สุด!" รินที่เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าถึงกับเข่าทรุด "ธันวา... นี่มันเรื่องอะไรกันแน่! แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใคร!" ความโกลาหลเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และดูเหมือนว่าชีวิตที่แสนเรียบง่ายของธันวากำลังจะถูกแทนที่ด้วยความบ้าคลั่งที่คาดเดาไม่ได้... ผมหวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับความปั่นประสาทของธันวาในตอนนี้นะครับ แล้วพบกันตอนถัดไปครับ!