รางวัลจากระบบและเสียงเตือน

"แก่นมานาในศิลาผนึกนี้ไม่ได้เสื่อมสลายตามธรรมชาติค่ะ มาสเตอร์เซเลสเทีย... รอยแหว่งเป็นรูปทรงเรขาคณิตสามเหลี่ยมด้านเท่าแบบนี้ มีเพียงร่องรอยการสกัดด้วย 'มีดตัดมิติ' ของชนเผ่าโบราณแห่งหุบเขาสุญญากาศเท่านั้น" เสียงหวานใสแต่หนักแน่นของลูเซียน่าดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงวิจัยชั้นเจ็ดของหอคอยต้องห้าม กลิ่นอายของผงเวทมนตร์และกระดาษหนังเก่าเก็บคละคลุ้งอยู่ในบรรยากาศที่เย็นเยียบ นิ้วเรียวบางของเด็กสาวกำลังจรดลงบนแผนผังเวทมนตร์สามมิติที่ถูกฉายขึ้นมาจากแหวนอัจฉริยะบนนิ้วนางข้างซ้าย แสงสีฟ้าครามวับวามสะท้อนกับนัยน์ตากลมโตที่ฉายแววครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง มาสเตอร์เซเลสเทียกอดอกพิงเสาหินอ่อนสีดำสนิท ดวงเนตรสีเทาประกายเงินทอดมองลูกศิษย์สาวคนโปรดด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา มุมปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกทึ่งในความเฉียบแหลม "เจ้าช่างสังเกตเกินเด็กอายุสิบห้าปีทั่วไปเสมอเลยนะคะ ลูเซียน่า... รู้สึกไหมคะว่าอากาศรอบตัวเราเริ่มเปลี่ยนอุณหภูมิลดลงตั้งแต่เมื่อสามนาทีที่แล้ว" อาจารย์สาวเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยความระแวดระวังอย่างเต็ม ลูเซียน่าชะงักมือที่กำลังพิมพ์ข้อมูลลงในระบบอัจฉริยะ ดวงตาสีไพลินกวาดมองไปรอบห้องโถงทันที ธาตุทั้งสี่ในร่างกายของนาง—ดิน น้ำ ลม ไฟ—เริ่มส่งสัญญาณสั่นพ้องเบาๆ คล้ายกับเข็มทิศที่สูญเสียสนามแม่เหล็ก นี่ไม่ใช่ความหนาวเย็นตามธรรมชาติ แต่มันคือไอเย็นแห่งความตายที่ถูกขับออกมาจากห้วงมิติที่ถูกบิดเบือน *[ติ๊ง! ตรวจพบความผิดปกติของอนุภาคมานาในรัศมี 50 เมตร]* *[ระบบกำลังทำการวิเคราะห์โครงสร้างเวทมนตร์ปริศนา...]* *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบร่องรอยการตื่น ของ 'ผู้พิทักษ์เงา' รุ่นที่ศูนย์ ซึ่งถูกผนึกไว้ใต้รากฐานหอคอยต้องห้ามมานานกว่าสามร้อยปี]* หน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีฟ้าสดใสเด้งขึ้นมาตรงหน้าลูเซียน่าอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังรัวระรัวจนน่าปวดหัว ตัวเลขค่าพลังงานมานาพุ่งทะยานขึ้นแบบกราฟเอ็กซ์โปเนนต์จนระบบเกือบจะประมวลผลไม่ทัน "ระบบ... เจ้ากำลังจะบอกว่า เจ้าตัวที่ทำลายผนึกศิลากลุ่มดาวเมื่อครู่ ไม่ใช่ฝีมือของมนุษย์ แต่เป็นฝีมือของ... สิ่งที่ถูกขังอยู่ข้างใต้ต่างหากล่ะคะ?" ลูเซียน่าพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าเนียนใสเริ่มปรากฏเม็ดเหงื่อบางๆ ผุดขึ้นตามไรผม "ฉลาดมากค่ะ ลูซ" เซเลสเทียก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับสะบัดมือเบาๆ เกิดเป็นม่านพลังงานบาเรียสีเงินห่อหุ้มร่างของทั้งสองเอาไว้ "และดูเหมือนว่า... มันไม่ได้ตื่นขึ้นมาเพื่อทักทายพวกเราอย่างเป็นมิตรเสียด้วย" ตูมมม! พื้นหินแกรนิตเบื้องล่างสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น เสียงคำรามต่ำทุ้มราวกับเสียงสะท้อนจากก้นบึ้งของนรกดังสนั่นหวั่นไหว แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งทะลักขึ้นมาจากรอยแยกของพื้นห้อง เศษหินและฝุ่นผงฟุ้งกระจายไปทั่วทิศทาง ลูเซียน่าอาศัยจังหวะที่ฝุ่นตลบ รีบประสานอินทรีย์เวทธาตุลมและธาตุไฟเข้าด้วยกัน เกิดเป็นกระแสลมหมุนขนาดเล็กช่วยพัดเป่าควันสีเทาให้จางลง เพื่อเปิดทัศนวิสัยในการมองเห็น ตรงใจกลางรอยแยกของพื้นห้อง ร่างเงาสีดำทมิฬขนาดมหึมาค่อยๆ ก้าวขึ้นมา มันมีรูปร่างคล้ายอัศวินสวมเกราะเหล็กกล้าโบราณที่ผุกร่อน แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันเข้มข้น และดาบใหญ่ในมือที่เคลือบไปด้วยไอพิษสีม่วงเข้ม *[ระบบทำการอัปเกรดทักษะ 'วิเคราะห์ขั้นสูง' (Advanced Analytical Eye) สำเร็จ!]* *[คุณสามารถมองเห็นจุดอ่อนของ 'อัศวินเงากลืนวิญญาณ' ได้แล้ว: บริเวณข้อต่อหัวเข่าด้านซ้าย และแกนกลางมานาที่หน้าอกซ้าย อัตราความสำเร็จในการโจมตีสวนกลับ: 78.5%]* ข้อมูลจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในสมองของลูเซียน่าในเสี้ยววินาที ความเจ็บแปล๊บแล่นริ้วขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตัวระดับสูงสุด เด็กสาวสูดลมหายใจเข้าลึก and สะบัดข้อมือ เรียกคทาเวทมนตร์ประจำตัวที่หลอมขึ้นจากศิลาธาตุทั้งสี่ออกมาถือไว้มั่น "มาสเตอร์คะ... ให้หนูจัดการเจ้าเศษเหล็กขึ้นสนิมนี่เองนะคะ" รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนเรียวปากของเด็กสาว แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด แววตาของเธอกลับเปล่งประกายความท้าทายอย่างเต็มเปี่ยม เซเลสเทียมองภาพนั้นแล้วลอบยิ้มบางๆ ในใจ อาจารย์สาวถอยหลังไปหนึ่งก้าวเพื่อเปิดพื้นที่ให้ลูกศิษย์ได้แสดงฝีมือ "ตามใจเจ้าค่ะ ลูซ... แต่อย่าลืมว่า ของขวัญที่ระบบเพิ่งมอบให้นั้น มีเงื่อนไขการใช้งานที่จำกัดเวลาด้วยนะคะ" สิ้นเสียงของมาสเตอร์เซเลสเทีย อัศวินเงาพุ่งเข้าประชิดตัวด้วยความเร็วเหนือเสียง ดาบใหญ่ในมือฟาดฟันลงมาด้วยพละกำลังที่สามารถผ่าหอคอยทั้งหลังให้เป็นสองท่่อนได้ในพริบตาเดียว! ลูเซียน่าไม่หลบหนี เธอย่อตัวลงต่ำเล็กน้อย ดวงตาสีไพลินหรี่แคบลงเพื่อคำนวณวิถีดาบ ทันใดนั้น ร่างบางก็หายวับไปกับตาด้วยคาถาเคลื่อนย้ายพริบตาธาตุลม ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเบื้องหลังร่างมหึมาของศัตรูอย่างแม่นยำ "เป้าหมายคือ... จุดนี้สินะคะ!" เปรี้ยง! ลำแสงเวทมนตร์ธาตุไฟผสมสายฟ้าพุ่งทะยานออกจากปลายคาถา เจาะทะลวงเข้าที่ข้อต่อหัวเข่าด้านซ้ายของอัศวินเงาอย่างจัง เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสะท้อนออกมาจากเกราะเหล็ก พร้อมกับร่างมหึมาที่เสียการทรงตัวและทรุดฮวบลงคุกเข่าข้างหนึ่ง ทว่า... ในวินาทีที่ลูเซียน่ากำลังจะเผด็จศึกด้วยการโจมตีเข้าที่แกนกลางมานาตามที่ระบบแนะนำ หน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าเบื้องหน้ากลับเปลี่ยนเป็น 'สีแดงฉาน' กระพริบเตือนรัวเร็วจนแสบตา พร้อมกับเสียงระบบที่เปลี่ยนเป็นโทนเย็นเยียบและไร้อารมณ์ *[คำเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้ใช้อาคมภายนอก'... พลังงานมานาในหอคอยกำลังถูกดูดกลืน... และ... เป้าหมายที่แท้จริงไม่ได้อยู่ตรงหน้าคุณ...]* ลูเซียน่ายืนนิ่งค้างกลางอากาศ มือที่ถือคทาสั่นเทาเล็กน้อย เมื่อเงาของใครบางคนค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืดมิดของเสาต้นที่สาม... คนที่ควรจะอยู่ที่คุกใต้ดินชั้นลึกที่สุด... กลับมายืนยิ้มเย็นอยู่เบื้องหลังมาสเตอร์เซเลสเทียในตอนนี้! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับลูเซียน่านะคะ หวังว่าจะเพลิดเพลินกับบทนี้ค่ะ — แอสทริดธาตุมนต์