คดีแรกในหอสมุดหลวง

"กลิ่นผงเวทมนตร์โบราณผสมกับน้ำมันสน... ไม่ผิดแน่ มันคือร่องรอยของการเคลื่อนย้ายมิติระดับต่ำที่ถูกลบกลบเกลื่อนด้วยคาถาพรางตาขั้นสูง" นิ้วเรียวบางภายใต้ถุงมือหนังสีขาวแตะลงบนชั้นหนังสือไม้มะฮอกกานีโบราณในหอสมุดหลวง ชั้นหนังสือสูงตระหง่านทอดเงายาวทาบทับใบหน้าของเด็กสาว ลูเซียน่า หรือที่สหายในสถาบันมักเรียกด้วยความเอ็นดูว่า 'ลูซ' ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววครุ่นคิดอย่างจริงจัง บรรยากาศภายในหอสมุดหลวงยามวิกาลเช่นนี้เงียบสงบจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น แต่ความเงียบนั้นกลับถูกทำลายลงด้วยข่าวลือสะเทือนขวัญที่เพิ่งแพร่สะพัดเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน—คัมภีร์เวทมนตร์ธาตุบรรพกาลสามเล่มได้หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยจากห้องเก็บรักษาลับใต้ดิน "เจ้าเด็กแสb เจ้ากำลังใช้สายตาแบบนั้นอีกแล้วนะ ลูเซียน่า" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นจากความมืดบริเวณระเบียงโค้งหินอ่อน มาสเตอร์เซเลสเทีย อาจารย์สาวลึกลับประจำหอคอยต้องห้ามก้าวออกมาจากเงาแสงจันทร์ เรือนผมสีเงินยวดยวงสะท้อนกับแสงคบเพลิงเวทมนตร์ ดวงเนตรสีม่วงอเมทิสต์คู่นั้นมองศิษย์รักด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์ รอยยิ้มบางเบาประดับอยู่บนมุมปากเรียวสวย ทว่าแฝงไว้ด้วยความกดดันที่ทรงพลังตามแบบฉบับของจอมเวทผู้ทรงเกียรติ "ดิฉันไม่ได้กำลังคิดจะทำเรื่องวุ่นวายเสียหน่อยค่ะ มาสเตอร์เซเลสเทีย" ลูซหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเลفةที่ปิดไม่มิด มือเล็กไขว้ไว้ด้านหลัง ขณะที่ดวงตาคู่สวยระยิบระยับด้วยประกายแห่งความท้าทาย "ดิฉันแค่กำลังวิเคราะห์ว่า โจรย่องเบาคนนี้ช่างไร้รสนิยมเสียจริง ถึงได้เลือกขโมยตำราประวัติศาสตร์คาถา มากกว่าจะสนใจผลึกมานาบริสุทธิ์ที่วางอยู่ข้างกัน... ชัดเจนว่านี่ไม่ใช่การโจรกรรมเพื่อทรัพย์สิน แต่เป็น 'การจงใจอำพรางหลักฐาน' ต่างหากล่ะคะ" เซเลสเทียเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย นางเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกจันทร์กระจ่างที่ติดตัวอาจารย์สาว "แล้วเจ้ามีสมมติฐานอะไรล่ะ หืม? อย่าบอกนะว่าระบบอัจฉริยะประหลาดที่เจ้าชอบพึมพำถึงคนเดียว มันกำลังบอกอะไรเจ้าอีกแล้ว" ทันทีที่สิ้นคำพูดของอาจารย์สาว เสียงเตือนใสๆ แต่ไร้อารมณ์ของระบบในหัวของลูซก็ดังขึ้นทันที *[ติ๊ง! ตรวจพบสภาพแวดล้อมสอดคล้องกับเงื่อนไขภารกิจลับ: 'ตามล่าหาคัมภีร์ที่หายไปในหอสมุดหลวง']* *[ระดับความยาก: A]* *[เงื่อนไข: ค้นหาเบาะแสและระบุตัวผู้ต้องสงสัยภายในเวลาจำกัด 3 ชั่วโมง]* *[รางวัล: แต้มประสบการณ์ x5,000, ทักษะเนตรเวทมนตร์ขั้นสูง, และปลดล็อกแผนที่ชั้นใต้ดินระดับ 2 ของหอคอยต้องห้าม]* ลูซกระพริบตาปริบๆ รอยยิ้มบนใบหน้าหวานลึกซึ้งขึ้นไปอีก ระบบช่างรู้ใจนางเสียจริงในยามที่ต้องการข้อมูลสนับสนุนเชิงโครงสร้าง World-building แบบนี้ เด็กสาวสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงข้อมูลทั้งหมดมารวมไว้ในสมอง ความทรงจำระดับถ่ายภาพ (Photographic Memory) ของนางเริ่มทำงาน โครงสร้างเวทมนตร์สี่ธาตุ (ดิน น้ำ ลม ไฟ) ที่หลงเหลืออยู่ในอากาศถูกประมวลผลผ่านตรรกะอันแม่นยำ "ระบบกำลังบอกว่า... เรากำลังเล่นเกมแมวไล่จับกับคนที่ฉลาดเป็นกรดเลยล่ะค่ะ" ลูซกระซิบตอบ ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองไปรอบห้องโถงหอสมุด "มาสเตอร์ลองดูรอยไหม้บนพื้นพรมตรงนั้นสิคะ มันไม่ใช่ร่องรอยของไฟธรรมดา แต่เป็นอุณหภูมิความร้อนสูงที่เกิดจากการบีบอัดธาตุไฟผสมผสานกับธาตุลมเพื่อเร่งปฏิกิริยาการเผาไหม้ในเสี้ยววินาที คนที่ทำแบบนี้ได้... ต้องเป็นคนที่เข้าใจวงจรเวทมนตร์ของหอสมุดหลวงเป็นอย่างดี และมีสิทธิ์เข้าออกเขตหวงห้ามได้โดยไม่มีใครสงสัย" เซเลสเทียหรี่ตาลงเล็กน้อย รังสีเวทมนตร์รอบตัวอาจารย์สาววูบไหวเบาๆ "หึ... เจ้ากำลังจะบอกว่าผู้ต้องสงสัยไม่ใช่คนนอก แต่เป็นคนในสถาบันแห่งนี้อย่างนั้นสินะ" "ถูกต้องที่สุดค่ะ" ลูซย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อใช้ปลายนิ้วแตะละอองเวทมนตร์จางๆ ที่ติดอยู่กับขาโต๊ะอ่านหนังสือ "และร่องรอยนี้ก็กำลังนำทางเราไปสู่... ห้องทำงานของศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์เวทมนตร์ค่ะ" บรรยากาศรอบตัวพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที ความเงียบงันในหอสมุดหลวงยามค่ำคืนดูราวกับกำลังกลืนกินร่างของทั้งสองคน ลูซยืนขึ้นเต็มความสูง ความมั่นใจฉายชัดอยู่บนดวงหน้าเรียวสวย นางหันไปสบตากับอาจารย์สาวผู้ลึกลับ ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าคดีแรกในหอสมุดหลวงนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของปริศนาชิ้นใหญ่ที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้รากฐานของสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ ทว่า ในขณะที่ลูซกำลังจะก้าวเท้าเดินตามรอยละอองเวทมนตร์ออกไปสู่ระเบียงทางเดินมืดมิด เสียงระฆังโบราณจากยอดหอคอยต้องห้ามก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาถึงสามครั้ง—เสียงที่ปกติจะดังขึ้นก็ต่อเมื่อมี 'ผู้บุกรุกจากมิติอื่น' ปรากฏตัวขึ้นเท่านั้น! พร้อมกันนั้น หน้าจอสีฟ้าใสของระบบอัจฉริยะก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าลูซด้วยแสงสีแดงฉานกระพริบรัว พร้อมเสียงเตือนที่แหลมสูงและเย็นเยียบจนน่าขนลุก *[คำเตือนระดับวิกฤต! ตรวจพบการปลุกพลังงานมาตรการฉุกเฉินระดับ SSS ในหอคอยต้องห้าม]* *[เป้าหมายไม่ทราบฝ่ายกำลังเข้าใกล้ตำแหน่งปัจจุบันในระยะ 50 เมตร... อัตราการรอดชีวิต 12%]* *[ระบบบังคับเปิดใช้งาน: 'เขตแดนผนึกนิรันดร์' — ผู้ใช้ไม่สามารถถอยหลังได้อีกต่อไป]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับลูเซียน่านะคะ หวังว่าจะเพลิดเพลินกับบทนี้ค่ะ — แอสทริดธาตุมนต์