วิกฤตความเชื่อใจ

เอกสารสัญญาสีขาวสะอาดบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนภาพเงาของความไว้วางใจที่กำลังแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ พริมามองหน้าผู้ชายที่นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม แววตาคมกริบของทัศนัยในยามปกติที่เคยสร้างความหวั่นไหว ตอนนี้กลับกลายเป็นเครื่องประหารชิ้นเอกที่เชือดเฉือนหัวใจของเธอจนชาไปทั้งแถบ "คุณทำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่... ทัศน์" เสียงของพริมาไม่ได้สั่นเทาอย่างที่เธอหวาดกลัว ตรงกันข้าม มันนิ่งสนิท ทว่ากลับเยียบเย็นจนน่ากลัว ปลายนิ้วเรียวที่กำแฟ้มเอกสารในมือแน่นจนข้อต่องอขาวซีด เอกสารลับฉบับนั้นที่บังเอิญหลุดรอดออกมาจากลิ้นชักนิรภัย มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยืนยันว่า ทุกย่างก้าวที่เธอก้าวเข้ามาพัวพันกับเขา ทุกความใกล้ชิดที่ดูเหมือนบังเอิญ และทุกความช่วยเหลือที่เขาหยิบยื่นให้ในยามวิกฤต แท้จริงแล้วถูกคำนวณไว้หมดแล้วด้วยผลประโยชน์มหาศาลบนกระดานธุรกิจ ทัศนัยไม่ได้หลบสายตา ร่างสูงใหญ่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังราคาแพงด้วยท่าทีสุขุม รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากไม่ได้บ่งบอกถึงความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมสำเร็จแล้ว "คุณรู้เร็วกว่าที่ผมคิดนะ พาย" ทัศน์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับกำลังพูดคุยถึงเรื่องดินฟ้าอากาศในยามบ่าย ไม่มีความตระหนกตกใจใดๆ สะท้อนผ่านดวงคู่นั้น มีเพียงความลึกล้ำที่อ่านไม่ออก "คุณหลอกฉัน" พริมาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยหยาดหยดแห่งความสมเพชตัวเอง "ที่คุณเข้ามาใกล้ชิด ที่คุณยื่นมือเข้ามาช่วยบริษัทของครอบครัวฉัน ที่คุณทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ... ทั้งหมดมันก็แค่เกมธุรกิจ เพื่อให้คุณฮุบหุ้นส่วนใหญ่ของตระกูลฉันได้ง่ายขึ้นสินะครับ... อ้อ ขอโทษที เผลอติดสำนวนคุณมาซะได้" "พาย ฟังผมก่อน..." ทัศน์ขยับตัวเล็กน้อย สีหน้าเรียบเฉยเริ่มเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดเมื่อเห็นประกายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างรุนแรงจากหญิงสาว "ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น!" พริมาตวาดลั่น มือบางปาแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะจนกระดาษด้านในกระจัดกระจาย "ฉันเคยโง่คิดว่าคุณมีใจให้ ฉันเคยเกือบจะเชื่อคำหวานๆ และการกระทำบ้าๆ ที่คุณคอยตามหึงหวงฉัน ที่แท้คุณก็แค่มองว่าฉันเป็นหมากตัวหนึ่ง... เป็นทางลัดไปสู่ความสำเร็จของคุณ!" ทัศนัยลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายที่กำยำภายใต้สูทสั่งตัดก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว ความกดดันจากตัวตนของเขาแผ่ซ่านไปทั่วห้องทำงานจนอากาศรอบตัวคล้ายจะเบาบางลง แต่วินาทีนี้ พริมาไม่มีความเกรงกลัวหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความโกรธเกรี้ยวที่แผดเผา "ใช่... จุดเริ่มต้นมันอาจจะมาจากผลประโยชน์" ทัศน์ยอมรับออกมาตรงๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำจริงจัง ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำใสๆ "แต่เรื่องที่คุณคิดว่าผมไม่เคยมีความรู้สึกจริงๆ ให้คุณเลย... คุณกำลังดูถูกผมเกินไปแล้ว พาย" "ความรู้สึก? คนอย่างคุณรู้จักคำนี้ด้วยเหรอ ทัศนัย!" พริมาสวนกลับทันควัน น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้เริ่มเอ่อคลอเบ้า แต่เธอเชิดหน้าขึ้นสูง ไม่ยอมให้มันร่วงหล่นลงมาต่อหน้าผู้ชายใจร้ายคนนี้ "เลิกพูดจาโกหกเพื่อเอาตัวรอดสักทีเถอะ ฉันเกลียดคนโกหก... และที่สำคัญที่สุด ฉันเกลียดตัวเองที่ดันเผลอใจให้คนอย่างคุณ!" คำพูดประโยคสุดท้ายราวกับสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงกลางใจของคนฟัง ทัศนัยชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมไหววับด้วยความเจ็บปวดที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชา มือหนาเอื้อมออกไปหมายจะคว้าแขนเรียวของเธอไว้เพื่อยื้อให้อยู่คุยกันให้รู้เรื่อง "อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!" พริมาสะบัดแขนหนีสุดแรง เกิดเสียงเนื้อกระทบอากาศเบาๆ พร้อมกับถอยหลังกรูดจนสะโพชนั่งกระแทกกับขอบโต๊ะทำงาน "เราจบกันแค่นี้ ทัศน์ สัญญาบ้าๆ ระหว่างเราถือเป็นโมฆะ... ฉันยอมแลกทุกอย่าง แม้กระทั่งบริษัทของฉัน เพื่อที่จะไม่ต้องเห็นหน้าคุณอีก!" หญิงสาวหันหลังกลับทันที ก้าวฉับๆ ไปที่ประตูห้องด้วยหัวใจที่แหลกสลาย เธอต้องการหนีไปให้พ้นจากบรรยากาศที่บีบคั้นนี้ ก่อนที่เธอจะร้องไห้ออกมาให้เขาเห็นความอ่อนแอ แต่ทว่า... ก่อนที่ปลายนิ้วของเธอจะเอื้อมไปแตะลูกบิดประตู เสียงทุ้มต่ำที่ทรงพลังและเด็ดขาดของทัศน์ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "คุณก้าวออกไปจากห้องนี้ไม่ได้หพาย... เพราะเอกสารที่คุณถืออยู่นั่น มันเป็นแค่ภาพลวงตาที่ผมจงใจวางไว้ให้คุณเจอ เพื่อทดสอบว่าคุณจะเลือกอะไรระหว่าง 'ความจริงใจของผม' กับ 'อคติในใจคุณ'" พริมาหยุดชะงักมือที่กำลังจะบิดลูกบิด หัวใจที่กำลังเต้นระรัวด้วยความโกรธพลันสะดุดกะทันหัน เธอยืนแข็งทื่อเป็นหุ่นปั้น ค่อยๆ หันกลับมามองชายหนุ่มที่ยืนนิ่งอยู่กลางห้องด้วยสีหน้าคาดไม่ถึง รอยยิ้มที่มุมปากของทัศน์ในตอนนี้ ไม่ใช่รอยยิ้มของผู้ชนะในเกมธุรกิจ แต่มันคือรอยยิ้มของคนที่กำลังเดิมพันทุกอย่างด้วยหัวใจ และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยบุคคลที่สามที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมาปรากฏตัว ณ ที่แห่งนี้ ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทนี้ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าครับ ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ