พันธนาการรักพิทักษ์หัวใจยัยตัวร้าย•ตอนที่ 18

เงาอดีต

ผลงานโดย ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ
ความเงียบงันภายในห้องทำงานกว้างขวางของเพนต์เฮาส์หรู ยามนี้ราวกับถูกแช่แข็งด้วยไนโตรเจนเหลว อุณหภูมิรอบกายลดต่ำลงจนสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากแววตาของทัศนัย ดวงตาคมกริบของนักธุรกิจหนุ่มจ้องมองร่างสูงโปร่งของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญ ซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่หลังบานกระจกใส ทัศน์ไม่ได้ขยับตัวไปไหน เขาเพียงแต่ก้าวเข้าไปยืนซ้อนด้านหลังของพริมาอย่างถือสิทธิ์ มือหนาสอดเข้าโอบรอบเอวบางของหญิงสาวไว้โดยไม่บอกกล่าว แรงบีบกระชับที่เอวคอดนั้นไม่ใช่แค่การแสดงความเป็นเจ้า M ในสายตาคนนอก แต่มันคือการประกาศอาณาเขตอย่างเงียบงัน "ไม่คิดเลยว่าคุณจะกล้าโผล่หัวมาที่นี่... กรณ์" เสียงทุ้มต่ำที่ลอดออกมาจากลำคอของทัศนัยเต็มไปด้วยประจุไฟฟ้าแห่งความคุกรุ่น มันเป็นน้ำเสียงที่ราบเรียบ เย็นชา แต่กลับทรงพลังพอจะทำให้บรรยากาศรอบตัวสั่นสะเทือน พริมาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับอกแกร่ง เธอพยายามจะบิดตัวหลีกหนีสัมผัสฉาบฉวยนี้ แต่ทว่าอ้อมแขนที่โอบรัดเธอกลับรัดแน่นขึ้น ราวกับคีมเหล็กที่ไร้ซึ่งความปรานี "ทำไมผมจะไม่กล้าล่ะครับ ทัศน์... ในเมื่อที่ตรงนี้ หรือแม้แต่ตัวของพายเอง ในอดีตก็เคยเป็นของผมมาก่อน" กรณ์ หรือ กรณิศ อดีตคนรักเก่าของพริมาที่หายสาบสูญไปจากชีวิตเธออย่างไร้ร่องรอยเมื่อสามปีก่อน เผยรอยยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่พริมาเคยคิดว่ามันอบอุ่น แต่วันนี้มันกลับดูน่าสะพรึงกลัวและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม เขาก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้น ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาว พริมาเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความทรงจำเก่าๆ ที่เธอพยายามฝังกลบมันลงไปในหลุมศพแห่งกาลเวลา กลับถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้งด้วยฝีมือของผู้ชายคนนี้ คนที่เคยหักหลังเธออย่างไร้เยื่อใย คนที่ทิ้งเธอไว้กลางทางเพื่ออนาคตทางธุรกิจของครอบครัวเขาเอง "คุณกรณ์... คุณมาที่นี่ทำไม" เสียงของพริมาแหบพร่าเล็กน้อย แต่เธอก็พยายามควบคุมมันให้อยู่ในระดับปกติที่สุด เธอไม่อยากแสดงความอ่อนแอออกมาต่อหน้าผู้ชายคนนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ภายใต้สายตาจับผิดของทัศนัยที่กำลังมองเธออยู่ "ผมก็มาทวงของของผมคืนสครับ พาย" กรณิศตอบหน้าตาเฉย สายตาเจ้าเล่ห์ทอดมองมาที่เธอด้วยความเสน่หาจอมปลอม "ผมรู้เรื่องสัญญาบ้าๆ ระหว่างคุณกับทัศน์แล้ว... พาย คุณไม่ต้องเอาตัวเองมาแลกกับบริษัทของครอบครัวคุณหรอกนะ มากับผมเดี๋ยวนี้ ผมจะจัดการเรื่องหนี้สินทั้งหมดให้คุณเอง" คำพูดของกรณิศทำให้ทัศนัยแค่นหัวเราะออกมาในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน แต่มันเต็มไปด้วยความดูแคลนอย่างถึงที่สุด ทัศน์ก้มหน้าลงเล็กน้อย ปลายจมูกโด่งรั้นเฉียดผ่านเส้นผมหอมกรุ่นของพริมา จนเจ้าตัวเผลอกลั้นหายใจ "หึ... ดีงามจริงๆ คนแพ้ที่เพิ่งโผล่หางออกมาจากรู กลับกล้ามาประกาศกร้าวว่าจะดูแลของสำคัญของผม" ทัศนัยกระซิบข้างใบหูของพริมา น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและร้อนผ่าว จนส่งคลื่นความสั่นสะท้อนวิ่งพล่านไปทั่วแผ่นหลังของหญิงสาว "คุณคิดว่าพาย เป็นสิ่งของที่คุณจะโยนทิ้งแล้วกลับมาเก็บใหม่ตอนไหนก็ได้งั้นเหรอ กรณิศ?" กรณิศหุบยิ้มลงทันที ดวงตาคมแข็งกร้าวขึ้น "ทัศน์ คุณก็แค่ใช้เงินซื้อเธอมาครอง คุณไม่ได้รักเธอด้วยซ้ำ! คุณทำแบบนี้เพราะต้องการแก้แค้นผมต่างหาก!" "แล้วถ้าผมทำแบบนั้นจริง... แล้วมันทำไมล่ะ?" ทัศนัยตอบกลับอย่างไม่สะทกสะทاخ เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นไล้กรอบหน้าของพริมาอย่างถือวิสาสะ นิ้วหัวแม่มือหยาบกร้านลูบไล้ริมฝีปากอิ่มที่กำลังเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด พริมาพยายามจะเบือนหน้าหนี แต่ถูกมือหนาตรึงกรามมนไว้เบาๆ บังคับให้เธอต้องสบตาเขา ดวงตาของทัศนัยในยามนี้ลุกโชนไปด้วยไฟโทสะผสมผสานกับความหึงหวงอย่างรุนแรง มันไม่ใช่แค่การแสดงละครตบตาคนนอก แต่มันคือความรู้สึกดิบเถื่อนที่ถูกกระตุ้นขึ้นมาเมื่อเห็น 'อดีต' ของผู้หญิงในกำแพงของเขากลับมารangแงะ "จำใส่กะโหลกไว้ซะนะกรณ์..." ทัศนัยตวัดสายตากลับไปมองคู่ปรับเก่า น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจกดดันจนบรรยากาศแทบขาดอากาศหายใจ "ต่อให้พายจะเป็นผู้หญิงที่ผมเกลียดขี้หน้าที่สุดในโลก แต่เธอก็เป็น 'ของผม' คนเดียว ไม่มีทางที่เศษสวะอย่างคุณจะได้แตะต้องเธอแม้แต่ปลายนิ้ว... ไสหัวออกไปจากห้องของผมซะ ก่อนที่ผมจะทำให้บริษัทของคุณล้มละลายเร็วกว่ากำหนด" กรณิศกัดฟันกรอด ความพ่ายแพ้ฉายชัดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เขาไม่ได้กลัวคำขู่เรื่องธุรกิจ แต่เขากลัวอำนาจมืดที่ไร้ขีดจำกัดของทัศนัย ชายหนุ่มส่งสายตาอาฆาตมาที่พริมาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันหลังเดินกลับออกไปอย่างจำยอม พร้อมกับเสียงปิดประตูที่ดังขึ้นตามหลัง ปัง! ความเงียบกลับมาเยือนอีกครั้ง แต่ทว่ามันกลับอึดอัดยิ่งกว่าเดิม ทัศนัยยังคงไม่ยอมปล่อยมือออกจากเอวของพริมา ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารดรินอยู่บริเวณซอกคอขาวผ่อง หญิงสาวเม้มปากแน่น หัวใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินมัน "ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ..." พริมาเอ่ยเสียงเบา พยายามแกะมือหนาออก "ใครอนุญาตให้เธอเรียกชื่อมันต่อหน้าฉัน?" ทัศนัยถามเสียงเข้ม เขาก้มตัวลงมาจนใบหน้าอยู่ห่างจากซอกคอเธอเพียงคืบ ลลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อจนเกิดขนลุกซู่ "แล้วก็... เลิกทำตัวเป็นแม่พระผู้เสียสละสักที พริมา เธอกล้าดียังไงถึงยอมให้ผู้ชายสารเลวคนนั้นเข้ามาวุ่นวายในชีวิตเธออีกรอบ?" พริมาหมดความอดทน เธอบิดตัวหันกลับมาประชิดตัวเขา ดวงตากลมโตตวัดมองค้อนอย่างไม่เกรงกลัว "แล้วมันเรื่องอะไรของคุณล่ะคะทัศน์! ฉันจะเป็นของใคร หรือใครจะเข้ามาในชีวิตฉัน มันก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะต้องมาเดือดร้อนด้วย! เราก็แค่ทำตามสัญญาบ้าๆ นี่เพื่อผลประโยชน์เท่านั้นแหละ!" "ผลประโยชน์งั้นเหรอ?" ทัศนัยแค่นเสียงหัวเราะ ดวงตาคมกริบหรี่ลงอันตราย เขาก้าวเท้าเข้าไปประชิดจนแผ่นหลังของพริมาชนเข้ากับชั้นวางหนังสือด้านหลังอย่างจัง ร่างสูงกักขังเธอไว้ด้วยวงแขนทั้งสองข้าง ปิดตายทุกเส้นทางหนี "ถ้ามันเป็นแค่เรื่องผลประโยชน์... ทำไมเมื่อกี้ตอนที่มันแตะต้องตัวเธอ เธอถึงตัวสั่น?" ทัศนัยก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม น้ำเสียงของเขาทรงพลังและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน "และถ้ามันเป็นแค่เรื่องสัญญา... ทำไมหัวใจเธอบ้าคลั่งขนาดนี้ตอนที่อยู่ใกล้ฉัน, พาย?" พริมาเบิกตากว้าง สมองขาวโพลนไปหมดเมื่อปลายนิ้วเรียวของทัศนัยเลื่อนขึ้นมาแตะที่หน้าอกซ้ายของเธอ ตำแหน่งที่หัวใจกำลังเต้นเร่าๆ จนควบคุมไม่อยู่ สัมผัสที่ร้อนผ่าวจากฝ่ามือของเขาแผ่ซ่านทะลุผ่านเนื้อผ้าเข้ามาถึงผิวเนื้อ ทำให้สติสัมปชัญญะของเธอหลุดลอยไปชั่วขณะ ริมฝีปากหยักลึกโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกของเราชนกัน กลิ่นอายความเป็นผู้ชายอันเป็นเอกลักษณ์ล้อมกรอบเธอไว้จนแทบหายใจไม่ออก "ตอบฉันมาสิ... ว่าเธอยังรู้สึกอะไรกับมันอยู่ไหม?" เสียงกระซิบนั้นแผ่วเบา แต่กลับดังก้องกังวานในความรู้สึกของเธอ พริมาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคู่สวยไหวระริกด้วยความสับสนและความปรารถนาที่เธอพยายามปฏิเสธมาตลอด ทว่าก่อนที่เธอจะได้ทันเปล่งคำตอบใดๆ ออกมาจากริมฝีปากที่สั่นเทา เสียงเคาะประตูก็รัวเร็วขึ้นสามครั้ง ตามด้วยเสียงเปิดพรวดเข้ามาของเลขาหน้าห้องที่หน้าตาตื่นตระหนก "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! หุ้นของบริษัทเรากำลัง..." ทัศนัยชะงัก ดวงตาคมละจากริมฝีปากของพริมาอย่างไม่สบอารมณ์ เขากัดกรามแน่นด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะในวินาทีสำคัญ ก่อนจะหันไปตวัดสายตาดุใส่เลขาหนุ่มที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่ตรงประตู "มีเรื่องอะไร ว่ามา..." ทัศนัยคำรามลอดไรฟัน --- ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปในเกมอำนาจและหัวใจนี้ด้วยกันนะครับ
สารจากนักเขียน (ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธนาการรักพิทักษ์หัวใจยัยตัวร้าย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%