การกลับมาของนายทหารผู้คลั่งรัก

กลิ่นอายของพริกหมาล่าคั่วแห้งและเครื่องเทศย่างถ่านที่ลอยอบอวลอยู่หน้าห้องครัวมิติ ไม่ได้รบกวนสมาธิของหลินจื่อแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เธอกลับกำลังใช้ตะหลิวเหล็กเคาะขอบกระทะเหล็กหล่อเสียงดัง *กริ๊ง!* เพื่อเป็นการต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญ—หรือจะพูดให้ถูกคือ สามีตามกฎหมายที่เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจกวาดล้างโจรชายแดน และดันโผล่มาถูกจังหวะราวกับจับวาง “คิดไม่ถึงเลยนะครับว่าภรรยาของผม จะเปลี่ยนจากสตรีขี้โรคผู้เอาแต่ก้มหน้าร้องไห้ริมเตียง กลายเป็นแม่ครัวมือฉกาจที่ใช้ตะหลิวเล่มเดียว ก็สามารถสยบวิญญาณอาฆาตตระกูลจ้าวได้ราบคาบขนาดนี้” พันจ่ารบ หรือ ‘หลี่หมิง’ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าเล็กน้อยตามประสาคนลุยสนามรบ ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าดินและกลิ่นอายเลือดจางๆ ยืนพิงกรอบประตูมิติด้วยท่าทางสบายๆ ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวคู่นั้นไม่ได้กวาดมองความเสียหายรอบห้องแม้แต่น้อย มันจับจ้องอยู่เพียงแค่ใบหน้าเนียนใสของภรรยาที่กำลังงละม้ายคล้ายมีไอทมิฬพวยพุ่งออกมาจากร่างด้วยความหมั่นไส้ หลินจื่อตวัดสายตากลับไปมองอย่างไม่เกรงกลัว เธอยังคงใช้มือข้างหนึ่งถือกระบวยไม้ อีกข้างเท้าสะเอวแน่น ชุดผ้าฝ้ายสีหม่นแบบสาธารณรัฐที่เธอปรับแก้ทรงให้ทะมัดทะแมงยิ่งขึ้น ยิ่งขับเน้นให้เอวคอดกิ่วและท่าทางดุดันของเธอดูน่าเกรงขามในสายตาคนนอก แต่สำหรับสามีตัวดีคนนี้... มันกลับกลายเป็นภาพที่ชวนให้เขาอยากเดินเข้าไปดึงตัวมาฟัดเสียให้เข็ด “ถ้าคุณยังยืนเก๊กหล่อแล้วทำตัวเป็นภาระไม่ยอมถอดรองเท้าเปื้อนโคลนออกไปให้พ้นจากเขตอาคมของฉันล่ะก็... พรุ่งนี้เช้า เมนูอาหารของคุณอาจจะเปลี่ยนจาก ‘หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊ว’ เป็น ‘ยำสมองหมูผีดิบสามวิญญาณ’ แทนนะครับ ท่านพันจ่า” หลินจื่อสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเจือความเย้าแหย่แต่แฝงรังสีอำมหิตไว้ครบถ้วน หลี่หมิงหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นสะเทือนอยู่ในอกเสื้อ เขาไม่ได้รู้สึกกลัวคำขู่ของภรรยาเลยแม้แต่น้อย กลับกัน หัวใจที่ด้านชาจากการฆ่าฟันในสนามรบมานานหลายเดือน กลับเต้นแรงขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งเมื่อได้กลิ่นอายชีวิตชีวาและอาหารรสจัดจ้านที่ลอยมาจากตัวเธอ เขาก้าวเท้าฉับๆ เข้ามาใกล้โดยไม่สนคำเตือน ร่างสูงใหญ่ที่สูงกว่าเธอเกือบหนึ่งช่วงตัวกดดันจนหลินจื่อต้องถอยหลังไปชนกับเคาน์เตอร์ครัวมิติที่มีหม้อซุปเดือดปุดๆ อยู่ มือหนาที่หยาบกร้านตามประสาคนจับปืนและขุดสนามเพลาะ เอื้อมออกไปคว้าเอวบางไว้ด้วยความรวดเร็วรากับสายฟ้าแลบ ดึงเข้าหาตัวจนแผ่นอกกว้างแนบชิดกับร่างเพรียว “ปล่อยนะ! ฉันกำลังทำเนื้อตุ๋นสูตรลับอยู่นะครับคุณสามี!” หลินจื่อร้องประท้วงพลอยใช้มือข้างที่ถือกระบวยดันไหล่เขาไว้ แต่แรงของนายทหารผู้ผ่านศึกมาโชกโชนมีหรือที่เธอจะผลักออกได้ง่ายๆ ยิ่งกว่านั้น เธอยังสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ซ่านมาจากตัวเขา—มันไม่ใช่ไออุ่นของคนธรรมดา แต่เป็น ‘หยางกัง’ (พลังชีวิตและความร้อนแรง) บริสุทธิ์ที่รุนแรงเสียจนเหล่าภูตผีในรัศมีร้อยเมตรต่างพากันหลบหนีลงใต้ดิน หลี่หมิงโน้มใบหน้าลงมาใกล้ จนปลายจมูกโด่งรั้นเกือบจะชนกับแก้มเนียน กลิ่นบุหรี่จางๆ และกลิ่นอายฝุ่นควันสนามรบผสมผสานเข้ากับกลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศในครัวได้อย่างน่าประหลาด เขาซุกใบหน้าลงที่ซอกคอขาวระหงสูดดมความหอมสะอาดที่แตกต่างจากกลิ่นคาวเลือดที่เขาเผชิญมาตลอดทาง “ผมคิดถึงคุณ... แทบคลั่งเลยรู้ไหมครับหลินจื่อ” เสียงกระซิบพร่าเลือนดังอยู่ชิดใบหู “ตอนที่ผมอยู่แนวหน้า ได้ยินข่าวลือว่าแม่ของผมส่งคนมาอาละวาดที่บ้านหลังนี้จนคุณเกือบเอาชีวิตไม่รอด ผมเกือบจะแหกค่ายทหารกลับมาพังประตูบ้านแล้ว... แต่พอกลับมาถึง กลับเห็นคุณกำลังยืนปรุงอาหารสาปแช่งคนด้วยท่าทางมืออาชีพแบบนี้... ชักไม่แน่ใจแล้วสิครับว่า ระหว่างผมกับผีพวกนั้น ใครน่ากลัวกว่ากันในสายตาคุณ” หลินจื่อชะงักไปนิด ดวงตากลมโตหรี่ลงเล็กน้อย เธอกวาดสายตาสำรวจร่องรอยบาดแผลจางๆ บนใบหน้าคมคายและรอยขาดที่หัวไหล่เสื้อของเขา แม้ปากจะบอกว่ารำคาญ แต่ลึกๆ แล้วความทรงจำของร่างเดิมก็ผสมผสานเข้ากับตัวเธอจนทำให้รับรู้ได้ถึงความผูกพันที่ชายหนุ่มคนนี้มอบให้ตลอดสามปีที่แต่งงานกัน แม้จะเป็นการแต่งงานตามคำสั่งพรรค แต่นายทหารคนนี้ไม่เคยล่วงเกินเธอเกินเลยหากเธอไม่ยินยอม และคอยส่งเงินเดือนครึ่งหนึ่งมาให้เธอเสมอแม้จะอยู่ไกลถึงชายแดน “ถ้าคุณคิดว่าตัวเองรอดจากสนามรบมาได้ แล้วจะมาทำรุ่มร่ามในครัวของฉันล่ะก็... คิดผิดแล้วล่ะครับ” หลินจื่อแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะใช้นิ้วเรียวยาวจิ้มลงไปที่แผลสดตรงหัวไหล่ของเขาเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ *ซี๊ด...!* หลี่หมิงสูดปากด้วยความเจ็บ แต่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนมุมปากกลับกว้างขึ้นกว่าเดิม เขาไม่ยอมปล่อยมือ แถมยังกระชับกอดให้แน่นยิ่งขึ้นจนแทบจะรวมร่างกันได้อยู่แล้ว “มือหนักสมเป็นเมียหมอผีจริงๆ ครับ... แบบนี้สิ ถึงจะคู่ควรกับตำแหน่งนายหญิงตระกูลหลี่” เขาว่าพรางสายตาก็กวาดมองไปรอบห้องครัวมิติที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบแปลกตา หม้อสแตนเลสเงางาม ตู้เย็นประหลาดที่ไม่มีไฟฟ้าแต่มีไอน้ำเย็นจัดพวยพุ่งออกมา รวมถึงโหลแก้วดองสมุนไพรเรืองแสงสีฟ้าครามที่วางเรียงรายอยู่บนชั้น “ว่าแต่... อาหารมื้อนี้ มีส่วนแบ่งสำหรับสามีผู้ซื่อสัตย์คนนี้ด้วยไหมครับ หรือว่าต้องให้ผมไปขอส่วนบุญจากผีไร้ญาติพวกนั้นแทน?” หลินจื่อกลอกตาขึ้นฟ้าอย่างระอา แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอยกกระบวยไม้ขึ้นตักน้ำซุปเนื้อตุ๋นสีเข้มข้นที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจจนต่อมน้ำลายทำงาน เป่าเบาๆ ให้หายร้อน แล้วยื่นไปจ่อ1ริมฝีปากหยักของชายหนุ่มทันที “กินเข้าไปซะ แล้วหุบปากป่วนๆ ของคุณเสียที! นี่คือ ‘เนื้อตุ๋นยาจีนตุ๋นพริกเสฉวนสูตรทะลุมิติ’ กินแล้วจะได้มีแรงไปช่วยฉันเคลียร์บัญชีกับแม่ผัวตัวแสบที่กำลังวางแผนจะมาพังประตูบ้านเราในอีกสามวันข้างหน้านี้!” หลี่หมิงอ้าปากรับน้ำซุปรสชาติเผ็ดร้อนกลมกล่อมที่แผ่ซ่านไปทั่วโพรงปาก รสสัมผัสของเนื้อที่เปื่อยนุ่มละลายในปากผสมผสานกับความเผ็ดชาของพริกหมาล่าทำให้ร่างกายที่เหนื่อยล้ามาแรมเดือนฟื้นคืนชีพขึ้นมาในพริบตา ดวงตาคมกริบเป็นประกายวาวโรจน์ด้วยความพึงพอใจ “ฝีมือภรรยาอร่อยสมคำร่ำลือจริงๆ ครับ... เรื่องแม่ผม ไว้ใจผมได้เลย” หลี่หมิงเคี้ยวเนื้อตุ๋นในปากจนหมด ก่อนจะโน้มตัวกระซิบด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ชวนขนลุก “แต่ก่อนจะไปเคลียร์บัญชีกับใคร... เรามาเคลียร์บัญชี ‘สามีภรรยา’ ของเราให้เรียบร้อยเสียก่อนดีกว่าไหมครับ... คุณนายหมอผี?” ในจังหวะที่หลินจื่อกำลังจะอ้าปากด่ากลับด้วยความเขินอายที่ถูกรุกหนัก บรรยากาศรอบห้องครัวมิติก็พลันสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรง ไอหมอกสีดำทมิฬพวยพุ่งทะลักผ่านรอยแยกของประตูมิติเข้ามา พร้อมกับเสียงเคาะประตูด้านนอกบ้านที่ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กัน... *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* ไม่ใช่เสียงของมนุษย์แน่ๆ... เพราะมันมาพร้อมกับกลิ่นเหม็นเน่าของซากศพที่ตายมาแล้วนับสัปดาห์! หลี่หมิงหุบยิ้มทันที ร่างสูงผละออกจากตัวภรรยาในเสี้ยววินาที มือหนาเอื้อมไปปลดซองปืนพกสีดำที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมาชักขึ้นลำกล้องด้วยความรวดเร็วราวนักล่ามืออาชีพ สายตาคมกริบเปลี่ยนเป็นดุดันอำมหิตขึ้นมาทันทีราวกับคนละคน หลินจื่อหรี่มองหน้าประตูมิติ รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง เธอกำชับมีดอาคมในมือแน่นพลันหันไปกระซิบกับสามีที่ยืนซ้อนหลังอยู่ “ดูท่าทาง... แม่ผัวของคุณจะใจร้อนส่ง ‘แขกรับเชิญพิเศษ’ มาต้อนรับการกลับบ้านของคุณเร็วกว่ากำหนดเสียแล้วล่ะครับท่านพันจ่า... สนใจรับประทาน ‘เกี๊ยวไส้ผีดิบ’ เป็นอาหารว่างยามดึกสักจานไหมครับ?” *(โปรดติดตามตอนต่อไป...)* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอผีวัยรุ่น" มาโดยตลอดนะครับ!