กับดักของมาร์ค

เสียงปิดประตูห้องวีไอพีดังปัง สะท้อนก้องในความเงียบงันที่กดดันเสียจนแทบหายใจไม่ออก น่านฟ้ายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ปลายเท้าของเขาราวกับถูกตรึงไว้ด้วยสายตาคมกริบดั่งใบมีดของคิรากร ผู้ชายคนนี้ไม่เคยซ่อนความเกรี้ยวกราดไว้เบื้องหลังรอยยิ้ม และในวินาทีนี้... รังสีความหึงหวงที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ก็กำลังแผดเผาทุกอย่างรอบตัวให้เป็นจุล "ตามฉันมา... เกมนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหากล่ะ" ประโยคทิ้งท้ายจากตอนที่แล้วยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แต่น่านฟ้าไม่ใช่ประเภทที่จะยอมก้มหัวให้ใครชี้นำง่ายๆ นัยน์ตากลมโตคู่สวยจึงตวัดมองกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจดวงน้อยจะเต้นรัวรากับกลองเพล จากพิษสงของความหึงที่อีกฝ่ายพยายามปกปิดด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง "เลิกทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉันสักที คุณคีย์" น่านฟ้าเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะก้าวถอยหลังเมื่อร่างสูงก้าวเข้าประชิด "เราทำสัญญาทางธุรกิจกัน ไม่ได้เซ็นสัญญาเป็นทาสในเรือนเบี้ย" "ธุรกิจเหรอ?" คิรากรแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุบทำลายความมั่น ใจของอีกฝ่ายจนราบคาบ ร่างสูงสาวเท้าเข้าไปใกล้เรื่อยๆ จนกระทั่งน่านฟ้าไม่มีทางถอยหนี แผ่นหลังบางแนบชิดติดกับผนังห้องเย็นเยียบ "ธุรกิจบ้าอะไรที่ทำให้เธอไปยืนหัวร่อต่อกระซิกกับไอ้มาร์ค... คู่แข่งตัวฉกาจของฉัน หน้าชื่นตาบานในงานเลี้ยงเมื่อกี้!" กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายความคุุกกรุ่นทำให้บรรยากาศร้อนระอุขึ้นมาทันตา น่านฟ้าเม้มริมฝีปากแน่น ยิ่งเห็นอาการตึงเครียดและสันกรามที่ขบเข้าหากันจนนูนเด่นของอีกฝ่าย เขาก็ยิ่งนึกสนุกอยากจะหยอดเชื้อเพลิงลงบนกองไฟ "อ๋อ... หมายถึงคุณมาร์คเหรอคะ?" น่านฟ้าจงใจลากเสียงกวนประสาท แสร้งทำเป็นกระพริบตาปริบๆ "เขาก็... สุภาพ น่าฟัง แล้วก็ให้เกียรติฉันดีนี่นา ไม่เหมือนใครบางคนแถวนี้ ที่เอาแต่วีนเหวี่ยงเหมือนคนแก่หงุดหงิดวัยทอง" "น่านฟ้า!" คิรากรคำรามต่ำในลำคอ มือหนายื่นไปตรึงขอบผนังข้างศีรษะของคนตัวเล็กไว้ กักขังอีกฝ่ายให้อยู่ในอาณัติทันที ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยโทสะที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด เขาเกลียดรอยยิ้มท้าทายนั้น เกลียดท่าทีที่ไม่แยแส และเหนือสิ่งอื่นใด... เขาเกลียดความจริงที่ว่าไอ้มาร์คมันกำลังใช้กลยุทธ์สกปรกเพื่อแทรกซึมเข้ามาในพื้นที่ของเขา "ปากดีนักนะ..." คิรากรโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนปัดป่าбแกบเนียนจนน่านฟ้าต้องแอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "คิดว่าฉันไม่รู้ทันแผนตื้นๆ ของพวกมันหรือไง ที่ส่งเธอเข้าหาฉัน เพื่อหวังจะสืบข้อมูลลับโครงการประมูลโปรเจกต์ใหญ่" รอยยิ้มบนใบหน้าของน่านฟ้าแข็งค้างไปชั่วขณะ หัวใจกระตุกวูบ แต่วินาทีต่อมาเขาก็ปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยได้อย่างรวดเร็ว "พูดอะไรไม่เห็นจะรู้เรื่อง... ถ้าคิดว่าฉันเป็นสายลับให้คุณมาร์ค ทำไมไม่ไล่ฉันออกไปซะล่ะคะ จะมารั้งฉันไว้ทำไม" "เพราะฉันชอบความท้าทาย..." นิ้วเรียวของคิรากรเอื้อมไปแตะปลายคางมน บังคับให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นสบตา บังคับให้ต้องรับรู้ถึงความคลั่งไคล้ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความดุดัน "และฉันเกลียดการเป็นผู้แพ้... โดยเฉพาะการแพ้ให้ไอ้มาร์ค" บรรยากาศระหว่างทั้งคู่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาด เคมีที่ฟุ้งกระจายอบAอวลไปด้วยความหึงหวง ดราม่า และความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายเป็นคำพูด น่านฟ้ามองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น พยายามค้นหาความจริงใจที่ถูกซ่อนไว้ใต้เปลือกนอกอันเย่อหยิ่ง แต่วินาทีที่ริมฝีปากหยักหนากำลังจะโน้มลงมาประทับความเร่าร้อนเพื่อปิดปากคนดื้อรั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* คิรากรสบถในลำคออย่างหัวเสีย แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้หันไปจัดการกับแขกไม่ได้รับเชิญ ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกด้วยฝีมือของบุคคลที่สามที่ไม่มีใครคาดคิด ร่างสูงโปรดปรานของ 'มาร์ค' ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นที่มุมปาก ในมือถือเอกสารแฟ้มหนึ่งพร้อมกับโทรศัพท์มือถือที่เปิดหน้าจอค้างไว้ "ขอโทษทีครับคุณคีย์... ผมไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะเวลาสวีท... แต่พอดีผมมี 'หลักฐานสำคัญ' ชิ้นใหม่ ที่คิดว่าคุณคีย์กับน้องน่านฟ้า... น่าจะได้ดูด้วยกันตอนนี้เลย" มาร์คยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้ดู ภาพบนจอทำให้น่านฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขณะที่คิรากรหันขวับกลับไปมองด้วยแววตาที่มืดมนลงกว่าเดิมหลายเท่า... กับดักของมาร์คทำงานแล้ว และมันกำลังจะฉีกกระชากความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่ให้พังทลายลงในพริบตาเดียว! "ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุนกันมาตลอดนะคะ"