รสสัมผัสที่คาดไม่ถึง

"คุณคีย์คะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ! หุ้นในตลาดหลักทรัพย์ของบริษัทเรา..." เสียงรายงานของเลขาฯ หน้าห้องที่ดังแทรกผ่านโทรศัพท์ภายในห้องทำงานส่วนตัว ถูกตัดขาดลงอย่างไร้เยื่อใยเมื่อนิ้วเรียวยาวของผู้เป็นประธานกดตัดสายทิ้งทันที คิรากรไม่สนใจแม้กระทั่งว่าปลายสายจะยังพูดค้างอยู่หรือไม่ ในยามนี้... โลกทั้งใบของเขาหดแคบเหลือเพียงพื้นที่สี่เหลี่ยมบนโซฟาหนังแท้ราคาแพง และร่างโปร่งของคนที่กำลังนั่งกอดอกทำหน้ายโสอยู่ตรงหน้า น่านฟ้าปรายตามองสมาร์ตโฟนเครื่องหรูที่ถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกอย่างไม่แยแส ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มหยันตามสไตล์เด็กแสบที่ต่อให้สถานการณ์รอบตัวจะกำลังลุกเป็นไฟด้วยฝีมือของมาร์ค คู่แข่งตัวฉกาจ เขาก็ยังหาญกล้ามานั่งลอยหน้าลอยตาอยู่ในถ้ำเสือแห่งนี้ได้ "ว้าว... หุ้นร่วงระเนระนาดขนาดนั้น ท่านประธานยังใจเย็นนั่งมองหน้าฉันได้อีกเหรอคะ หรือว่ากำลังคิดหาทางเอาตัวรอดด้วยการโยนความผิดให้เด็กฝึกงานอย่างฉันดีล่ะ" น้ำเสียงกวนประสาทที่เจือความท้าทายนั้นทำให้กรามคมขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูน คิรากรขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่แผ่ซ่านจนบรรยากาศในห้องเย็นยะเยือก ทว่าน่านฟ้ากลับไม่ถอยหนี แถมยังเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาดื้อรั้นคู่นั้นท้าทายอำนาจมืดของเขาอย่างไม่เกรงกลัว "เธอคิดว่าฉันเดือดร้อนเรื่องเงินในกระดานหุ้นงั้นเหรอ น่านฟ้า" คิรากรก้าวเข้าไปประชิด ร่างสูงก้มตัวลงใช้มือทั้งสองข้างท้าวพนักโซฟากักขังอีกฝ่ายให้อยู่ในอาณัติ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมผสานกับความกรุ่นโกรธพุ่งเข้าปะทะนางจนหัวใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นผิดจังหวะ "สิ่งที่ฉันสนใจ... ไม่ใช่ตัวเลขบ้าบอพวกนั้น แต่เป็นคนปากดีที่กำลังนั่งทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ตรงนี้ต่างหาก" "อุ๊ย! อย่ามาทำเป็นดุหน่อยเลยค่ะคุณคีย์ เรื่องธุรกิจมันก็คือธุรกิจ นายมาร์คคนนั้นเขาเดินหมากตานี้ได้สวยจะตาย คุณต่างหากที่ประมาทเอง" น่านฟ้าจงใจเอ่ยชื่อศัตรูหัวใจเพื่อกวนน้ำให้ขุ่น และมันก็ได้ผลชะงัก ดวงตาคมกริบของคิรากรวาวโรจน์ขึ้นมาทันทีด้วยความหึงหวงที่พุ่งพล่านจนปิดไม่มิด "ปากดีแบบนี้... ฉันน่าจะหาอะไรมาปิดมันซะจะได้สิ้นเรื่อง" "จะทำอะไร... อื้อ!" คำพูดถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อร่างสูงโน้มใบหน้าลงมาประกบปิดริมฝีปากอย่างไร้การAล่วงหน้า มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวาน หากแต่เป็นการลงทัณฑ์จากความหึงหวงและความอัดอั้นที่สะสมมานาน คิรากรบดขยี้เรียวปากนุ่มด้วยความเอาแต่ใจ มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปล็อกท้ายทอยบางไว้แน่นไม่ให้ขยับหนี ส่วนอีกข้างรวบเอวคอดเข้าหาตัวจนแนบชิดอย่างไร้ช่องว่าง น่านฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สมองขาวโพลนไปหมด ชายหนุ่มพยายามทุบอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่มันกลับยิ่งทำให้วงแขนแข็งแรงรัดแน่นขึ้น ราวกับต้องการหลอมรวมร่างของอีกฝ่ายให้กลายเป็นเนื้อเดียวกับตัวเอง รสสัมผัสที่คาดไม่ถึง... รสชาติที่ทั้งดุดันและร้อนแรงราวกับเปลวไฟแผดเผา ความหวานปนความเค็มของหยาดเลือดจางๆ จากริมฝีปากที่ถูกขบเม้มอย่างแรง ทำให้ความตั้งใจที่จะต่อปากต่อคำมลายหายไปในพริบตา หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติ บัดนี้กลับเต้นระรัวจนแทบกระโจนออกมานอกอก ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างกำลังกัดกินหัวใจของคนทั้งคู่ ความโกรธเกรี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นความวาบหวามที่ลึกซึ้งขึ้นโดยไม่มีใครทันตั้งตัว คิรากรค่อยๆ ผ่อนแรงลงเมื่อสัมผัสได้ว่าคนใต้ร่างเริ่มอ่อนระทวย ริมฝีปากหยักลึกถอนออกมาช้าๆ อย่างอ้อยอิ่ง ทิ้งไว้เพียงรอยแดงช้ำบนกลีบปากบางของน่านฟ้าที่หอบหายใจโยน หน้าอกกระเพื่อมไหวขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่ขาดห้วง ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำมองค้อนคิรากรด้วยความเคืองขัดระคนเขินอาย "คุณ... คนฉวยโอกาส!" น่านฟ้าเค้นเสียงต่อว่าได้แค่นั้นเมื่อใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกชนกันอีกครั้ง ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่บนผิวแก้มใส "จำไว้ว่าอย่าไปเอ่ยชื่อไอ้มาร์คต่อหน้าฉันอีก... ไม่งั้นฉันจะจูบเธอจนกว่าจะลุกไม่ขึ้นจริงๆ ด้วย" คิรากรกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู น้ำเสียงดุดันแต่กลับสั่นพร่าด้วยอารมณ์บางอย่างที่ยากจะควบคุม น่านฟ้าเม้มปากแน่น หัวใจเต้นแรงจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน ความใกล้ชิดที่เกินเลยกว่าขอบเขตทางธุรกิจในครั้งนี้ ทำให้กำแพงที่ทั้งคู่สร้างขึ้นมาพังทลายลงทีละน้อย ความรู้สึกที่เคยคิดว่าเป็นแค่เกมธุรกิจ... บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นความหวั่นไหวที่ควบคุมไม่ได้ ทว่า... ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังหวานล้ำและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันตราย เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ตามด้วยเสียงบิดลูกบิดประตูที่ดังลั่นจากด้านนอก ปัง! "คุณคีย์คะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... เอ๊ะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและอินไปกับความสัมพันธ์ที่ชวนลุ้นของทั้งคู่ด้วยนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!