ความลับในเอกสาร

เสียงกุญแจกระทบกันเบาๆ ในความเงียบสงัดของค่ำคืน คือเสียงเดียวที่รอดพ้นจากผนังกันเสียงหนาเตอะของห้องทำงานเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด น่านฟ้าถอนหายใจยาวเหยียดขณะดันบานประตูไม้สักหนักอึ้งให้ปิดลงอย่างเงียบเชียบที่สุด หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความตึงเครียดจากเหตุการณ์ในห้องประชุมเมื่อช่วงเย็นยังคงเกาะกุมอยู่ที่ปลายประสาท... *'จัดการเรื่องในห้องประชุมเสร็จเมื่อไหร่... ฉันจะกลับมาคิดบัญชีกับนายทีละคนแน่ น่านฟ้า'* คำขู่ดิบเถื่อนและแววตาดุดั่งพญามารของคุณคีย์ยังคงวนเวียนอยู่ในโสตประสาท แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้เขายอมเสี่ยงก้าวเข้ามาในถ้ำเสือยามวิกาลเช่นนี้ เป้าหมายของน่านฟ้าชัดเจนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เอกสารลับโครงการร่วมทุนมูลค่าหลายพันล้านที่กำลังจะถูกส่งต่อให้คู่แข่งอย่างมาร์คในวันพรุ่งนี้ หากเขาหาหลักฐานที่คิรากรใช้มัดตัวเขาไม่ได้ เขาก็จะเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ถูกเขี่ยทิ้งอย่างไร้ค่า น่านฟ้ากวาดสายตามองไปรอบห้องทำงานส่วนตัวของคุณคีย์ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเฉพาะตัวของผู้ชายคนนั้น—กลิ่นไม้ซีดาร์ผสมกับความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศที่ตั้งไว้ต่ำจนหนาวสะท้าน แสงไฟจากตึกสูงระฟ้าเบื้องล่างลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามาทาบทับลงบนโต๊ะทำงานไม้ทึบขนาดใหญ่ น่านฟ้าสาวเท้าย่างสามขุมเข้าไปใกล้ แผ่นหลังบางแนบชิดกับชั้นหนังสือบิวท์อินขณะที่มือเรียวเริ่มพลิกค้นแฟ้มเอกสารทีละแฟ้มอย่างระมัดระวัง ไม่มี... ไม่มีอะไรเลยนอกจากเอกสารบัญชีปกติ เรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างขัดใจ ปลายนิ้วเรียวไล่ไปตามขอบโต๊ะทำงานจนสะดุดเข้ากับรอยต่อไม้ที่ดูผิดปกติเล็กน้อย ด้วยสัญชาตญาณความแสบสันที่ติดตัวมาแต่วัยเด็ก น่านฟ้าใช้นิ้วมือกดลงไปเบื้องล่าง พร้อมกับเสียงคลิเบาๆ ที่ดังขึ้น ลิ้นชักลับใต้โต๊ะเลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นกล่องกำมะหยี่สีดำสนิทและซองเอกสารสีน้ำตาลที่ประทับตราลับสุดยอด ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเมื่อหยิบซองเอกสารนั้นขึ้นมาพลิกดู แสงไฟสลัวสาดส่องลงบนกระดาษแผ่นแรกที่ดึงออกมา... ภาพถ่ายในใบนั้นทำให้น่านฟ้าแทบหยุดหายใจ ภาพของเขาเองเมื่อสามปีก่อน สมสมัยที่ยังต้องวิ่งวุ่นทำงานพาร์ทไทม์เพื่อใช้หนี้ให้ครอบครัว และ... ภาพถ่ายของคิรากรที่ยืนมองเขาอยู่ห่างๆ จากเงาตึกมืดทึบ ไม่ใช่ความบังเอิญ... ทุกอย่างถูกวางแผนไว้ตั้งแต่แรกแล้ว "สนุกไหมครับ... กับการรื้อค้นข้าวของส่วนตัวของคนอื่น?" น้ำเสียงทุ้มต่ำ เยียบเย็น และเปี่ยมไปด้วยอำนาจดังขึ้นจากมุมมืดของห้องทำงาน ราวกับเสียงกระซิบจากมัจจุราชที่ฉุดกระชากสติของน่านฟ้าให้หลุดลอย น่านฟ้าสะดุ้งสุดตัว เอกสารในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นพรมหนานุ่ม ร่างบางหันขวับกลับไปมองตามต้นเสียง หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อพบว่าร่างสูงใหญ่ของคุณคีย์กำลังยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องพักผ่อนด้านใน ดวงตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองมาที่เขาด้วยประกายไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้เป็นจุล รอยยิ้มหยันที่มุมปากทำให้ผู้ชายตรงหน้าดูอันตรายถึงขีดสุด "คุณคีย์..." น่านฟ้ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามตั้งสติและซ่อนความตื่นตระหนกไว้ภายใต้หน้ากากความยโส "ผมไม่ได้ตั้งใจจะ..." "ไม่ต้องแก้ตัว" คิรากรตัดบท เสียงนั้นราบเรียบแต่น่ากลัวกว่าการตะคอกเป็นไหนๆ ขายาวก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว ช้าๆ ทว่ามั่นคง ราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "นายเก่งมากนะน่านฟ้า กล้าดียังไงถึงบุกเข้ามาถึงห้องนี้ตอนตีสอง... หรือว่าคิดถึงฉันจนทนไม่ไหว ถึงต้องยอมเสี่ยงทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้?" "ผมไม่ได้โง่พอจะคิดถึงคนเผด็จการอย่างคุณหรอกครับ!" น่านฟ้าเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้ขาเรียจะเริ่มสั่นเทาเมื่อระยะห่างระหว่างเขากับร่างสูงลดลงจนแทบไม่เหลือช่องว่าง "ผมแค่มาหาความจริง... ความจริงที่คุณพยายามปิดบังผม ว่าทำไมคุณถึงจงใจขัดขวางทุกทางไม่ให้ผมหลุดพ้นจากสัญญาบ้าๆ นี่!" คิรากรหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ห่างกันเพียงแค่คืบเดียว กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกับความดุดันแผ่ซ่านจนน่านฟ้าต้องถอยหลังไปชนขอบโต๊ะทำงานอย่างเลี่ยงไม่ได้ มือหนายื่นออกไปปัดปอยผมที่ตกลงมาปรดหน้าผากของคนตัวเล็กออกอย่างถือวิสาสะ ปลายนิ้วแกร่งไล้ผ่านแก้มใสเบาๆ สัมผัสที่ทำให้น่านฟ้าขนลุกซู่ไปทั้งร่าง ไม่ใช่เพราะความกลัว... แต่เป็นกระแสไฟฟ้าแปลกประหลาดที่วิ่งพล่านไปทั่วผิวหนัง "ความจริงงั้นเหรอ..." คิรากรโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวรดรินอยู่ข้างแก้ม เสียงกระซิบแหบพร่าข้างใบหูทำเอาสมองของน่านฟ้าขาวโพลน "ถ้านายอยากรู้ความจริงนัก... ทำไมไม่ถามจากปากฉันโดยตรงล่ะ หืม?" น่านฟ้าเบือนหน้าหนีสายตาร้อนแรงที่จ้องมองมาดั่งจะกลืนกิน พยายามจะดันอกแกร่งให้ออกห่าง แต่ทว่าอ้อมแขนแข็งแรงกลับตวัดรวบเอวบางเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็วราวกับคีมเหล็ก ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนรับรู้ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วไม่แพ้กัน "ปล่อยผมนะคุณคีย์!" น่านฟ้าตวาดเสียงแข็ง พยายามดิ้นรนขัดขืนแต่ก็ไร้ผลเมื่อถูกวงแขนแกร่งกักขังไว้อย่างแน่นหนา "บอกแล้วไงว่าฉันจะคิดบัญชี..." คิรากรยิ้มร้าย แววตาคมกริบฉายประกายความคลั่งไคล้อย่างปิดไม่มิด ขณะที่ริมฝีปากหยักลึกเคลื่อนเข้าไปใกล้ใบหูขาวสะอาดจนเกือบชิด "แต่ก่อนจะไปถึงเรื่องเอกสารในมือ... นายต้องตอบคำถามฉันมาก่อน ว่าคืนนี้นายแอบมาดูรูปพวกนั้น หรือแอบมาดู 'ฉัน' กันแน่..." ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังระอุถึงขีดสุดจนแทบหลอมละลาย เสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นจากด้านนอกก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับเสียงตะโกนโวยวายของมาร์คที่ดังลอดเข้ามาในห้อง "คุณคีย์ครับ! ผมรู้ว่าน่านฟ้าอยู่ในนั้น... เปิดประตูเดี๋ยวนี้!" ดวงตาของคิรากรไหววับด้วยความโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที น่านฟ้าเบิกตากว้างเมื่อตระหนักได้ว่านี่คือแผนซ้อนแผนที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม... และก่อนที่ใครจะได้ขยับตัว ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดผางเข้ามาโดยฝีมือของผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับความสัมพันธ์อันร้อนแรงนี้เสมอนะคะ