ใครกันแน่ที่คุมเกม

“คิดว่าตัวเองเป็นใคร... ถึงกล้าเดินเข้ามาเล่นเกมนี้ด้วยความมั่นใจขนาดนั้น?” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่กดต่ำจนเกือบเป็นเสียงคำรามดังขึ้นในระยะประชิด ไออุ่นจากลมหายใจของคิรากรเป่ารดอยู่บริเวณต้นคอของฉัน—ไม่ใช่สิ ของน่านฟ้า—จนขนลุกชันไปหมด แต่คนถูกคุกคามกลับไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวอย่างที่ควรจะเป็น ร่างเพรียวบางในชุดสูทเข้ารูปกลับไวกว่าที่คิด น่านฟ้าไม่ได้ถอยหนี กลับเอี้ยวตัวกลับมาเผชิญหน้า ดวงตากลมโตคู่นั้นพราวระยับด้วยประกายความท้าทายที่ทำเอาคุณชายตระกูลดังถึงกับชะงัก เกมที่คิดว่าควบคุมได้ กลับกำลังจะพังทลายลงเมื่อตัวป่วนชิ้นใหญ่ก้าวเข้ามาในกระดานนี้แล้ว... และตอนนี้ ตัวป่วนคนนั้นกำลังยิ้มเยาะเขาอยู่ทนโท่ “ถ้าผมไม่ใช่คนที่คุณคีย์อยากได้ไว้ข้างกายจริงๆ ป่านนี้คงไม่ได้มายืนหายใจรดต้นคออยู่ตรงนี้หรอกมั้งครับ” น่านฟ้าลากเสียงกวนประสาท ปลายนิ้วเรียวแกล้งแตะลงบนปกเสื้อสูทเนื้อดีของอีกฝ่ายอย่างถือวิสาสะ ไล้ปลายนิ้วผ่านกระดานเม็ดแรกอย่างจงใจยั่วเย้า “หรือว่า... คุณคีย์กำลังกลัวว่าตัวเองจะแพ้เกมที่ตัวเองเป็นคนเริ่มกันแน่?” คิรากรขบกรามแน่นจนสันนูนชัดเจน ดวงตาคมกริบราวกับพญาเหยี่ยวจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่วางตา ความเย่อหยิ่งและมาดนิ่งที่เคยใช้สยบคนมานักต่อนักกำลังถูกท้าทายอย่างอุกอาจ น่านฟ้าไม่เพียงแต่ไม่เกรงกลัวอำนาจที่เขามี แต่ยังรู้วิธีขยี้จุดอ่อนของเขาด้วยรอยยิ้มหวานหยดที่ซ่อนพิษร้ายไว้เต็มพิกัด “ปากเก่งนักนะ” คิรากรแค่นหัวเราะในลำคอ มือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กเอาไว้ทันทีก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้ถอนมือหนี แรงบีบไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่หนักแน่นพอที่จะแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของและขู่ขวัญ “ระวังตัวไว้เถอะน่านฟ้า คนที่มั่นใจเกินไป มักจะจบลงด้วยการร้องขอชีวิตบนเตียงของฉันทุกราย” คำพูดจาอวดดีและสายตาร้อนแรงที่มองมา ทำให้น่านฟ้าสะท้านไปทั้งร่าง ชั่วขณะหนึ่งหัวใจเจ้ากรรมดันเต้นผิดจังหวะให้กับความดุดันนั้น แต่มีหรือที่คนอย่างน่านฟ้าจะยอมเสียฟอร์ม รอยยิ้มยั่วเยาะถูกจุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยฉายแววเจ้าเล่ห์เกินต้าน “ปากเกียจคร้านแต่การกระทำไว... งั้นเหรอครับ?” น่านฟ้าเอียงคอมองอย่างน่ารัก แต่คำพูดกลับเชือดเฉือนไม่แพ้กัน “น่าเสียดายนะที่คุณคีย์เข้าใจผิดไปหน่อย ผมไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นผู้เล่นที่ต้องรอให้ใครมาคุมเกม... แต่ผมเกิดมาเพื่อ ‘คว่ำกระดาน’ ต่างหากล่ะ” สิ้นคำพูดนั้น น่านฟ้าก็ไม่รอให้ประธานหนุ่มได้ตั้งตัว ร่างเพรียวตัดสินใจใช้จังหวะที่คุณคีย์กำลังตะลึงกับความอวดดี พลิกข้อมือตัวเองหลุดจากการเกาะกุมอย่างรวดเร็ว พร้อมกับก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ทิ้งระยะห่างที่พอดีในการสร้างความหงุดหงิดใจให้คนตรงหน้า คิรากรสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์พลุ่งพล่านในอก ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างกำลังตีรวนขึ้นมา มันไม่ใช่ความโกรธเสียทีเดียว แต่มันคือความกระหาย... ความอยากเอาชนะเด็กหนุ่มตรงหน้าให้ราบคาบจนต้องยอมจำนนแทบเท้าเขาให้จงได้ รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนริมฝีปากหยัก “คิดเหรอว่าจะหนีพ้น?” คิรากรก้าวเข้าไปหาช้าๆ ราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุม “ในเมื่อเธออยากเล่นเกมนี้มากนัก ฉันก็จะจัดให้... แต่จำไว้ น่านฟ้า ว่าเดิมพันครั้งนี้มันสูงเกินกว่าที่เด็กอย่างเธอจะรับไหว” บรรยากาศรอบตัวเริ่มคุกรุ่นไปด้วยแรงปรารถนาและการชิงไหวชิงพริบที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ห้องทำงานส่วนตัวที่กว้างขวางกลับแคบลงถนัดตาเมื่อคนทั้งสองยืนประจันหน้ากัน รัศมีออร่าความดุดันจากคิรากรปะทะเข้ากับความแสบสันต์ของน่านฟ้าจนเกิดเป็นประกายไฟเปรี๊ยะๆ ในอากาศ ทว่า ในจังหวะที่เกมกำลังดำเนินไปถึงจุดเดือด เสียงเคาะประตูก็รัวขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเสียมารยาท ก่อนที่บานประตูไม้เนื้อดีจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต! ร่างสูงโปรดของ ‘มาร์ค’ ศัตรูตัวฉกาจและคู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก สายตาคมปลาบกวาดมองคนทั้งสองในระยะประชิดด้วยความสนใจใคร่รู้ “อุ๊ย... ผมเข้ามาขัดจังหวะอะไรสำคัญหรือเปล่าครับเนี่ย คุณคีย์... ดูท่าทางพวกคุณกำลังคุยกัน ‘สนุก’ มากเลยนะ” มาร์คเอ่ยด้วยน้ำเสียงกวนประสาท ขณะที่สายตาเจ้าเล่ห์เหลือบมองน่านฟ้าด้วยความหมายลึกซึ้ง “ว่าแต่น่านฟ้า... สนใจเปลี่ยนบรรยากาศมาคุยธุรกิจกับคนที่ให้ผลตอบแทนคุ้มค่ากว่าไหมล่ะ?” คิรากรหันขวับไปมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาวาวโรจน์ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างหนาทันที ความหึงหวงและโทสะพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุดเมื่อเห็นศัตรูตัวฉกาจกล้ามนalล้ำเข้ามาในอาณาเขตของเขา น่านฟ้าหันไปมองมาร์คสลับกับคิรากรที่ตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงจนน่ากลัว รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่ริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง... ในเมื่อกระดานนี้มันปั่นป่วนถึงขีดสุดแล้ว การเพิ่มตัวแปรอีกสักคน คงทำให้เกมนี้น่าสนุกขึ้นเป็นกอง ดวงตากลมโตหันกลับมาสบกับคิรากรที่กำลังจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ พร้อมกับริมฝีปากบางที่ขยับเอื้อนเอ่ยประโยคท้าทายที่แขวนความอดทนของอีกฝ่ายไว้บนเส้นด้าย “ก็น่าสนใจดีนี่ครับ... งั้นเรามาดูกันหน่อยไหมล่ะคะว่าใครกันแน่... ที่จะเขี่ยพวกคุณตกกระดานก่อนกัน?” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความแซ่บและร่วมลุ้นไปกับเกมรักเกมนี้ด้วยกันนะคะ!