ใกล้เกินกว่าที่ตกลง

กลิ่นน้ำหอมกลิ่นวู้ดดี้เจือจางผสมกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงลอยวนอยู่รอบปลายจมูก ทว่าสิ่งที่ชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใดในวินาทีนี้ กลับเป็นจังหวะการเต้นของหัวใจที่ดังจนน่ารำคาญ—ไม่ใช่ของฉัน... แต่เป็นของคนที่กำลังตรึงข้อมือฉันไว้กับผนังห้องวีไอพีสีทึบต่างหาก "นายพูดอะไรออกมานะ น่านฟ้า" เสียงทุ้มต่ำของคิรากรลอดไรฟันออกมาทีละคำ ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวคู่นั้นหรี่แคบลงอย่างอันตราย รังสีความหงุดหงิดแผ่ซ่านออกมาจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงหลายองศา แต่แปลก... แทนที่ฉันจะกลัว ปลายนิ้วที่ซ่อนอยู่ข้างลำตัวกลับอยากจะยกขึ้นไปจิ้มหัวไหล่กว้างนั่นสักทีข้อหาทำหน้าตาเย่อหยิ่งเกินเบอร์ ฉันหัวเราะในลำคอ แกล้งทำเป็นเอียงคอสงสัย ทั้งที่แผ่นหลังแนบสนิทอยู่กับวอลเปเปอร์เนื้อนุ่มจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน "อ้าว? หรือว่าหูฝากันคะ คุณคีย์คนเก่ง... ฉันก็แค่บอกว่า *'ดีลนี้ ถ้าไม่มีเร้าใจกว่าเดิม ฉันอาจจะพิจารณาถอนตัว'* ฟังยากตรงไหนเหรอคะ" "เธอคิดว่าเกมนี้มันเป็นสนามเด็กเล่นหรือไง อยากจะเข้าก็เข้า อยากจะออกก็ออก?" คิรากรขยับตัวเข้ามาประชิดอีกนิดจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศหายใจ ปลายจมูกโด่งเป็นสันเกือบจะเฉียดเข้ากับแก้มของฉัน แรงกดดันจากร่างกายที่ใหญ่โตกว่าทำให้ฉันต้องเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ แววตาของทายาทตระกูลดังคู่นั้นไม่ได้มีแค่ความโกรธ แต่มันมีความไม่สบอารมณ์บางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ... เหมือนเด็กหวงของเล่นที่กำลังจะถูกแย่งไป ฉันแกล้งแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองช้า ๆ เป็นการยั่วโมโห จงใจมองสำรวจริมฝีปากหยักได้รูปที่กำลังเม้มเข้าหากันแน่นด้วยความขัดแย้ง "ถ้าไม่อยากให้ฉันถอนตัว คุณก็แสดงให้ดูสิคะว่าดีลนี้มันคุ้มค่าแค่ไหน... ไม่ใช่เอาแต่ทำหน้าดุเหมือนยักษ์วัดแจ้งแบบนี้" สิ้นคำท้าทายนั้น ดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้นวับหนึ่ง คิรากรไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้ใครมาลูบคมบนหัวได้นานนัก มือหนาที่เคยตรึงข้อมือฉันไว้ข้างหนึ่งเปลี่ยนเป็นเลื่อนขึ้นมาล็อกท้ายทอยฉันไว้มั่น ไม่ให้เบือนหน้าหนี นิ้วโป้งของเขาหยาบกร้านเล็กน้อยแต่กลับไล้ผ่านผิวแก้มแผ่วเบาจนขนลุกซู่ สัมผัสนั้นรวดเร็วและเด็ดขาดจนฉันเผลอสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ "ปากเก่งนักนะ..." เขาพึมพำเสียงพร่า ชิดริมฝีปากจนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดอยู่เหนือกลีบปากของฉัน "คิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรเธอหรือไง น่านฟ้า" บรรยากาศในห้องแคบ ๆ พลิกผันจากสนามประลองฝีปากกลายเป็นเขตอันตรายที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาด หัวใจของฉันกระหน่ำรัวจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินมัน ร่างกายไอร้อนจากตัวเขาแผ่ซ่านเข้ามาในความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศ มืออีกข้างของคิรากรที่ว่างอยู่เลื่อนลงมาโอบเอวบางไว้อย่างถือสิทธิ์ บังคับให้ฉันต้องขยับเข้าไปชิดแผงอกกว้างยิ่งขึ้นโดยไม่มีทางเลือก ในจังหวะที่หัวใจกำลังเต้นระส่ำและสติเริ่มกระเจิดกระเจิงเพราะระยะห่างที่ใกล้เกินกว่าข้อตกลงทางธุรกิจ... *ก๊อก ๆ ๆ!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันราวกับจังหวะทำลายสมาธิ พร้อมกับเสียงทุ้มคุ้นหูที่เอ่ยแทรกเข้ามาผ่านบานประตูไม้เนื้อหนา "คุณคีย์ครับ... เอกสารปรับปรุงสัญญาจากฝั่งของคุณมาร์คส่งมาถึงแล้วครับ ให้ผมเอาเข้ามาเลยไหมครับ" ร่างสูงที่กำลังกักขังฉันไว้ชะงักกึก คิรากรขบกรามแน่นจนสันนูนชัดเจน ดวงตาคมกริบละจากริมฝีปากของฉันอย่างนึกเสียดาย ก่อนจะตวัดกลับไปมองประตูด้วยแววตาหงุดหงิดขั้นสุดที่ถูกขัดจังหวะในวินาทีสำคัญ ฉันแอบยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ใช้มือดันอกแกร่งของเขาเบา ๆ ให้ถอยห่างออกไป พร้อมกับจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ด้วยท่าทางสบาย ๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ลูกน้องคุณมาตามแล้วนะคะ... ดูท่าว่าดีลนี้ คงจะสนุกกว่าที่คิดไว้เยอะเลยล่ะค่ะ คุณคีย์" ฉันกระซิบเสียงหวานข้างหูเขาด้วยความท้าทาย ก่อนจะก้าวเลี่ยงออกไปยืนอีกมุมห้อง คิรากรสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์คุุกกรุ่นในอก เขากวาดสายตามองฉันด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะเอ่ยเสียงลอดไรฟันด้วยความคาดโทษ "อย่าเพิ่งใจร้อนไป... เกมนี้มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น น่านฟ้า" แล้วประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกพร้อมกับสีหน้าเลิกลั่กของเลขาคนสนิท... แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคือ เงาร่างของบุคคลที่สามที่ก้าวตามเข้ามาด้านหลังพร้อมรอยยิ้มเยาะกวนประสาท ทำให้นัยน์ตาคมของคิรากรวาวโรจน์ขึ้นยิ่งกว่าเดิม "อ้าว... ผมรบกวนเวลาสวีทอะไรรึเปล่าครับเนี่ย คุณคีย์... ดูท่าทางพวกคุณสองคนจะ 'ใกล้ชิด' กันเกินคำว่าพาร์ทเนอร์ไปหน่อยแล้วมั้งครับ" มาร์คเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงยียวน พร้อมกับกวาดสายตามองฉันและคิรากรสลับกันไปมาด้วยรอยยิ้มเคลือบยาพิษ ...เกมที่คิดว่าควบคุมได้ กลับกำลังจะพังทลายลงเมื่อตัวป่วนชิ้นใหญ่ก้าวเข้ามาในกระดานนี้แล้ว! *(ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาร่วมลุ้นและใจเต้นไปพร้อมกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - แบล็กเวลเวต)*