รสสัมผัสแห่งอันตราย

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอายอันตรายจากปืนพกที่ยังคงร้อนผ่าวจากการใช้งานลอยอบอวลอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมทึบตันแห่งนี้ โดมินิคก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก แววตาของเขาคมกริบราวกับสัตว์ป่าที่ต้อนเหยื่อจนมุม ชายหนุ่มผู้กุมอำนาจสูงสุดขององค์กรกวาดสายตามองคาร์ลอสและเอเลน่าที่ยืนประชิดกันในระยะประชิด ร่างกายของทั้งคู่สะท้อนแรงกระกระสันและอะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่านจากความเป็นความตายเมื่อครู่ได้อย่างชัดเจน "เล่นสนุกกันพอหรือยัง คาร์ลอส?" น้ำเสียงเย็นยะเยือกที่เอเลน่าจำได้แม่นยำดังก้องขึ้น คนที่ก้าวออกมาคือโดมินิค เขามองทั้งสองด้วยสายตาสมเพช "คุณคิดหรือว่าคนอย่างผม จะปล่อยให้หนูสองตัววิ่งพล่านอยู่ในกรงของตัวเองโดยไม่รู้อะไรเลย?" เอเลน่าสะดุ้งเฮือก ร่างบางภายใต้เสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่สั่นสะท้านเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อปลายกระบอกปืนที่หันมาทางพวกเขา แต่เป็นเพราะสัมผัสอุ่นจัดจากฝ่ามือของคาร์ลอสที่ยังคงโอบกระชับอยู่ที่เอวคอดของเธออย่างถือสิทธิ์ มือแกร่งนั้นไม่ได้คลายออกแม้แต่น้อย ทว่ากลับออกแรงกดลึก ให้น้ำหนักกายแนบชิดติดกับแผ่นอกกว้างของเขามากยิ่งขึ้นราวกับประกาศกร้าวต่อหน้าศัตรูว่าผู้หญิงคนนี้เป็นของใคร คาร์ลอสไม่แม้แต่จะชายตามองโดมินิคที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ดวงตาคมกริบสีนิลกาฬทอประกายเหี้ยมเกรียมและดุดันยิ่งกว่าเดิม เขาก้มลงมองหญิงสาวในอ้อมแขน ลมหายใจอุ่นร้อนของนักฆ่าปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียนที่ขึ้นสีแดงจัดด้วยความโกรธและแรงปรารถนาที่ยังค้างคา "แกประเมินเกมนี้ต่ำเกินไป โดมินิค" คาร์ลอสเอ่ยขึ้น เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ร่างสูงใหญ่ขยับตัวบังร่างบางของเอเลน่าไว้ครึ่งหนึ่งอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ "คิดว่าส่งลูกสมุนกระจอกพวกนี้มา จะหยุดฉันได้งั้นเหรอ?" เปรี้ยง! เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว กระสุนเจาะทะลุกระจกใสแตกกระจายละเอียด โดมินิคไม่ได้ยิงใส่พวกเขา แต่ยิงเตือนเพื่อตัดบทสนทนา รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้นำมาเฟียจอมบิดเบี้ยวบิดเบี้ยวขึ้นด้วยความโกรธ "ปากดีให้มันตลอดรอดฝั่งเถอะ คาร์ลอส... ส่วนเธอ เอเลน่า ผู้หญิงที่กุมบัญชีลับไว้ในมือ คิดว่าตัวเองฉลาดนักใช่ไหม? วันนี้แหละ ฉันจะทำให้พวกเธอได้รู้ซึ้งว่านรกบนดินมันหน้าตาเป็นยังไง!" โดมินิคคำรามลั่น สั่งให้ลูกสมุนนับสิบกรูเข้ามาปิดล้อม แต่ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง คาร์ลอสกลับระเบิดเสียงหัวเราะต่ำ ๆ ในลำคอ มันเป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความกลัว เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและดิบเถื่อน ก่อนที่เขาจะกระชากข้อมือของเอเลน่าแล้วพุ่งทะยานหลบวิถีกระสุนเข้าไปในห้องนิรภัยด้านในอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกระแทกประตูเหล็กหนาหนักปิดล็อกลงด้วยรหัสผ่านและกลไกไฮโดรลิกอย่างแน่นหนา ปัง! ปัง! ปัง! เสียงกระสุนนับสี่ยิงอัดเข้าที่ประตูเหล็กหนา แต่ไม่สามารถทำอะไรโครงสร้างเสริมพิเศษได้ ภายในห้องนิรภัยที่มืดสลัว มีเพียงแสงไฟสีส้มสลัวจากระบบสำรองฉุกเฉินสาดส่องลงมาทอดเงายาว บรรยากาศภายในแคบและอบอ้าวเสียจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นกายเฉพาะตัวของผู้ชายอันตรายผสมผสานกับกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวของคาร์ลอสให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด เอเลน่าหอบหายใจหนักหน่วง แผ่นหลังบางแนบติดกับบานประตูเหล็กเย็นเฉียบ ขณะที่ร่างสูงใหญ่ของคาร์ลอสก็ตามมาทาบทับ กักขังเธอไว้ระหว่างอ้อมแขนแกร่งทั้งสองข้าง ฝ่ามือหนาวางทาบลงบนผนังเหล็กเหนือศีรษะของเธอ ดวงตาคมดุจเหยี่ยวคู่นั้นจ้องมองริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อจากการบดขยี้เมื่อครู่ด้วยความกระหายที่ปิดไม่มิด "คุณมัน... บ้าไปแล้ว คาร์ลอส!" เอเลน่าเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามผลักอกแกร่งออกด้วยแรงที่มีทั้งหมด แต่ร่างกายของเธอกลับทรยศ ความร้อนผ่าวจากผิวเนื้อของเขาที่แผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าทำให้เข่าแทบทรุด "ใช่ ฉันมันบ้า..." เสียงกระซิบพร่าต่ำและแหบพร่าดังชิดริมใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอระหงจนขนลุกซู่ คาร์ลอสโน้มใบหน้าลงซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนอย่างไร้ความปรานี ริมฝีปากร้อนจัดขบเม้มผิวเนื้ออ่อนนุ่มจนเกิดรอยกุหลาบสีแดงเข้มเพื่อตีตราจอง "และเธอก็เป็นคนดึงความบ้าคลั่งพวกนี้ออกมาเอง, เอเลน่า..." "อっ... ปล่อยนะ..." เสียงททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททข้าทวรขอบคุณค่ะสำหรับทุกความติดตามและแรงใจที่มีให้กันมาโดยตลอดนะคะ