นาทีชีวิตเร่งด่วน

“ถ้าตัดสายไฟเส้นผิดตอนนี้ เราสองคนจะกลายเป็นปุ๋ยอินทรีย์เคลือบผนังคอนกรีตบล็อกนี้ทันทีนะฃรับ ดร.รินรดา” น้ำเสียงของสารวัตรกรณ์ราบเรียบและเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในขั้วโลก ทว่าเหงื่อเม็ดโตที่ผุดพรายขึ้นตามไรผมและสันจโด่งเป็นสันคม กลับฟ้องชัดเจนว่าสถานการณ์ตรงหน้าตึงเครียดถึงขีดสุด หน้าจอโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าที่วางอยู่บนลังไม้เศษเหล็ก ส่งสัญญาณชีพจรของเหยื่อรายล่าสุด—คุณหนูไฮโซทายาทธุรกิจอสังหาริมทรัพย์—กระพริบถี่รัวด้วยความถี่สูงขึ้นเรื่อยๆ อัตราการเต้นของหัวใจที่ลิงก์ตรงกับเซ็นเซอร์วัดชีพจรในห้องใต้ดินลับแห่งนี้ เหลือเวลาอีกไม่ถึงสามนาทีเท่านั้น ก่อนที่ระบบออกซิเจนสำรองจะถูกตัดขาดอย่างสมบูรณ์ ในความมืดสลัวของโกดังร้างเขตชานเมือง แสงไฟฉายคาดหัวสีเหลืองนวลสาดส่องกระทบกับละอองฝุ่นที่ลอยเคว้งคว้าง ดร.รินรดาใช้หลังมือปาดเหงื่อออกจากหน้าผากอย่างไม่ใส่ใจนัก ดวงตากลมโตคู่สวยภายใต้กรอบแว่นสายตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่นและสมาธิขั้นสุด เธอนั่งยองๆ อยู่เบื้องหน้าแผงวงจรควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ที่ถูกดัดแปลงอย่างประณีตโดยคนร้ายที่มีความรู้ระดับวิศวกรโครงสร้าง “อย่ามาขู่กันด้วยสถิติความเป็นไปได้เลยค่ะ สารวัตรกรณ์” รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงกระชับและจริงจัง ดวงตาของเธอกวาดมองรอยบัดกรีบนแผงวงจรอย่างรวดเร็ว “คนร้ายรายนี้ไม่ได้ใช้ตรรกะแบบสุ่ม เขาจบจากภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยรัฐชื่อดังเมื่อแปดปีก่อน ดูจากการเดินลายวงจรซิคะ มันมีความเป็นระเบียบเรียบร้อยแบบคนที่เป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ (OCD) สายไฟสีน้ำเงินที่มีรอยหยักตรงข้ามต่างหากที่เป็นสวิตช์ปิดระบบ ไม่ใช่สีแดงอย่างที่คุณโปรไฟล์เลอร์มือฉมังเข้าใจตอนแรก” กรณ์นิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ สมองส่วนหน้าทำงานประมวลผลคำพูดของนักจิตวิทยาข้างกายอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้รู้สึกเสียหน้าที่ถูกแย้ง แต่กลับยอมรับในสัญชาตญาณและความเข้าใจเชิงลึกที่รินรดามีต่อจิตวิทยาอาชญากรคนนี้ ข้อมูลเชิงพฤติกรรมที่พวกเขาถอดรหัสร่วมกันตลอดสามวันที่ผ่านมา กำลังถูกนำมาทดสอบบนเดิมพันที่แลกด้วยลมหายใจของมนุษย์ “ตกลง... ผมเชื่อใจคุณ” กรณ์พยักหน้ารับอย่างเด็ดขาด เขายื่นคีมตัดปากจิ้งจอกเหล็กกล้าส่งให้หญิงสาว “จัดการเลยครับ ผมจะคอยระวังมุมอับด้านซ้ายให้เอง” รินรดาไม่รอช้า เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ มือเรียวบางที่สวมถุงมือยางกระชับคีมในมือมั่น สายตากวาดมองครั้งสุดท้ายก่อนจะออกแรงบีบลงบนสายไฟสีน้ำเงินที่มีรอยหยักทันที *คลิก!* เสียงโลหะตัดผ่านฉนวนพลาสติกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดนิ่งราวกับเวลาถูกแช่แข็ง หน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ส่งเสียงเตือนบีบหัวใจมาตลอดสัปดาห์พลันดับวูบลง ก่อนจะปรากฏข้อความสีเขียวสว่างวาบขึ้นมาแทนที่: *[System: Override Successful. Oxygen Flow Restored.]* เสียงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นจากท่อระบายอากาศเบื้องล่าง ตามมาด้วยเสียงไอโขลกและเสียงร้องไห้ระคนความหวาดกลัวของเหยื่อสาวที่ถูกขังไว้ในห้องนิรภัยใต้พื้นคอนกรีต กรณ์ไม่รอช้า เขากระโจนเข้าไปใช้ชะแลงเหล็กงัดฝาท่อเหล็กกล้าออกอย่างแรงด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี จนกระทั่งร่างอันสั่นเทาของเหยื่อถูกดึงขึ้นมาสู่อากาศบริสุทธิ์ได้สำเร็จ “ปลอดภัยแล้วครับ คุณปลอดภัยแล้ว” กรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นและปลอดภัย พร้อมทั้งถอดเสื้อแจ็กเก็ตกันหนาวของตนคลุมร่างให้เหยื่อสาวที่อยู่ในสภาพอิดโรย รินรดายืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ความเหนื่อยล้าจากการอดนอนติดต่อกันหลายคืนเสมือนมลายหายไปในพริบตา ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะหันไปหยิบอุปกรณ์เก็บหลักฐาน ทันใดนั้นเอง สัญชาตญาณนักจิตวิทยาอาชญากรรมของเธอก็กรีดร้องเตือนภัยอย่างรุนแรง ขนลุกชันไปทั่วทั้งร่างเมื่อเธอสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างบนแผงวงจรที่เพิ่งถูกปิดระบบไป “สารวัตร... ถอยออกมาเดี๋ยวนี้ค่ะ!” รินรดาร้องตะโกนเสียงหลงด้วยความตกใจสุดขีด *ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...* เสียงสัญญาณเตือนภัยรอบใหม่ดังขึ้นจากลำโพงจิ๋วที่ซ่อนอยู่ใต้กล่องควบคุม มันไม่ใช่เสียงตัดระบบออกซิเจน แต่มันคือเสียงนับถอยหลังของระเบิดแสวงเครื่องขนาดเล็กที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ให้ทำงานทันที เมื่อรหัสผ่านถูกถอดถอนด้วยวิธี "ไม่ถูกต้องตามลำดับที่คนร้ายกำหนด" แม้ว่าระบบหลักจะถูกปิดไปแล้วก็ตาม! กรณ์หันขวับกลับมาตามเสียง ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นตัวเลขดิจิทัลสีแดงฉานบนจอแสดงผลขนาดจิ๋วปรากฏขึ้นมาต่อหน้าต่อตา: *00:03... 00:02...* เวลาสามวินาที... สั้นเกินกว่าจะวิ่งหนีพ้นรัศมีแรงระเบิด และสั้นเกินกว่าจะก้าวไปคว้าตัวเหยื่อที่เพิ่งดึงขึ้นมาให้ออกห่างจากจุดเกิดเหตุได้ทัน ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง หน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งใสสีฟ้าเข้มอันคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้าดวงตาของสารวัตรกรณ์ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบพิเศษที่ไม่ได้ยินมานานดังขึ้นในโสตประสาท *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบวิกฤตการณ์ระดับ SSS — 'กับดักมรณะแห่งจิตวิทยาเชิงซ้อน' — ปลดล็อกสกิลพิเศษ 'การคำนวณวิถีเสี้ยววินาที' ระดับสูงสุดชั่วคราว]* โลกทั้งใบราวกับหมุนช้าลงนับร้อยเท่า กรณ์เห็นรินรดากำลังพุ่งตัวเข้ามาหาเขาโดยไม่คิดถึงชีวิตของตนเอง ขณะที่ประกายไฟจากตัวจุดชนวนกำลังลุกโชนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง... และในวินาทีที่เขากำลังจะเอื้อมมือไปคว้าตัวหญิงสาวเข้าสู่อ้อมกอดเพื่อปกป้องแรงระเบิด เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ก็ดังกระแทกประตูโกดังเหล็กพังทลายลง พร้อมกับการปรากฏร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทผู้มีรอยแผลเป็นยาวบริเวณหางตา ซึ่งก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่พวกเขานไม่เคยคาดคิดมาก่อนในชีวิต! ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปมปริศนานี้ไปพร้อมกับพวกเรานะครับ