พันธมิตรผู้ไม่คาดฝัน

"ค่าสถานะความต้านทานความผิดพลาดของระบบลดลงต่ำกว่าร้อยละสิบแล้วค่ะ เรย์ ถ้าฝืนเดินหน้าต่อด้วยความหนาแน่นของข้อมูลขยะระดับนี้ เกรงว่าจิตสำรองของเราอาจเกิดอาการ 'ดีซิงค์' ถาวรได้นะคะ" เสียงเตือนของเอลล่าดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางเสียงหึ่งต่ำของอากาศที่บิดเบี้ยวราวกับคลื่นความร้อนบนถนนคอนกรีต ร่างเพรียวบางในชุดเกราะหนังสีเทาเข้มทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่ง มือเรียวยกขึ้นกุมขมับขณะที่ดวงตาสองข้างฉายแสงสีฟ้าพาสเทลกระพริบถี่—อาการผิดปกติทางภาพกราฟิกเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องดีในโลก VRMMO ที่ใช้ระบบประสาทสัมผัสสมบูรณ์แบบอย่าง 'เน็กซัส ออนไลน์' เรย์ไม่ตอบทันที ดวงตาสีรัตติกาลของเขาภายใต้กรอบแว่นวิเคราะห์ข้อมูลกวาดมองไปเบื้องหน้าอย่างเงียบเชียบ เขากำลังคำนวณอัตราส่วนระหว่างทรัพยากรที่เหลืออยู่กับความเสี่ยงในการปะทะ เบื้องหลังม่านหมอกข้อมูลสีแดงฉานที่แปรสภาพเป็นพายุหมุนขนาดเล็กในเขตพื้นที่รอยต่อระหว่างเซิร์ฟเวอร์หลักและเขตอับสัญญาณ ดัชนีความผิดพลาด (Error Index) กำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ากลัว ตัวเลขสีแดงสดกระพริบเตือน `[ERROR 404: OBJECT NOT FOUND]` ซ้ำแล้วซ้ำเล่าบนอากาศราวกับรอยแผลเป็นบนหน้าจอทัศนียภาพ ที่นี่ไม่ใช่เขตที่ผู้เล่นทั่วไปควรจะย่างกรายเข้ามา มันคือซากปรักหักพังของ "หอคอยบรรพกาลเซนทิเนล" ข้อมูลตกค้างจากการอัปเดตแพตช์เมื่อสามเดือนก่อนที่ถูกระบบทิ้งร้างไว้ กลายเป็นพื้นที่สุสานของข้อมูลขยะและบั๊กที่ตกหล่น "อดทนอีกนิดค่ะเอลล่า เราอยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางของคลื่นความถี่ต่ำนั่นไม่ถึงสามร้อยเมตรแล้ว" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มือที่ถือคถาเวทมนตร์เสริมพลังกลับกระชับแน่นจนข้อต่อนิ้วขึ้นสีขาว "ถ้าสมมติฐานของฉันไม่ผิด ต้นตอของความผิดปกตินี้ไม่ได้เกิดจากระบบรวนเองตามธรรมชาติ แต่มีใครบางคนกำลัง 'จงใจ' ใช้บั๊กพวกนี้เป็นเกราะกำบัง" "เกราะกำบังเหรอคะ? หมายความว่า..." เอลล่ายังไม่ทันได้ถามจบ เสียงกรีดร้องแหลมสูงที่ผสมผสานกับเสียงโลหะเสียดสีกันอย่างรุนแรงก็ดังแหวกลมมาจากเบื้องหน้า ตามด้วยเงาร่างตะคุ่มหลายร่างที่พุ่งทะลักผ่านม่านหมอกข้อมูลออกมาด้วยความเร็วสูง! *ฟ리즈!*—เสียงคำรามต่ำในลำคอของสิ่งมีชีวิตที่ถูกบิดเบือนโครงสร้างทางชีวภาพด้วยโค้ดคำสั่งที่ผิดพลาด เรย์ดึงตัวเอลล่าหลบวิถีพุ่งชนได้อย่างเฉียดฉิว ลมกระโชกแรงจากการเคลื่อนที่ของพวกมันทำให้ฝุ่นละอองข้อมูลฟุ้งกระจายไปทั่ว แรงกระแทกเมื่อร่างเหล่านั้นชนเข้ากับซากเสาหินทำให้หินแกรนิตหนาเตอะแตกละเอียดเป็นผุยผง เมื่อแสงสลัวจากม่านหมอกเผยให้เห็นรูปร่างที่แท้จริง หัวใจของนักวางแผนหนุ่มก็กระตุกวูบ พวกมันไม่ใช่สัตว์อสูรในระบบ และก็ไม่ใช่ผู้เล่นปกติทั่วไป ร่างเหล่านั้นมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่ผิวหนังกลับโปร่งแสงจนมองเห็นเส้นสายพลังงานสีแดงฉานที่วิ่งพล่านอยู่ภายในแทนระบบไหลเวียนโลหิต ดวงตาของพวกมันว่างเปล่า ไร้ซึ่งประกายความคิด มีเพียงรหัสโค้ดตัวเลขวิ่งวนอยู่ในเบ้าตาที่กลอกกลิ้งไปมาอย่างบ้าคลั่ง ที่สำคัญที่สุดคือ เหนือศีรษะของพวกมันไม่มีชื่อไอดีหรือหลอดเลือดแสดงผล มีเพียงข้อความสีแดงฉานกระพริบเตือนว่า: `[CORRUPTED_ENTITY_V.2]` "นั่น... พวกเขาเคยเป็นผู้เล่นใช่ไหมคะเรย์?" เอลล่าสูดหายใจเข้าลึก ดวงตาสีฟ้าของอดีตเกมเมอร์ระดับตำนานหรี่ลงอย่างใช้ความคิด ความทรงจำเลือนรางบางอย่างในหัวถูกกระตุ้นด้วยภาพตรงหน้า "ลักษณะการเคลื่อนไหวแบบนั้น ทักษะการต่อสู้ที่ยังหลงเหลือเค้าโครงเดิม... พวกเขาคือกลุ่มผู้เล่นที่สูญหายไปจากเหตุการณ์เซิร์ฟเวอร์ล่มเมื่อเดือนก่อนนี่นา!" เรย์พยักหน้ารับช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองสำรวจรายละเอียดผ่านหน้าต่างวิเคราะห์ "ถูกต้องค่ะ พวกเขาติดอยู่ในวังวนของบั๊กที่ดักจับข้อมูลประสาทสัมผัส ทำให้จิตสำรวจไม่สามารถตัดการเชื่อมต่อออกจากเกมได้ ร่างกายในโลกความเป็นจริงคงกำลังนอนหลับใหลอยู่ในแคปซูลพยาบาลด้วยอาการโคม่าอ่อนๆ ขณะที่จิตวิญญาณในนี้ถูกกลืนกินทีละน้อยจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของข้อมูลขยะ" ทว่า ก่อนที่ทั้งสองจะได้หาทางรับมือ ฝูงเอนทิตีที่ถูกความเสียหายทางข้อมูลกัดกินจนเสียสติก็ส่งเสียงคำรามประสานกันจนแก้วหูสะเทือน พวกมันไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีอย่างไร้สติอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับเคลื่อนไหวสอดประสานกันราวกับกำลังตั้งกระบวนทัพรบแบบมืออาชีพ! *ฉับพลัน!* เงาร่างหนึ่งในชุดคลุมสีดำสนิทที่ดูเหมือนจะมีความสมบูรณ์ทางโครงสร้างมากกว่าตัวอื่นๆ ก็ก้าวออกมาจากแถวหน้า มันยกมือขึ้นวาดกลางอากาศ เกิดเป็นวงแหวนเวทสีม่วงเข้มแผ่ขยายอาณาเขตออกไปกดทับทักษะการเคลื่อนไหวของเรย์และเอลล่าให้ช้าลงถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์! "โดนขอบเขตสกัดกั้นการเคลื่อนไหว... แย่ล่ะสิคะ แบบนี้เราจะหลบการโจมตีชุดใหญ่ไม่พ้นแน่!" เอลล่ากัดฟันกรอด พลังเวทสีทองอ่อนเริ่มก่อตัวขึ้นที่ปลายนิ้วเพื่อเตรียมรับมือกับการปะทะตรงหน้า เรย์ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรกลความเร็วสูง ดวงตาสะท้อนภาพวงแหวนเวทสีม่วงที่กำลังหมุนวน *จังหวะห่างของคลื่นพลังงานอยู่ที่ศูนย์จุดเจ็ดวินาที... ช่องว่างระหว่างโหนดข้อมูลด้านซ้ายมีรอยรั่ว...* "เอลล่า ใช้ทักษะ [เสียงสะท้อนแห่งการชำระล้าง] ไปที่พิกัดสามนาฬิกา ระยะห่างสิบเมตรตอนนี้เลยค่ะ!" เรย์ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดและมั่นคง แม้จะไม่เข้าใจแผนการทั้งหมดในเสี้ยววินาทีนั้น แต่ด้วยความเชื่อใจที่สั่งสมผ่านการร่วมเป็นร่วมตายมาด้วยกัน เอลล่าจึงสะบัดมือซัดพลังเวทออกไปตามคำสั่งทันที! *เปรี้ยง!* แสงสีทองสว่างวาบตัดผ่านความมืดของเขตอบลมปราณ แรงระเบิดจากการปะทะกับโหนดข้อมูลที่รั่วไหลทำให้วงแหวนเวทสีม่วงของฝ่ายตรงข้ามสะดุดกะทันหัน เกิดเป็นช่องว่างทางยุทธวิธีที่กว้างพอให้ลมหายใจโล่งขึ้น ทว่า ในวินาทีที่กลุ่มเอนทิตีชะงักงัน เงาดำปริศนาผู้เป็นผู้นำทัพกลับพุ่งทะลุผ่านม่านควันเข้ามาประชิดตัวเรย์ในระยะประชิด มีดสั้นที่ทำจากข้อมูลโค้ดดิบเรืองแสงสีแดงฉานถูกง้างขึ้นหมายปลิดชีพ! เรย์เบี่ยงตัวหลบอย่างเฉียดฉิว คมมีดเฉี่ยวผ่านปกเสื้อทิ้งรอยไหม้ของข้อมูลไว้จางๆ ทว่าเขากลับไม่ได้ถอยหนี กลับเอื้อมมือคว้าข้อมือของฝ่ายตรงข้ามไว้แน่น พร้อมกับกดอุปกรณ์วิเคราะห์ข้อมูลส่วนตัวแนบลงไปที่สัญลักษณ์ลึกลับบนหลังมือของอีกฝ่ายโดยตรง "จับตัวได้แล้วค่ะ... เจ้าของโค้ดต้นฉบับ" เรย์กระซิบเสียงต่ำด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก เอนทิตีในชุดคลุมชะงักก้าง ร่างโปร่งแสงนั้นสั่นสะท้อนอย่างรุนแรงราวกับไฟล์ข้อมูลที่กำลังถูกถอดรหัส ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำราวกับระบบสังเคราะห์เสียงที่เสียหายจะลอดออกมาจากใต้ฮู้ด: *"...แก... เป็นใครกันแน่... ทำไมถึงมองเห็น... ช่องโหว่นั้น..."* ก่อนที่เรย์จะได้เค้นความลับเพิ่มเติม หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดมหึมาก็ดีดเด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้สัญญาณเตือนล่วงหน้า บดบังทัศนียภาพทั้งหมดจนมืดสนิท `[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอกเซิร์ฟเวอร์]` `[คำเตือน: โค้ดต้นฉบับกำลังถูกรีเซ็ตโดยผู้ดูแลระบบนิรนาม]` `[เงื่อนไขภารกิจพิเศษ "พันธมิตรผู้ไม่คาดฝัน" ถูกกระตุ้น: คุณเหลือเวลาอีก 180 วินาที ก่อนที่ความทรงจำทั้งหมดของกลุ่มผู้เล่นที่ได้รับผลกระทบจะถูกลบเลือนหายไปตลอดกาล...]` และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าระดับหนักหน่วงของใครบางคนก็ก้าวพ้นม่านหมอกเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหลังเรย์ พร้อมกับปลายดาบยาวที่พาดผ่านไหล่ของเขาอย่างแผ่วเบา แต่กลับกดดันให้ลมหายใจสะดุดกัก *"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ... ผู้เล่นเรย์ ดูเหมือนว่าคุณจะเดินมาติดกับดักที่ฉันวางไว้สวยงามเลยสินะคะ"* --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางฝ่าฟันอุปสรรคไปกับเรย์และเอลล่าในตอนนี้นะคะ พรีสต์สายลุยสัญญาว่าจะพาไปไขปริศนาสะใจในตอนต่อไปอย่างแน่นอนค่ะ!