การประลองเพื่อหาคำตอบ

เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นก้องไปทั่วลานประลองทรงกลมแห่งเนบิวลา เม็ดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นตามไรผมของเรย์ ขณะที่ดวงตาสองข้างหรี่แคบลงเพื่อคำนวณวิถีดาบของคู่ต่อสู้ตรงหน้า—โครนอส (Cronos) มือวางอันดับสามของเซิร์ฟเวอร์หลัก ผู้ครอบครองฉายา "ศาสตราจารย์ไร้พ่าย" "เด็กน้อย... นายคิดจริงๆ หรือว่าตรรกะทางคณิตศาสตร์ตื้นเขินพวกนั้น จะเจาะทะลวงกำแพงข้อมูลของฉันได้?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเยาะเยือนท่ามกลางละอองแสงสีครามที่แตกกระจายจากการปะทะ เรย์ไม่ตอบคำถามนั้น ดวงตาคู่คมกวาดมองผ่านอินเทอร์เฟซระบบที่ซ้อนทับกันอยู่หลายชั้น สมองของเขาทำงานด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าพัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์ระดับไฮเอนด์ ทุกย่างก้าว ทุกมุมองศาการเหวี่ยงดาบของโครนอสถูกแปลงค่าเป็นตัวเลขและสถิติในหัว ในมุมมองของเรย์ โลกใบนี้ไม่ใช่แฟนตาซีที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์อภินิหารอย่างไร้เหตุผล แต่มันคือ "อัลกอริทึม" ขนาดยักษ์ที่มีกฎเกณฑ์ ช่องโหว่ และเงื่อนไขตายตัว และกุญแจสำคัญที่จะไขเข้าสู่ฐานข้อมูลลับระดับเซิร์ฟเวอร์ ก็คือการเอาชนะผู้ชายคนนี้ให้ได้ภายในเวลาที่กำหนด "ตรรกะอาจจะดูตื้นเขินในสายตาคุณนะคะ..." เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น ขณะที่ข้อมือหมุนพลิกดาบเลเซอร์ในมือซ้ายเพื่อรับการโจมตีอันหนักหน่วงจากดาบใหญ่ของโครนอส "...แต่ความแม่นยำของมัน ไม่เคยโกหกใครค่ะ" *เคร้ง!* ประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบขึ้นในระยะประชิด แรงกระแทกจากการปะทะทำให้พื้นสนามหินอ่อนแตกร้าวเป็นรอยแยก โครนอสขมวดคิ้วเล็กน้อย ความเย่อหยิ่งในแววตาเมื่อครู่เริ่มสั่นคลอน เมื่อเขาสัมผัสได้ว่า รูปแบบการต่อสู้ของเรย์ไม่ได้พึ่งพาแค่สัญชาตญาณเหมือนผู้เล่นทั่วไป แต่ทุกการเคลื่อนไหวถูกคำนวณมาอย่างสมบูรณ์แบบราวกับหุ่นยนต์สงครามที่ไร้ความผิดพลาด ที่มุมหนึ่งของลานประลอง เอลล่า ยืนกอดอกพิงเสาศิลาด้วยท่าทีสบายๆ แต่ดวงตากลับจับจ้องทุกรายละเอียดอย่างไม่กะพริบ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของอดีตเกมเมอร์ระดับตำนานผู้นี้ เมื่อเธอเห็นเรย์เริ่มใช้กลยุทธ์ "ล่อเสือออกจากถ้ำ" ที่พวกเขาเพิ่งซ้อมด้วยกันเมื่อคืน "เอาเลยเรย์... แสดงให้ตาแก่หัวโบราณนั่นเห็นหน่อย ว่าคนรุ่นใหม่เขาถอดรหัสกันยังไง" เอลล่าพึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับกระชับถุงมือหนังในมืออย่างเตรียมพร้อมเผื่อกรณีฉุกเฉิน บนสนามประลอง เรย์แสร้งทำเป็นเสียหลักถอยหลังไปสามก้าว เปิดช่องว่างขนาดใหญ่บริเวณสีข้างด้านขวา ซึ่งเป็นจุดบอดทางทฤษฎีที่โครนอสเฝ้ารอมานาน โครนอสย่อมไม่ปล่อยโอกาสทองนี้หลุดมือ เขาเหวี่ยงดาบใหญ่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงหวังจะเผด็จศึกให้จบในดาบเดียว "นายจบแค่นี้แหละ!" โครนอสตะโกนลั่น แต่ทว่า... นั่นคือ "กับดัก" ที่เรย์คำนวณไว้ตั้งแต่ต้นแล้ว! ในเสี้ยววินาทีที่คมดาบกำลังจะถึงตัว เรย์ไม่ได้พยายามหลบหนี แต่มือขวาของเขากลับดีดนิ้วสั่งการระบบคำสั่งลัดที่ซ่อนไว้ใต้สกินชุดเกราะ ข้อมูลโค้ดสีแดงฉานพรั่งพรูออกมาจากอากาศธาตุ กลายเป็นกำแพงข้อมูลดิจิทัลโปร่งแสงที่สะท้อนแสงไฟนีออนระยิบระยับ *ตึง!* ดาบของโครนอสฟันเข้าใส่กำแพงข้อมูลนั้นอย่างจัง แต่แทนที่จะทะลวงผ่านไปได้ แรงกระแทกทั้งหมดกลับสะท้อนย้อนกลับใส่ตัวผู้ใช้เป็นสองเท่า! "อะไรกัน ระบบสะท้อนการโจมตีงั้นรึ?!" โครนอสเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขีดพลังชีวิต (HP) ของเขาที่เคยเต็มหลอด ร่วงกวาดลงมาครึ่งหนึ่งในพริบตา แรงสะท้อนทำให้เขาเสียการทรงตัว เซถอยหลังไปหลายก้าวอย่างน่าอนาถ เรย์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ ร่างกายพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยทักษะการเคลื่อนที่ขั้นสูง *[Data Stream Step]* ร่างของเขากลายเป็นกลุ่มก้อนข้อมูลสีฟ้าที่พุ่งผ่านร่างของโครนอสไปอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ *ฉับ!* คมดาบเลเซอร์กรีดผ่านอากาศ ปิดท้ายด้วยการตวัดปลายดาบจ่อเข้าที่ลำคอของโครนอสพอดีเป๊ะ โดยมีเส้นแสงสีแดงของระบบแจ้งเตือน *[Critical Lock]* กระพริบเตือนอยู่เหนือศีรษะของมือวางอันดับสาม ความเงียบสงบปกคลุมไปทั่วลานประลองชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของโครนอส และเสียงระบบแจ้งเตือนสถานะการประลองที่ดังขึ้นเบาๆ ในอากาศ [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นเรย์ เป็นฝ่ายชนะการประลอง] [เงื่อนไขผ่านสิทธิ์เข้าสู่ฐานข้อมูลระดับ S ถูกปลดล็อกเรียบร้อย] โครนอสยืนนิ่งค้างไปชั่วขณะ ก่อนที่ริมฝีปากจะค่อยๆ คลี่9ยิ้มออกมาอย่างยอมจำนน เขาหัวเราะเบาๆ ในลำคอแล้วส่ายหัว "ให้ตายเถอะ... ใช้ตรรกะบ้าๆ คำนวณหาช่องโหว่ของระบบฟิสิกส์ในเกมเนี่ยนะ นายมันปีศาจชัดๆ เรย์" เรย์เก็บดาบเข้าฝักด้วยท่าทีสงบ นิ่งขรึมเช่นเดิม แม้ชัยชนะครั้งนี้จะแลกมาด้วยพลังงานสติปัญญาและค่าความเหนื่อยล้าเกือบถึงขีดจำกัดก็ตาม เขาหันไปพยักหน้าให้เอลล่าที่เดินเข้ามาตบไหล่ด้วยความชื่นชม "ทำได้ดีมากนี่หนอนหนังสือ นายเกือบทำให้ฉันตกใจตายแน่ะ" เอลล่าแซวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนที่ทั้งคู่จะหันไปมองประตูเหล็กกล้าขนาดใหญ่ที่ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นทางเดินแคบๆ ที่ทอดตัวลงสู่ชั้นใต้ดิน—จุดศูนย์กลางของฐานข้อมูลความทรงจำที่หายสาบสูญ ก้าวแรกที่เดินเข้าไปในอุโมงค์ แสงไฟนีออนสีฟ้าตามผนังก็ดับวูบลงทีละดวง ราวกับมีบางสิ่งกำลังต้อนรับการมาเยือนของพวกเขา และทันใดนั้นเอง หน้าจออินเทอร์เฟซสีดำสนิทก็เด้งขึ้นตรงหน้าเรย์โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ผิดเพี้ยนไปจากเดิม เต็มไปด้วยสัญญาณรบกวนคล้ายเสียงกระซิบจากความว่างเปล่า [คำเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าถึงฐานข้อมูลจากบุคคลที่สาม] [รหัสผ่านความปลอดภัยถูกแทนที่ด้วย: *โปรแกรมปริศนาที่ไม่รู้จัก*] [ยินดีต้อนรับกลับสู่จุดเริ่มต้น... "ผู้ทดลองหมายเลข 00"] เรย์ชะงักเท้าก้าวทันที ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นตัวเลขรหัสที่ปรากฏบนจอ ขณะที่เอลล่าที่เดินตามมาข้างหลังถึงกับหน้าถอดสีเมื่อได้ยินเสียงกระซิบประหลาดที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในหัวของเธอเอง... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางฝ่าฟันอุปสรรคไปกับเรย์และเอลล่าในตอนนี้นะคะ พรีสต์สายลุยสัญญาว่าจะพาไปไขปริศนาสะใจในตอนต่อไปอย่างแน่นอนค่ะ!