เผชิญหน้ากับศัตรูเก่า

กลิ่นอายของธูปหอมผสมกับกลิ่นคาวเลือดเก่าแก่ลอยอลวนอยู่ในความมืดมิดของโกดังร้างริมแม่น้ำ ไอน้ำเย็นยะเยือกที่แผ่พุ่งออกมาจากพื้นคอนกรีตไม่ได้เกิดจากอุณหภูมิของธรรมชาติ แต่มันคือเครื่องหมายการค้าของอาคมระดับสูง—อาคมที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยความแค้นและดวงวิญญาณนับร้อยที่ถูกกักขัง "ระวังตัวด้วย พีร์... มันไม่ใช่แค่ไสยเวทสายดำธรรมดา" เสียงทุ้มต่ำของคุณอาปกรณ์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ มือหนาของชายหนุ่มเอื้อมมากดไหล่ของเด็กหนุ่มหน้ามึนเบาๆ เป็นเชิงเตือนสติ แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาจับจ้องไปยังความมืดเบื้องหน้าด้วยความระแวดระวังสูงสุด ในมือถือมีดหมอโบราณที่สลักอักขระขอมโบราณเปล่งแสงเรืองรองสีทองจางๆ ข่มไอทมิฬที่แผ่ซ่านเข้ามา รณพีร์ หรือ 'น้องพีร์' เม้มริมฝีปากแน่น ดวงตากลมโตฉายแววแน่วแน่ เด็กหนุ่มไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย แม้ว่าหัวใจจะเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นและอะดรีนาลีนที่สูบฉีด เขารู้ดีว่าศัตรูที่กำลังก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัวเบื้องหน้านั้นคือใคร—หมอผีระดับสูงผู้เคยสร้างความเสียหายในคดีเมื่อหลายเดือนก่อน และตอนนี้มันกลับมาพร้อมกับกองทัพวิญญาณอาฆาตที่ถูกยกระดับความน่ากลัวขึ้นไปอีกขั้น "ผมระวังตัวอยู่แล้วครับคุณอา... ว่าแต่เจ้าพวกนั้น ดูท่าทางจะหิวโหยน่าดูนะครับ" พีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ใบหน้าไร้อารมณ์ตามแบบฉบับ แต่สายตากลับกวาดมองประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว สมองประมวลผลรูปแบบการจัดกระบวนทัพของภูตผีเบื้องหน้าอย่างเป็นระบบ *ตึ้ง!* เสียงไม้เท้าหัวกะโหลกกระทบพื้นคอนกรีตดังสนั่น พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซ่อนไว้ภายใต้เงาหมวกฮู้ด เผยให้เห็นรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมและดวงตาที่แดงก่ำราวกับโลหิต "หึๆๆ เจ้าเด็กสารเลว... แกคิดจริงๆ หรือว่าการทำลายพิธีกรรมในคืนนั้น จะทำให้แกขวางทางข้าได้พ้น?" เสียงแหบพร่าราวกับเสียงของกระดาษทรายถูกับโลหิตดังขึ้น มันสะท้อนก้องไปทั่วโกดังร้าง สร้างแรงกดดันมหาศาลจนอากาศแทบจะหายใจไม่ออก ในวินาทีนั้นเอง ระบบที่หลับใหลอยู่ภายในจิตสำนึกของพีร์ก็ตื่นตัวขึ้นอย่างรุนแรง หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเข้มปรากฏขึ้นตรงหน้าของเด็กหนุ่ม พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังรัวเป็นชุด [ระบบ 'เนตรสยบวิญญาณ' ทำการวิเคราะห์เป้าหมายระดับภัยคุกคามสูง] [ตรวจพบ: ขุนพลวิญญาณอาฆาต จำนวน 120 ตน และหมอผีระดับสูง 'ท่านอาจารย์ทศ'] [คำเตือน: พลังงานไสยเวทของฝ่ายตรงข้ามเกินกว่าขีดจำกัดปัจจุบัน 320%] [ข้อเสนอแนะจากระบบ: แนะนำให้ประสานพลังกับผู้ติดตาม (คุณอาปกรณ์) และเปิดใช้งานเนตรสยบวิญญาณขั้นที่สองทันทีเพื่อความอยู่รอด] พีร์หรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อมูลที่ไหลทะลักเข้ามาในหัว สมองคำนวณความเสี่ยงและผลตอบแทนในเสี้ยววินาที ระบบไม่ได้มีไว้แค่แจ้งเตือน แต่มันคือเครื่องมือเติบโตที่หากผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้ ค่าประสบการณ์และแต้มทักษะที่จะได้รับจะต้องพุ่งพรวดอย่างมหาศาลแน่นอน "คุณอาครับ... แผนเดิมคงไม่ไหวแล้ว" พีร์กระซิบเบาๆ พลางขยับตัวยืนขนาบข้างผู้เป็นอา ปกรณ์เหลือบมองหลานชายแวบหนึ่ง มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ใจ "ถ้าอย่างนั้น ก็แสดงให้มันเห็นหน่อยสิว่าเด็กหนุ่มหน้ามึนคนนี้ เติบโตมาไกลแค่ไหนแล้ว" สิ้นคำพูดของคุณอา ปกรณ์ก็พุ่งทะยานออกไปข้างหน้าพร้อมกับคาถาอาคมบทใหญ่ที่ร่ายออกมาอย่างรวดเร็ว แสงสีทองสว่างวาบราวกับดวงอาทิตย์ยามเที่ยงเข้าปะทะกับคลื่นวิญญาณอาฆาตที่กรูกันเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เสียงโหยหวนและเสียงคำรามกึกก้องไปทั่วบริเวณ กลิ่นอายความตายและการต่อสู้ตลบอบอวลไปทั่วทุกตารางนิ้ว ในจังหวะชุลมุนนั้นเอง หมอผีทศก็สะบัดมือปล่อยลูกไฟสีเขียวมรกตพุ่งตรงมายังจุดที่พีร์ยืนอยู่ด้วยความเร็วสูง รังสีสังหารแผ่พุ่งทะลุอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิว พีร์ไม่หลบหนี เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก [ตรวจพบการโจมตีทางจิตวิญญาณความเร็วสูง] [เปิดใช้งานระบบป้องกันอัตโนมัติ: เนตรสยบวิญญาณขั้นที่สอง — ปลดล็อก!] ทันใดนั้น ดวงตาคู่นคมของพีร์ก็เปลี่ยนเป็นสีเงินยวดยวง ไอพลังงานสีขาวบริสุทธิ์ระเบิดออกจากร่างของเด็กหนุ่มจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกผลักลูกไฟสีเขียวมรกตให้สลายหายไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย แรงกดดันมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาทำให้แม้กระทั่งหมอผีทศยังต้องชะงักฝีเท้าและถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยความตื่นตระหนก [ยินดีด้วย! ผู้เล่น 'รณพีร์' ทำเงื่อนไขพิเศษสำเร็จ: เอาชนะความกดดันจากหมอผีระดับสูงด้วยเนตรสยบวิญญาณขั้นที่สอง] [สถานะ: อัปเลเวลพุ่งพรวดจากระดับ 18 สู่ระดับ 25!] [ทักษะใหม่ถูกปลดล็อก: 'เขตแดนชำระวิญญาณ' และ 'ศาสตราคมเงาพิฆาต'] [แต้มสถานะคงเหลือ: 50 แต้ม สามารถจัดสรรได้ทันที] กระแสพลังงานมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่เส้นชีพจรวิญญาณของพีร์ ความเหนื่อยล้าก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความรู้สึกทรงพลังราวกับควบคุมความเป็นความตายได้ในกำมือ ร่างกายของเด็กหนุ่มสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะการเติบโตอย่างก้าวกระโดดที่ระบบมอบให้ พีร์เงยหน้าขึ้นสบตากับหมอผีทศที่ตอนนี้ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความตกใจและหวาดกลัว รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปากของเด็กหนุ่มหน้ามึน ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่ง "ทีนี้..." พีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่วังเวง ก้องกังวานไปทั่วโกดังร้าง "ถึงตาผมบ้างแล้วสินะครับ" หมอผีทศเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนที่วิญญาณอาฆาตนับร้อยตนเบื้องหลังจะเริ่มกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวและถอยร่นโดยไม่เชื่อฟังคำสั่ง แต่ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่พีร์กำลังจะก้าวเท้าเข้าไปปิดบัญชีแค้น แสงไฟหน้ารถยนต์คันหนึ่งก็สาดส่องทะลุกระจกโกดังเข้ามาอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงเบรกดังเอี๊ยดสนั่น ตามด้วยเสียงปรบมือช้าๆ ดังมาจากเงามืดด้านหลังสุดของโกดัง *แปะ... แปะ... แปะ...* "ยอดเยี่ยมมาก... สมกับที่เป็นทายาทคนสุดท้ายจริงๆ" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยและเต็มไปด้วยกลิ่นอายอันตรายดังขึ้น พร้อมกับร่างของบุคคลปริศนาที่ก้าวออกมาจากความมืด และทำให้ทั้งปกรณ์และพีร์ต้องชะงักค้างไปพร้อมกัน ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับตัวละครทุกท่านด้วยกันเสมอนะครับ