ระบบซูเปอร์คอร์ฟื้นคืนชีพ ยัยผู้ช่วยอัจฉริยะอย่าดื้อสิครับ•ตอนที่ 10

ปะทะหัวหน้าหน่วยล่าค่าหัว

ผลงานโดย ไซเบอร์พังค์2099
กลิ่นคาวสนิมเหล็กและไอระเหยของกรดไฮโดรคลอริกผสมปนเปกันจนแสบจมูก ในระยะห่างออกไปเพียงสามร้อยเมตร เศษซากของตึกระฟ้าในเขตปกครองเก่ากำลังพังครืนลงมา เสียงโลหะบิดตัวดังเอี๊ยดอ๊าดบาดแก้วหูราวกับเสียงกรีดร้องของมนุษยชาติยุคก่อนล่มสลาย ลีโอซ่อนตัวอยู่หลังคานคอนกรีตเสริมเหล็กหนาเมตรเศษ ลมหายใจของเขาถูกควบคุมให้อยู่ในจังหวะสม่ำเสมอ มือข้างหนึ่งถือประแจปรับแรงบิดพลาสคอมแพคต์ที่ดัดแปลงเป็นเครื่องมือแฮกข้อมูล ส่วนอีกมือหนึ่งกุมด้ามปืนพลาสม่าเก่าคร่ำครึซึ่งอัดประจุพลังงานไว้จนเต็มพิกัด "ลีโอ อัตราการเต้นของหัวใจคุณพุ่งขึ้นไปถึงร้อยสิบสามครั้งต่อนาทีแล้วนะครับ... เกรงว่าถ้ายังตื่นเต้นแบบนี้ต่อไป สมองกลชีวภาพของคุณอาจจะหลั่งสารอะดรีนาลีนมากเกินไปจนตัดสินใจพลาดได้นะ" เสียงใสแจ๋วแต่น้ำเสียงกวนประสาทของเอขาดังขึ้นภายในแก้วหูขวา ร่างโฮโลแกรมสีฟ้าครามของเธอปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ เธอกอดอกทำหน้ามุ่ย ดวงตากลมโตจ้องมองเขาด้วยแววตาที่ผสมผสานระหว่างความห่วงใยและการประชดประชันตามประสา AI ที่เริ่มมีจิตสำนึกเกินระบบ "ผมไม่ได้ตื่นเต้น เอวา... ผมกำลังคำนวณความน่าจะเป็นต่างหาก" ลีโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตาคมกริบกวาดมองผ่านช่องมองภาพดิจิทัลของหน้ากากยุทธวิธี "ไอ้หัวหน้าหน่วยล่าค่าหัว 'บารอน' คนนั้น มันไม่ได้พกแค่ปืนพลาสม่ารุ่นมาตรฐาน แต่มันติดตั้ง 'เกราะสะท้อนสนามแม่เหล็ก' ระดับทหารรับจ้างเขตสามด้วย ถ้าเรายิงตรงๆ พลังงานร้อยละเก้าับจะสะท้อนกลับมาหาเราเอง" "ทราบแล้วครับท่านวิศวกรผู้รอบคอบ" เอวาถอนหายใจเบาๆ เชิงหยอกล้อ นิ้วเรียวเล็กของเธอกลางอากาศกดปุ่มจำลองหน้าต่างสถานะขึ้นมา "แต่จากฐานข้อมูลของซูเปอร์คอร์ที่เราเพิ่งกู้คืนมาเมื่อตอนที่แล้ว โครงสร้างเกราะรุ่นนั้นมีจุดอ่อนตรงข้อต่อหัวเข่าซ้ายครับ เนื่องจากการซ่อมบำรุงครั้งล่าสุดมันใช้โลหะผสมไทเทเนียมเกรดต่ำทดแทนของเดิม ถ้าคุณส่งกระแสไฟฟ้าแรงดันสูงเข้าไปกระตุ้นตรงจุดนั้นพอดี วงจรควบคุมการทรงตัวของมันจะช็อตไปชั่วขณะ... ประมาณสี่วินาทีพอดีครับ" "สี่วินาที... ก็เพียงพอที่จะส่งมันลงไปนอนคุยกับรากมะม่วงเหล็กแล้วล่ะนะ" รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม ก่อนที่เสียงฝีเท้าหนักอึ้งราวกับแผ่นดินไหวจะดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ *ตึง! ตึง! ตึง!* บารอน หัวหน้าหน่วยล่าค่าหัวประจำเขตเจ็ด ก้าวเดินออกมาจากกลุ่มควันทึบ ร่างกายของมันสูงใหญ่เกือบสองเมตรครึ่ง สวมชุดเกราะรบหนักรุ่น 'Juggernaut-V' ที่ส่งเสียงคำรามฮัมต่ำๆ ของเครื่องปฏิกรณ์ฟิวชั่นขนาดจิ๋ว ในมือถือปืนกลหนักลำกล้องหมุนที่พ่นประกายไฟสีฟ้าออกมาเป็นระยะ แววตาผ่านช่องกระจกหมวกนิรลาคมกริบและเต็มไปด้วยจิตสังหาร "ไอ้หนู... แกคิดว่าจะซ่อนตัวอยู่ในรูหนูนั้นได้นานแค่ไหนกันวะ!" เสียงทุ้มต่ำผ่านระบบขยายเสียงของชุดเกราะดังสะท้อนก้องซากตึก "หัวของแกมีค่าพอที่จะซื้อตั๋วขึ้นไปใช้ชีวิตสุขสบายบนสถานีอวกาศชั้นบนได้ทั้งชีวิต ออกมามอบตัวซะดีๆ ฉันจะให้แกตายแบบไม่เจ็บปวด!" บารอนไม่รอให้ตอบ มันยกปืนกลหนักขึ้นประทับบ่าแล้วสาดกระสุนเจาะเกราะเข้าใส่แนวบังكرคอนกรีตที่ลีโอซ่อนอยู่ทันที *ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!* เศษคอนกรีตแตกละเอียดกระจายว่อน ฝุ่นผงคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ แรงปะทะทำให้กำแพงหนาสั่นสะเทือน ลีโอหมอบต่ำลง หลบวิถีกระสุนอย่างเฉียดฉิว สายตาของเขาคำนวณวิถีและจังหวะการยิงของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ "เอวา... เตรียมเปิดใช้งานกับดักพลังงานที่เสาไฟแรงสูงฝั่งซ้าย ตั้งค่าสนามแม่เหล็กย้อนกลับที่ 1.2 กิกะวัตต์" ลีโอสั่งการเสียงกระซิบ "ระบบพร้อมทำงานแล้วครับ... แหม หวังว่าแผนการบ้านๆ ของคุณจะไม่ทำให้ฉันต้องมานั่งกู้ซากความทรงจำของคุณใหม่อีกรอบนะ" เอวาทำหน้ายู่ยี่ใส่ แต่รอยนิ้วมือของเธอกลับรัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเร็วสูงเพื่อส่งคำสั่งไปยังสถานีจ่ายไฟรกร้างที่เชื่อมต่ออยู่ บารอนยังคงยิงกดดันอย่างต่อเนื่อง มันก้าวเท้าเดินอ้อมเข้ามาใกล้แนวบังเกอร์มากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความมั่นใจในพลังทำลายล้างของอาวุธในมือ "หมดเวลาสนุกแล้วไอ้หนู!" จังหวะนั้นเอง! ลีโอกระโดดพุ่งตัวออกมาจากด้านหลังซากตึก พุ่งตรงไปยังลานกว้างโล่งแจ้งราวกับจงใจเสนอตัวเป็นเป้านิ่ง บารอนแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "โง่เง่าสิ้นดี!" มันหันปากกระบอกปืนตามร่างของลีโอแล้วเหนี่ยวไกเต็มแรงกระสุนพลาสม่าชุดใหญ่พุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูง แต่ลีโอไม่ได้คิดจะปะทะตรงๆ เขาสไลด์ตัวหลบไปกับพื้นผิวคอนกรีตที่เปียกชื้น ประแจปรับแรงบิดในมือขว้างออกไปอย่างแม่นยำ พุ่งตรงไปยังกล่องควบคุมระบบไฟฟ้าแรงสูงที่เอวาเพิ่งปลดล็อกระบบ *เปรี๊ยะ! บรึ้ม!* กระแสไฟฟ้าแรงดันสูงหลายล้านโวลต์ถูกปลดปล่อยออกมาในเสี้ยววินาที สร้างเป็นตาข่ายสนามแม่เหล็กไฟฟ้าสีฟ้าเข้มขึงกั้นกลางระหว่างทั้งสองฝ่าย พลังงานมหาศาลดูดซับกระสุนพลาสม่าของบารอนจนสลายกลายเป็นละอองแสง และดึงดูดร่างของชุดเกราะหนักให้เสียการทรงตัวพุ่งเข้าไปหาแนวสนามแม่เหล็กโดยไม่อาจต้านทาน "อ้ากก, บ้าน่า! เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!" บารอนสบถลั่นเมื่อระบบคอมพิวเตอร์ในชุดเกราะรวนอย่างหนัก หน้าจอแสดงผลตรงหมวกกะพริบเตือนสีแดงฉาน จังหวะนั้นเอง ลีโอดีดตัวลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคง ปืนพลาสม่าเก่าคร่ำครึในมือถูกยกขึ้นเล็งตรงไปยังจุดอ่อนที่เอวาเคยระบุไว้—ข้อต่อหัวเข่าซ้ายของชุดเกราะ Juggernaut-V *ฟิ้ว—ตูม!* กระสุนพลาสม่าอัดประจุเต็มพิกัดพุ่งทะลวงเข้าใส่จุดเชื่อมต่อโลหะผสมไทเทเนียมเกรดต่ำอย่างแม่นยำราวกับจับวาง แรงระเบิดภายในทำลายวงจรควบคุมการทรงตัวจนหมดสิ้น เสียงโลหะฉีกขาดดังสนั่น ร่างยักษ์ของบารอนทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้น เสียงเครื่องยนต์ในชุดเกราะดับวูบลงพร้อมกับประกายไฟที่ปะทุออกมาตามรอยต่อ หัวหน้าหน่วยล่าค่าหัวพยายามจะเงยหน้าขึ้นมอง แต่ปลายกระบอกปืนพลาสม่าของลีโอก็ถูกจ่อตรงระหว่างกึ่งกลางหน้าผากของหมวกนิรภัยเสียแล้ว ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะเก็ดไฟที่ยังคงปะทุเบาๆ "ความโลภ... มักจะทำให้มนุษย์มองข้ามรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เสมอ, บารอน" ลีโอกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและสุภาพ แววตาของเขาไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เอวาปรากฏตัวขึ้นข้างกายของชายหนุ่ม เธอโน้มตัวลงมองหน้าหัวหน้าหน่วยล่าค่าหัวที่พ่ายแพ้ด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า "เห็นไหมล่ะครับลีโอ ฉันบอกแล้วว่าแผนของฉัน... เอ๊ย แผนของคุณน่ะยอดเยี่ยมที่สุดเลย" เธอยักคิ้วหลิ่วตาให้อย่างอารมณ์ดี แต่ก่อนที่ลีโอจะได้กดปุ่มสกัดข้อมูลจากชุดเกราะของบารอนเพื่อหาเบาะแสของผู้ว่าจ้างตัวจริง เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตก็ดังขึ้นก้องไปทั่วทั้งโครงข่ายระบบสื่อสารภายในเขตปกครอง *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! — [คำเตือน: ตรวจพบการปลดปล่อยคลื่นพลังงานไม่ทราบที่มา]* *[ระบบซูเปอร์คอร์: ตรวจพบรหัสลับระดับ SSS กำลังถูกถอดรหัสจากศูนย์กลางใต้ดิน]* หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดตรงหน้าของเอวาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานโดยอัตโนมัติ ร่างจำลองของเธอสะดุ้งเฮือก สีหน้าขี้เล่นเมื่อครู่หายวับไปกับตา แววตาของ AI สาวฉายแววตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "ลีโอ... นั่นไม่ใช่สัญญาณของมนุษย์เรา..." เสียงของเอวาสั่นเครือเล็กน้อยขณะหันมามองเขา "จากฐานข้อมูลเชิงลึกที่เพิ่งเปิดใช้งาน... มีบางอย่าง กำลังตื่นขึ้นมาจาก 'ห้องนิรภัยศูนย์กลาง' ใต้เท้าของเรานี่เองครับ" พื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง ครั้งนี้รุนแรงกว่าเดิมนับสิบเท่า รอยแยกขนาดใหญ่ปริแตกออกพร้อมกับไอความร้อนสีม่วงเข้มที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับประตูนรกกำลังถูกเปิดออกด้วยมือของสิ่งมีชีวิตที่โลกาลืมเลือนไปแล้ว (โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ) ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและค้นหาความลับของซูเปอร์คอร์ไปพร้อมกับลีโอนะครับ
สารจากนักเขียน (ไซเบอร์พังค์2099)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบซูเปอร์คอร์ฟื้นคืนชีพ ยัยผู้ช่วยอัจฉริยะอย่าดื้อสิครับ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%