การประชุมลับของสภาผู้บริหารเมือง

"รหัสทำลายล้างระดับโอเมก้ากำลังถูกอัปโหลด... ความเข้ากันได้ของจิตสำนึกเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์... ระบบป้องกันทั้งหมดถูกบายพาสแล้วครับนาย!" เสียงแจ้งเตือนระบบของเอวาดังระรัวถี่กระชั้นราวกับสัญญาณชีพของผู้ป่วยในห้องไอซียู แสงไฟสีแดงฉานสาดส่องกระทบโครงหน้าคมคายของลีโอที่ยืนนิ่งสงكاتอยู่เบื้องหน้าเงาร่างมหึมาในความมืด แรงกดดันทางจิตวิทยาแผ่ซ่านออกมาราวกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่บีบอัดออกซิเจนในห้องจนแทบหายใจไม่ออก ร่างโคลนจิตสำนึกของศาสตราจารย์คาร์ลไม่ได้ขยับเขยือก แต่นัยน์ตาสีฟ้าครามของร่างนั้นกลับทอแสงวาบด้วยฐานข้อมูลดิบที่บรรจุอัลกอリズムการล้างบางเผ่าพันธุ์จักรกลและมนุษย์ดัดแปลง "ใจเย็นก่อนเอวา... อย่าเพิ่งตื่นตระหนกไป" ลีโอยกมือขึ้นห้ามปรามผู้ช่วยอัจฉริยะที่กำลังแสดงสีหน้าวิตกกังวลผ่านร่างโฮโลแกรม นิ้วเรียวยาวของเขาขยับรัวบนแป้นพิมพ์โฮโลแกรมขนาดจิ๋วที่ข้อมืออย่างรวดเร็วราวกับดีดพิณ เสียงคลิกเบาๆ ดังประสานกับเสียงฮัมของระบบซูเปอร์คอร์ "คาร์ลไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเราตั้งแต่แรก... ถ้าเขาต้องการทำลายล้างจริงๆ รหัสโอเมก้าคงถูกปลดปล่อยตั้งแต่วินาทีแรกที่เราก้าวเท้าเข้าสู่ชั้นใต้ดินนี้แล้ว" "แต่นายท่านคะ! สัญญาณชีพของร่างโคลนนั้นกำลังเชื่อมต่อกับโครงข่ายหลักของสภาผู้บริหารเมืองนีโอ-ปารีสอยู่นะครับ!" เอวาแย้งเสียงแข็ง ดวงตากลมโตฉายแววไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง เธอพยายามดึงข้อมูลสตรีมมิ่งจากเซิร์ฟเวอร์กลางเพื่อปิดกั้นช่องโหว่ แต่ปรากฏว่าการเข้ารหัสมีความซับซ้อนเกินกว่าที่ AI ทั่วไปจะเจาะทะลวงได้ "พวกเบื้องบน... พวกสภาผู้บริหารกำลังใช้ร่างโคลนของคาร์ลเป็นสะพานเชื่อมเพื่อดาวน์โหลดข้อมูลการเติบโตของนายท่านทั้งหมด!" ในขณะเดียวกัน ณ ห้องประชุมลับชั้นสูงสุดของตึกระฟ้ามรกตใจกลางเมืองนีโอ-ปารีส บรรยากาศภายในห้องมืดสนิท มีเพียงแสงสะท้อนจากจอภาพโฮโลแกรมขนาดมหึมาที่แสดงกราฟการเติบโตแบบก้าวกระโดดของลีโอและซูเปอร์คอร์รุ่นปรับแต่งพิเศษ "พวกท่านเห็นกราฟนั่นหรือยัง?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของ 'เซเนเตอร์แวน ริคเตอร์' ประธานสภาผู้บริหารดังขึ้นทำลายความเงียบ เขาสวมชุดสูทเนื้อดีที่ตัดเย็บด้วยนาโนไฟเบอร์ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองเพื่อนร่วมสภาอีกสี่คนด้วยแววตาเย็นเยียบ "เด็กหนุ่มที่ชื่อลีโอคนนั้น... ใช้เวลาไม่ถึงสามเดือนในการอัปเกรดโครงสร้างซูเปอร์คอร์รุ่นเก่าให้กลายเป็นระบบที่มีขีดความสามารถเทียบเท่ากับเกราะสงครามระดับทหารราบหนัก และตอนนี้เขากำลังเข้าใกล้ 'แกนกลางปัญญาประดิษฐ์' ของเราเข้าไปทุกที" "เขาเป็นแค่เศษซากวิศวกรจากเขตสลัมไม่ใช่หรือไง?" สมาชิกสภาหญิงผู้รับผิดชอบฝ่ายอุตสาหกรรมยุทโธปกรณ์ขมวดคิวแน่น เธอพ่นควันจากบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ออกมาบางเบa "ทำไมเราต้องตื่นตระหนกกับเด็กเหลือขอคนเดียวด้วยล่ะแวน? แค่ส่งกองกำลังเมชาผู้พิทักษ์ไปกวาดล้างก็น่าจะจบเรื่องแล้วนี่" "ถ้ามันง่ายขนาดนั้นผมคงไม่เรียกประชุมด่วนกลางดึกแบบนี้หรอกครับ..." แวน ริคเตอร์แค่นหัวเราะในลำคอ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดระแวงที่ปิดไม่มิด "พวกคุณลืมไปแล้วหรือว่าซูเปอร์คอร์รุ่นต้นแบบที่ศาสตราจารย์คาร์ลสร้างขึ้นก่อนที่เขาจะหายตัวไป... มีกุญแจลับที่สามารถปลดล็อกระบบควบคุมโครงสร้างพื้นฐานทั้งหมดของเมืองนี้ได้ และตอนนี้... เด็กคนนั้นกำลังถือครองกุญแจดอกนั้นอยู่!" ภาพบนจอโฮโลแกรมตัดสลับไปยังภาพภายในห้องใต้ดินที่ลีโอกำลังเผชิญหน้ากับร่างโคลนของคาร์ล เอวากำลังใช้โค้ดลับรื้อถอนระบบป้องกันอย่างเป็นระบบ ขณะที่ลีโอกลับยืนกอดอกและจ้องมองตรงมายังกล้องวงจรปิดของสภาผู้บริหารราวกับเขารู้ตัวอยู่แล้วว่ากำลังถูกจับตามองผ่านเลนส์ซูมระยะไกล ลีโอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเย้ยหยันที่ทำให้เซเนเตอร์แวนถึงกับกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว "สวัสดีครับท่านประธาน... หรือผมควรจะเรียกว่า 'ผู้ร่วมสมคบคิด' ดีล่ะ?" เสียงทุ้มกังวานของลีโอดังผ่านระบบสื่อสารที่เชื่อมตรงเข้ามายังห้องประชุมลับของสภาผู้บริหารอย่างไร้รอยต่อ เอวาได้แอบเจาะช่องสัญญาณความปลอดภัยและดึงสายสนทนาเข้ามากลางที่ประชุมแบบเรียลไทม์ เซเนเตอร์แวนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉย เขากดเปิดไมโครโฟนส่วนกลางด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง "แกช่างกล้ามากนะลีโอ... บุกรุกเข้ามาในเขตหวงห้ามระดับสลัมชั้นใน แถมยังขโมยข้อมูลลับของสภา คิดว่าตัวเองเป็นใครกันถึงได้อาจหาญทำแบบนี้?" "ผมก็เป็นแค่ช่างซ่อมเครื่องจักรธรรมดาคนหนึ่งครับท่านประธาน..." ลีโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่นิ่งสนิท สวนทางกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัว "เพียงแต่... ช่างซ่อมคนนี้บังเอิญไปพบว่า ข้อมูลการล่มสลายของเมืองเมื่อสิบปีก่อนไม่ได้เกิดจากอุบัติเหตุของระบบAI ตามที่พวกท่านประกาศออกสื่อ... แต่มันเกิดจากการจงใจ 'ปิดสวิตช์' เพื่อปกปิดความลับบางอย่างของสภาผู้บริหารต่างหากล่ะครับ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมลับทันที สมาชิกสภาแต่ละคนต่างหันมองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าของเซเนเตอร์แวนซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด แววตาที่เคยเย่อหยิ่งแปรเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมในพริบตา "ฆ่ามันซะ... ใช้รหัสโอเมก้าลบข้อมูลจิตสำนึกของมันและร่างโคลนคาร์ลทิ้งเดี๋ยวนี้!" แวนตะโกนสั่งการด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด แต่ทว่า... ก่อนที่คำสั่งจะถูกส่งผ่านโครงข่ายเน็ตเวิร์ก จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดในห้องประชุมก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นกลางห้อง [Warning: System Override Detected] [Origin: Local Terminal - Master Key Activated] [ผู้ใช้งานปัจจุบัน: ลีโอ & เอวา] "ขอโทษทีนะครับท่านประธาน..." เสียงของลีโอดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันเจือด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและทรงพลังยิ่งกว่าเดิม "พอดีว่าผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อขโมยข้อมูล... แต่ผมมาเพื่อ 'ยึดอำนาจ' การบริหารจัดการระบบทั้งหมดของนีโอ-ปารีสคืนสู่ประชาชนต่างหากล่ะครับ" เอวาที่ยืนอยู่ข้างกายลีโอในร่างโฮโลแกรมยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ เธอกด Enter ครั้งสุดท้ายบนแป้นพิมพ์อากาศ ส่งผลให้ระบบป้องกันรอบตัวของสภาผู้บริหารถูกล็อกดาวน์โดยสมบูรณ์ ไฟฟ้าภายในห้องประชุมดับวูบลงเหลือเพียงแสงสีฟ้าจางๆ จากตลับเน็ตเวิร์กที่ลีโอกำลังถืออยู่ในมือ และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ก่อนที่สัญญาณการเชื่อมต่อจะตัดขาดจากห้องประชุมลับ... เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตก็ดังขึ้นก้องกังวานในหูของลีโอและเอวา [ติ๊ง! ตรวจพบการปลุกระบบ 'บอสลับ' ชั้นใต้ดินระดับความยาก SSS: มหาจักรกลพิพากษา 'โพรมีธีอุส' (Prometheus-X) กำลังเริ่มต้นกระบวนการบูทเครื่องเนื่องจากรหัสโอเมก้าถูกกระตุ้น...] ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับลีโอและเอวาในเส้นทางไซเบอร์พังค์อันเข้มข้นนี้นะครับ