เดินทางสู่มหานครนีโอโตเกียว

"หลบไปข้างขวา ศูนย์จุดเจ็ดวินาที... ลีโอ!" เสียงใสของเอวาตวัดขึ้นพร้อมกับแสงสีฟ้าครามที่วาบผ่านเรตินา แรงสั่นสะเทือนจากแรงขับดันพลาสมาแผดเผาอากาศจนเกิดเสียงระเบิดย่อมๆ (Sonic Boom) สะท้อนก้องภายในอุโมงค์ระบายน้ำเก่าคร่ำคร่า ร่างโปร่งแสงของโฮโลแกรมสาวขยับมือปัดป้องกลางอากาศ ข้อมูลโค้ดรหัสสีแดงฉานนับพันบรรทัดไหลทะลักผ่านหน้าจออินเตอร์เฟซเสมือนจริงของลีโอราวกับสายฝนดิจิทัล ตรงหน้าพวกเขา ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร เจ้าสิ่งประดิษฐ์ทรงกลมติดอาวุธหนัก S-9 ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ มันหมุนตัวสามร้อยหกองศาอย่างคล่องแคล่ว แผงเกราะไทเทเนียมเกรดทหารสั่นกระพือเปิดช่องปล่อยกระสุนปืนกลลำแสงความร้อนสูง สัญลักษณ์รูปกางเขนสีดำสนิทบนตัวถังสะท้อนแสงไฟนีออนสีส้มจากระบบเตือนภัยภัยพิบัติจนน่ากลัว ตูม! ตูม! ตูม! ประกายไฟจากการระเบิดสาดกระเซ็นเข้าใส่ผนังคอนกรีตเสริมเหล็ก เศษปูนและฝุ่นผงคละคลุ้งจนแทบมองไม่เห็นทาง ลีโอกัดฟันแน่น มือขวาจับด้ามปืนพกพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าแน่นจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว เขากลิ้งตัวหลบหลังซากเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแรงดันสูงที่ขึ้นสนิมอย่างรวดเร็ว อาศัยจังหวะที่ S-9 กำลังรีโหลดกระสุน ประเมินสถานการณ์ด้วยสายตาเฉียบคมแบบวิศวกรสนาม "ระบบโครงสร้างของมันใช้พลังงานจากฟิวชั่นเซลล์ขนาดเล็กครับอาจารย์เอวา ถ้าเรายิงทำลายข้อต่อเซอร์โวมอเตอร์ตรงฐานล้อขับเคลื่อน มันจะสูญเสียการทรงตัวทันที..." ลีโอตะโกนแข่งกับเสียงคำรามของเครื่องจักร พลางเหลือบมองค่าความเสถียรของ [ระบบซูเปอร์คอร์] ที่กระพริบเตือนสีเหลืองอยู่ที่ 78% เอวาพับแขนทั้งสองข้างเข้าหากัน สีหน้าของAI สาวแสดงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด แม้เธอจะเป็นเพียงข้อมูลโปรแกรม แต่การเรียนรู้เชิงลึก (Deep Learning) ที่ผ่านมาทำให้เธอมึนชาไปทั่วร่างจำลองเมื่อเห็นลีโอตกอยู่ในอันตราย "คุณอย่าเพิ่งมาอวดฉลาดตอนนี้เลยนะครับลีโอ! คำนวณจากวิถีกระสุนเมื่อครู่ ถ้าคุณพลาดแม้แต่เซนติเมตรเดียว สมองกลของคุณคงได้กลายเป็นขยะอิเล็กทรอนิกส์ราคาถูกในตลาดมืดนีโอโตเกียวแน่ๆ... รีบเชื่อมต่อเข้ากับพอร์ตควบคุมของมันสิคะ... เอ๊ย! ครับ! รีบเชื่อมสิครับ!" เอวารีบแก้คำพูดแทบไม่ทัน ใบหน้าโฮโลแกรมขึ้นสีแดงเรื่อด้วยความเขินอายที่เผลอใช้คำพูดติดปาก ลีโอยิ้มมุมปากเล็กน้อยท่ามกลางวิกฤต ความเยือกเย็นคืออาวุธที่ดีที่สุดของเขา "เชื่อมือผมเถอะน่า" พริบตานั้น ลีโอดีดตัวพุ่งออกจากที่กำบัง พุ่งเข้าใส่หุ่นยนต์ S-9 แบบประชิดตัวโดยไม่ใช้ปืน มือซ้ายควักสายเคเบิลอินเทอร์เฟซอเนกประสงค์เสียบเข้ากับพอร์ตเชื่อมต่อฉุกเฉินใต้เกราะของมัน นิ้วมือรัวพิมพ์คำสั่งโอเวอร์ไรด์ (Override) ผ่านชิปประมวลผลในสมองด้วยความเร็วสูง ดีดดดด! เสียงสัญญาณเตือนภัยของ S-9 เปลี่ยนจากเสียงโจมตีเป็นโทนสีฟ้าสงบลงทันที แสงไฟรูปกางเขนสีดำดับวูบลง ก่อนที่ตัวเครื่องทรงกลมจะหยุดนิ่งและทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าลีโออย่างสิ้นฤทธิ์ ระบบป้องกันอัตโนมัติถูกรีเซ็ตโดยสมบูรณ์ด้วยฝีมือของอดีตวิศวกรผู้เชี่ยวชาญการรื้อถอน "ระบบรักษาความปลอดภัยด่านที่สาม... เคลียร์" ลีโอถอนหายใจยาวเหยียด ปาดเหงื่อที่ซึมตามขมับออกเบาๆ เมื่อมองลอดผ่านปลายอุโมงค์ออกไป แสงสว่างจ้าอันตระการตาของ "มหานครนีโอโตเกียว" ก็ปรากฏแก่สายตา ตึกระฟ้าสูงเสียดฟ้าที่สร้างจากวัสดุนาโนคาร์บอนและกระจกควอตซ์ทอแสงระยิบระยับ ยานยนต์บินได้ (Air-cabs) นับล้านคันวิ่งตัดผ่านเส้นทางแสงนีออนสามมิติที่ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ป้ายโฮโลแกรมขนาดยักษ์สูงเท่าตึกร้อยชั้นฉายภาพยนตร์โฆษณาผลิตภัณฑ์ไซเบอร์แวร์รุ่นล่าสุด กลิ่นอายของความเจริญทางเทคโนโลยีขั้นสุดยอดผสมผสานกับความเสื่อมโทรมของมุมมืดสะท้อนเอกลักษณ์ของโลกไซเบอร์پังค์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่การจะก้าวเข้าสู่ใจกลางมหานครแห่งนี้ได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย เบื้องหน้าของปากอุโมงค์คือ "ด่านตรวจเซนชู (Senshu Checkpoint)" ประตูเหล็กกล้าไร้สนิมหนาห้าเมตรที่มีตราสัญลักษณ์ของ "บริษัทร่วมทุนคอร์ปอเรชัน" (The Mega-Corporations Alliance) ประทับอยู่อย่างเด่นชัด ทหารยามในชุดเกราะขับเคลื่อนพลังงานสูง (Powered Exo-suits) พร้อมปืนพลาสมาอานุภาพสูงยืนเรียงรายนับสิบตัว ยานรบลาดตระเวนไร้คนขับลอยนิ่งอยู่บนฟ้าคอยสแกนชีวมิติและประวัติอาชญากรรมของทุกคนที่ต้องการผ่านเข้าเมือง "ผู้ตรวจการณ์เข้มงวดมากครับลีโอ" เอวาปรากฏตัวขึ้นยืนข้างๆ เอาแขนไขว้หลัง มองสำรวจกองกำลังทหารด้วยแว่นตาอัจฉริยะที่เธอจำลองขึ้น "ฐานข้อมูลระบุว่า ช่วงนี้มีคำสั่งกวาดล้าง 'ผู้รอดชีวิตจากโครงการทดลองเถื่อน' อย่างเข้มข้น บัตรผ่านปลอมที่เราเตรียมมาอาจจะหลอกระบบสแกนคลื่นสมองรุ่นใหม่ไม่ได้นะคะ" ลีโอหรี่ตามองการทำงานของเครื่องสแกนชีวมิติที่หน้าประตู เขาเห็นพลเรือนคนก่อนหน้าถูกปฏิเสธการเข้าเมืองและถูกคุมตัวไปอย่างไร้ความปรานี เพียงเพราะผลตรวจพบความผิดปกติของดีเอ็นเอที่เคยผ่านการดัดแปลงพันธุกรรม "เราไม่ต้องใช้บัตรผ่านปลอมหรอกเอวา..." ลีโอยิ้มบางๆ แววตาส่อประกายเจ้าเล่ห์อย่างที่เอวาคุ้นเคย "ในเมื่อระบบตรวจจับความปลอดภัยของที่นี่เชื่อมต่อกับโครงข่ายหลักของเมือง... เราก็แค่ต้องส่ง 'ของขวัญ' ไปทักทายพวกเขาก่อนจะเดินเข้าไปอย่างสง่างาม" เอวาเลิกคิ้วเรียวสวยขึ้นเล็กน้อย "ของขวัญ? หมายความว่า..." "ใช่ครับ... ผมจะแฮกเข้าสู่ระบบฐานข้อมูลส่วนกลางของด่านตรวจ ผ่านทางชิปของเจ้า S-9 ที่เราเพิ่งยึดมาเมื่อครู่" ลีโอยกคอมพิวเตอร์พกพาขึ้นมาเชื่อมต่อ "และเปลี่ยนสถานะของเราให้กลายเป็น 'คณะกรรมการตรวจสอบพิเศษระดับสูง' จากสำนักงานใหญ่... แค่นี้ ประตูเหล็กบานนั้นก็จะเปิดต้อนรับเราเอง" นิ้วมือของลีโอรัวลงบนแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดเสมือนจริงอย่างรวดเร็ว ข้อมูลโค้ดสีเขียววิ่งพล่านบนหน้าจอแว่นตาของเขา ขณะที่ทหารยามหน้าประตูกำลังเดินตรงเข้ามาตรวจค้นยานพาหนะของพวกเขาใกล้เข้ามาทุกที วิ้ววววว—! เสียงสัญญาณเตือนภัยที่ด่านตรวจพลันเงียบลง โคมไฟสีแดงเปลี่ยนเป็นสีฟ้าคราม ประตูเหล็กกล้าหนาห้าเมตรค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงหุ่นยนต์ต้อนรับรายงานผ่านลำโพงกลางแจ้ง [ยินดีต้อนรับท่านคณะกรรมการตรวจสอบพิเศษ... สู่มหานครนีโอโตเกียว ขอให้ท่านปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเรียบร้อย] ทหารยามทั้งหมดที่เคยทำท่าทางคุกกี้คุกคาม ต่างพากันยืนตรงทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียง ท่ามกลางสายตาหวาดระแวงและสงสัยของประชาชนคนอื่นๆ ที่ต่อแถวอยู่ด้านหลัง ลีโอเก็บอุปกรณ์เข้ากระเป๋าอย่างใจเย็น เขาหันไปมองเอวาที่กำลังกอดอกมองเขาด้วยรอยยิ้มพึงพอใจปนหมั่นไส้เล็กๆ "คุณนี่มัน... ร้ายกาจเป็นบ้าเลยนะครับลีโอ" เอวาพูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า "ทำตัวเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงหน้าตาเฉย ระวังตัวไว้เถอะ สักวันความลับอาจจะแตกก็ได้" "ถ้าความลับแตก เราก็แค่หาทางออกใหม่ด้วยกัน... ไปกันเถอะครับ เป้าหมายของเราอยู่ในตึกใจกลางเมืองนั้น" ลีโอเอ่ยพลางก้าวเท้าเดินนำผ่านประตูเหล็กเข้าสู่เขตเมืองหลวงอันยิ่งใหญ่ ทว่า ในวินาทีที่พวกเขาก้าวผ่านธรณีประตูเข้าสู่เขตนีโอโตเกียวอย่างเป็นทางการนั้นเอง จอภาพโฮโลแกรมยักษ์ทุกจุดทั่วทั้งเมืองก็เกิดอาการกระพริบชั่วขณะ ภาพโฆษณาปกติถูกตัดสัญญาณหายไปอย่างไร้ร่องรอย แทนที่ด้วยหน้าจอสีดำสนิทที่มีสัญลักษณ์รูป "กางเขนสีดำ" ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเด่นชัด พร้อมกับเสียงเตือนระดับวิกฤตที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งท้องฟ้า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงรหัสลับระดับสูงสุดจากบุคคลภายนอก... โปรโตคอล "ผู้ล้างบาห์" (The Purger Protocol) ถูกกระตุ้นโดยบุคคลนิรนาม... เริ่มต้นนับถอยหลังการล้างบางเขตเมืองหลวง... ศูนย์จุดศูนย์หนึ่งเปอร์เซ็นต์...] ลีโอชะงักฝีเท้าทันที ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองตัวเลขการนับถอยหลังบนท้องฟ้า ขณะที่เอวารีบดึงข้อมูลขึ้นมาวิเคราะห์ด้วยความตกใจ "ลีโอ... นั่นไม่ใช่ระบบป้องกันของเมือง!" เอวาอุทานเสียงหลง สีหน้าถอดสี "มีใครบางคน... กำลังรอต้อนรับเราอยู่ข้างในนี้... ตั้งแต่แรกแล้ว!" --- ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าด่านอันตรายมาด้วยกันในตอนนี้นะครับ