หน้าต่างสถานะปริศนาและภารกิจแรก

เสียงโลหะบิดตัวลั่นเอี๊ยดอ๊าดดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องใต้ดินอับชื้น กลิ่นสนิมและน้ำมันไฮดรอลิกเก่าเก็บคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าลีโอไม่ได้สนใจบรรยากาศรอบตัวเลยแม้แต่น้อย สายตาคมกริบของอดีตวิศวกรผู้เชี่ยวชาญการรื้อถอนกำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวที่ลอยคว้งอยู่ตรงหน้า ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานยังคงกะพริบเตือนรัว ๆ หลังเหตุการณ์ประหลาดเมื่อครู่ [คำเตือน! ตรวจพบรหัสลับระดับ SSS: "โครงการอีเดน" กำลังถูกปลุกจากการหลับใหล] [สถานะจิตสำนึกของโฮสท์เชื่อมโยงกับแกนกลางระบบซูเปอร์คอร์ 12.7%] [กำลังปรับเทียบโครงสร้างชีวกลศาสตร์...] "อีเดน... มันหมายความว่าอะไรกันแน่ เอวา อธิบายระบบเบื้องหลังของรหัสนี้ให้ผมฟังเดี๋ยวนี้" ลีโอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่นัยน์ตากลับฉายแววครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะทำงานเหล็กกล้าเป็นจังหวะ แสงโฮโลแกรมสีฟ้าสว่างวาบขึ้นข้างกาย ร่างจำลองสามมิติของเอวาปรากฏขึ้นในชุดยูนิฟอร์มวิศวกรอวกาศรัดรูป เธอกอดอกแล้วปรายตามองลีโอด้วยรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออก ระหว่างความเป็นปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะกับสิ่งที่มีจิตวิญญาณ บางครั้งเขาก็แยกแยะไม่ออกเลยว่าเธอคิดอะไรอยู่ "แหม ใจเย็นก่อนสิครับ คุณวิศวกรสมองเพชร" เอวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งหยอกล้อกึ่งจริงจัง พร้อมกับเรียกหน้าต่างฐานข้อมูลย่อยขึ้นมากลางอากาศ "รหัส SSS 'โครงการอีเดน' ไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลสาธารณะของสหพันธ์อาณานิคมมานานกว่าสองร้อยปีแล้วครับ พูดง่าย ๆ คือ มันคือโปรโตคอลลับขั้นสูงสุดที่ใช้สร้าง 'บางสิ่ง' ที่พวกเบื้องบนไม่อยากให้โลกรู้ และดูเหมือนว่า... ดวงตาสีทองคำคู่เมื่อคร็อต จะเป็นตัวกระตุ้นให้ระบบซูเปอร์คอร์ในหัวใจของคุณยอมปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงระดับรากฐาน" ลีโอหรี่ตาลงเล็กน้อย มือขวายกขึ้นแตะหน้าอกด้านซ้ายเบาๆ เขารับรู้ได้ถึงแรงเต้นที่แปลกประหลาด มันไม่ใช่จังหวะการสูบฉีดเลือดของมนุษย์ธรรมดา แต่เป็นแรงสั่นสะเทือนความถี่ต่ำระดับนาโนที่เชื่อมต่อกับพลังงานควอนตัมบางอย่าง "แปลว่าตอนนี้ ผมคือเป้าหมายของทั้งระบบที่พยายามจะปลุก และไอ้ตัวประหลาดข้างนอกนั่นด้วยสินะครับ" ลีโอสรุปสถานการณ์อย่างรวดเร็ว "ถูกต้องที่สุดครับ" เอวาพยักหน้ารับอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงคำรามต่ำ ๆ ดังมาจากอุโมงค์ระบายอากาศด้านบน "แต่อันดับแรก... ก่อนที่เราจะไปไขปริศนาประวัติศาสตร์โลกล่มสลาย ผมว่าคุณควรหาวิธีซ่อมแขนกลรุ่นโบราณตัวนั้นก่อนดีกว่าครับ เพราะดูเหมือนว่าแขกไม่ได้รับเชิญกำลังจะมาเคาะประตูบ้านเราแล้ว" *โครม!* เสียงโลหะฉีกขาดดังสนั่นหวั่นไหว เศษปูนและฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน เงาดำทะมึนขนาดใหญ่พุ่งทะลุกำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กเข้ามาในห้องใต้ดิน ดวงตาสสีแดงก่ำส่องประกายวาววโรจน์ท่ามกลางความมืด มันคือ "สแคร์คอร์ (Scarecrow)" มอนสเตอร์กลายพันธุ์ชีวกลศาสตร์รุ่นทดลองที่ถูกทิ้งร้าง มันมีกรงเล็บเหล็กกล้าที่ยาวเฟื้อยและกล้ามเนื้อที่อัดแน่นด้วยสารกระตุ้นเคมีอันบ้าคลั่ง ลีโอกระโดดหลบฉากถอยหลังไปสามก้าวอย่างคล่องแคล่ว แรงลมจากการพุ่งชนของเจ้ามอนสเตอร์ทำให้เส้นผมของเขาปลิวไหว ใบหน้าของชายหนุ่มยังคงเยือกเย็นสนิท ไม่มีความตื่นตระหนกปรากฏให้เห็นแม้แต่น้อย สมองของเขาประมวลผลความเสียหายและทางรอดด้วยความเร็วสูง [ตรวจพบเป้าหมาย: มอนสเตอร์กลายพันธุ์ชีวกลศาสตร์ (รุ่นเบต้า)] [ระดับอันตราย: B-] [จุดอ่อน: ข้อต่อไฮดรอลิกบริเวณหัวไหล่ขวา และแกนพลังงานสำรองที่หน้าอก] หน้าต่างสถานะการต่อสู้เด้งขึ้นมาตรงหน้าลีโอโดยอัตโนมัติ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบ [ภารกิจแรกเริ่มต้นขึ้นแล้ว: "การเอาชีวิตรอดของวิศวกร"] [เงื่อนไขภารกิจ: ซ่อมแซมและปรับแต่ง "แขนกลอุตสาหกรรมรุ่น Mark-IV" ที่ชำรุด เพื่อใช้เป็นอาวุธป้องกันตัวจากมอนสเตอร์กลายพันธุ์ภายในเวลา 3 นาที] [รางวัล: ปลดล็อกทักษะติดตัว "วิศวกรจักรกลควอนตัม" และแต้มสถานะ 50 แต้ม] [บทลงโทษหากล้มเหลว: ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ] "สามนาทีเหรอครับ ระบบนี่ใจร้ายเป็นบ้าเลยนะเอวา" ลีโอพึมพำกับตัวเองขณะพุ่งตัวไปที่โต๊ะทำงาน คว้าประแจแรงบิดสูงและกระบอกเชื่อมเลเซอร์พลาสมามาถือไว้ในมือ "สู้ๆ นะครับคุณลีโอ ถ้าคุณตาย ผมคงต้องไปหาโฮสท์คนใหม่ที่ฉลาดน้อยกว่านี้ ซึ่งคงน่าเบื่อแย่เลยล่ะครับ" เอวาหัวเราะคิกคัก ยืนกอดอกเอาใจช่วยอยู่ข้างกองซากอะไหล่ ทว่าปลายนิ้วเรียวของเธอกลับรัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรมเพื่อช่วยคำนวณแรงดันไฟฟ้าให้เขาอย่างรวดเร็ว เจ้าสแคร์คอร์คำรามลั่น มันสะบัดกรงเล็บเหล็กกล้าฟาดเข้าใส่โต๊ะทำงานจนพังทลายเป็นเสี่ยงๆ แรงกระแทกทำให้เศษเหล็กกระเด็นไปคนละทิศละทาง ลีโอกลิ้งหลบไปอีกทางอย่างหวุดหวิด เสื้อคลุมวิศวกรของเขาขาดวิ่น แต่เขากลับไม่มีเวลาแม้แต่จะปัดฝุ่นตามเนื้อตัว ตรงหน้าเขาคือ "แขนกลอุตสาหกรรมรุ่น Mark-IV" ขนาดมหึมาที่ถอดมาจากหุ่นยนต์ก่อสร้าง มันมีสภาพพังยับเยิน สายไฟขาดรุ่งริ่ง น้ำมันไฮดรอลิกรั่วซึมเป็นทาง หากเป็นคนอื่นคงถอดใจไปแล้ว แต่นัยน์ตากลับเป็นประกายเจิดจ้าด้วยความท้าทาย "ระบบขับเคลื่อนหลักพัง แผงวงจรควบคุมไหม้... แต่แกนพลังงานความร้อนยังใช้ได้!" ลีโอกัดฟันกรอด สองมือทำงานด้วยความรวดเร็วราวจับวาง เขาใช้ประแจแรงบิดขันน็อตตัวหลักออกในพริบตา ปลายกระบอกเชื่อมเลเซอร์พลาสมาพ่นประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบเพื่อเชื่อมต่อวงจรไฟฟ้ากระแสตรงเข้ากับแบตเตอรี่สำรองที่เขาเพิ่งดัดแปลงเมื่อครู่ *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* เสียงสัญญาณชีพจรของแขนกลดังขึ้นถี่ๆ พลังงานสีฟ้าเริ่มไหลเวียนผ่านเส้นใยไฟเบอร์ออปติกทีละส่วน เสียงมอเตอร์ไฮดรอลิกคำรามต่ำอย่างทรงพลัง เจ้ามอนสเตอร์กลายพันธุ์เห็นเหยื่อกำลังซ่อมแซมอาวุธ มันส่งเสียงร้องแหลมสูงด้วยความโกรธเกรี้ยว สองขาหลังย่อตัวลงเตรียมพุ่งเข้าตะปบหัวของลีโอในคราวเดียว! "ทันเวลาพอดีครับ!" ลีโอตบมือลงบนแผงควบคุมฉุกเฉินของแขนกลที่ประกอบเสร็จหมาดๆ ร่างเพรียวบางของเขาดีดตัวถอยหลังสุดแรงเกิด พร้อมๆ กับที่แขนกลอุตสาหกรรมรุ่น Mark-IV ยกพับขึ้นรับแรงกระแทกของกรงเล็บเหล็กกล้าเสียงดังสนั่นหวั่นไหว! *เปรี้ยง!* ประกายไฟจากการเสียดสีของเหล็กกล้าพวยพุ่งสว่างวาบไปทั่วห้องใต้ดิน ลีโออาศัยจังหวะที่มอนสเตอร์เสียหลักจากการปะทะ พลิกตัวกลับมาควบคุมแขนกลด้วยระบบประสาทเทียมที่เพิ่งเชื่อมต่อผ่านฝ่ามือ ระบบซูเปอร์คอร์ในร่างกายส่งกระแสพลังงานอุ่นวาบเข้าสู่สมอง การเชื่อมต่อระหว่างมนุษย์และเครื่องจักรผสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ ลีโอตวัดแขนกลซัดหมัดเหล็กหนักอึ้งพุ่งเข้าใส่จุดอ่อนบริเวณหัวไหล่ขวาของเจ้าสแคร์คอร์เต็มแรง! *โครม! แคร็ก!* เสียงโครงสร้างโลหะและกระดูกของมอนสเตอร์หักสะบั้นพร้อมกัน ร่างมหึมาของสแคร์คอร์กระเด็นลอยไปกระแทกกับผนังห้องจนพังทลายลงมาทับร่างของมันเอง ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ [ติ๊ง! ยินดีด้วยครับโฮสท์ ทำภารกิจสำเร็จลุล่วงภายในเวลา 2 นาที 45 วินาที] [ปลดล็อกทักษะติดตัวระดับตำนาน: "วิศวกรจักรกลควอนตัม (Quantum Mechanic)"] [รับแต้มสถานะ 50 แต้ม สามารถจัดสรรได้ทันที] ลีโอหอบหายใจเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าคมคาย เขาลดแขนกลลงช้าๆ ก่อนจะมองผลงานของตัวเองด้วยรอยยิ้มมุมปาก เอวาลอยเข้ามาใกล้แล้วปรบมือช้าๆ ด้วยสีหน้าชื่นชม "เยี่ยมยอดมากครับคุณลีโอ การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าภายใต้แรงกดดันระดับนี้ สมกับที่เป็นอดีตหัวหน้าทีมวิศวกรจริงๆ ครับ" เอวาเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย แต่แววตาของเธอกลับมองเลยผ่านร่างของมอนสเตอร์ที่นอนแน่นิ่งไปที่ผนังห้องด้านหลังที่เพิ่งพังทลายลง รอยยิ้มบนใบหน้าของเอวาเลือนหายไปในพริบตา สีหน้าของปัญญาประดิษฐ์สาวแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "เดี๋ยวก่อนนะครับลีโอ... ระบบตรวจพบสัญญาณชีพจรจำนวนมหาศาลกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาทางอุโมงค์หลัก..." เอวาหันมามองหน้าเขาด้วยแววตาระทึก "ไม่ใช่แค่ตัวเดียว... แต่มันมากันเป็นกองทัพ และที่สำคัญที่สุด..." เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นแทรกคำพูดของเธอทันที น้ำเสียงของระบบไร้ซึ่งความรู้สึก แต่กลับเยือกเย็นเสียจนสันหลังวาบ [คำเตือนฉุกเฉินระดับวิกฤต!] [ตรวจพบการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตชีวกลศาสตร์ระดับผู้บัญชาการ: "เนโคร-เมชา (Necro-Mecha) รุ่นต้นแบบ" กำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดนี้] [และ... มันกำลังถือศีรษะของมนุษย์คนสุดท้ายที่เคยครอบครองรหัส SSS เมื่อสองร้อยปีก่อน... เข้ามาหาคุณ] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของลีโอและเอวานะครับ ไซเบอร์พังค์2099 จะพาไปลุยกันต่อในตอนหน้าครับ!