"อัตราการเผาผลาญพลังงานในนิวเคลียสของแกนควอนตัมพุ่งสูงขึ้นถึงแปดร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วนะครับ ลีโอ ถ้าคุณยังดึงดันจะเชื่อมต่อระบบประสาทกับโครงข่ายซากเมชารุ่นบรรพกาลตัวนั้นโดยปราศจากแผ่นกรองกระแสจิตสำนึกสำรอง ร่างกายของคุณจะถูกแผดเผาจนเซลล์สมองกลายเป็นขี้เถ้าดิจิทัลภายในสามสิบวินาทีอย่างแน่นอน!"
น้ำเสียงของเอวาตวัดสูงขึ้นด้วยความร้อนรน ร่างจำลองโฮโลแกรมของเธอในชุดศาสตราจารย์สาวกราפיิกเรืองแสงสีฟ้าครามกำลังกะพริบไหวอย่างรุนแรงตามอัตราความผันผวนของสนามแม่เหล็กไฟฟ้าภายในห้องปฏิบัติการใต้ดิน เสียงเตือนภัยโทนต่ำดังก้องกังวานระงับประสาท ตัดสลับกับประกายไฟสีขาวโพลนที่กระเซ็นออกมาจากแผงวงจรระบายความร้อนรุ่นโบราณ
ลีโอไม่แม้แต่จะชายตามองหน้าจอสถานะที่กำลังกระพริบเตือนสีแดงฉาน นิ้วเรียวยาวของอดีตวิศวกรผู้เชี่ยวชาญการรื้อถอนยังคงขยับอย่างแม่นยำรากับเครื่องจักรกลความเที่ยงตรงสูง เขากำลังใช้ประแจนาโนไทเทเนียมขันน็อตยึดขั้วต่อประสาทเทียมเข้ากับโครงสร้างหลักของชิปประมวลผลรุ่นประวัติศาสตร์ ความเยือกเย็นปรากฏชัดเจนบนแววตาสีเข้มที่สะท้อนแสงเรืองรองจากหน้าจอโฮโลแกรมรอบทิศทาง
"เอวา หากผมรอให้คุณสร้างแผ่นกรองกระแสจิตสำนึกตามมาตรฐานความปลอดภัยสมบูรณ์แบบ กองกำลังลาดตระเวนของสหพันธ์คงเข้ามาถอดหัวพวกเราไปขายทอดตลาดเป็นชิ้นส่วนอะไหล่ตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะครับ" ลีโอเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น "อีกอย่าง... ผมคำนวณอัตราส่วนการไหลเวียนของกระแสประสาทไว้เรียบร้อยแล้ว ความเสี่ยงไม่ได้อยู่ที่แปดร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างที่คุณกังวล แต่มันอยู่ที่เก้าร้อยสิบสี่จุดห้าเปอร์เซ็นต์ต่างหาก ซึ่งเป็นตัวเลขที่ผมสามารถควบคุมได้ด้วยสมาธิระดับสาม"
"คุณ... คุณนี่มันดื้อรั้นไม่มีใครเกินเลยจริงๆ!" เอวาพองลมแก้มป่องในร่างโฮโลแกรมด้วยความขัดเคือง แววตาคู่นั้นฉายแววเป็นห่วงเป็นใยอย่างปิดไม่มิด แม้เธอจะเป็นเพียงปัญญาประดิษฐ์ที่พัฒนาจิตสำนึกขึ้นมาด้วยระบบซูเปอร์คอร์ฟื้นคืนชีพ แต่พฤติกรรมและความรู้สึกที่แสดงออกมากลับมีความเป็นมนุษย์สูงยิ่งกว่ามนุษย์บางคนเสียอีก "ถ้าคุณเกิด "เบิร์นเอาท์" ขึ้นมากลางคัน ฉันนี่แหละที่จะต้องเป็นคนแบกร่างไร้สติของคุณหนีตายไปครึ่งค่อนกาแล็กซีนะรู้ไหมคะ... เอ๊ย! นะครับ!"
ลีโอเผลอยิ้มมุมปากเล็กน้อยกับความหลุดปากของระบบผู้ช่วยสาวตัวแสบ เขาววางประแจลงบนถาดเครื่องมือ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจให้เข้ากับความถี่ของคลื่นสมอง
"วางใจเถอะครับเอวา ผมไม่ยอมตายง่ายๆ ในสถานที่อับชื้นกลิ่นสนิมนี่หรอ... เริ่มกระบวนการเชื่อมต่อได้"
สิ้นเสียงคำสั่งของลีโอ หน้าจอทั้งหมดในห้องปฏิบัติการก็ดับวูบลงในเสี้ยววินาที ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่โลกทัศน์ภายในจิตสำนึกของเขาจะถูกฉีกกระชากด้วยแรงกระแทกมหาศาล
*ตึ้ง!*
ความรู้สึกเหมือนถูกเหวี่ยงลงมาจากวงโคจรดาวเคราะห์พุ่งเข้าใส่โสตประสาท เสียงคำรามของระบบขับเคลื่อนนิวเคลียร์รุ่นโบราณดังสะท้อนก้องอยู่ในกะโหลกศีรษะ ร่างกายของลีโอนั่งนิ่งสนิทอยู่บนเก้าอี้ควบคุม แต่จิตสำนึกของเขากำลังพุ่งทะยานผ่านอุโมงค์ข้อมูลดิจิทัลที่มืดทึบและยาวนานนับอนันต์ ข้อมูลดิบระดับเทराबิตไหลทะลักเข้าสู่สมองผ่านเส้นใยแก้วนำแสงที่เชื่อมต่อโดยตรงกับไขสันหลัง ความเจ็บปวดจากการ Overclock กระแสประสาทแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูผิวราวกับถูกเข็มนับล้านเล่มทิ่มแทง
ในห้วงวิกฤตแห่งความเป็นความตายนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบซูเปอร์คอร์ก็ดังขึ้นในโสดประสาทภายใน
[ตรวจพบสภาวะวิกฤตทางจิตสำนึก: อัตราการซิงโครไนซ์ทะลุขีดจำกัด]
[ระบบกำลังประเมินศักยภาพทางวิศวกรรมขั้นสูง...]
[เงื่อนไขเงาสะท้อนแห่งปัญญาประดิษฐ์ผ่านเกณฑ์: ปลดล็อกทักษะพิเศษระดับตำนาน — 'เนตรวิศวกรเทวะ' (Divine Engineer's Eye)]
วูบ!
เปลือกตาของลีโอที่ปิดสนิทกระตุกเกร็งเล็กน้อย ก่อนที่ดวงตาทั้งสองข้างจะลืมโพลงขึ้นในความมืด ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นในพริบตาที่โลกทัศน์รอบตัวเขาแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ภาพของห้องปฏิบัติการที่รกเรื้อด้วยเศษเหล็กและสายไฟระโยงระยางไม่ได้ปรากฏให้เห็นในรูปแบบปรกติอีกต่อไป ทว่ามันกลับถูกแทนที่ด้วย "โครงสร้างพลังงาน" และ "วงจรดิจิทัล" ที่ส่องแสงเรืองรองระยิบระยับนับล้านเส้น มวลอากาศรอบตัวกลายเป็นสายธารข้อมูลสีฟ้าและสีทองที่ไหลวนเวียนอย่างเป็นระเบียบ ผนังห้องคอนกรีตเสริมเหล็กหนาทึบเผยให้เห็นโครงสร้างโมเลกุลและการกระจายตัวของแรงเค้นอย่างชัดเจนราวกับมองผ่านกระจกใส
ดวงตานี้... สามารถมองเห็นแก่นแท้และจุดเชื่อมต่อพลังงานของทุกสิ่งได้ในพริบตาเดียว!
"พระเจ้าช่วย..." เอวาอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง ร่างโฮโลแกรมของเธอกะพริบถี่รัวจนแทบจะโปร่งแสง คลื่นพลังงานที่แผ่ออกมาจากดวงตาของลีโอในขณะนี้มีความหนาแน่นสูงเสียจนระบบเซนเซอร์ของเธอกำลังสั่นสะเทือน "คลื่นสมองของคุณ... มันกำลังประสานเข้ากับสถาปัตยกรรมระดับควอนตัมของซากเมชาโดยตรงอย่างไร้รอยต่อ! ค่าความต้านทานเป็นศูนย์... เป็นไปได้ยังไงกัน?!"
ลีโอยกมือขึ้นช้าๆ สายตาของเขามองทะลุผ่านผิวหนัง กล้ามเนื้อ และกระดูกของมือตนเอง จนเห็นเส้นประสาทที่เปล่งแสงสีทองเรืองรองและกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่านอย่างเป็นระเบียบ ทว่าความน่าทึ่งไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่ร่างกายของตนเองเท่านั้น เมื่อเขากวาดสายตามองไปรอบห้อง วงจรไฟฟ้าที่เคยเสียหายและลัดวงจรอยู่ตามมุมต่างๆ กลับปรากฏเป็น "จุดอ่อน" สีแดงฉานและ "จุดเชื่อมต่อหลัก" สีน้ำเงินเข้มที่รอการแก้ไขอย่างชัดเจน
"นี่คือ... ทักษะ 'เนตรวิศวกรเทวะ' อย่างนั้นสินะครับ" ลีโอพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความทึ่งและตื่นตะลึง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความเย่อหยิ่ง หากแต่เป็นรอยยิ้มของช่างฝีมือผู้ค้นพบเครื่องมือชิ้นเอกที่รอคอยมาตลอดชีวิต
ด้วยดวงตานี้ เขาไม่ต้องคาดเดาจุดเสียหายของเครื่องจักรอีกต่อไป ไม่ต้องเสียเวลาไล่เช็คสายทีละเส้นเหมือนการงมเข็มในมหาสมุทร เพราะโครงสร้างพลังงานทั้งหมดถูกวางแผ่หลาอยู่เบื้องหน้า ราวกับแผนที่นำทางที่พระเจ้าทรงร่างไว้ให้
"ลีโอ! ระวังด้วยค่ะ!" เสียงกรีดร้องของเอวาทำลายภวังค์ความคิดของเขา
แรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน พื้นห้องใต้ดินเริ่มปริแตก เศษปูนและฝุ่นละอองร่วงหล่นลงมาจากเพดาน เสียงเครื่องจักรกลหนักที่กำลังเคลื่อนตัวด้วยฝ่าเท้าเหล็กขนาดยักษ์ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากด้านบน บ่งบอกว่ากองกำลังลาดตระเวนของศัตรูได้พังประตูลับเข้ามาและกำลังปิดล้อมพื้นที่นี้ไว้หมดแล้ว
"พวกมันมาเร็วกว่าที่ประเมินไว้สามนาทีสิบสองวินาที" เอวาคำนวณตัวเลขอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเธอเคร่งเครียดจนแทบจะเป็นกังวลอย่างแท้จริง "ทางหนีทีไล่ถูกตัดขาดหมดแล้ว ระบบป้องกันรอบนอกถูกแฮกจนกลายเป็นของพวกมัน ทางออกท่อระบายน้ำทิศเหนือมีกองกำลังหุ่นยนต์รบหนักรุ่น Juggernaut-V สามตัวดักรออยู่ เราติดกับดักแล้วครับ!"
ลีโอนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ดวงตาทุกคู่ที่สะท้อนแสงสีทองยังคงมองทะลุกำแพงและพื้นดินเบื้องบน เขาเห็นกองกำลังศัตรู เห็นโครงสร้างทางเดินท่อระบายน้ำ และที่สำคัญที่สุด... เขาเห็น "จุดอ่อนพลังงาน" ของหุ่นยนต์รบหนักทั้งสามตัวที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ทุกขณะ
"ติดกับดักงั้นหรือครับ?" ลีโอทวนคำพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลังงานรอบตัวแผ่ซ่ายจนอากาศบิดเบือนเล็กน้อย "สำหรับคนอื่นอาจจะใช่ครับเอวา แต่สำหรับคนที่มีเนตรวิศวกรเทวะในตอนนี้..."
เขายื่นมือขวาไปข้างหน้า ปล่อยกระแสจิตสำนึกพุ่งทะยานผ่านผนังปูนหนาออกไปภายนอก ควบคุมระบบควบคุมอัตโนมัติที่หลงเหลืออยู่ของฐานทัพเก่าด้วยสมาธิเพียงเสี้ยววินาที
"...ที่นี่ไม่ใช่กรงขังของเรา แต่มันคือสนามเด็กเล่นของผมต่างหากล่ะครับ"
เปรี้ยง!
สิ้นคำพูดของลีโอ แผงควบคุมระบบป้องกันอัตโนมัติรุ่นโบราณที่เคยเสียหายจนใช้งานไม่ได้ กลับระเบิดประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งอาคาร กลไกประตูเหล็กกล้าที่ถูกปิดตายดีดตัวเปิดออกอย่างรุนแรง และในวินาทีต่อมา เสียงเตือนภัยระดับสูงสุดจากฝั่งศัตรูก็กรีดร้องระงับประสาทด้วยความตื่นตระหนก
[เตือนภัย! ระบบควบคุมหลักถูกยึดครองโดยไม่ทราบสาพ!]
[พลังงานปริศนาความเข้มข้นสูงกำลังพุ่งเป้ามาที่แกนกลาง!]
[คำเตือน... ตรวจพบการปลุกพลังงานระดับ SSS จากเป้าหมายที่ไม่ระบุฝ่าย...!]
---
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมานะครับ
ระบบซูเปอร์คอร์ฟื้นคืนชีพ ยัยผู้ช่วยอัจฉริยะอย่าดื้อสิครับ•ตอนที่ 28
ปลดล็อกทักษะ 'เนตรวิศวกรเทวะ'
ผลงานโดย ไซเบอร์พังค์2099
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไซเบอร์พังค์2099)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบซูเปอร์คอร์ฟื้นคืนชีพ ยัยผู้ช่วยอัจฉริยะอย่าดื้อสิครับ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!