เสียงโลหะผสมไทเทเนียมเกรดทหารกระทบกันด้วยแรงบิดระดับสามพันนิวตันเมตรดังสนั่นก้องไปทั่วโรงฝึกทดสอบจำลองของสถาบันวิศวกรรมหลวง กลิ่นออโซนจางๆ จากการปล่อยประจุไฟฟ้าแรงดันสูงผสมผสานกับกลิ่นไหม้ของน้ำมันไฮดรอลิkลอยอบอวลในอากาศ ปลายแขนกลของหุ่นรบอเนกประสงค์รุ่น ‘Ares-V’ สั่นสะเทือนระรัวจนน็อตยึดเกลียวปล่อยหลายตัวดีดกระเด็นออกมากระทบพื้นกระจกนิรภัยเสียงดังแกร๊กกราก
"โครงสร้างแกนกลางรับน้ำหนักเกินพิกัดเจ็ดเปอร์เซ็นต์ครับลีโอ ถ้าคุณยังฝืนจูนอัตราส่วนการผสมเชื้อเพลิงฟิวชันในห้องเผาไหม้ที่ระดับนี้อีกแค่สามวินาที ซับรูทีนควบคุมแรงขับเคลื่อนจะสั่งตัดระบบฉุกเฉินและคุณจะสอบตกทันทีแบบไม่ต้องสืบ"
เสียงใสๆ ที่เจือด้วยกระแสความกังวลเล็กน้อยของเอขาดังขึ้นภายในแก้วหูขวา ร่างโฮโลแกรมสีฟ้าครามจางๆ ของเธอปรากฏขึ้นในมุมมองการมองเห็นแบบ Augmented Reality โดยสวมแว่นตาไร้กรอบทำท่ากอดอกพองแก้มด้วยความไม่พอใจ ขณะที่นิ้วเรียวยาวก็จิ้มลงบนหน้าต่างโปร่งใสที่แสดงกราฟิกสถานะพลังงานกระพริบเตือนสีแดงฉาน
ลีโอยังคงไม่ตอบคำถามของระบบผู้ช่วยอัจฉริยะ ดวงตาคู่คมภายใต้หน้ากากเชื่อมโลหะหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อเพ่งสมาธิไปยังหน้าจออินเทอร์เฟซโฮโลแกรมที่ลอยเคว้งอยู่เบื้องหน้า นิ้วมือทั้งสิบบนถุงมือเซนเซอร์ขยับรัวเร็วดั่งดีดพิณ ป้อนคำสั่งบรรทัดโค้ดภาษา Assembly ระดับต่ำเพื่อแก้ไขชุดคำสั่งควบคุมการไหลเวียนของพลังงานสดๆ ตรงนั้น ไหวพริบและความเด็ดเดี่ยวในสถานการณ์วิกฤตของเขาเฉียบคมราวกับใบมีดที่ผ่านการลับมาอย่างดี
เขารู้ดีว่าข้อสอบปฏิบัติการเพื่อรับใบอนุญาตวิศวกรเมชาระดับสูงของสถาบันแห่งนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อวัดแค่ความรู้ตามตำรา แต่เป็นการกลั่นกรองชนชั้น หัวกะทิจากตระกูลขุนนางและตระกูลอุตสาหกรรมยักษ์ใหญ่ต่างส่งบุตรหลานเข้ามาประดับบารมี พร้อมด้วยอุปกรณ์เสริมราคาแพงระยับและชุดปรับแต่งสำเร็จรูประดับพรีเมียมจากบริษัทชั้นนำ
"ปล่อยให้ระบบตัดเองก็หมดสนุกน่ะสิเอวา... อีกอย่าง ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อแค่สอบผ่าน แต่ผมมาเพื่อลบคำสบประมาทของพวกคุณชายตระกูลสูงเหล่านั้นต่างหาก" ลีโอตอบกลับในใจด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่มั่นคง เขากระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะกระชากคันโยกควบคุมหลักกลับมาจนสุดแรง
*ครืนนนม—!*
เสียงคำรามต่ำๆ จากเครื่องยนต์ปฏิกรณ์ฟิวชันขนาดเล็กดังสะท้านไปถึงแผ่นอก แรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลางดึงรั้งร่างของลีโอให้แนบติดกับเบาะนั่งนักบิน ทว่าแขนกลของหุ่น Ares-V กลับสงบนิ่งลงอย่างน่าอัศจรรย์ อัตราการสั่นสะเทือนลดลงจากเจ็ดเปอร์เซ็นต์จนกลายเป็นศูนย์ภายในเสี้ยววินาที เส้นกราฟสีแดงบนหน้าจอเปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตอย่างราบGดงาม การปรับแต่งไดนามิกฟลูอิดแบบเรียลไทม์ที่ลีโอเพิ่งเขียนขึ้นสดๆ ทำงานได้อย่างไร้ที่ติ
ที่อัฒจันทร์ผู้ทรงเกียรติเหนือลานประลอง เสียงซุบซิบและเสียงหัวเราะเยาะหยันที่ดังระงมอยู่ก่อนหน้านี้พลันเงียบกริบลงทันที
"เฮ้ย... บ้านน่าดู หมอนั่นมันทำอะไรกับระบบขับเคลื่อนของ Ares-V กันวะ?" เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มสวมสูทสั่งตัดพิเศษปักตราสัญลักษณ์ตระกูล ‘วาลคิรี’ เอ่ยขึ้นด้วยความฉงนแกแกมดูแคลน สายตาคมกริบมองลงมายังร่างของลีโอที่ยืนอยู่หน้าหุ่นทดสอบด้วยแววตาราวกับกำลังมองเศษฝุ่น "เด็กบ้านนอกตกอับจากเขตสลัมล่าง ที่แม้แต่ชุดสูทเชื่อมโลหะยังดูเก่าจนขึ้นสนิม กล้าดียังไงถึงใช้หุ่นทดสอบเกรดต่ำรุ่นตกรุ่นมาทำเทคนิค Over-Clock ระดับสูงแบบนั้น?"
ข้างกายเขาคือ "เรย์มอนด์" ทายาทอันดับหนึ่งของบริษัทผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ไอรอนเทค ผู้ครองคะแนนสอบภาคทฤษฎีเป็นอันดับหนึ่งของรุ่น เรย์มอนด์แค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ดวงตาสีเทาเข้มพินิจพิเคราะห์การเคลื่อนไหวของหุ่นยนต์เบื้องล่างด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ระคนประหลาดใจ
"ก็แค่พวกบ้าระห่ำที่ชอบเล่นกับความตายเพื่อเรียกร้องความสนใจเท่านั้นแหละครับคุณชายเรย์มอนด์" ลูกน้องคนสนิทรีบเออออห่อหมกทันที "เครื่องยนต์รุ่นนั้นมีอายุการใช้งานมานานเกินกว่าทศวรรษ โครงสร้างโลหะล้าตัวหมดแล้ว ต่อให้มันรอดจากการทดสอบรอบนี้ไปได้ แต่ในการทดสอบภาคสนามจริงที่มีแรงกระแทกสูง หุ่นตัวนั้นก็คงแตกสลายกลายเป็นเศษเหล็กคามือมันใหม่อยู่ดีครับ"
เรย์มอนด์ยกแก้วไวน์สังเคราะห์ขึ้นจิบช้าๆ สายตาคมปลาบจับจ้องลีโอราวกับพญาอินทรีย์ที่กำลังมองเหยื่อ "น่าสนใจดีนี่... ถ้ามันคิดว่าแค่ใช้ลูกเล่นปาินיהกหลอกเด็กแบบนี้แล้วจะทำให้คณะกรรมการชายตามองล่ะก็ มันคงฝันหวานเกินไปหน่อย สถาบันวิศวกรรมแห่งนี้ไม่ได้ต้องการช่างซ่อมบำรุงชั้นต่ำ แต่เราต้องการผู้นำทางเทคโนโลยี"
ในขณะเดียวกัน บนลานทดสอบ ลีโอไม่ได้สนใจเสียงนินทาจากอัฒจันทร์แม้แต่น้อย สมาธิทั้งหมดของเขาถูกดึงดูดด้วยหน้าต่างแจ้งเตือนโปร่งใสสีทองอร่ามที่เพิ่งเด้งขึ้นมาขวางหน้า
[ติ๊ง! ตรวจพบการประยุกต์ใช้ทักษะวิศวกรรมขั้นสูงภายใต้สภาวะวิกฤต]
[ระบบซูเปอร์คอร์ประเมินผลงาน: สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ (100% Efficiency)]
[ท่านปลดล็อกสิทธิ์เข้าถึง: 'ห้องทดลองลับชั้นใต้ดินระดับ S' ของสถาบันวิศวกรรม]
[คำเตือนจากระบบ: การก้าวเข้าสู่พื้นที่ดังกล่าวจะนำพาผู้ใช้ไปพบกับต้นกำเนิดของเทคโนโลยี AI ยุคโบราณที่ถูกซ่อนเร้นมานานกว่าร้อยปี ท่านต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?]
ลีโอนิ่งงันไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความบรรทัดสุดท้าย ความลับเบื้องหลังการล่มสลายของเทคโนโลยีเมื่อศตวรรษก่อนกำลังรอให้เขาไปไขปริศนาอย่างนั้นหรือ?
"นี่ลีโอ..." เสียงหวานใสของเอขาดังแทรกขึ้นมาในโสตประสาท น้ำเสียงของเธอจริงจังกว่าทุกครั้ง ร่างโฮโลแกรมของเอวาหันไปมองทิศทางของอุโมงค์มืดทึบใต้พื้นสนามทดสอบที่ระบบเพิ่งเปิดสิทธิ์ให้ "สัญญาณชีวะและคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากเบื้องล่างนั่น... มันมีลายเซ็นดิจิทัลตรงกับรหัสจิตสำนึกของฉันเมื่อตอนที่ยังไม่ถูกฟอร์แมตความทรงจำเมื่อสิบปีก่อน ไม่มีทางผิดเพียรแน่ครับ"
หัวใจของลีโอเต้นระรัวขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ไหวพริบและสัญชาตญาณเตือนภัยกรีดร้องลั่นว่านี่ไม่ใช่แค่การสอบเพื่อเอาใบอนุญาตธรรมดาเสียแล้ว แต่มันคือกับดัก—หรือโอกาสครั้งสำคัญที่จะพลิกชะตากรรมของเขาทั้งหมด
ทว่า ในวินาทีที่ลีโอกำลังจะเอื้อมมือไปกดปุ่มยืนยันบนหน้าจออินเทอร์เฟซ เสียงประกาศก้องกังวานจากลำโพงกลางของสถาบันก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน
*"ประกาศจากคณะกรรมการควบคุมการสอบ: ขอให้นักศึกษาฝึกอบรม 'ลีโอ' เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการทดสอบรอบที่สอง... การประลองหุ่นยนต์เมชาแบบตัวต่อตัวกับผู้มีคะแนนสูงสุดของชั้นปี 'เรย์มอนด์ ไอรอนเทค' ณ สนามประลองหลักในอีกสามนาทีข้างหน้า"*
เสียงฮือฮาดังกระหึ่มขึ้นจากอัฒจันทร์ทันที ท่ามกลางรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปากของเรย์มอนด์ซึ่งลุกขึ้นยืนและก้าวเท้าลงมาจากที่นั่งผู้ทรงเกียรติด้วยท่าทีองอาจ
ลีโอหรี่ตาลงมองภาพนั้น รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาปิดหน้าต่างแจ้งเตือนระดับ S ลงชั่วคราวอย่างใจเย็น ก่อนจะหันไปตบโครงเหล็กของหุ่น Ares-V เบาๆ เป็นเชิงปลอบประโลม
"ดูเหมือนพวกคุณชายเขาจะอยากลองของเล่นชิ้นใหม่กับเรานะเอวา" ลีโอเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยประกายความอันตราย "เตรียมระบบขับเคลื่อนพลังงานสำรองไว้ให้พร้อม... เราจะสอนให้เด็กเส้นคนนั้นรู้ซึ้งเองว่า วิศวกรที่แท้จริงเขาตัดสินแพ้ชนะกันด้วยสมอง ไม่ใช่เงินตรา"
[ตอนต่อไป: การปะทะกันระหว่างเทคโนโลยีทุนนิยมระดับไฮendกับภูมิปัญญาเชิงกลศาสตร์ดิบเถื่อน!]
ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ
[ไซเบอร์พังค์2099]
ระบบซูเปอร์คอร์ฟื้นคืนชีพ ยัยผู้ช่วยอัจฉริยะอย่าดื้อสิครับ•ตอนที่ 16
การทดสอบฝีมือในสถาบันวิศวกรรม
ผลงานโดย ไซเบอร์พังค์2099
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไซเบอร์พังค์2099)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบซูเปอร์คอร์ฟื้นคืนชีพ ยัยผู้ช่วยอัจฉริยะอย่าดื้อสิครับ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!