การประเมินพลังที่เหนือความคาดหมาย

เสียงโลหะบดอัดกันดังสนั่นจนแก้วหูแทบแตก กลิ่นฉุนของน้ำมันไฮดรอลิกที่รั่วไหลและโอโซนจากการประจุพลังงานไฟฟ้าแรงดันสูงคละคลุ้งไปทั่วบริเวณซากโกดังหมายเลข 7 เขตอุตสาหกรรมเก่า เบื้องหน้าของลีโอคือ "ไททัน-เอ็กซ์" เมชารุ่นลาดตระเวนหนักพิกัดหันรีหันขวาง เครื่องยนต์ขับเคลื่อนด้วยปฏิกิริยาฟิวชั่นขนาดเล็กส่งเสียงคำรามต่ำอย่างน่าเกรงขาม เกราะโลหะผสมไทเทเนียมคาร์ไบด์หนาเตอะสะท้อนแสงไฟนีออนสีแดงจากระบบล็อกเป้าหมาย "เป้าหมายไร้ค่า เป็นเพียงเศษสวะระดับพลเรือน... ยอมจำนนแต่โดยดีเถอะครับ แกไม่มีทางรอดจากกระสุนเจาะเกราะลำแสงพลาสมา 120 มม. ของฉันหรอก" เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยความเย่อหยิ่งของ "แวนการ์ด" ทหารรับจ้างอิสระผู้ควบคุมเมชาดังกล่าว ดังผ่านลำโพงภายนอกด้วยความดังระดับเดซิเบลสูง เพื่อกดดันประสาทสัมผัสของเหยื่อ แวนการ์ดหัวเราะในลำคออย่างลำพองใจ เขามองลีโอผ่านหน้าจอแสดงผลฮอโลแกรมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูแคลน ในสายตาของทหารรับจ้างผู้ผ่านศึกสงครามมาโชกโชน เด็กหนุ่มอดีตวิศวกรผู้ถือประแจเลื่อนในมือข้างหนึ่ง ก็ไม่ต่างอะไรจากมดปลวกที่รอเวลาถูกเหยียบให้แบนคาเท้า แต่ลีโอกลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบภายใต้แว่นตากรองแสงจดจ้องไปยังจุดเชื่อมต่อข้อต่อสะโพกขวาของเมชาศัตรูอย่างพินิจพิเคราะห์ สมองของเขากำลังประมวลผลโครงสร้างทางวิศวกรรมของไททัน-เอ็กซ์รุ่นนี้อย่างรวดเร็วราวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ [ตรวจพบช่องโหว่ทางโครงสร้าง... ความหนาของเกราะบริเวณข้อต่อสะโพกขวาบางกว่าจุดอื่น 14.2เปอร์เซ็นต์ เนื่องจากกระบวนการหล่อขึ้นรูปที่มีข้อบกพร่องจากโรงงานผลิตในอาณานิคมดาวอังคารยุคสงครามครั้งที่สาม] เสียงใสแจ๋วแต่แฝงด้วยความเรียบเฉยอันเป็นเอกลักษณ์ของเอวา ดังขึ้นโดยตรงในโสตประสาทของลีโอผ่านระบบลิงก์ประสาทเทียม ร่างจำลองโฮโลแกรมของเธอปรากฏขึ้นที่หางตาในชุดนักวิจัยสาวพราวเสน่ห์ที่กอดอกมองสถานการณ์ด้วยรอยยิ้มมุมปาก "ทำได้ดีมากเอวา... ข้อมูลจำเพาะจากฐานข้อมูลเก่าของบริษัทเอ็นจิเนียริ่งยังมีประโยชน์สินะครับ" ลีโอยิ้มรับในใจ ขณะที่มือซ้ายกระชับประแจปรับแต่งแรงดันไฮดรอลิกที่ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นอาวุธฉุกเฉิน "อย่ามัวแต่ชมฉันเลยนะครับนายท่าน... ระวังตัวด้วย ตาแก่ในชุดเหล็กนั่นกำลังจะเหนี่ยวไกปืนกลหนักลำแสงพลาสมาแล้ว ความเร็ววิถีกระสุนอยู่ที่ 1,200 เมตรต่อวินาที นายมีเวลาตัดสินใจแค่ 0.8 วินาทีเท่านั้น หากพลาดเป้า... เราคงต้องไปเกิดใหม่ในระบบคลาวด์เร็วกว่ากำหนดนะครับ" เอวาเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อยเพื่อลดความตึงเครียด แม้ว่าดวงตาสองข้างของเธอจะฉายแววเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัดผ่านการคำนวณความน่าจะเป็นของการรอดชีวิตที่ลดฮวบลง "0.8 วินาที... สำหรับผมแล้ว มันมากเกินพอครับ" ลีโอพึมพำเบาๆ ทันทีที่กระบอกปืนพลาสมาขนาดมหึมาของไททัน-เอ็กซ์เริ่มเรืองแสงสีฟ้าเจิดจ้าเพื่อชาร์จพลังงาน แวนการ์ดบนห้องนักบินยิ้มเยาะด้วยความสะใจเมื่อเห็นเหยื่อไม่ขยับเขยื้อน คิดว่าอีกฝ่ายคงหวาดกลัวจนตัวแข็งทื่อไปแล้ว "ตายซะเถอะไอ้หนู!" ลำแสงพลาสมาอุณหภูมิสูงนับพันองศาพุ่งแหวกอากาศตรงเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง แรงอัดอากาศแผ่ซ่านจนฝุ่นผงรอบตัวปลิวว่อน แต่ในเสี้ยววินาทีเป็นตายนั้นเอง ร่างของลีโอกลับพุ่งตัวไปด้านข้างด้วยวิถีโค้งที่คำนวณไว้แล้วอย่างสมบูรณ์แบบ แรงเหวี่ยงจากการใช้ท่อไอพ่นขนาดจิ๋วที่ข้อเท้า (ซึ่งเขาเพิ่งซ่อมแซมและปรับแต่งเสร็จเมื่อสิบนาาทีก่อน) ส่งผลให้เขารอดพ้นจากวิถีกระสุนพลาสมาไปได้อย่างเฉียดฉิว พื้นคอนกรีตด้านหลังที่เขาเคยยืนอยู่ถูกหลอมละลายกลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ในพริบตา "อะไรกัน!?" แวนการ์ดอุทานออกมาด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างเมื่อพบว่าเป้าหมายยังไม่ตายและกำลังพุ่งเข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วที่เมชารุ่นหนักของเขาหันลำกล้องตามแทบไม่ทัน ลีโอไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดมือ เขาพุ่งตัวทะยานขึ้นเหยียบแผ่นเกราะหน้าอกของไททัน-เอ็กซ์ อาศัยแรงส่งและน้ำหนักตัวผสมผสานกับแรงขับเคลื่อนจากระบบซูเปอร์คอร์ในร่างกาย กระโจนขึ้นไปถึงจุดอับสายตาบริเวณข้อต่อสะโพกขวาของเมชาศัตรูทันที "ระบบคำนวณจุดอ่อนทำงานสมบูรณ์... ส่งแรงกระแทกคลื่นความถี่สูงเข้าสู่จุดเชื่อมต่อทันทีครับเอวา" [รับทราบค่ะนายท่าน... กำลังส่งผ่านพลังงานคลื่นความถี่ 432 เฮิรตซ์ เข้าสู่จุดวิกฤตของโครงสร้างโลหะ] เปรี๊ยะ! เสียงโลหะล้าตัวดังสนั่นหวั่นไหว แรงสั่นสะเทือนความถี่สูงที่ลีโอปลดปล่อยออกมาผ่านอุปกรณ์ปรับแต่ง ถูกส่งตรงไปยังจุดบกพร่องของเกราะไทเทเนียมคาร์ไบด์ โครงสร้างที่เคยแข็งแกร่งดั่งภูผากลับสูญเสียความยืดหยุ่นในชั่วพริบตา รอยร้าวราวดั่งใยแมงมุมแตกกระจายออกเป็นวงกว้างทั่วบริเวณข้อต่อ "บ้านน่า... เป็นไปไม่ได้! เมชาของฉันใช้เกราะเกรดทหาร ทำไมมันถึง..." แวนการ์ดกรีดร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนก ระบบภายในห้องนักบินเริ่มส่งสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉาน กลิ่นไหม้ของแผงวงจรลัดวงจรโชยเข้าจมูก "เพราะคุณประเมินพลังของวิศวกรต่ำเกินไปอย่างไรล่ะครับ" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด เขาง้างหมัดที่ห่อหุ้มด้วยสนามพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดย่อม ซัดเข้าใส่จุดรอยร้าวของข้อต่อสะโพกขวาเต็มแรง ตู้ม! แรงระเบิดจากการลัดวงจรภายในระบบขับเคลื่อนไฮดรอลิกปะทุขึ้นอย่างรุนแรง ไททัน-เอ็กซ์น้ำหนักกว่าสاطตันเสียการทรงตัวในทันที ขาขวาหักพับลงอย่างน่าอนาถ ร่างมหึมาของเมชาล้มครืนลงกระแทกพื้นโกดังจนฝุ่นตลบอบอวล แรงสั่นสะเทือนทำให้หน้าจอแสดงผลทั้งหมดของแวนการ์ดดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด แวนการ์ดผู้เรืองอำนาจเมื่อครู่ บัดนี้ติดอยู่ภายในห้องนักบินที่ถูกล็อกตายด้วยระบบนิรภัย เขาหายใจหอบถี่ด้วยความหวาดกลัว เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผากเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของลีโอกำลังเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงกระจกห้องนักบินเบื้องหน้า ลีโอใช้ประแจในมือเคาะกระจกกันกระสุนหนาพิเศษเบาๆ สองครั้ง เสียงเคาะกังวานก้องเข้าไปในห้องนักบินราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย "ทีนี้... เรามาคุยกันหน่อยดีกว่านะครับว่าใครเป็นคนส่งคุณมาที่นี่" ลีโอยิ้มบางๆ แตแววตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็ง เอวาปรากฏตัวขึ้นข้างกายลีโอ สีหน้าของเธอฉายแววพึงพอใจอย่างยิ่ง ร่างโฮโลแกรมกอดอกแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดตลก "นายท่านนี่มือหนักไม่เบาเลยนะคะเนี่ย... เล่นเอาหุ่นกระป๋องนี่พังยับในหมัดเดียว แต่ระวังหน่อยนะครับ ค่าซ่อมแซมความเสียหายรอบนี้ เราคงต้องไปเบิกเงินจากกระเป๋าของเจ้าหมอนี่แทนแล้วล่ะค่ะ" ลีโอยังไม่ทันได้เอ่ยปากตอบคำถามของเอวา จู่ๆ หน้าจออินเทอร์เฟซระบบซูเปอร์คอร์ในดวงตาของเขาก็สั่นกระตุกอย่างรุนแรง แสงสีแดงฉานวาบขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นด้วยโทนเสียงที่ต่างออกไป มันเป็นเสียงสัญญาณเตือนระดับสูงสุดที่เขาไม่เคยพบมาก่อนตั้งแต่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา [แจ้งเตือนด่วน! ตรวจพบคลื่นสัญญาณแม่เหล็กไฟฟ้าไม่ทราบฝ่ายกำลังพุ่งเป้ามาที่พิกัดนี้... พลังงานชีวะและพลังงานจักรกลระดับภัยพิบัติกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ในรัศมี 500 เมตร...] [รหัสระบุตัวตนศัตรู: ????? - ระดับการคุกคาม: เกินขีดจำกัดระบบประเมิน (Over-Limit)] ข้อความตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบถี่รัวบนจอฮอโลแกรม ขณะที่พื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินไหว รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางโกดัง พร้อมกับเงาร่างมหึมาของบางสิ่งที่กำลังก้าวทะลุกำแพงเหล็กหนาเข้ามาด้วยพละกำลังที่น่าสะพรึงกลัว ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของลีโอนะครับ