เดบิวต์แอปฯ ไล่ผี

"ถ้ามึงยังไม่หยุดทำเสียงคีย์บอร์ดให้เหมือนคนกำลังกดเครื่องคิดเลขคำนวณภาษีแบบนั้น กูก็จะกด Delete ไฟล์ภาพพอร์ตโฟลิโอตอนมึงหัดเขียนโค้ดเมื่อห้าปีก่อนทิ้งซะ เดี๋ยวนี้!" เสียงแหลมสูงที่เจือความรำคาญดังออกมาจากลำโพงแล็ปท็อปราคาแพงของผม หน้าจอที่ควรจะแสดงผลโปรแกรม Visual Studio Code กลับสั่นไหวและเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ พร้อมไอคอนรูปใบหน้าผู้หญิงที่ดูบูดเบี้ยวแต่น่ารักอย่างประหลาด นี่คือ 'มิลิน' อดีตวิศวกรซอฟต์แวร์ที่ดวงซวยถึงขีดสุดจนต้องมาติดแหง็กอยู่ในระบบปฏิบัติการของผม "มิลินครับ ใจเย็นหน่อย" ผมแค่นหัวเราะพลางขยับแว่นสายตา "นี่มันงานระดับโลกเชียวนะ แอปฯ 'Ghost Finder' ที่จะเปลี่ยนวงการหมอผีให้กลายเป็นยุค Digital Transformation ถ้างานนี้สำเร็จ ผมอาจจะได้รางวัลนวัตกรรมแห่งปี ไม่ใช่โดนไล่ออกจากสำนักเพราะทำพิธีไล่ผีไม่เป็นแบบที่พ่อผมคาดหวัง" "นวัตกรรมหรือนรก?" มิลินโผล่หัวออกมาเป็นภาพโฮโลแกรมกึ่งโปร่งแสงตรงหน้าคีย์บอร์ด เธอสะบัดผมเปียที่ดูเหมือนเส้นสายเคเบิลสีดำ "นายกำลังเอาอัลกอริทึมการตรวจจับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าไปแมปกับตำราอาคมของตาแก่ขี้บ่นคนนั้น ก้อง... นายเป็นโปรแกรมเมอร์นะ ไม่ใช่คนทรงเจ้า!" ผมวางนิ้วบนปุ่ม Enter เตรียมรันคำสั่งสุดท้าย "ก็เพราะเป็นโปรแกรมเมอร์ไง ผมถึงรู้ว่าผีมันก็แค่ Data ที่ตกค้างอยู่ในมิติอื่น ถ้าเราเขียนโค้ดให้มันถูกจังหวะ เราก็สามารถคัดแยกพวกมันออกมาได้เหมือนการทำ Data Cleaning นั่นแหละ" เสียงพัดลมระบายความร้อนหมุนวนจนดังสนั่น หน้าจอขึ้นแถบสถานะ 'Compiling Rituals...' กราฟิกรูปยันต์ห้าแถวค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเส้นโค้ดที่ขยับดุจมีชีวิต มิลินเงียบไป เธอโน้มตัวลงมาดูหน้าจอ สายตาของวิญญาณสาววาวโรจน์ด้วยความระแวง "นายแน่ใจนะว่า 'คีย์' ที่ใส่ลงไปมันไม่มีไวรัส?" มิลินถามเสียงต่ำ "ฉันจำได้ว่าอาจารย์เพชร... คนที่ทำให้นายต้องออกจากสำนัก เขาเป็นพวกคลั่งไคล้การเอาโค้ดไปฝังในศาลพระภูมิ ถ้าไอ้แอปฯ นี้นายเขียนขึ้นมาเองโดยไม่มี Backdoor ของเขาก็โชคดีไป แต่ถ้ามี... นายก็แค่ทำประตูบ้านให้ผีร้ายเดินเข้าออกง่ายขึ้นเท่านั้นแหละ" ผมชะงัก นิ้วที่กำลังจะกดรันหยุดนิ่งอยู่เหนือแป้นพิมพ์ ผมนึกถึงใบหน้าเรียบเฉยของอาจารย์เพชร รอยยิ้มที่ดูเหมือนจะเมตตาแต่แฝงไว้ด้วยความเหยียดหยามในวันที่ผมตัดสินใจวางสายสิญจน์แล้วหยิบแล็ปท็อปขึ้นมาแทน "คนอย่างเพชรมันถือทิฐิเกินกว่าจะมาสนใจโค้ดงูๆ ปลาๆ ของผมหรอกครับ" ผมสูดหายใจเข้าลึก กดรันคำสั่ง หน้าจอเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ก่อนจะมีเส้นสายสีเขียววิ่งวนรอบกรอบจอเหมือนตารางธาตุที่กำลังเรืองแสง เสียงคีย์บอร์ดที่เคยดังคลิกๆ กลับเงียบกริบ บรรยากาศในห้องเช่าที่ควรจะเต็มไปด้วยความร้อนจากเครื่องคอมพิวเตอร์กลับเย็นวาบจนขนแขนผมลุกชัน มิลินถอยกรูดไปอยู่มุมหน้าจอ ดวงตาเธอเบิกกว้าง "ก้อง... นายทำอะไรลงไป? ทำไมเซนเซอร์วัดค่าพลังงานวิญญาณที่นายเขียนขึ้นมันถึงพุ่งทะลุ 99.9% ทั้งที่ในห้องเราไม่มีใครเลย?" ผมขมวดคิ้ว มือคว้าสมาร์ทโฟนขึ้นมาตรวจสอบค่า Data ที่ส่งผ่าน Wi-Fi ค่าตัวเลขในแอปฯ ไม่ได้แสดงแค่ตัวเลข แต่มันกำลังวาดผังโครงสร้างของ 'บางอย่าง' ในห้องนี้ "มันไม่ใช่ผีปกติ" ผมพึมพำ เหงื่อหยดลงบนหน้าจอ "มันคือ Error... มันคือโค้ดที่ไม่ได้เขียนด้วยมนุษย์" เสียงกริ่งประตูหน้าห้องดังขึ้น ทั้งที่นี่คือชั้นสิบสองและเป็นเวลาตีสาม ทันทีที่เสียงกริ่งเงียบลง หน้าจอแล็ปท็อปของผมก็เปลี่ยนไป มันไม่ได้แสดงผลแอปฯ อีกต่อไป แต่มันแสดงภาพกล้องวงจรปิดที่ผมไม่เคยติดตั้งไว้ตรงทางเดินหน้าห้อง ในจอภาพ... ชายคนหนึ่งในชุดสูทสีเทาเรียบกริบยืนหันหลังให้กล้อง เขาไม่ได้เคาะประตู แต่เขากำลัง 'พิมพ์' บางอย่างลงบนอากาศด้วยนิ้วมือที่ยาวผิดปกติ และทุกครั้งที่เขากดลงไป ลำโพงในห้องผมจะส่งเสียงสัญญาณรหัสมอร์สที่ฟังดูเหมือนเสียงกระดูกแตก มิลินสั่นสะท้าน เธอพยายามจะปิดแล็ปท็อป แต่หน้าจอกลับล็อกค้างไว้ "มันมาแล้ว... ก้อง! มันรู้ตัวแล้วว่านายสร้างสิ่งที่ฆ่ามันได้!" ชายชุดสูทคนนั้นค่อยๆ หันกลับมามองกล้อง ใบหน้าของเขาไม่มีดวงตา ไม่มีปาก มีเพียงบรรทัดโค้ดที่วิ่งวนไปมาเหมือนพยาธิใต้ผิวหนัง ก่อนที่เขาจะยิ้ม—ไม่ใช่ด้วยปาก แต่ด้วยการขยับของรอยแยกบนผิวหน้า "ยินดีด้วย ก้องกิดาการ" เสียงนั้นไม่ได้ออกมาจากลำโพง แต่มันดังก้องอยู่ในหัวของผมโดยตรง "แอปฯ ของแก... มันคือบัตรเชิญที่ชั้นรอคอยมานานกว่าสิบปี" เขายื่นมือทะลุผ่านประตูเหล็กเข้ามาเหมือนมือนั้นเป็นเพียงภาพโฮโลแกรม ผนังห้องของผมเริ่มมีรอยร้าวที่ขยายตัวเป็นรูปอักขระโบราณที่ผสมผสานกับภาษาโปรแกรมมิ่งแบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ผมหยิบมีดหมออาคมที่ลงวงจรไฟฟ้าไว้ด้ามหนึ่งขึ้นมา เตรียมตัวรับมือ แต่เสียงมิลินที่กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทำให้ผมต้องหันไปมอง... หน้าจอแล็ปท็อปของผมเริ่มถูกไวรัสสีดำกลืนกิน และมิลิน... คู่หูคนเดียวของผม กำลังถูกดึงเข้าไปในจุดศูนย์กลางของมิติที่เปิดออกกลางหน้าจอ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในโลกแห่งเทคโนโลยีและไสยศาสตร์ครั้งนี้นะครับ