โค้ดอาคมบทที่หนึ่ง

"ถ้ามึงยังแก้ Error บรรทัดที่สี่ไม่ได้ ภายในห้านาทีนี้ กูจะลบไฟล์ความทรงจำมึงทิ้งซะให้เหลือแต่โฟลเดอร์ว่างเปล่า มิลิน!" ก้องกิดาการกระแทกนิ้วลงบนคีย์บอร์ดกลไกเสียงดังสนั่น เขามองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เต็มไปด้วยเส้นโค้ดสีเขียวเรืองแสงที่ดูเหมือนแมทริกซ์ผสมกับอักขระขอมโบราณ ผิวหน้าของเขาซีดเผือดจากการไม่ได้นอนมาสองคืน ดวงตาฉายแววบ้าคลั่งของโปรแกรมเมอร์ที่กำลังต่อสู้กับระบบที่ใหญ่เกินตัว "ใจเย็นหน่อยสิคุณก้อง!" เสียงใสๆ ดังแทรกออกมาจากลำโพงแล็ปท็อป ทว่ามันกลับสั่นพร่าและมีคลื่นรบกวนเหมือนเสียงวิทยุเก่าๆ "ไอ้อักขระพวกนี้มันไม่ใช่ภาษาซีที่มึงถนัดนะ นี่มันคือ 'อาคมบันทึกวิญญาณ' จะให้กูรันผ่าน Compiler ของวินโดว์สตรงๆ มันก็เหมือนเอาซอฟต์แวร์สมัยพระเจ้าเหามาวางบน Windows 11 นั่นแหละ พังพินาศสิคะ... เอ้ย! พังพินาศสิครับ!" "ไม่ต้องมาเปลี่ยนคำลงท้ายให้กูตกใจ มิลิน" ก้องแค่นหัวเราะในลำคอพลางหยิบยันต์แผ่นหนึ่งขึ้นมา แล้วนำไปทาบกับพอร์ตเชื่อมต่อ USB "พ่อกูเคยบอกว่า ไสยศาสตร์คือวิทยาศาสตร์ที่ยังอธิบายไม่ได้ แต่กูจะพิสูจน์ให้ดูว่า ถ้าไสยศาสตร์เขียนด้วย Logic ก็ไม่มีอะไรที่กูคุมไม่ได้" ก้องเริ่มพิมพ์รหัสสั่งการ ระบบภายในเครื่องเริ่มตอบสนอง หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาไม่ได้แสดงผลเป็นกราฟิกธรรมดา แต่มันเริ่มมีเงาดำไหลทะลักออกมาจากรอยต่อของตัวเครื่อง ราวกับว่าแล็ปท็อปเครื่องนี้กำลังกลายเป็นประตูเชื่อมต่อมิติ "ก้อง... ระวัง" มิลินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น "มีบางอย่างกำลัง 'พยายาม' เข้ามาแทรกแซงการรันสคริปต์ของนาย มันไม่ใช่ผีทั่วไป มันมีความเร็ว... ความเร็วระดับไวรัสระดับสูง!" ก้องชะงัก นิ้วที่กำลังพิมพ์หยุดกลางคัน เขาเห็นเส้นโค้ดสีแดงฉานเริ่มกัดกินโค้ดสีเขียวของเขาอย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดของอัลกอริทึม แต่มันคือการจู่โจม "อาจารย์เพชร..." ก้องพึมพำชื่อศิษย์พี่ผู้ทรยศ สายตาเขาหรี่ลง "ไอ้หมอนั่นมันไม่ได้แค่สร้างไวรัส มันใช้มนตราฝังลงใน Packet ข้อมูล นี่มันจะเล่นงานกูผ่านเน็ตเวิร์กเลยหรือไง!" "มันไม่ใช่แค่จู่โจมครับ แต่มันกำลัง 'สแกน' ตำแหน่งที่อยู่ของเรา" มิลินร้องเตือน "ก้อง มึงต้องตัดสัญญาณเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นไอ้พวก 'เงาไซเบอร์' ของมันจะตามมาถึงตัวเราในโลกความจริง!" ก้องไม่ได้ถอย เขากลับยิ้มกริ่ม ความตื่นเต้นสูบฉีดเข้าสู่กระแสเลือด นี่คือการดวลกันครั้งแรกของเขากับอาจารย์เพชรในโลกเสมือน เขาเอื้อมมือไปหยิบเหรียญโบราณที่วางอยู่ข้างๆ แล้วกดลงบนแผงวงจรด้านในของแล็ปท็อปที่เปิดฝาทิ้งไว้ "ถ้ามันอยากสแกนนัก ก็ให้มันเจอของดีหน่อย" ก้องรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดอีกครั้ง คราวนี้เร็วกว่าเดิม เขาไม่ได้กำลังปิดการเชื่อมต่อ แต่เขากำลังสร้าง 'กับดักอาคม' ขึ้นมาภายในฐานข้อมูล "มิลิน ส่งฟีดแบ็กความร้อนไปที่เซิร์ฟเวอร์ของมัน ให้มันรู้ว่าตอนนี้ใครคุมเน็ตเวิร์กอยู่" หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขากลายเป็นสีขาวโพลน เสียงหวีดหวิวเหมือนคนกรีดร้องดังระงมออกมาจากพัดลมระบายอากาศภายในเครื่อง บรรยากาศในห้องเช่าแคบๆ เริ่มเย็นยะเยือกจนหยาดน้ำค้างเกาะตามผนัง "มึงบ้าไปแล้ว!" มิลินกรีดร้อง "มึงกำลังเอาโค้ดไปชนกับข่ายมนต์ของมันตรงๆ ถ้ามึงพลาด มึงจะโดนดูดวิญญาณเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของระบบผีพวกนั้นนะ!" "การเดิมพันที่ไม่มีความเสี่ยง ไม่เรียกว่างานโปรแกรมมิ่งหรอกครับ" ก้องตอบนิ่งๆ แต่เหงื่อกาฬไหลท่วมหน้า "จับให้มั่นนะมิลิน เรากำลังจะเข้าสู่โปรโตคอลสุดท้าย" ในจังหวะที่ก้องกดปุ่ม 'Enter' ครั้งสุดท้าย เพื่อรันโค้ดอาคมบทที่หนึ่ง แสงสีฟ้าสว่างวาบไปทั่วห้อง จอคอมพิวเตอร์ดับวูบลงทันที ความเงียบงันเข้ามาปกคลุมห้องจนน่าขนลุก ก้องหอบหายใจแรง หัวใจเต้นรัวเหมือนกลองรบ ทว่า... ในความมืดนั้นเอง เสียงเคาะประตูห้องเบาๆ ก็ดังขึ้นสามครั้ง 'ก๊อก ก๊อก ก๊อก' ไม่มีใครมาหาเขาที่ห้องนี้ในยามวิกาล และที่สำคัญ... กล้องวงจรปิดที่ก้องแอบติดตั้งไว้ที่หน้าประตูห้อง กลับส่งสัญญาณเตือนมาที่นาฬิกาข้อมือของเขา ก้องเหลือบมองหน้าจอขนาดจิ๋วที่ข้อมือแล้วถึงกับตัวชา หน้าจอแสดงภาพหน้าประตูห้อง แต่มันว่างเปล่า... ไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้นเลย แม้แต่เงาของคนก็ไม่มี แต่ที่ลูกบิดประตูห้องของเขากลับกำลังหมุนช้าๆ ราวกับมีใครบางคนกำลัง 'พยายาม' ไขเข้ามาจากอีกฟากหนึ่งของมิติ "มิลิน... มึงเห็นในกล้องเหมือนกูไหม" ก้องถามเสียงสั่น เสียงของมิลินขาดหายไป เหลือเพียงเสียงซ่าที่ดังก้องอยู่ในหัวของเขา ก่อนที่เธอจะพูดออกมาประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกที่สุดเท่าที่ก้องเคยได้ยินมา "ก้อง... ไม่ใช่ข้างนอกที่กำลังไขเข้ามา แต่มีบางอย่าง... กำลัง 'งอก' ออกมาจากคีย์บอร์ดที่มึงพึ่งพิมพ์ไปเมื่อกี้" ก้องก้มมองดูคีย์บอร์ดของตัวเอง แล้วเขาก็ต้องหยุดหายใจ... นิ้วมือของมนุษย์สีซีดเผือดจำนวนมาก กำลังผุดทะลุแผงวงจรแล็ปท็อปของเขาออกมา ราวกับมันกำลังพยายามฉีกกระชากตัวเครื่องออกมาจากภายในห้องของเขาเอง ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านบรรทัดแห่งอาคมและโค้ดคอมพิวเตอร์ไปกับผมในตอนนี้นะครับ