เรย์โหมดคลั่งเพื่อคนสำคัญ

เสียงคำรามกึกก้องที่สะเทือนไปถึงขั้วหัวใจไม่ใช่สิ่งที่เรย์หวาดกลัวที่สุดในตอนนี้ค่ะ สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานตรงหน้า ที่กำลังกระพริบเตือนด้วยอัตราความเสี่ยงระดับวิกฤต—เกจพลังชีวิตของคีย์ลดลงจนแตะเส้นสีแดงเข้ม ร่างสูงโปร่งของประธานนักเรียนผู้เคยเยือกเย็นและไร้ที่ติ บัดนี้ทรุดลงพิงกับซากเสาหินอัคคี ลมหายใจแผ่วเบาจนน่าใจหาย "นาย... ถอยไปซะ เรย์..." เสียงทุ้มที่เคยราบเรียบและเต็มไปด้วยอำนาจ บัดนี้เจือด้วยความแหบพร่าและคราบเลือดที่มุมปาก ดวงตาคมกราบคู่นั้นมองตรงมาด้วยแววตาที่ทั้งดุดันและห่วงหาในเวลาเดียวกัน คีย์พยายามจะยกไม้เท้าเวทมนตร์ขึ้นตั้งรับอีกครั้ง แต่ปลายนิ้วกลับสั่นเทาจนแทบประคองไม่ไหว เบื้องหน้าของพวกเขาทั้งคู่คือ 'อสูรบรรพกาลคิเมร่า' บอสลับประจำชั้นใต้ดินของสถาบันที่ถูกปลุกด้วยกลไกต้องห้าม ร่างมหึมาที่มีหัวเป็นราชสีห์ แพะ และงูพิษกำลังแผ่ไอทมิฬที่บิดเบือนแม้กระทั่งกฎเกณฑ์ของระบบสเตต การโจมตีธรรมดาหรือแผนการคำนวณความน่าจะเป็นแบบปกติไม่หลงเหลือทางรอดให้อีกแล้ว เรย์เม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตากลมโตที่ปกติมักฉายแววเจ้าเล่ห์และสนุกกับการไขปริศนา บัดนี้กลับว่างเปล่า มีเพียงประกายความเด็ดเดี่ยวที่สุกสกาวอยู่ภายใน สมองอันปราดเปรื่องประมวลผลอย่างรวดเร็วดุจฟ้าแลบ—*คำนวณอัตราความเสียหาย... ความเป็นไปได้ในการรอดชีวิตคือศูนย์เปอร์เซ็นต์ หากสู้ด้วยวิธีปกติ* มือเรียวบางเลื่อนไปแตะที่หน้าต่างระบบลับในห้วงความคิด หน้าต่างสีทองที่ปิดตายมาตลอดการเดินทาง—บั๊กขั้นสูงสุด [System Overdrive: Absolute Anomaly] บั๊กที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำลายล้างสมดุลของโลกใบนี้ หากใช้มัน เรย์จะไม่เพียงแค่ฝ่าฝืนกฎของระบบ แต่จิตวิญญาณและค่าสถานะทั้งหมดอาจถูกกลืนกินจนไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยว "ฉันบอกให้นายถอยไง เรย์!" คีย์ตะโกนลั่นเมื่อเห็นเรย์ก้าวเท้าเข้าไปยืนขวางระหว่างเขากับอสูรยักษ์ แววตาของประธานหนุ่มฉายความตระหนกอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "นายกำลังคิดจะทำอะไร... บั๊กนั่นมันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะควบคุมได้นะ!" เรย์หันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้ รอยยิ้มที่ไม่มีความขี้เล่นหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความอ่อนโยนและความแน่วแน่ที่ส่งผ่านไปในแววตา "ฉันไม่เคยชอบทำตามกฎอยู่แล้วนี่คะ ประธาน..." เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นก้องกังวานในความเงียบงัน "โดยเฉพาะกฎที่บอกว่าฉันต้องยอมแพ้และมองคนสำคัญ..." คำพูดกลืนหายไปในลำคอ แต่ความหมายชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด "...ต้องตายไปต่อหน้าต่อตา" นิ้วเรียวกดปุ่มยืนยันการใช้ [System Overdrive: Absolute Anomaly] ทันที *ติ๊ง! [คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงโครงสร้างหลักของโลก ระบบกำลังเข้าสู่สภาวะ 'รีเขียนความจริง' ผลกระทบย้อนกลับอาจส่งผลต่อตัวตนของผู้ใช้ ยืนยันการกระทำหรือไม่?]* "ยืนยันค่ะ!" เรย์ประกาศกร้าว สิ้นเสียงคำสั่ง ทั่วทั้งห้องโถงใต้ดินก็พลันตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ก่อนที่โลกทั้งใบจะเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน! กฎฟิสิกส์ถูกฉีกกระชาก แรงโน้มถ่วงรอบตัวแปรปรวนจนเศษซากหินลอยเคว้งคว้าง อากาศรอบตัวร้อนระอุรากับหลอมละลาย เรย์รู้สึกราวกับร่างทั้งร่างกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ความเจ็บปวดระดับวิญญาณแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูจนอยากจะกรีดร้องออกมา แต่ริมฝีปากกลับเม๋มแน่นไม่ยอมเปล่งเสียงใดๆ ออกมานอกจากลมหายใจที่ขาดหช่วง ทว่า... ท่ามกลางพายุแห่งความโกลาหลนั้น ร่างของเรย์กลับเปล่งแสงสีรุ้งเจิดจ้าออกมา บั๊กขั้นสูงสุดไม่ได้ทำลายเรย์อย่างที่ระบบเตือน แต่มันกลับหลอมรวมเข้ากับสติปัญญาและสัญชาตญาณทั้งหมดของเด็กสาว กลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ที่เหนือกว่าเวทมนตร์ใดๆ ในประวัติศาสตร์สถาบัน "ถ้าโลกนี้มันมีกฎที่ซับซ้อนนัก..." เรย์พึมพำ ดวงตาส่องประกายแสงสีรุ้งเรืองรอง "...ฉันนี่แหละ จะเป็นคนแก้บั๊กมันเอง!" เรย์สะบัดมือเพียงครั้งเดียว คลื่นพลังงานอานุภาพทำลายล้างสูงพุ่งทะยานออกไปราวกับคมดาบแห่งแสง ผ่ากลางอากาศและพุ่งเข้าปะทะกับอสูรบรรพกาลคิเมร่าอย่างจัง เสียงกรีดร้องโหยหวนของสัตว์อสูรดังสะเทือนเลื่อนลั่น แรงระเบิดจากการปะทะแผ่ขยายเป็นวงกว้างจนกำแพงศิลาโบราณแตกร้าวเป็นใยแมงมุม คีย์เบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน ภาพของเรย์ในยساتนี้งดงาม ทรงพลัง และน่าเกรงขามจนหัวใจของประธานหนุ่มกระตุกวูบ ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านเข้าสู่ทรวงอกท่ามกลางความหนาวเหน็บของสนามรบ ฝุ่นควันค่อยๆ จางลง ร่างมหึมาของคิเมร่าสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำก่อนจะเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย เรย์ยืนหอบหายใจรดรินอยู่กลางห้องโถง ร่างกายเซถลาคล้ายจะล้มลงได้ทุกเมื่อจากการใช้พลังที่เกินขีดจำกัด แต่ก่อนที่ร่างบางจะทรุดลงกระแทกพื้น อ้อมแขนที่คุ้นเคยและอบอุ่นก็เข้ามารับไว้ได้อย่างทันท่วงที "โง่ที่สุด..." เสียงทุ้มกระซิบข้างหูด้วยความสั่นเครือเล็กน้อย ปราศจากความเย็นชา มีเพียงความโล่งใจและห่วงหาที่ซ่อนไม่มิด เรย์เงยหน้าขึ้นมองสบตากับคีย์ที่ประคองตนไว้ รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นบนเรียวปาก ทว่ายังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้เอื้อnเอ่ยคำใดออกมา เสียงแจ้งเตือนปริศนาจากระบบที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อนก็ดังขึ้นแทรกกลางความเงียบ *ติ๊ง! [ตรวจพบการปลุก 'บั๊กต้นกำเนิด' สำเร็จ... ปลดล็อกประตูมิติชั้นที่ห้ามเข้า... และมีผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญกำลังก้าวเข้าสู่เขตแดน...]* เรย์และคีย์ชะงักก้างหันขวับไปมองยังทางเข้าห้องโถงมืดมิด พร้อมๆ กับเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้ทีละนิด... ทีละนิด... ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เรย์กับคีย์มาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!