ภารกิจคู่หูดูโอ้ตัวแสบ

เสียงฝีเท้าที่ก้าวประสานกันอย่างเป็นจังหวะบนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบของหอคอยทิศใต้ ดังก้องกังวานสะท้อนไปตามผนังศิลาที่เต็มไปด้วยร่องรอยอักษรเวทโบราณ "ถ้าเดินช้ากว่านี้อีกสามวินาที ระบบสุ่มบั๊กคงลงโทษให้เรากลายเป็นตุ๊กตากระต่ายไขลานไปตลอดกาลแล้วนะคะ ท่านประธานนักเรียน" เรย์เอ่ยขึ้นโดยไม่หันกลับไปมอง ร่างเพรียวในชุดเครื่องแบบนักเรียนทุนขยับแว่นตากรอบบางที่สะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าจอโปร่งใสลอยตัวอยู่เบื้องหน้า นิ้วเรียวยาวกำลังรัวพิมพ์คำสั่งเพื่อเคลียร์เส้นทางเบี่ยงเบนพลังงานเวทที่กำลังปั่นป่วนอย่างรุนแรง ด้านหลังของเธอคือคีย์ ประธานนักเรียนมาดนิ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องความไร้ที่ติ ใบหน้าคมคายเรียบเฉยราวน้ำแข็งสลัก แต่ในตอนนี้ ปลายเส้นผมสีดำสนิทกลับชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อบางๆ ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบด้านอย่างระแวดระวัง มือหนากำด้ามไม้เท้าเวทมนตร์แน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "เธอเป็นคนเลือกเส้นทางลัดที่เต็มไปด้วยกับดักเวทมนตร์ระดับเจ็ดเองนะ เรย์" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยตอบเรียบๆ แต่แฝงแววอ่อนใจไว้ลึกๆ "และฉันก็แค่... ทำหน้าที่ตามเก็บกวาดความยุ่งเหยิงที่เธอสร้างขึ้น" "แหม พูดซะฉันดูเป็นตัวปัญหาเลยนะคะ ทั้งที่ความจริงแล้วถ้าไม่มีไหวพริบระดับอัจฉริยะของฉัน ป่านนี้เราคงโดนหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์บดละเอียดกลายเป็นปุ๋ยอยู่ชั้นใต้ดินไปแล้วค่ะ" เรย์หันกลับมายิ้มหวานหยาดเยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของคนที่ขึ้นชื่อว่าเย็นชาที่สุดในสถาบันกระตุกวูบอย่างห้ามไม่อยู่ คีย์เบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อซ่อนร่องรอยความประหม่าที่ฉายชัดผ่านใบหูขึ้นสีแดงจางๆ เขาแกล้งกระ Ansi ไอเบาๆ ก่อนจะสาวเท้ายาวๆ ขึ้นมาเดินเคียงข้าง "ถึงทางเข้าดันเจี้ยนระดับกลางแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม... ระบบไม่ได้ใจดีกับพวกเราเหมือนครั้งก่อนแน่" เบื้องหน้าของพวกเขาทั้งสองคือประตูเหล็กกล้าขนาดมหึมา สลักลวดลายอสูรกายโบราณที่กำลังอ้าปากคำรามอย่างไร้เสียง รอยแตกสีม่วงเข้มแผ่ซ่านออกมาจากรอยต่อของบานประตู ส่งกลิ่นอายอับชื้นและพลังกดดันอันมหาศาลที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาทึบจนแทบหายใจไม่ออก [ติ๊ง! ตรวจพบผู้เล่น 'เรย์' และ 'คีย์' เข้าสู่เขตพื้นที่ดันเจี้ยนระดับกลาง: "มหาสلักแห่งความทรงจำที่หลงลืม"] [เงื่อนไขภารกิจคู่หู: ต้องเอาชีวิตรอดภายใน 30 นาที และไขปริศนากลไกใจกลางดันเจี้ยนร่วมกัน มิฉะนั้นความทรงจำบางส่วนจะถูกรีเซ็ตถาวร!] [คำเตือนพิเศษ: ดันเจี้ยนนี้จะสะท้อน "ความลับ" ที่ก้นบึ้งในจิตใจของทั้งสองคนออกมาเป็นอุปสรรค โปรดระวังศัตรูที่หน้าตาเหมือน... ตัวคุณเอง] หน้าจอระบบสีฟ้ากระพริบเตือนรัวเร็ว เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย สมองอันปราดเปรื่องเริ่มคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดในหัวอย่างรวดเร็ว การสะท้อนความลับในจิตใจออกมาเป็นศัตรู หมายความว่า... พวกเขาไม่ได้กำลังสู้กับสัตว์ประหลาดไร้สมอง แต่กำลังสู้กับจุดอ่อนและปมในอดีตของตนเองต่างหาก "ระวังตัวด้วยนะคะ คีย์" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น ผิดจากท่าทีหยอกเย้าเมื่อครู่ "ศัตรูในนี้... อาจจะไม่ได้ใช้เวทมนตร์โจมตี แต่มันจะโจมตีความรู้สึกของเรา" คีย์พยักหน้ารับช้าๆ แววตาคมกริบฉายประกายเด็ดเดี่ยว "เธอเองก็อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามเด็ดขาด ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น... อยู่ข้างหลังฉัน" ครืนนน—! ประตูเหล็กยักษ์ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกด้วยแรงกลไกมหาศาล ลมพายุหมุนวนพัดกระโชกเข้าปะทะร่างของทั้งคู่จนเส้นผมปลิวไสว กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของห้องโถงกว้างใหญ่ภายในดันเจี้ยนแผ่ซ่านเข้ากระดูกดำ เบื้องลึกของความมืดมิด มีเงาร่างสองร่างค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากหมอกควันสีเทา เงาร่างแรกรูปร่างหน้าตาและท่าทางราวกับถอดแบบมาจากเรย์ทุกกระเบียดนิ้ว ทว่ารอยยิ้มกลับบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความหวาดระแวง ส่วนเงาร่างที่สอง... คือเด็กหนุ่มผมดำสนิทแววตานิ่งสนิทที่แผ่ออร่าความโดดเดี่ยวและเย็นชาออกมาอย่างน่ากลัว ซึ่งก็คือตัวตนในอดีตที่ปิดตายของคีย์นั่นเอง "ดูเหมือนแขกไม่ได้รับเชิญของเราจะมาเร็วกว่าที่คิดนะคะ" เรย์กระชับถุงมือเวทมนตร์ในมือ รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นที่มุมปาก "มาดูกันหน่อยสิว่า... ตัวฉันในอดีตกับตัวคุณในอดีต ใครจะแก้เกมได้เร็วกว่ากัน!" คีย์ขยับตัวยืนบังด้านหน้าของเรย์โดยสัญชาตญาณ ไม้เท้าเวทมนตร์ในมือเปล่งแสงสีทองสว่างวาบขับไล่ความมืด "ฉันไม่ยอมให้ใคร... หรือแม้แต่เงาอดีตของตัวเอง มาทำร้ายเธอเด็ดขาด" บรรยากาศในห้องโถงตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงหัวใจเต้นโครมครามประสานไปกับเสียงกลไกของดันเจี้ยนที่เริ่มนับถอยหลัง การต่อสู้เพื่อก้าวข้ามอดีตและพิสูจน์ความเชื่อใจระหว่างคู่หูตัวแสบได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว [ติ๊ง! ตรวจพบการแทรกแซงจากระบบภารกิจระดับ SSS: ความลับใต้หน้าผาแห่งความทรงจำ] [คำเตือนเร่งด่วน: กุญแจที่บุคคลที่สามถืออยู่ ได้ถูกเสียบเข้ากับ "แกนกลางเวลา" ของดันเจี้ยนแห่งนี้แล้ว!] [ระบบกำลังบังคับรีเซ็ต... 3... 2... 1... ตัวตนที่แท้จริงขององค์ชายคีย์กำลังจะถูกเปิดเผย พร้อมกับการหายตัวไปของเรย์ตลอดกาล—!] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมผจญภัยไปกับ "ลูกกวาดสีรุ้ง" นะคะ!