การฝึกฝนแบบก้าวกระโดด

“ถ้าคุณประธานนักเรียนอยากให้ฉันเล่นเกมไล่ล่าด้วยการ ‘ก้าวกระโดด’ แทนการเดินตามกฎระเบียบที่แสนน่าเบื่อ ฉันก็ยินดีจะสนองให้ค่ะ” เรย์เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องฝึกซ้อมใต้ดินที่เย็นเยียบ ดวงตาคู่คมของเธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคีย์ที่บัดนี้ไร้ซึ่งความเยือกเย็นแบบที่เคยมีมา สิ่งที่มาแทนที่คือประกายตาท้าทายที่ดูอันตรายและน่าค้นหาในเวลาเดียวกัน คีย์ไม่ตอบ แต่เขาขยับถุงมือหนังสีดำบนมือขวาเบาๆ แรงกดดันจากมานาที่หนาแน่นจนอากาศรอบกายสั่นไหวถูกแผ่ออกมา เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อสอนสั่ง แต่เขามาเพื่อทดสอบ ‘ขีดจำกัด’ ที่คนอื่นมองว่าเรย์ไม่มีทางข้ามผ่านไปได้ “ระบบ... เปิดใช้งานบั๊กฟังก์ชัน: การรีดเร้นพลังงานซ้อนทับ (Energy Overdrive)” เรย์สั่งการในใจ เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวอย่างรวดเร็วและไร้ความปราณี [เตือน: การใช้งานบั๊กฟังก์ชันในสภาวะฝืนขีดจำกัด จะก่อให้เกิดความร้อนสะสมในระดับวิกฤต ร่างกายของคุณอาจไม่รองรับมานาที่มหาศาลเกินควบคุม คุณแน่ใจหรือไม่?] เรย์เหยียดยิ้มที่มุมปาก มือเรียวบางกำแน่นจนเส้นเลือดขึ้นชัดเจน “ยืนยันการใช้งานค่ะ ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นนักเรียนทุนที่แค่ ‘เอาตัวรอด’ ไปวันๆ” ฉับพลันนั้นเอง กลิ่นอายของเรย์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากเด็กสาวที่ดูสุขุมนุ่มลึก กลายเป็นพายุมานาที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง รอบกายของเธอเริ่มปรากฏประกายไฟฟ้าสีม่วงครามที่ไหลผ่านอากาศ ทุกก้าวย่างที่เธอขยับ พื้นกระเบื้องหินอ่อนที่แข็งแกร่งกลับร้าวรานราวกับรับแรงกดดันไม่ไหว คีย์ชะงักไปเล็กน้อย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่พุ่งสูงขึ้นอย่างผิดธรรมชาติ ไม่ใช่การฝึกฝนแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่มันคือการ ‘โกง’ กฎเกณฑ์ของโลกใบนี้! “นี่เธอ...” คีย์พึมพำ น้ำเสียงที่เคยราบเรียบเริ่มสั่นพร่าด้วยความประหลาดใจ “นี่ไม่ใช่พลังของนักเรียนปีหนึ่ง... เธอไปเอาสิ่งนี้มาจากไหนกันแน่?” เรย์ไม่ได้ตอบ เธอพุ่งตัวออกไปในพริบตา ความเร็วของเธอนั้นเหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปจนกลายเป็นเพียงเงาสีขาวที่กรีดผ่านความมืด คีย์ตั้งรับด้วยสัญชาตญาณ เขาสร้างกำแพงเวทมนตร์ขึ้นป้องกัน แต่เพียงแค่หมัดของเรย์ปะทะเข้ากับม่านพลังนั้น เสียงดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังไปทั่วโถงกว้าง *เปรี้ยง!* แรงปะทะทำให้กำแพงเวทมนตร์ของคีย์แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แม้เขาจะใช้มานาป้องกันไว้ทัน แต่แรงส่งก็ทำให้ร่างของประธานนักเรียนผู้สง่างามต้องถอยหลังไปหลายก้าว ร่องรอยรองเท้าของเขาลากยาวบนพื้นเป็นทาง เรย์หอบหายใจหนักหน่วง เหงื่อเม็ดใสผุดพรายตามกรอบหน้า ความร้อนในร่างกำลังแผดเผา แต่ความรู้สึกที่ได้สัมผัสกับพลังที่เหนือกว่ากฎเกณฑ์มันช่างหอมหวานจนเธอไม่อาจหยุดได้ เธอจ้องมองคีย์ที่เริ่มตั้งหลักได้ด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ “ยังไม่จบค่ะคุณประธาน” เรย์กระซิบ แววตาของเธอไม่ได้มีความกลัวเลยสักนิด “ถ้าคุณอยากเห็นความก้าวกระโดด ฉันก็จะทำให้เห็นว่า ‘บั๊ก’ ที่คุณมองข้ามไป... มันสามารถทำลายทฤษฎีที่พวกคุณเชิดชูได้ง่ายแค่ไหน” ขณะเดียวกัน ที่มุมมืดของห้องฝึกซ้อม เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มนักเรียนหัวกะทิที่แอบตามมาดูเหตุการณ์ต่างพากันนิ่งงัน เพื่อนร่วมรุ่นที่เคยสบประมาทเรย์ว่ามีดีแค่โชคช่วย ต่างยืนอ้าปากค้าง บางคนถึงกับทำอุปกรณ์เวทมนตร์ในมือร่วงหล่นด้วยความตกใจ พวกเขาไม่เคยเห็นใครอัปเกรดพลังระดับมหาศาลได้ในชั่วข้ามคืนแบบนี้มาก่อน [ระบบแจ้งเตือน: ความร้อนในร่างกายสูงถึง 98%! ขีดจำกัดทางกายภาพกำลังถูกฉีกกระชาก!] เรย์กัดฟันกรอด ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง แต่เธอยังคงก้าวเดินเข้าไปหาคีย์ที่ตอนนี้เริ่มเผยรอยยิ้มที่ดูพึงพอใจอย่างประหลาด เขาหยิบหน้ากากประธานนักเรียนที่แสนเย็นชาทิ้งไปชั่วขณะ และเปลี่ยนเป็นผู้ล่าที่พร้อมจะเผชิญหน้ากับ ‘ความผิดพลาด’ ของโลกใบนี้อย่างเต็มใจ “น่าสนุกดีนี่” คีย์รวบรวมมานาไว้ที่ฝ่ามือ ประกายแสงสีทองอร่ามสว่างจ้าขึ้นทั่วห้อง “งั้นมาดูกันว่าระบบของคุณ... จะทนมือทนเท้าฉันได้นานแค่ไหน ก่อนที่ร่างกายของเธอจะสลายกลายเป็นละอองเวทมนตร์” ทว่า ในวินาทีที่การปะทะครั้งใหม่กำลังจะอุบัติขึ้น เสียงเตือนที่แหลมสูงและรัวเร็วกว่าครั้งไหนๆ ก็ดังลั่นขึ้นในหัวของเรย์จนเธอกุมขมับ [ตรวจพบการบุกรุกของรหัสที่ไม่รู้จัก!] [คำเตือน: บอสลับ ‘ผู้ดูแลกฎเหล็กที่ถูกลืม’ กำลังตื่นจากการหลับใหลในชั้นใต้ดินระดับต่ำสุด!] [ภารกิจด่วนระดับ SSS: ‘รอยร้าวของโลก’ – อย่าปล่อยให้การปะทะครั้งนี้ ปลุกสิ่งที่ควรจะหลับใหลไปตลอดกาล!] เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นรอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นบนผนังห้องฝึกซ้อม แรงดึงดูดมหาศาลกำลังฉุดกระชากตัวเธอและคีย์เข้าไปสู่ห้วงมิติที่ไร้ทางออก ขณะที่เสียงกรีดร้องของสิ่งที่อยู่หลังกำแพงนั้นเริ่มดังชัดขึ้นเรื่อยๆ จนแก้วหูแทบแตก หวังว่าตอนที่เก้านี้จะทำให้รี้ดเดอร์ทุกท่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับ "ลูกกวาดสีรุ้ง" เสมอมาค่ะ!