ความลับที่เรย์ซ่อนไว้ในกระเป๋า

"อยู่นิ่งๆ ค่ะ!" เสียงหอบหายใจของเรย์ขาดเป็นห้วง ขณะที่มือเรียวข้างหนึ่งกำชายเสื้อสูทของคีย์เอาไว้แน่น แรงดึงดูดมหาศาลจากรอยแยกสีดำสนิทบนผนังห้องฝึกซ้อมกำลังกรีดร้องดึงทุกสิ่งทุกอย่างเข้าหาตัว ประหนึ่งหลุมดำย่อมๆ ที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง บรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจนแสงไฟจากคริสตัลเวทมนตร์บนเพดานแตกกระจายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้า คีย์ขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบเฉยและเต็มไปด้วยความมั่นใจในทุกสถานการณ์เวลานี้กลับปรากฏร่องรอยความตื่นตระหนก เขากัดฟันกรอด แขนแกร่งข้างหนึ่งคว้าเอวบางของเรย์เข้ามาชิดตัวอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เธอหลุดลอยไปกับกระแสลมมิติ ก่อนที่มืออีกข้างจะตวัดไม้กายสิทธิ์วาดอักขระป้องกันขั้นสูงกลางอากาศ *เปรี้ยง!* เกราะเวทมนตร์สีทองคำขาวปะทะเข้ากับแรงดันมิติอย่างจัง เสียงคำรามต่ำราวกับสัตว์ร้ายจากก้นบึ้งของความมืดดังลอดออกมาจากรอยแยกนั้น มันไม่ใช่เสียงของสัตว์อสูรธรรมดา แต่มันคือคลื่นความถี่ที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ เรย์รู้สึกได้ทันทีว่าอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว "เรย์! เกิดอะไรขึ้นกับห้องฝึกซ้อมนี้ ทำไมระบบป้องกันของสถาบันถึงไม่ทำงาน" คีย์ตะโกนแข่งกับเสียงคำรามของมิติ ดวงตาคมกริบจ้องมองรอยแยกที่กำลังขยายตัวกว้างขึ้นเรื่อยๆ "ฉัน... ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!" เรย์โกหกหน้าตาย แม้ในใจหัวใจจะเต้นรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก เพราะในวินาทีที่รอยแยกนั้นปรากฏขึ้น หน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเรืองแสงของ [ระบบสุ่มบั๊ก] ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเธอพร้อมกับเสียงเตือนแสบแก้วหู [แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบความผิดพลาดระดับวิกฤต (System Glitch S-Class)] [เงื่อนไข: พลังงานส่วนเกินจากการสุ่มบั๊กครั้งก่อนรั่วไหลเข้าสู่โครงสร้างมิติของสถาบัน] [คำเตือน: หากท่านไม่ทำการ "รีboot" ระบบภายใน 3 นาที รอยแยกนี้จะดูดกลืนพื้นที่ครึ่งหนึ่งของโรงเรียน!] เรย์เหลือบมองหน้าต่างระบบที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยความเครียดจัด นิ้วมือที่ซ่อนอยู่Aในกระเป๋าเสื้อคลุมสั่นเทาเล็กน้อย เธอต้องรีบกดปุ่มรีเซ็ตฉุกเฉินในอินเทอร์เฟซของระบบ แต่ปัญหาคือ... ไอเทมชิ้นสำคัญที่ใช้ในการกดรีเซ็ตอย่าง [ผลึกรีบูตดิบ] มันดันติดอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุมอีกตัวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน และที่แย่ไปกว่านั้นคือ คีย์กำลังยืนประชิดตัวเธอในระยะประชิด ชนิดที่ว่าสายตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองทุกการเคลื่อนไหวของเธออย่างละเอียดรอบคอบสมกับที่เป็นประธานนักเรียนผู้ระแวดระวัง *พรึบ!* เรย์พยายามขยับตัวถอยหลังเล็กน้อยเพื่อหาจังหวะควAนหาผลึกในกระเป๋า แต่คีย์กลับกระชับวงแขนให้แน่นขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าของเขาก้มลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับข้างแก้มของเธอท่ามกลางความหนาวเหน็บของมิติ "จะไปไหนคะ เรย์? สถานการณ์อันตรายขนาดนี้ ยังคิดจะเดินหนีอีกเหรอ" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงนั้นเจือแววคาดคั้นและจับผิดอย่างชัดเจน "เปล่าสักหน่อยค่ะ! ฉันแค่... แค่หาทางแก้เวทมนตร์นี่ต่างหาก ปล่อยก่อนเถอะค่ะ คุณประธาน คุณกำลังกอดฉันแน่นเกินไปแล้วนะ!" เรย์พยายามกลบเกลื่อนความพิรุธด้วยการทำเสียงดุ แต่ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงก่ำด้วยความเขินอายและAความตึงเครียดกลับฟ้องทุกอย่าง คีย์หรี่ตามองเธออย่างพินิจพิเคราะห์ ดวงตาคู่นั้นราวกับมองทะลุเข้าไปในความคิดของเธอ เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างตั้งแต่วันที่เรย์เข้ามาเรียนที่นี่แล้ว เด็กสาวทุนคนนี้มักจะมีปฏิกิริยาแปลกๆ กับเหตุการณ์วิกฤตเสมอ แถมเธอยังมักจะแก้ไขปัญหาที่แม้แต่ศาสตราจารย์ยังจนปัญญาได้อย่างเหลือเชื่อ... เหมือนกับว่าเธอล่วงรู้กลไกบางอย่างที่คนอื่นมองไม่เห็น "คุณมีความลับกับฉันสินะ เรย์" คีย์เอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงด้วยความกดดันอันมหาศาล "ความลับอะไรกันคะ ไม่มีสักหน่อย! ปล่อยได้แล้ว รอยแยกนั่นมันจะดูดเราเข้าไปอยู่แล้วนะ!" เรย์โวยวายพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งดันแผงอกกว้างของเขาเอาไว้ แต่ในจังหวะที่ยื้อยุดกันนั้นเอง ข้อศอกของเธอversionเหวี่ยงไปโดนกระเป๋าเสื้อคลุมด้านในเข้าอย่างจัง *กริ๊ง...* เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบชั่วAขณะ วัตถทรงกลมเรืองแสงสีฟ้าอ่อนหลุดออกมาจากรอยแยกของกระเป๋าเสื้อเรย์ และกลิ้งหล่นลงไปบนพื้นหินอ่อนเบื้องล่าง เรย์เบิกตากว้าง สติแทบหลุดลอยออกจากร่าง หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม นั่นคือ [ผลึกรีบูตดิบ] ไอเทมเฉพาะกิจของระบบที่ไม่มีอยู่จริงในตำราเวทมนตร์บทไหนทั้งสิ้น! รูปทรงของมันแปลกประหลาด มีลวดลายอักขระเรืองแสงกะพริบเป็นจังหวะราวกับชีพจรของเครื่องจักรกลล้ำยุค ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งของที่นักเรียนเวทมนตร์ทั่วไปพึงจะมีครอบครอง! คีย์ก้มสายตาลงมองวัตถุชิ้นนั้นทันที รัศมีสีฟ้าที่เปล่งออกมาสะท้อนเข้ากับนัยน์ตาคมกริบของเขา ประธานนักเรียนชะงักไปชั่วครู่ ก่อนที่สายตาจะค่อยๆ เคลื่อนกลับมามองหน้าเรย์ด้วยแววตาที่ลึกล้ำและเต็มไปด้วยคำถามมากมาย บรรยากาศในห้องฝึกซ้อมเงียบสงบลงชั่วขณะ ราวกับเวลาถูกหยุดไว้ มีเพียงเสียงคำรามแผ่วเบาจากรอยแยกมิติเบื้องหลังที่ยังคงปั่นป่วน เรย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองอันชาญฉลาดของเธอกำลังประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางแก้ตัว แต่มันช่างยากเย็นเหลือเกินเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ชายที่ฉลาดเป็นกรดและรู้ทันเกมทุกอย่างคนนี้ คีย์ค่อยๆ ปล่อยมือออกจากเอวของเธอ แต่สายตากลับไม่ได้ละไปจากใบตระหนกของเรย์เลยแม้แต่น้อย เขาก้มลงหยิบผลึกเรืองแสงนั้นขึ้นมาพิจารณาอย่างใกล้ชิด นิ้วเรียวยาวสัมผัสกับพื้นผิวอุ่นของผลึก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเธอตรงๆ "อธิบายมาสิคะ... เรย์" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท แต่กลับทรงพลังจนทำให้เรย์รู้สึกเหมือนถูกตรึงไว้กับที่ "ว่าไอเทมที่ไม่มีอยู่ในสารบบเวทมนตร์บทไหนของสถาบัน และไม่อาจสร้างขึ้นได้ด้วยพลังเวทมนตร์ทั่วไปชิ้นนี้... มันมาอยู่ในกระเป๋าของนักเรียนทุนอย่างคุณได้อย่างไร?" เรย์เม้มริมฝีปากแน่น เหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผม ความกดดันพุ่งทะยานถึงขีดสุดเมื่อหน้าต่างระบบตรงหน้ากะพริบเตือนด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน [คำเตือน: ความลับของระบบกำลังจะถูกเปิดเผย ภารกิจลับเพื่อความอยู่รอดเริ่มขึ้นแล้ว!] [ท่านจะเลือก: 1. สารภาพความจริงทั้งหมด / 2. โกหกด้วยไหวพริบขั้นสูงสุด / 3. ใช้บั๊กกระโดดหนีข้ามมิติในเสี้ยววินาทีนี้!] ดวงตากลมโตของเรย์ไหวระริก ก่อนที่ประกายความเจ้าเล่ห์และเด็ดเดี่ยวจะฉายชัดขึ้นมาในแววตา เธอยืดตัวขึ้นตรงอย่างมั่นAใจ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากแม้สถานการณ์จะอยู่บนปากเหว "ถ้าฉันบอกความจริงไป..." เรย์ก้าวเข้าไปใกล้คีย์อีกครั้ง กระซิบเสียงเบAาชิดริมฝีปากของเขาโดยไม่เกรงกลัว "คุณสัญญาได้ไหมคะว่าจะไม่เอาฉันไปส่งให้สภาสูงผ่าตัดสมอง?" คีย์ชะงักไปนิดหนึ่งเมื่อถูกเธอย้อนถามด้วยท่าทีที่คาดไม่ถึง ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด ขณะที่รอยแยกมิติเบื้องหลังเริ่มระเบิดเสียงคำรามครั้งใหญ่จนโครงสร้างห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง *เปรี๊ยะ!* จังหวะนั้นเอง รอยแยกสีดำสนิทก็ฉีกขยายออกกว้างจนเกินควบคุม แรงดูดมหาศาลกระชากร่างของทั้งคู่ให้ลอยหวือขึ้นจากพื้นพร้อมกัน คีย์คว้ามือเรย์ไว้โดยสัญชาตญาณ แต่ในเสี้ยววินาทีก่อนที่ร่างของทั้งสองจะถูกกลืนหายเข้าไปในความมืดมิดนั้น ประตูห้องฝึกซ้อมก็ถูกถีบพังกระเด็นด้วยพลังเวทมนตร์อันรุนแรง พร้อมกับร่างของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีเงินยวดยวงที่ก้าวเข้ามาพร้อมดาบเล่มใหญ่ในมือ และเอמהเสียงตะโกนก้องที่ทำให้หัวใจของเรย์หยุดเต้น "องค์ชายคีย์! ถอยออกมาจากเด็กคนนั้น... นางไม่ใช่คนของโลกนี้!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาโลดแล่นและลุ้นระทึกไปกับความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนนี้นะคะ! หวังว่าจะสนุกจนวางไม่ลงและพร้อมไปลุยต่อในตอนหน้าด้วยกันค่ะ!