พันธมิตรระดับโลก

เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวราวกับจะฉีกกระชากห้องประชุมวีไอพีของโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาวให้พังทลายลงมา แต่สำหรับรินทร์ เสียงเหล่านั้นไม่ได้มีความหมายอะไรมากไปกว่าเสียงแมลงหวี่แมลงวันน่ารำคาญที่บินวนอยู่รอบตัว ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นราคาแพงกวาดมองร่างของบุคคลที่ยืนเรียงหน้ากระดานอยู่เบื้องหน้า กวินและกลุ่มผู้บริหารตระกูลใหญ่ที่เคยผยองพองขน ยามนี้ต่างยืนตัวสั่นเทา ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ราวกับเพิ่งถูกลากตัวขึ้นมาจากก้นบึ้งของมหาสมุทรอันหนาวเหน็บ คำพูดเยาะเย้ยถากถางที่เคยพ่นใส่เขาและน้ำขิงเมื่อไม่กี่วันก่อน บัดนี้กลายเป็นเชือกบ่วงบาศที่ย้อนกลับมาตวัดรัดคอพวกมันเองจนแทบหายใจไม่ออก "เก่งมาก... หลานรัก ไม่เสียแรงที่ฉันยอมปล่อยให้แกเล่นสนุกกับพวกเศษสวะพวกนี้ตั้งนาน" เสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจของประธานอาวุโสตระกูลใหญ่ดังขึ้นทำลายความเงียบ ประธานวัยเจ็ดสิบปีผู้กุมบังเหียนอาณาจักรธุรกิจระดับโลกก้าวออกมาจากเงาสลัว โดยมีบอดี้าร์ดสวมสูทสีดำสนิทเดินประกบซ้ายขวาไม่ห่าง สายตาของเฒ่าเจ้าเล่ห์ผู้นั้นมองตรงมาที่รินทร์ด้วยความชื่นชมระคนหวาดหวั่นลึกๆ เพราะเขารู้ดีว่าเด็กหนุ่มที่ตนเคยเห็นเป็นเพียงพนักงานออฟฟิศกระจอกๆ คนนี้ บัดนี้ได้กลายเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดที่สามารถสั่งล้มละลายตระกูลของเขาได้ภายในปลายนิ้ว รินทร์เพียงแค่ยกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คู่นี้ช่างเยือกเย็นและทรงพลังเสียจนคนที่ได้พบเห็นต้องพากันกลั้นหายใจ "ผมคิดว่าเราไม่ต้องเสียเวลาพูดคุยอะไรกันอีกแล้วนะครับ... อ้อ ขอโทษทีค่ะ พอดีฉันติดนิสัยพูดภาษานักธุรกิจไปหน่อย" รินทร์ปรายตามองกวินที่ทรุดเข่าลงไปกองกับพื้นด้วยความหมดสภาพ ก่อนจะหันไปสบตากับน้ำขิง ภรรยาอันเป็นที่รักที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้าง มือเรียวเล็กของเธอสวมแหวนเพชรเม็ดโตที่เขาเพิ่งซื้อให้เมื่อวาน รอยยิ้มอบอุ่นของน้ำขิงคือแสงสว่างเดียวที่ทำให้โลกอันมืดมนและเต็มไปด้วยการหักหลังนี้ยังคงงดงาม น้ำขิงบีบมือรินทร์เบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ ดวงตากลมโตคู่นั้นสะท้อนภาพความภาคภูมิใจและความรักที่มั่นคงตลอดมา ไม่ว่าเขาจะตกต่ำถึงขีดสุดหรือยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกใบนี้ น้ำขิงก็ยังคงเป็นผู้หญิงคนเดิมที่ยอมจับมือเขาเดินฝ่าพายุฝนด้วยกัน "เชิญนั่งก่อนครับ... ท่านประธาน" รินทร์ผายมือเชิญมหาเศรษฐีระดับโลกอีกท่านหนึ่งที่เพิ่งก้าวเข้ามาทางประตูวีไอพี เสียงฝีเท้าหนักแน่นของชายวัยกลางคนชาวต่างชาติ รูปร่างสูงใหญ่สง่างามในชุดสูทตัดเย็บพิเศษจากอิตาลี ทำให้ทุกคนในห้องต้องหันไปมองเป็นตาเดียว เขาคือ "วิลเลียม แวนเดอร์บิลต์" มหาเศรษฐีพันล้านผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในตลาดหุ้นวอลล์สตรีท บินลัดฟ้าข้ามทวีปมาด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว เพื่อจุดประสงค์เดียวเท่านั้น... นั่นคือการเซ็นสัญญาพันธมิตรระดับโลกกับรินทร์ กวินที่คุกเข่าอยู่กับพื้นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถลนออกมานอกเบ้า นั่นมัน... บุคคลระดับตำนานที่แม้แต่ตระกูลของเขายังไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าใกล้ แล้วเหตุใดมหาเศรษฐีระดับโลกผู้นี้จึงต้องบินมาหาไอ้สวะที่เขาเคยเหยียดหยามถึงที่นี่ด้วยตัวเอง! วิลเลียมก้าวตรงเข้ามาหารินทร์ด้วยท่าทางนอบน้อมอย่างยิ่ง เขายื่นมือออกไปรอให้รินทร์เป็นฝ่ายจับก่อน "คุณรินทร์ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ผมได้มีโอกาสร่วมงานกับคุณ ข้อเสนอเรื่องการควบรวมกิจการธนาคารและโปรเจกต์ระดับโลก ทางเราตกลงทุกประการครับ ไม่มีข้อแม้ใดๆ ทั้งสิ้น" เสียงฮือฮาดังระงับขึ้นในห้องประชุม บรรดาผู้บริหารที่เคยดูถูกรินทร์ต่างหน้าซีดเผือดจนกลายเป็นสีเขียว พวกเขาเพิ่งตระหนักได้ในวินาทีนี้เองว่า อำนาจที่รินทร์ถือครองอยู่นั้นไม่ใช่แค่ระดับประเทศ แต่มันคืออำนาจที่สามารถสั่นคลอนเศรษฐกิจทั่วทั้งโลกได้ รินทร์ยื่นมือไปจับกับวิลเลียมอย่างเป็นกันเอง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความมั่นใจและเด็ดขาด "ขอบคุณสำหรับการเดินทางอันยาวนานของคุณวิลเลียม หวังว่าการร่วมมือกันครั้งนี้ จะทำให้พวกมดปลวกที่ชอบกัดกินสังคมต้องล่มสลายหายไปจากสารบบเสียที" คำพูดนั้นไม่ได้เอ่ยชื่อใคร แต่น้ำเสียงที่ทรงพลังทำให้กวินถึงกับตัวสั่นสะท้าน น้ำตาแห่งความสิ้นหวังไหลรินอาบสองแก้ม ไฮโซหนุ่มผู้เคยหยิ่งทะนงตน บัดนี้เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า เขากำลังเล่นอยู่กับใคร... ปีศาจที่เขาสร้างขึ้นมาเองด้วยมือของเขา รินทร์หันกลับมามองเอกสารสัญญาฉบับหนาที่วางอยู่บนโต๊ะหินอ่อน ปากกาหมึกซึมราคาแพงถูกหยิบขึ้นมาด้วยมือมั่นคง เขากวาดสายตาอ่านข้อความครั้งสุดท้ายก่อนจะจรดปลายปากกาลงไป ทว่า... ในวินาทีที่หมึกสีดำกำลังจะสัมผัสลงบนกระดาษแผ่นสำคัญ เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษในกระเป๋าเสื้อสูทของรินทร์ก็ดังขึ้น ขัดจังหวะทุกอย่างให้หยุดชะงักลงทันที รินทร์ชะงักมือเล็กน้อย เขาดึงโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูหน้าจอ ปรากฏภาพกล้องวงจรปิดจากหน้าคฤหาสน์ส่วนตัวที่เพิ่งซื้อใหม่... และภาพที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอนั้น ทำให้รอยยิ้มเยnชาบนใบหน้าของเขาแข็งค้างไปในทันที บุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด... กำลังยืนรอเขาอยู่ที่หน้าประตูล็อกอิน พร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่และรอยยิ้มที่ซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้ เค้กวานิลลาขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ