ศัตรูใหม่จากต่างแดน

“ถ้าคิดว่าการตะโกนปาวๆ อยู่หน้าประตูเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวจะทำให้ฉันเดินออกไปหาแกได้ กวิน... ฉันว่าแกควรกลับไปเรียนวิธีใช้สมองมาใหม่นะ” เสียงเรียบเย็นของรินทร์ดังผ่านระบบสื่อสารภายในเครื่องบินส่วนตัวลำหรู ก่อนที่เขาจะกดปิดสวิตช์ตัดสัญญาณเสียงภายนอกทิ้งอย่างไม่แยแส เขาไม่แม้แต่จะเหลือบมองกล้องวงจรปิดที่จับภาพกวินกำลังเต้นเร่าๆ อยู่บนรันเวย์ส่วนตัวในต่างแดน น้ำขิงนั่งอยู่ข้างเขาในชุดผ้าไหมสั่งตัดพิเศษ มือบางวางลงบนหลังมือของสามีอย่างแผ่วเบา เธอมองผ่านหน้าต่างกระจกนิรภัยลงไป เห็นภาพกวินที่ดูตัวเล็กกระจ้อยร่อยราวกับมดปลวกเมื่อเทียบกับอำนาจเงินที่รินทร์ถือครองอยู่ “เขาไม่ยอมจบง่ายๆ เลยนะคะ” น้ำขิงเอ่ยเสียงนุ่ม แม้จะกังวลแต่เธอก็ไม่ได้หวาดกลัว เพราะเธอรู้ดีว่าตราบใดที่รินทร์อยู่ตรงนี้ เขาสามารถเนรมิตโลกทั้งใบให้ราบคาบเพื่อปกป้องเธอได้เสมอ “ปล่อยให้เขาเห่าไปเถอะค่ะ” รินทร์ยิ้มมุมปาก มือข้างหนึ่งโอบไหล่ภรรยาไว้ “การที่เขาข้ามน้ำข้ามทะเลตามมาถึงที่นี่ แสดงว่าโครงการประมูลระดับชาติที่บริษัทของพวกมันกำลังจะทำคงกำลังมีปัญหาใหญ่... ปัญหาที่เกิดจาก ‘ธนาคาร’ ของฉันนั่นแหละ” เครื่องบินเจ็ตทะยานตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า ทิ้งให้กวินยืนเคว้งอยู่ท่ามกลางลมกรรโชกแรงจากเครื่องยนต์เจ็ตที่ซัดหน้าเขาจนเซถลา ... สามชั่วโมงต่อมา ณ ห้องรับรองวีไอพีระดับสูงในโรงแรมเจ็ดดาวใจกลางมหานครแห่งการเงินโลก บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความตึงเครียดของเหล่ามหาเศรษฐีจากทั่วโลกที่มารวมตัวกันเพื่อการประมูลสิทธิ์การครอบครองโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่ใหญ่ที่สุดในทศวรรษ รินทร์ก้าวเข้ามาในห้องด้วยชุดสูทสั่งตัดจากอิตาลีที่ดูเรียบง่ายแต่ทรงพลัง รัศมีของความร่ำรวยที่แผ่ออกมาจากตัวเขาส่งผลให้บทสนทนาในห้องเงียบลงทันที “นั่นมัน... คุณรินทร์ เจ้าของธนาคารกลุ่มทุนปริศนาที่กว้านซื้อหุ้นทั่วตลาดไม่ใช่เหรอ?” เสียงกระซิบกระซาบเริ่มดังขึ้น กวินที่แอบตามเข้ามาในฐานะผู้สังเกตการณ์ของกลุ่มทุนคู่แข่งกัดฟันแน่นเมื่อเห็นรินทร์เดินเข้ามาพร้อมกับน้ำขิงที่ดูสง่างามราวกับนางพญา เขาจ้องมองด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย แต่ในจังหวะที่สบตากัน รินทร์กลับยกแก้วแชมเปญขึ้นทักทายเขาอย่างใจเย็น ราวกับกำลังมองดูหนอนแมลงที่ไม่มีค่าพอจะให้ราคา “คุณรินทร์ครับ” ชายวัยกลางคนสวมแว่นกรอบทองเดินเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มประจบ “ทางเราได้รับทราบข่าววงในมาว่า ธนาคารของคุณอาจจะไม่ได้รับอนุมัติให้ปล่อยกู้สำหรับโครงการนี้เนื่องจากขาดคุณสมบัติเฉพาะทาง...” รินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาไม่พูดอะไรเพียงแค่วางแก้วแชมเปญลงบนโต๊ะเบาๆ เสียงกระทบของแก้วคริสตัลดังก้องท่ามกลางความเงียบ “ใครเป็นคนบอกคุณเหรอคะว่าธนาคารของฉันขาดคุณสมบัติ?” รินทร์เอ่ยถามเสียงเรียบแต่เย็นเยียบจนคนฟังขนลุก “ในเมื่อบัญชีรายชื่อผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทที่กำลังประมูลโครงการนี้... เกินกว่าหกสิบเปอร์เซ็นต์เป็นทรัพย์สินภายใต้การดูแลของธนาคารฉันทั้งหมด” คนในห้องต่างพากันอ้าปากค้าง กวินที่ยืนอยู่ไม่ไกลหน้าซีดเผือดจนแทบเป็นลม “คุณ... คุณพูดว่าอะไรนะ!” กวินอุทานออกมาอย่างลืมตัว “อ้อ ขอโทษทีที่ลืมบอก” รินทร์หันไปมองกวินด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจเหนือกว่า “พอดีเมื่อเช้านี้ผมเพิ่งตัดสินใจควบรวมกิจการของธนาคารคู่แข่งที่คุณกำลังวิ่งเต้นขอสินเชื่ออยู่... สรุปสั้นๆ คือ ตั้งแต่วินาทีนี้ไป ถ้าผมไม่อนุมัติ ต่อให้คุณคุกเข่าอ้อนวอนจนพื้นสึก คุณก็ไม่มีวันได้เงินแม้แต่เซนต์เดียว” บรรยากาศในห้องพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ ความสะใจของน้ำขิงพุ่งพล่านเมื่อเห็นใบหน้าของเหล่าศัตรูที่เคยดูถูกเธอและรินทร์กำลังเปลี่ยนสีจากแดงเป็นเขียว รินทร์เดินตรงไปที่หน้าจอประมูลหลัก เขาหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา กดเพียงไม่กี่ครั้ง ทันใดนั้นหน้าจอขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนสถานะขึ้นว่า ‘การเสนอราคาสูงสุดโดย: ธนาคารตระกูลรินทร์’ ทิ้งห่างคู่แข่งรายอื่นแบบไม่เห็นฝุ่น “ประกาศผลการประมูลล่วงหน้าเลยดีไหมครับ?” รินทร์ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ในเมื่อคนถือเงินจริงยืนอยู่ตรงนี้ การประมูลที่เหลือก็เป็นแค่การเล่นขายของแล้ว” กวินทรุดตัวลงกับเก้าอี้ด้วยความช็อก ขณะที่ผู้คนรอบข้างเริ่มถอยห่างจากเขาเพื่อไปรุมล้อมรินทร์ รินทร์คว้ามือภรรยาเดินออกไปที่ระเบียงห้องโถง ทิ้งให้ความพินาศทางธุรกิจของกวินเริ่มต้นขึ้น ณ วินาทีนั้น ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะก้าวพ้นประตูออกไป บอดี้การ์ดส่วนตัวของรินทร์ก็เดินเข้ามาพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด เขายื่นแท็บเล็ตให้รินทร์ดูภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องลับของธนาคารที่สำนักงานใหญ่ ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้น้ำขิงถึงกับยกมือปิดปากด้วยความตกใจ... คนที่กำลังพยายามเจาะระบบฐานข้อมูลเพื่อขโมยรหัสผ่านนิรันดร์ของธนาคาร ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘พี่ชาย’ ของรินทร์ที่หายสาบสูญไปนานกว่าสิบปี และเขากำลังส่งข้อความทิ้งไว้บนหน้าจอว่า... "ได้เวลาทวงคืนสิ่งที่ควรเป็นของฉันแล้ว น้องรัก" รินทร์แค่นยิ้มออกมาเบาๆ แต่ดวงตาของเขากลับวาวโรจน์ด้วยไฟแห่งการเอาคืน หวังว่าตอนนี้นักอ่านทุกคนจะสะใจและตื่นเต้นไปกับก้าวต่อไปของรินทร์นะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!